Daily Archives: June 5, 2020

thiruvAimozhi – Simple Explanation – 9.10 – mAlainaNNi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

kOyil thiruvAymozhi

<< 8.10

AzhwAr was greatly anguishing in separation from emperumAn. For such AzhwAr, emperumAn manifested his divine archA form in thirukkaNNapuram where he has placed himself to be easily seen and enjoyed by all and guarantees that AzhwAr will reach him at the end of this life itself. Thinking about this, AzhwAr becomes happy in this decad.

First pAsuram. AzhwAr is briefly highlighting the surrender explained in this decad by saying “Surrender unto emperumAn who is mercifully standing in thirukkaNNapuram to have all your sorrows eliminated”.

mAlai naNNith thozhudhezhuminO vinai keda
kAlai mAlai kamala malar ittu nIr
vElai mOdhum madhiL sUzh thirukkaNNapuraththu
Alin mElAl amarndhAn adi iNaigaLE

emperumAn protecting the universe, being vatathaLaSAyi, with agadithagatanA sAmarthyam, is residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort which is hit by the rising tides of the ocean. Acquiring great love for the divine feet of such emperumAn, offering distinguished lotus flowers without distinguishing between night and day, be relieved from your sorrow which blocks the enjoyment and engage in acts which match the servitude and attain uplifting as said in “badhdhAnjaliputA:“. [Alil] mElAl means atop the leaf. Al here is just for sound.

Second pAsuram. AzhwAr says “Remain pacified thinking about the well protected thirukkaNNapuram and not having to fear for the friendly ones thinking ‘what danger will affect the divine feet when those who are desirous surrender unto them?’ and surrender unto him everyday without any burden”.

kaL avizhum malar ittu nIr iRainjumin
naLLi sErum vayal sUzh kidangin pudai
veLLi Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram
uLLi nALum thozhudhezhuminO thoNdarE!

You who are having the desire to enjoy! Worship with flowers which are shedding honey; always think about thirukkaNNapuram which is surrounded by sliver fort which is in turn surrounded by moat which is in turn surrounded by fields where the female crabs are also residing. Worship him due to the love acquired by experiencing him and tumultuously pray to him. iRainjumin could be recited with “adi iNai” in previous pAsuram and could relate to the abode as well. veLLi Eyndha could mean reaching up to Sukra (planet venus). Alternatively, it can mean fort which is in silver colour.

Third pAsuram, AzhwAr says “Oh you who are desirous! Being ananyaprayOjana (without any expectation other than kainkaryam) surrender unto emperumAn who is the lord of spiritual and material realms and who is mercifully standing in thirukkaNNapuram,  to have your sorrows eliminated”.

thoNdar nundham thuyar pOga nIr EkamAy
viNdu vAdA malar ittu nIr iRainjumin
vaNdu pAdum pozhil sUzh thirukkaNNapuraththu
aNda vANan amarar perumAnaiyE

emperumAn, the resident of paramapadham who remained there being enjoyed by nithyasUris, is now in thirukkaNNapuram surrounded by garden which is having joyfully humming beetles. Oh you who are all desirous for all kainkaryams! To have your sorrow of not enjoying him eliminated, all of you, having a common focus, worship him matching your SEshathvam, offering fresh flowers which are set to blossom.

Fourth pAsuram. AzhwAr says “Approach emperumAn in thirukkaNNapuram with the purushakAram (recommendation) of nappinnaip pirAtti”.

mAnai nOkki madap pinnai than kELvanai
thEnai vAdA malar ittu nIr iRainjumin
vAnai undhum madhiLsUzh thirukkaNNapuram
thAn nayandha perumAn saraNAgumE

All of you worship emperumAn, who is the beloved lord of nappinnaip pirAtti, who is complete in all qualities and is having eyes which will make deer feel anguished, with fresh flowers. sarvESvaran in the form of being the refuge, will remain the recipient of your worship and is on his own desire in thirkkaNNapuram, which is surrounded by tall fort which is pushing to the sky. “thEnai vAdA malar” could mean flower which has ever-flowing honey.

Fifth pAsuram. AzhwAr mercifully explains how emperumAn mercifully delivers those who are unable to engage in bhakthi yOgam but hold on to his divine feet as the means.

saraNam Agum thana thAL adaindhArkkellAm
maraNam AnAl vaigundham kodukkum pirAn
araN amaindha madhiL sUzh thirukkaNNapurath
tharaNiyALan thanadhanbarkku anbAgumE

Being the means for all those who performed prapaththi (surrender) unto his divine feet, during their final moments, he will be the great benefactor, granting them the abode from where there is no return. Such emperumAn is standing in the well-protected, fortified thirukkaNNapuram to protect the earth. For those who are having love towards his divine feet, he will remain as an embodiment of love [towards them]. “saraNam Agum thana thAL” could also mean divine feet which are the means. tharaNiyALan could also mean the beloved lord of SrI bhUmip pirAtti.

Sixth pAsuram. AzhwAr says “emperumAn in thirukkaNNapuram will eliminate the hurdles of those who surrender unto him and will be affectionate towards them”.

anbanAgum thana thAL adaindhArkkellAm
sembon Agaththu avuNan udal kINdavan
nanpon Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuraththu
anban nALum thana meyyarkku meyyanE

emperumAn being with ultimate vAthsalyam for those who surrendered unto his divine feet, who effortlessly tore the body of hiraNya, the demon who was having reddish gold like form, is desirously residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort made of pure gold. For those who consider emperumAn as the ultimate goal, he will always consider them as his ultimate goal.

