Daily Archives: May 12, 2020

nAchchiyAr thirumozhi – Simple Explanation – mudhal thirumozhi – thai oru thingaLum

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

nAchchiyAr thirumozhi


ANdAL considered emperumAn as the means in thiruppAvai. She also revealed that carrying out kainkaryam (service) alone to that emperumAn, without any selfishness [that the service is being rendered for his happiness and not for our happiness], is the benefit for attaining him. emperumAn will give the benefit if one has this thought. However, in the case of ANdAL, emperumAn did not come to accept her and fulfil her desire. She became perplexed due to the unbounded love that she had towards emperumAn and the fact that he did not come to accept her. Those who were in ayOdhya, including sIthAp pirAtti, went to all deities and prayed for SrI rAma’s welfare even though they did not worship any deity other than SrI rAma. Even hanumAn, who had said that he will not enjoy SrI rAma in any other form, went to a deity vAchaspathi and prayed for SrI rAma’s welfare. In the same way, ANdAL is praying to kAmadhEvan (cupid, god of love) here, to unite her with emperumAn. Our pUrvAchAryas (preceptors) have said that ignorance which emanates out of bhagavath bhakthi (devotion towards emperumAn) is very great. Just as periyAzhwAr offered garlands made of flowers to emperumAn, ANdAL too offers wild flowers which he desires, to kAmadhEvan, to make him unite her with emperumAn. Even if ANdAl did like this, it is acceptable for the distress of her separation from emperumAn while if we worship other deities, it will not fit our svarUpam (basic nature).

First pAsuram. In this she explains the method by which she worships kAman and his brother sAman.

thai oru thingaLum tharai viLakkith thaN maNdalamittu mAsi munnAL
aiya nuNmaNal koNdu theru aNindhu azhaginukku alangariththu ananga dhEvA!
uyyavumAngolO enRu solli unnaiyum umbiyaiyum thozhudhEn
veyyadhOr thazhal umizh chakkarakkai vEngadavaRku ennai vidhikkiRRiyE

Throughout the (thamizh) month of thai, I had mopped the area in which he would come. I had made a cool stage (for carrying out the maNdala pUjA). For the first fifteen days in the (thamizh) month of mAsi, I had decorated the street in which he would come with beautiful, fine sand [which will not hurt his soft feet]. I had looked at him and said “Oh manmadha! Will you fulfil my desire?” I worshipped you and your brother sAman. You should make me subservient to thiruvEngadamudaiyAn who has in his divine hands, the unique, fiery divine disc.

Second pAsuram. She further explains the methodology of her nOnbu and asks kAman to reach her to emperumAn.

veLLai num maNal koNdu theruvaNindhu veLvaraippadhan munnam thuRai padindhu
muLLumillAch chuLLi eri maduththu muyanRu unnai nORkinREn kAmadhEvA!
kaLLavizh pUngaNai thoduththukkoNdu kadalvaNNan enbadhOr pEr ezhudhi
puLLinai vAy piLandhAn enbadhOr ilakkinil puga ennai eygiRRiyE

Oh manmadha! I decorate the street through which you would come with white, fine sand (as patterns). I go to the river bank before dawn and have a bath by immersing well [in the river water]. I add fire-wood without any thorns in them to fire and observe the nOnbu [set of rituals including penance, fasting etc] towards you. You should draw love-arrows of flower with honey dripping form them in the direction of emperumAn who has the divine complexion of ocean and make me to hug him.

Third pAsuram. She says that if he [manmadha] does not want her to abuse him, he should reach her to thiruvEngadamudaiyAn.

maththa nan naRumalar murukka malar koNdu muppOdhum unnadi vaNangi
thaththuvamili enRu nenjerindhu vAsagaththazhiththu unnai vaidhidAmE
koththalar pUngaNai thoduththukkoNdu gOvindhan enbadhOr pEr ezhudhi
viththagan vEngadavANan ennum viLakkinil puga ennai vidhikkiRRIyE

Taking the purple coloured strawmony flowers and palAsa flowers, I will fall at your feet three times a day [so that you would fulfil my desire]. Even after this, if my desire is not fulfilled, my heart would start boiling and I would go around the town, destroying your honour by abusing you with words such as “mammadha is not a truthful deity who would shower benefits; he is a false deity”. To ensure that I do not do this, you should draw arrows of bunches of freshly blossomed flowers on your bow, write the name of ‘gOvindha’ in the heart and make me reach the effulgent lamp of thiruvEngadamudaiyAn who is an amazing entity.

Fourth pAsuram. In this, she reveals her excessive sorrow.

suvaril purANa! nin pEr ezhudhich chuRava naR kodikkaLum thurangangaLum
kavarip piNAkkaLum karuppu villum kAttiththandhEn kaNdAy kAmadhEvA!
avaraip pirAyam thodangi enRum Adharaiththu ezhundha en thadamulaigaL
thuvaraip pirAnukkE sangaRpiththuth thozhudhu vaiththEn ollai vidhikkiRRiyE

Oh one who has been existing for a long time! I wrote your names on the walls and offered you flags with shark [manmadha’s flag has fish on it] drawn on them, horses, women with flappers and bow made of sugarcane [this too is manmadha’s identity]. I had been worshipping [kaNNan] right from my early days that my huge bosoms have risen desirously for kaNNa, the king of dhwAraka. You should make me belong to him, very soon.