Seventh pAsuram, AzhwAr says “For ananyaprayOjana (those who expect nothing but kainkaryam) he remains easily approachable and for prayOjanAntharapara (those who seek other benefits) he fulfils their desires and remains away from them”.

meyyan Agum virumbith thozhuvArkkellAm
poyyan Agum puRamE thozhuvArkkellAm
seyyil vALai ugaLum thirukkaNNapuraththu
aiyan AgaththaNaippArgatku aNiyanE

For those who desirously surrender unto him having him as the goal, he will shine manifesting his ultimate form of being the goal; for those who surrender unto him seeking other benefits, he will hide himself after granting those benefits; for those who consider him as the means, in their heart, being the natural relative for both categories of persons, he remains distinguishedly easily approachable in thirukkaNNapuram where the vALai fish [scabbard] are jumping around in the fields, which are their natural habitat.

Eighth pAsuram. AzhwAr says “Surrender unto sarvESvaran; he will eliminate your sorrows and samsAra (bondage in material realm) which is the root cause of your sorrows”.

aNiyan Agum thana thAL adaindhArkkellAm
piNiyum sArA piRavi keduththALum
maNi pon Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram
paNimin nALum paramEtti than pAdhamE

To those who attained emperumAn’s ultimately enjoyable divine feet, he will remain close and enjoy them; your disease in the form of other benefits will disappear. He will eliminate your connection with birth so that there is no need to take birth, and accept your service. See that you eternally worship the divine feet of emperumAn, who is present in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort having precious gems and gold placed on it,  just as he is present in parampadham, and enjoy them [emperumAn’s divine feet].

Ninth pAsuram, AzhwAr becomes pleased saying “without anyone instructing me, I surrendered unto emperumAn and became joyful”.

pAdham nALum paNiyath thaNiyum piNi
Edham sArA enakkEl ini en kuRai?
vEdha nAvar virumbum thirukkaNNapuraththu
AdhiyAnai adaindhArkku allal illaiyE

As his divine feet are enjoyed always, previous sorrows will go; further sorrows will not occur; hence, what worry do I have? For those who attained emperumAn, the primordial cause, who is known only through vEdham, residing in thirukkaNNApuram which is desired by those for whom reciting vEdham is the hallmark for their tongues, there will not be any sorrow. piNi and Edham could also imply pUrvAgam (sins before SaraNAgathi) and uththarAgam (sins after SaraNAgathi).

Tenth pAsuram. AzhwAr again explains his own benefit out of great joy and says “if one is not able to perform bhakthi or prapaththi, one can simply say thirukkaNNapuram to have all the sorrows eliminated”.

illai allal enakkEl ini en kuRai?
alli mAdhar amarum thirumArbinan

kallil Eyndha madhiL sUzh thirukkaNNapuram
solla nALum thuyar pAdu sArAvE

lakshmi, who is the best among women and is having lotus as her abode, is eternally residing in the divine chest of emperumAn who is residing in thirukkaNNapuram which is surrounded by fort made of abundant rocks; as one says “thirukkaNNapuram”, sorrows will never come close. I will not have the sorrow of lacking enjoyment; now, what is there to worry?

Eleventh pAsuram. AzhwAr says “You who are all interested in eliminating all your hurdles, recite this decad with love and surrender unto him”.

pAdu sArA vinai paRRaRa vENduvIr!
mAda nIdu kurugUrch chatakOpan sol
pAdalAna thamizh AyiraththuL ippaththum
pAdi Adip paNimin avan thALgaLE

nammAzhwAr, the leader of AzhwArthirunagari which has tall mansions, mercifully spoke thousand pAsurams; if you desire to get rid of all worldly sorrows and not have them in your proximity, due to joy, sing this decad too which is among those thousand pAsurams, which are in musical form and in dhrAvida language. Dance due to the bliss, try to worship the divine feet of sarvESvaran who is easily approachable, and enjoy them. Implies that as one enjoys bhagavAn through this decad, one’s sorrows will be eliminated without a trace.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/06/thiruvaimozhi-9-10-tamil-simple/

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 9.10 – மாலைநண்ணி

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 8.10

எம்பெருமானைப் பிரிந்து மிகவும் வருந்தி இருந்த ஆழ்வாருக்கு அவன் தான் தன்னை எல்லோரும் எளிமையாகக் கண்டு அனுபவிக்கும்படி திருக்கண்ணபுரத்தில் அர்ச்சாரூபத்தில் எழுந்தருளியிருப்பதைக் காட்டி, இந்த தேஹத்தின் முடிவில் தன்னை அடைந்து விடலாம் என்று உறுதிகொடுக்க, அதை நினைத்து ஆனந்தத்தை அடைகிறார் ஆழ்வார் இந்தப் பதிகத்தில்.

முதல் பாசுரம். ஆலிலைக் கண்ணனான மஹோபகாரகன் திருவடிகளிலே எல்லாக்காலங்களிலும் அன்புடன் தொண்டு செய்யுங்கள் என்று இத்திருவாய்மொழியின் முக்கியக் கருத்தைச் சுருக்கமாக அருளிச்செய்கிறார்.

மாலை நண்ணித் தொழுதெழுமினோ வினை கெட
காலை மாலை கமல மலர் இட்டு நீர்
வேலை மோதும் மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரத்து
ஆலின் மேலால் அமர்ந்தான் அடி இணைகளே

அலைவீசும் கடலாலே மோதப்பட்ட மதிள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்திலே வாழும், ஆலிலையில் இருந்து ஜகத்தை ரக்ஷித்த நினைத்துப்பார்க்கமுடியாத செயலைச் செய்த எம்பெருமான் திருவடிகளைக் குறித்து ஆசையுடன் பகல் இரவு என்று வித்யாஸம் பார்க்காமல் சிறந்த தாமரைப்பூக்களை ஸமர்ப்பித்து நீங்கள் உங்கள் எம்பெருமானை அனுபவிப்பதற்குத் தடையாக இருக்கும் வினைகள் தீரும்படிக் கைங்கர்யம் செய்து வாழ்ச்சியைப் பெறுங்கள்.

இரண்டாம் பாசுரம். அவன் வாழும் தேசத்தை வணங்கி அதினுடைய பாதுகாப்பை நினைத்து இன்பத்துடன் வாழப்பாருங்கள் என்கிறார்.

கள் அவிழும் மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
நள்ளி சேரும் வயல் சூழ் கிடங்கின் புடை
வெள்ளி ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரம்
உள்ளி நாளும் தொழுதெழுமினோ தொண்டரே!

அனுபவத்தில் ஆசை உள்ள நீங்கள் தேனை ஒழுகவிடும் பூக்களைக்கொண்டு ஆராதியுங்கள். பெண் நண்டுகளுடன் ஆண் நண்டுகள் சேர்ந்து வாழும் வயல்களாலே சூழப்பட்ட அகழினுடைய அருகிலே வெள்ளியாலே செய்யப்பட்ட மதிளாலே சூழப்பட்ட திருக்கண்ணபுரத்தை பாதுகாப்பான இடம் என்று எப்பொழுதும் நினைத்து, தொழுது கிளர்த்தியோடு ப்ரார்த்தியுங்கள்.

மூன்றாம் பாசுரம். உயர்ந்த விபூதிகளை உடையவனாய்க் கொண்டு எளிமையாக இருக்கும் ஸர்வேச்வரனை முழுவதுமாய் ஆராதியுங்கள் என்கிறார்.

தொண்டர் நுந்தம் துயர் போக நீர் ஏகமாய்
விண்டு வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
வண்டு பாடும் பொழில் சூழ் திருக்கண்ணபுரத்து
அண்ட வாணன் அமரர் பெருமானையே

வண்டுகள் களித்துப் பாடும் சோலையாலே சூழப்பட்ட திருக்கண்ணபுரத்திலே பரமபதநாதனாய் நித்யஸூரிகளாலே அனுபவிக்கப்படுபவனாய் இருப்பவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்ய ஆசைப்படுபவர்களே! உங்களின் துன்பமானது தீரும்படி நீங்கள் முழுமனதுடன் மலர்ந்த புதுமை மாறாத பூக்களை இட்டு உங்கள் அடிமைத்தனத்துக்கேற்ப ஆராதியுங்கள்.

நான்காம் பாசுரம். மிகவும் இனியவனான கண்ணனை நப்பின்னைப் பிராட்டியின் சேர்த்தியிலே ஆராதியுங்கள் என்கிறார்.

மானை நோக்கி மடப் பின்னை தன் கேள்வனை
தேனை வாடா மலர் இட்டு நீர் இறைஞ்சுமின்
வானை உந்தும் மதிள்சூழ் திருக்கண்ணபுரம்
தான் நயந்த பெருமான் சரணாகுமே

மானே வருந்தும்படியான நோக்கையுடையவளாய் ஆத்மகுணபூர்த்தியை உடையவளான நப்பின்னைப்பிராட்டிக்குக் கேள்வனாய் தேன்போலே இனிமையாக இருக்கும் கண்ணனை, வாடாத மலர்களைக்கொண்டு நீங்கள் ஆராதியுங்கள். ஆகாசத்தை உந்தித்தள்ளும்படியான ஓக்கத்தை உடைய மதிள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்தைத் தானே விரும்பின ஸர்வேச்வரன் உங்களுக்குப் புகலிடமாக இருப்பான்.

ஐந்தாம் பாசுரம். அடியார்களுக்குப் பரமபதத்தைக் கொடுப்பவனான எம்பெருமான், தன் விஷயத்தில் தொண்டு செய்யும் ஆசையை உடையவர்களுக்கு தான் அவர்கள் விஷயத்தில் அன்பே வடிவெடுத்தவனாக இருப்பான் என்கிறார்.

சரணம் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கெல்லாம்
மரணம் ஆனால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அரண் அமைந்த மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரத்
தரணியாளன் தனதன்பர்க்கு அன்பாகுமே

தன் திருவடிகளைக் குறித்து ப்ரபத்தி பண்ணின எல்லாருக்கும் தானே உபாயமாக இருந்து கொண்டு, அவர்களின் மரண காலத்தில் திரும்பி வர வேண்டாத மோக்ஷ தேசத்தைக் கொடுக்கும் மஹோபகாரகனாய், பாதுகாப்புக்கு அமைந்த மதிள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்திலே பூமியைக் காப்பதற்காக வந்து நிற்பவன், தன் திருவடிகளில் அன்புபூண்டவர்களுக்கு அன்பே வடிவெடுத்தவனாக இருப்பான்.