Fifth pAsuram. She says that she will not live if she is united with anyone other than emperumAn.

vAnidai vAzhum avvAvanarkku maRaiyavar vELviyil vaguththa avi
kAnidaith thirivadhOr nari pugundhu kadappadhum mOppadhum seyvadhoppa
Unidai Azhi sangu uththamarkkenRu unniththu ezhundha en thada mulaigaL
mAnidavarkku enRu pEchchuppadil vAzhagillEn kaNdAy manmadhanE

Oh manmadha! brAhmaNas [in this world] create havis [offering made of ghee, milk, curd etc] in order to offer to distinguished celestial entities during the time of rituals. If a jackal which roams around in the forest, crosses it or smells it, the offering would get wasted. In the same way, my well risen bosoms are meant for emperumAn, who is the best among purushas [sentient entities], who has the divine disc and divine conch on his divine hands. If there is a word that the bosoms are for a man in this world, I will not live.

Sixth pAsuram. Just as one joins with those who are fully anchored in sathva guNa (purely good qualities) when going ahead with experiencing emperumAn, ANdAL prays to manmadha in order to attain emperumAn to join with those who are experts in kAmaSAsthra [treatise on love].

uruvudaiyAr iLaiyArgal nallAr Oththu vallArgaLaik koNdu vaigal
theruvidai edhirkoNdu panguni nAL thirundhavE nORkinREn kAmadhEvA!
karuvudai mugilvaNNan kAyAvaNNan karuviLai pOl vaNNan kamala vaNNath
thiruvudai mugaththinil thirukkangaLAl thirundhavE nOkkenakku aruL kaNdAy

Oh manmadha! Invoking those with beautiful forms, youthful state, good conduct and experts in kAma SAsthram, I go down the street in which you come, and worship you with clarity in mind, during your festival in the [thamizh] month of panguni. You should bless me such that emperumAn, who has the complexion of dark, rain bearing clouds, the complexion of purple coloured kAyA flower and the effulgence of blue coloured flowers of wild creeper, blesses me with his divine eyes which are on the lotus-like divine face. 

Seventh pAsuram. In this, she requests that emperumAn thrivikraman touches her with his divine hands. She explains that her devotion is only for emperumAn.

kAyudai nellodu karumbamaiththuk katti arisi aval amaiththu
vAyudai maRaiyavar mandhiraththAl manmadhanE unnai vaNanguginREn
thEsa munnaLandhavan thirivikkiraman thirukkaigaLAl ennaith thINdum vaNNam
sAyudai vayiRum en thadamulaiyum tharaNiyil thalaippugazh tharakkiRRiyE

Oh manadha! I will cook unripened fruit and sugarcane, along with rice, jaggery and flattened rice, and worship you, along with the manthras (hymns) of those who have good voice and are experts in kAmaSAsthram.  You should make emperumAn who measured all the worlds with his divine feet when the worlds were seized [by mahAbali], to touch my splendorous stomach and my soft, huge bosom so that I will have well established fame in this world.

Eighth pAsuram. In this, she is asking manmadha to bless her with service to the divine feet of emperumAn which will fit with her svarUpam (basic nature)

mAsudai udambodu thalai ulaRi vAyppuram veLuththoru pOdhumuNdu
thEsudaith thiRaludaik kAmadhEvA! nORkinRa nOnbinaik kuRIkkoL kaNdAy
pEsuvadhu uNdu onRu ingu emperumAn! peNmaiyaith thalaiyudaiththu Akkum vaNNam
kEsava nambiyaik kAl pidippAL ennum ippERu enakkaruL kaNdAy

Oh manmadha who has effulgence and strength, and who is my lord! Remember that I am observing this nOnbu with a body which has not had a bath [due to sorrow], dishevelled tresses and pale lips, eating just one time in a day. I have to tell you something now. You should help me in getting the benefit of carrying out service to the divine feet of emperumAn who destroyed the demon kESi and is complete in his auspicious qualities.

Ninth pAsuram. In this she reveals the misfortunes that he will get if he does not help her.

thozhudhu muppOdhum unnadi vaNangith thUmalar thUyththozhudhu EththuginREn
pazhudhu inRi pArkkadal vaNNanukkE paNi seydhu vAzhap peRAvidil nAn
azhudhazhudhu alamandhu ammA vazhanga ARRavum adhu unakku uRaikkum kaNdAy
uzhuvadhOr eruththinai nugangodu pAyndhu UttaminRith thurandhAl okkumE

Worshipping you three times a day, bowing down to you with my head, offering pure flowers to your feet, I am reciting hymns for you. If I do not get to carry out faultless service and thus get uplifted, to the one who has the form of the ocean which is surrounding the world, I will cry repeatedly, roam unsteadily, and wail “Oh mother!” often. The result of all these will come on to you. It will be similar to a farmer getting the work done by his bull in the field and driving it away with the yoke, without feeding it.