ஆறாம் பாசுரம். ப்ரஹ்லாதனுடைய பகவத் அனுபவத்துக்குத் தடையாக இருந்த ஹிரண்யனைப் பிளந்தவன், தன் பக்கல் உயர்ந்த ப்ரேமத்தை உடையவர்களுக்கு உயர்ந்த ப்ரயோஜனமாக இருப்பான்.

அன்பனாகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கெல்லாம்
செம்பொன் ஆகத்து அவுணன் உடல் கீண்டவன்
நன்பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரத்து
அன்பன் நாளும் தன மெய்யர்க்கு மெய்யனே

தன் திருவடிகளை ஆச்ரயித்தவர்களுக்கெல்லாம் எல்லையில்லாத வாத்ஸல்யத்தை உடையவனாய் சிவந்த பொன்போலேயிருக்கிற வடிவையுடைய ஹிரண்யாஸுரனுடைய சரீரத்தைப் பிளந்தவனாய் நல்ல பொன்னாலே செய்யப்பட்ட மதிள்சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்திலே விரும்பி வாழ்பவன் தன்னையே உயர்ந்த குறிக்கோளாய் உடையவர்களுக்கு எப்பொழுதும் அவர்களையே உயர்ந்த குறிக்கோளாய் உடையவனாய் இருப்பான்.

ஏழாம் பாசுரம். தன்னையே ஆசைப்படுபவர்களுக்குத் தன்னை எளிமையாகக் கொடுத்து, வேறு விஷயங்களை விரும்புபவர்களுக்கு அவற்றைக் கொடுத்து விலகி நிற்பான் என்கிறார்.

மெய்யன் ஆகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கெல்லாம்
பொய்யன் ஆகும் புறமே தொழுவார்க்கெல்லாம்
செய்யில் வாளை உகளும் திருக்கண்ணபுரத்து
ஐயன் ஆகத்தணைப்பார்கட்கு அணியனே

தன் விஷயத்தில் ப்ரயோஜன புத்தியுடன் இருப்பவர்களுக்குத் தன்னுடைய உயர்ந்த நிலையைக் காட்டிக் கொடுத்து நிற்பான். வேறு சில ப்ரயோஜனங்களை ஆசைப்பட்டு ஆச்ரயிப்பவர்களுக்கு அந்த ப்ரயோஜனங்களைக் கொடுத்து தான் மறைந்து நிற்பான். வயலிலே வாளை மீன் துள்ளி விளையாடும் திருக்கண்ணபுரத்திலே இருக்கும் எல்லோருக்கும் ஸ்வாமியானவன் தங்கள் உள்ளத்திலே தன்னைப் பலமாக நினைப்பவர்களுக்கு மிகவும் எளியவானாக இருப்பான்.

எட்டாம் பாசுரம். அவனைச் சென்று அடையுங்கள். உங்களுடைய துக்கத்தையும் அதற்குக் காரணமான ஸம்ஸாரத்தையும் போக்கியருளுவான் என்கிறார்.

அணியன் ஆகும் தன தாள் அடைந்தார்க்கெல்லாம்
பிணியும் சாரா பிறவி கெடுத்தாளும்
மணி பொன் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரம்
பணிமின் நாளும் பரமேட்டி தன் பாதமே

மிகவும் இனியதான திருவடிகளை அடைந்தவர்களுக்கு மிகவும் அருகிலே இருந்து அனுபவிப்பான். அதனால், மற்றைய விஷயங்களில் ஆசை ஆகிற வ்யாதியும் கழிந்துவிடும். அதற்குக் காரணமான பிறவியையும் கழித்து அடிமை கொள்வான். ஆதலால், மணியும் பொன்னும் சேர்ந்த மதிள் சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்திலே பரமபதத்தில் இருப்பதைப்போலே இருப்பவனின் திருவடிகளை எப்பொழுதும் வணங்கி அனுபவிக்கப் பாருங்கள்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். நான் அவனை அடைந்து என்னுடைய எல்லா துக்கங்களும் தீரப்பெற்றேன். ஆதி காரணனானவனைக் கிட்டினார்க்குத் துன்பம் உண்டோ என்கிறார்.

பாதம் நாளும் பணியத் தணியும் பிணி
ஏதம் சாரா எனக்கேல் இனி என் குறை?
வேத நாவர் விரும்பும் திருக்கண்ணபுரத்து
ஆதியானை அடைந்தார்க்கு அல்லல் இல்லையே

அவன் திருவடிகளை எப்பொழுதும் அனுபவிக்க முன்புண்டான துக்கங்கள் எல்லாம் போய்விடும். மேலும் எந்த துக்கங்களும் வந்து சேராது. ஆதலால், எனக்கு என்ன குறை உண்டு? வேதத்தைச் சொல்லுவதையே நாக்குக்கு அடையாளமாகக் கொண்டவர்கள் விரும்பும்படியான திருக்கண்ணபுரத்திலே இருக்கும் பரமகாரணபூதனை அடைந்தவர்களுக்கு துக்கம் இல்லையே.

பத்தாம் பாசுரம். திருமகள் கேள்வனான ஸர்வேச்வரனுடைய திருக்கண்ணபுரத்தைச் சொன்னவுடன் துக்கங்கள் வாராமல் இருந்தன. எனக்கினி என்ன குறை உண்டென்கிறார்.

இல்லை அல்லல் எனக்கேல் இனி என் குறை?
அல்லி மாதர் அமரும் திருமார்பினன்
கல்லில் ஏய்ந்த மதிள் சூழ் திருக்கண்ணபுரம்
சொல்ல நாளும் துயர் பாடு சாராவே

தாமரைப்பூவை இருப்பிடமாக உடையவளாய் பெண்களில் சிறந்தவளான லக்ஷ்மி நிரந்தரமாக வாழும் திருமார்பை உடையதாய், கல்லாலே செறிந்த மதிள்சூழ்ந்த திருக்கண்ணபுரத்தைச் சொன்னவுடன் எப்பொழுதும் துக்கங்கள் அருகில் வாராமல் இருந்தன. ஆதலால் எனக்கு எம்பெருமானை அனுபவிக்காமல் இருக்கும் துக்கம் இல்லை. இனி என்ன குறையுண்டு?

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலமாக பகவதனுபவத்தை அருளிச்செய்கிறார்.

பாடு சாரா வினை பற்றற வேண்டுவீர்!
மாட நீடு குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
பாடலான தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
பாடி ஆடிப் பணிமின் அவன் தாள்களே

ஸம்ஸாரத்தில் இருக்கும் எல்லா துக்கங்களும் உங்கள் அருகில் இல்லாதவாறு முழுவதுமாக நீங்கவேண்டியிருந்தீர்களாகில், மாடங்கள் உயர்ந்த திருநகரிக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வார் அருளிச்செய்ததாய் கானரூபமான தமிழ் பாசுரங்கள் ஆயிரத்துள்ளும் இப்பத்தையும் அன்பினாலே பாடி, ஆனந்தத்தாலே ஆடி அந்த எம்பெருமானின் திருவடிகளை வணங்கி அனுபவிக்கப் பாருங்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

திருவாய்மொழி – எளிய விளக்கவுரை – 8.10 – நெடுமாற்கு

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

கோயில் திருவாய்மொழி

<< 7.4

emperumAnAr_ThirumEniyil_pUrvacharyargaL (Large)

ஆத்மாவினுடைய உண்மையான ஸ்வரூபத்துக்கு ஏற்ற வ்ருத்தி (செயல்) அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்வதே என்ற விஷயத்தை ஆழ்வார் இந்தப் பதிகத்தில் தானும் அனுபவித்து மற்றவர்களுக்கும் உபதேசமாக அருளிச்செய்கிறார். பகவானுக்குத் தொண்டு செய்வது முதல் நிலை. அவன் அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்வது என்பது இறுதி நிலை என்ற விஷயத்தை ஆழ்வார் இப்பதிகத்தில் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளார்.

முதல் பாசுரம். அடியார்களிடத்தில் அன்புகொண்டவனான ஸர்வேச்வரனுக்கு அடியார்களான பாகவத விஷயமான சேஷத்வத்துக்கு மூன்று லோக ஐச்வர்யம் ஒப்பன்று என்கிறார்.

நெடுமாற்கடிமை செய்வேன் போல் அவனைக் கருத வஞ்சித்து
தடுமாற்றற்ற தீக்கதிகள் முற்றும் தவிர்ந்த சதிர் நினைந்தால்
கொடு மா வினையேன் அவன் அடியார் அடியே கூடும் இதுவல்லால்
விடுமாறென்பதென்? அந்தோ! வியன் மூவுலகு பெறினுமே

எல்லையில்லாத ஆசையை உடைய ஸர்வேச்வரனுக்கு அடிமைசெய்பவன்போல அவனை மனதிலே நினைத்த நிலையில், என்னுடைய தடுமாற்றம் போகும்படியும், என்னிடத்தில் இருக்கும் பொல்லாவழிகள் எல்லாம் வஞ்சித்து என்னை விட்டுப்போயின. இனி, தகுந்தது எது என்று பார்த்தால் அவனுக்கு அடியவர்களான பாகவதர்களுடைய திருவடிகளையே அடைவதைத் தவிர பரந்த மூன்று உலகங்களின் செல்வத்தையும் பெற்றாலும் கொடிய, பெரிய பாபத்தை உடைய நான் அந்த அடியவர்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதை விடுவது என்று சொல்லவும் கூடுமோ? ஐயோ!

இரண்டாம் பாசுரம். மழைமேகம்போலே அடியார்கள் விஷயத்தில் வள்ளல்தன்மையுடைய ஸர்வேச்வரன் திருவடிகளிலே அடிமை செய்கிற பாகவதர்களுக்கு ஐச்வர்யோத்தோடு கூடின ஆத்மானுபவமும் ஒப்பன்று என்கிறார்.

வியன் மூவுலகு பெறினும் போய்த் தானே தானே ஆனாலும்
புயல் மேகம் போல் திருமேனி அம்மான் புனை பூங்கழல் அடிக் கீழ்
சயமே அடிமை தலை நின்றார் திருத்தாள் வணங்கி இம்மையே
பயனே இன்பம் யான் பெற்றது உறுமோ பாவியேனுக்கே?

பெரியதான மூவுலக ஐச்வர்யத்தைப் பெற்றாலும், இதில் ஈடுபாடில்லாமல் தன்னைத் தானே அனுபவிக்கப் பெற்றாலும், மழைமேகம்போலே திருமேனியையுடைய ஸர்வேச்வரனுடைய புனையப்பட்ட புஷ்பங்களையும் வீரக்கழலையுமுடைய திருவடிகளின்கீழே ஸ்வயம்ப்ரயோஜனமாய் இருக்கிற தொண்டின் உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர்களுடைய உயர்ந்ததான திருவடிகளை வணங்கி இந்த லோகத்திலேயே பலனாக நான் பெற்றதான ஆனந்தத்துக்கு இப்படி வித்யாசத்தைச் சொல்ல வேண்டும்படி பாபத்தைப்பண்ணின எனக்கு அந்த ஐச்வர்ய கைவல்யங்கள் சேருமோ?

மூன்றாம் பாசுரம். எல்லோருடனும் கூடும் தன்மையை உடைய வாமனன் திருவடி பெறுகையும், அவனடியார்களான பாகவதர்கள் இங்கே இருக்கிற இதைவிட உயர்ந்ததல்ல என்கிறார்.

உறுமோ பாவியேனுக்கு இவ்வுலகம் மூன்றும் உடன் நிறைய
சிறு மா மேனி நிமிர்த்த என் செந்தாமரைக் கண் திருக்குறளன்
நறு மா விரை நாண்மலர் அடிக் கீழ்ப் புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே

மூன்று லோகங்களும் ஒரே செயலிலே நிறையும்படி சிறிய ஆனால் அழகிய மற்றும் பெருமை வாய்ந்த திருமேனியை வளரும்படி பண்ணினவனாய் எனக்கு மிகவும் இனிமையாய், சிவந்த தாமரை போலே இருக்கிற திருக்கண்களையுடைய ஸ்ரீவாமனனுடைய நறுமணம் வீசும் சிறந்ததான தேனையுடைய செவ்விப்பூவைப்போலே இருக்கிற திருவடிகளின்கீழே சென்றடைவது, அந்த எம்பெருமானுக்கு அடியவர்களான மனுஷ்யராக இருக்கும் சிறுமையும் மஹாபுருஷர்களாய் இருக்கும் மேன்மையையும் உடையவராய் என்னை அடிமைகொண்டவர்கள் இந்த லோகத்திலே நம் கண்வட்டத்திலே இருக்க அதைத் தவிர, இப்படி அவனுக்கடிமையாக இருப்பதற்கும் அவனடியார்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதற்கும் வித்யாசம் சொல்ல வேண்டும்படியான பாபத்தையுடைய எனக்குச் சீரியதோ? அடியார்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதே சிறந்தது என்று கருத்து.

நான்காம் பாசுரம். அடியார்கள் இருக்கும் இவ்வுலகில் அவர்களுக்கு உகப்பாகும்படி ஆபத்தில் ரக்ஷிக்கும் எம்பெருமானுடைய கைங்கர்யமும் கிடைத்தால் குறையில்லை என்கிறார்.

இங்கே திரிந்தேற்கிழுக்குற்றென்? இரு மா நிலம் முன் உண்டுமிழ்ந்த
செங்கோலத்த பவள வாய்ச் செந்தாமரைக் கண் என் அம்மான்
பொங்கேழ் புகழ்கள் வாயவாய்ப் புலன் கொள் வடிவென் மனத்ததாய்
அங்கேய் மலர்கள் கையவாய் வழிபட்டோட அருளிலே

பரந்ததான சிறந்ததான ஜகத்தை ப்ரளயாபத்து வந்த காலத்திலே அமுதுசெய்து பின்பு உமிழும்போது சிவந்த அழகிய பவளம்போலே இருக்கிற திருவதரத்தையும், சிவந்த தாமரைபோன்ற கண்ணையும் உடையவன் என் ஸ்வாமி. வளர்ந்து கிளம்புகிற தன் குணங்கள் வாக்குக்கு விஷயமாகவும் நம் புலன்களைக் கவரும் திருமேனி என் மனத்திலேயாகவும் அந்த எம்பெருமானுக்குத் தகுந்ததான மலர்களை கையிலே கொள்ளவும் அடியார்களின் வழியிலே நானும் உடன்பட்டு இங்கே நடக்கும்படி அருளுமாகில் இங்கே திரியும் எனக்கு என்ன தாழ்ச்சி ஏற்படும்? தாழ்ச்சி ஏற்படாது என்று கருத்து.

ஐந்தாம் பாசுரம். பரமபதத்திலே ஆனந்தத்துடன் இருந்தாலும் அத்துடன் இவ்வுலகத்து செல்வங்களும் கூடினாலும், இங்கே ஒரு சரீரத்தில் இருந்து கொண்டு அடியார்களுக்கு உகப்பாகத் திருவாய்மொழி பாடி அனுபவிப்பதற்கு ஒப்பாகுமா என்கிறார்.

வழிபட்டோட அருள் பெற்று மாயன் கோல மலர் அடிக் கீழ்
சுழிபட்டோடும் சுடர்ச் சோதி வெள்ளத்து இன்புற்றிருந்தாலும்
இழிபட்டோடும் உடலினில் பிறந்து தன் சீர் யான் கற்று
மொழிபட்டோடும் கவி அமுதம் நுகர்ச்சி உறுமோ? முழுதுமே

நித்யகைங்கர்யத்திலே நெறிபட்டுச் செல்லும்படி அவன் அருளைப் பெற்று ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்களை உடைய ஸர்வேச்வரனுடைய மிகவும் இனிமையான திருவடிகளின்கீழே சுழித்து ஓடுகிற ப்ரபையை உடைய ஒளிக்கற்றையைப்போன்ற பரமபதத்திலே மிகவும் ஆனந்தத்துடன் இருந்தாலும் கீழே சொன்ன ஐச்வர்ய கைவல்யங்கள் கிடைத்தாலும், மிகவும் தாழ்ந்த சரீரத்திலே பிறந்து அவனுடைய குணங்களை யான் கற்று சொல்லாய்ப் பெருகும் கவியாகிற அமுதமான திருவாய்மொழியை அடியார்களுடன் கூடியிருந்து அனுபவித்து ரஸிக்கைக்குச் சேருமோ?

ஆறாம் பாசுரம். விரோதிகளைப் போக்கும் ஸர்வேச்வரனின் குணகணங்களை அடியார்களுக்கு இன்பம் கொடுக்கும்படித் திருவாய்மொழி மூலம் அனுபவிக்குமதுக்கு ஜகத்காரண பூதனான ஈச்வரனாயிருக்கும் இருப்புத்தான் ஒப்பாகுமோ? என்கிறார்.

நுகர்ச்சி உறுமோ? மூவுலகின் வீடு பேறு தன் கேழில்
புகர்ச் செம் முகத்த களிறட்ட பொன் ஆழிக் கை என் அம்மான்
நிகர்ச் செம்பங்கி எரி விழிகள் நீண்ட அசுரர் உயிர் எல்லாம் 
தகர்த்துண்டு உழலும் புட்பாகன் பெரிய தனி மாப் புகழே

தனக்கு ஒப்பில்லாத, ஒளியையுடைய சீற்றத்தாலே சிவந்த முகத்தையுடைய ஆனையை அழித்த, விரும்பத்தக்க திருவாழிமோதிரத்தை அணிந்த திருக்கையை உடையவன் என் ஸ்வாமி. ஜாதிக்கு ஏற்ற சிவந்த மயிர்களையும் அக்னிசக்ரம் போலே இருக்கிற விழிகளையும் உடைய உயரமான சரீரத்தையுடைய அஸுரர்களுடைய ப்ராணன்களையெல்லாம் தகர்த்து உண்டு திரியும் பெரிய திருவடியை ஆளக்கூடியவனுடைய பெரிய தனித்துவம் வாய்ந்த மிகவும் இனிமையான குணகணங்களை அடியார்களுக்கு விருப்பமான திருவாய்மொழி மூலம் அனுபவித்து ரஸிப்பதை மூன்று உலகங்களின் விஷயமான உருவாக்கும் சக்தியைப் பெற்றிருக்கும் ஈச்வரனாக இருக்கும் தன்மை கிட்டமுடியுமோ?

ஏழாம் பாசுரம். எல்லா உலகுக்கும் காரணனான ஸர்வேச்வரன் திருவடிகளை அடைவதைவிட அவனுக்கு அடியார்களான பாகவதர்களுடைய சேர்த்தியே நமக்கு என்றும் வேண்டும் என்கிறார்.

தனி மாப் புகழே எஞ்ஞான்றும் நிற்கும்படியாத்தான் தோன்றி
முனி மாப் பிரம முதல் வித்தாய் உலகமூன்றும் முளைப்பித்த
தனிமாத் தெய்வத் தளிர் அடிக் கீழ்ப் புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க நங்கட்கே

தனித்துவமாய் மிகவும் உயர்ந்ததான புகழை எல்லாக்காலமும் நிற்கும்படித் தானே ஸ்ருஷ்டியில் ஈடுபட்டு, ஸ்ருஷ்டியைப் பற்றிச் சிந்திப்பதாய், ப்ரஹ்மம் என்ற வார்த்தையால் சொல்லப்படும், ப்ரதானமாய் உள்ள உபாதான காரணமான மூன்று உலகங்களையும் படைத்த, தனித்துவம் வாய்ந்த பரதேவதையின் ஸுகுமாரமான திருவடிகளின்கீழே சேருவதைவிட அவன் அடியார்களின் மிகவும் சிறந்ததான சேர்த்தியின் இன்பமே நமக்கு எப்பொழுதும் வாய்க்க வேண்டும்.

எட்டாம் பாசுரம். தனிக்கடலில் சயனித்திருக்கும் ஸர்வேச்வரனுடைய அடியார்களோடு உண்டான சேர்த்தியே நமக்கு எப்பொழுதும் வேண்டும் என்கிறார்.

நாளும் வாய்க்க நங்கட்கு நளிர் நீர்க் கடலைப் படைத்துத் தன்
தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பல பரப்பி
நீளும் படர் பூங்கற்பகக் காவும் நிறை பன்னாயிற்றின்
கோளும் உடைய மணிமலைபோல் கிடந்தான் தமர்கள் கூட்டமே

குளிர்ந்த ஜலத்தையுடைய கடலைப் படைத்து தனக்கென்று இருப்பதாய் வேதத்தில் காட்டப்பட்ட ஒப்பில்லாத திருவடிகளையும் திருத்தோள்களையும் திருமுடிகளையும் (கிரீடம்) பலவாகப் பரப்பி, நீள்கின்ற, பணைத்து அழகான கற்பகச்சோலையையும் நிறைந்த பலவான ஆதித்ய தேஜஸ்ஸையும் உடைய மாணிக்கமலைபோலே சயனித்திருப்பவனின் அடியார்களோடு ஏற்பட்ட சேர்த்தியானது நமக்கு எப்பொழுதும் கிடைக்க வேண்டும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எதிரிகளைப் போக்க உதவும் திவ்யாயுதங்களை உடைய ஸர்வேச்வரனுக்கு அடியார்களான பாகவதர்களுடன் தொடர்புடையவர்களுக்கு அடியவராகிற உறுதிப்பாடு நமக்கு உண்டாகவேண்டும் என்கிறார்.

தமர்கள் கூட்ட வல் வினையை நாசம் செய்யும் சதிர் மூர்த்தி
அமர்கொள் ஆழி சங்கு வாள் வில் தண்டாதி பல் படையன்
குமரன் கோல ஐங்கணை வேள் தாதை கோதில் அடியார் தம்
தமர்கள் தமர்கள் தமர்களாம் சதிரே வாய்க்க தமியேற்கே

அடியார்களுடைய கூட்டத்துக்கு வரும் வலிய பாபங்களுடைய விநாசத்தைச் செய்யும் ஸாமர்த்யத்தை உடைய ஸ்வாமியாய், யுத்தத்துக்குத் தயாராய் இருக்கும் ஸ்ரீபஞ்சாயுதங்கள் தொடக்கமான பல ஆயுதங்களை உடையவனாய் பருவத்தில் இளமையை உடையவனாய், அழகுக்கு உதாரணமான ஐந்து அம்புகளை உடைய காமனுக்கும் தந்தையானவனுடைய குற்றம் இல்லாத அடியார்களின் அடியார்களுக்கும் அடியார்களைப் பற்ற தாஸ்ய ஸம்பந்தத்தை உடையோம் ஆகிற அருளானது ஸம்ஸாரத்தில் துணையற்றவர்கள் ஆன நமக்கு உண்டாக வேண்டும்.

பத்தாம் பாசுரம். மிகவும் இனிமையான திருமேனி மற்றும் அவயவங்களையுடைய ஸர்வேச்வரனைப் பிரியாமல் இருக்கும் அடியார்களின் ஸம்பந்தி பரம்பரையின் எல்லையில் அடிமை செய்து நடக்கவேண்டியது கல்பந்தோறும் உண்டாக வேண்டும் என்கிறார்.

வாய்க்க தமியேற்கு ஊழி தோறூழி ஊழி மாகாயாம்
பூக் கொள் மேனி நான்கு தோள் பொன் ஆழிக் கை என் அம்மான்
நீக்கம் இல்லா அடியார் தம் அடியார் அடியார் அடியார் எம்
கோக்கள் அவர்க்கே குடிகளாய்ச் செல்லும் நல்ல கோட்பாடே

அழகின் உயர்த்தியையுடைய காயாம்பூ நிறத்தைக் கொள்ளும் திருமேனியையும் நான்கு திருத்தோள்களையும் விரும்பத்தக்க திருவாழியை உடைய திருக்கைகளையும் உடைய, இவ்வடிவழகைக் காட்டிக் கொடுத்து என்னை எழுதிக்கொண்ட ஸ்வாமி எம்பெருமான். அவனை பிரிவில்லாதபடி அனுபவிக்கிற அடியார்களுக்கு தனித்துவம் வாய்ந்த சேஷ பரம்பரையில் உள்ளவர்கள் எனக்கும் என்னை உடையவர்களுக்கும் தலைவர்கள். அவர்களுக்கே தொண்டு செய்யும் குலம், செல்லும்படியராய் சிறந்ததான ஸ்வீகாரத்தைச் செய்வது ஒரொரு மஹா கல்பம் தோறும் இங்கே தனியனாக இருக்கும் எனக்கும் உண்டாக வேண்டும்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இத்திருவாய்மொழிக்குப் பலமாக, அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யும் குடும்பம் அமைவதை அருளிச்செய்கிறார்.

நல்ல கோட்பாட்டுலகங்கள் மூன்றின் உள்ளும் தான் நிறைந்த
அல்லிக் கமலக் கண்ணனை அந்தண் குருகூர்ச் சடகோபன்
சொல்லப் பட்ட ஆயிரத்துள் இவையும் பத்தும் வல்லார்கள்
நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வர் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே

உயர்ந்ததான இடத்தை உடைய மூன்று லோகங்களிலும் எம்பெருமான் வ்யாப்தனாய், மலர்ந்த தாமரைப்பூப்போலே இருக்கிற திருக்கண்களை உடையவனைப் பற்ற, அழகிய குளிர்ந்த குருகூர்க்குத் தலைவரான நம்மாழ்வாரால் அருளிச்செய்யப் பட்ட ஆயிரம் பாசுரங்களுக்குள் இந்தப் பதிகத்தையும் வல்லவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மனைவி மக்களை உடையவராய்க் கொண்டு நல்ல பதத்தை, குடும்ப வாழ்க்கையில் நன்றாக வாழப் பெறுவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org