Tenth pAsuram. She completes the decad by stating the benefit of learning these ten pAsurasms.

karuppu vil malark kaNaik kAmavELaik kazhaliNai paNindhu angOr kari alaRa
maruppinai osiththup puL vAy piLandha maNivaNNaRku ennai vaguththidenRu
poruppanna mAdam polindhu thOnRum pudhuvaiyar kOn vittuchiththan kOdhai
viruppudai inthamizh mAlai vallAr viNNavar kOn adi naNNuvarE

I worshipped the feet of manmadha who has a bow made of sugarcane and arrows of flowers. I had asked him to unite me with kaNNan emperumAn who killed the elephant kuvalayApIdam, at the entrance of the arena where the festival with bows was conducted at madhurA (north), by breaking its tusks, who killed the demon bakAsuran who came in the form of stork and who has a divine form matching blue gemstone. I am the daughter, kOdhai, of periyAzhwAr who is the leader of SrIvillipuththUr which is full of mansions looking like mountains. Those who sing these ten sweet, thamizh pAsurams with desire, will attain the divine feet of SrIman nArAyaNan who is the leader of nithyasUris.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/nachchiyar-thirumozhi-1-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుమాలై – పాసురం 1 – భాగము 1

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< అవతారిక 2


అవతారిక : చేతనులు ఇప్పటికే చేసిన, ఇప్పటకీ చేస్తున్న పాపాల వలన, యమధర్మరాజు ఆధీనంలో ఉంటారు. అంటే నరకాన్ని, స్వర్గాన్ని, అనుభవించి మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతూ చస్తూ కర్మలను అనుభవించాల్సిందే. కానీ, భగవంతుడి నామాలను సంకీర్తన చేసినంత మాత్రాన మనం పునీతులమై యముడి బారి నుండి బయట పడగలము అని ఈ పాశురములో తోరడిపొడి ఆళ్వార్లు చెపుతున్నారు.

కావలిల్ పులనై వైత్తు| క్కలి తన్నై క్కడక్కప్పాయ్ న్దు |

నావలిట్టుళి తరుగిన్రోంమ్ |నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే |

మూవులగుణ్డు ఉమిళ్ న్ద| ముదల్వ నిన్నామమ్ కత్త|

ఆవలి ప్పుడమై కండాయ్ | అరజ్ఞమా నగరుళానే|| 1


మూవులగు =మూడు లోకాలు

ఉణ్డు = భుజించి (ప్రళయ కాలంలో)

ఉమిళ్ న్ద = కక్కిన

ముదల్వ = ఆదిమూలమే

నిన్నామమ్ కత్త = నీ దివ్య నామాలు నేర్చుకోవటం వలన

ఆవలి ప్పుడమై = అబ్బిన గొప్పతనం వలన

పులనై = పంచేద్రియాలను

కావలిల్ వైత్తు = వాటి ఇష్టానుసారంగా ప్రవర్తించకుండా కాపలాలో పెట్టి

క్కలి దన్నై = పాపాల మూటను

క్కడక్కప్పాయ్ న్దు = తొలగదోసుకొని 

నావలిట్టు = విముక్తి పొంది

నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే = యముడు, యమ భటులు ఇంకా బాదించే క్షుద్రదేవతలుగాని

ఊళి తరుగిన్రోంమ్ కండాయ్ = ఎవరికీ భయపడ కుండా ఉన్నాము చూడు


కావలిల్ పులనై వైత్తు: ఇంద్రియ నిగ్రహము…. ఇంద్రియ నిగ్రహము లేకపోవటం వలన అనేకరకాల కీడు జరుగుతుంది.. అవి ఏ విధంగానూ మనకు మంచిని చేయవు. పంచేంద్రియాలను స్వేచ్చగా వదిలి వేయటం వలన చేతనుడు జంతు సమానుడుగా ప్రవర్తిస్తాడు నరపశువుగా మారతాడు. జంతువులకు వాటి ఇంద్రియాల మీద పట్టు ఉండదు, కానీ మనుష్యులు తమ ఇంద్రియాల మీద నిగ్రహము కలిగివుండాలి. నిగ్రహము లేనివాడికీ జంతువుకు భేదం ఉండదు. అతడు శాస్త్రమును గౌరవించడు, దానికి కట్టుబడి ఉండడు. మనసుకు తోచినట్టే ప్రవర్తిస్తాడు. బుద్దితో ఆలోచించడు, చేయకూడని పనులన్నీ చేస్తాడు, చేయవలసినవేవి చేయడు. అటువంటి వాడు ఈ పాశురంలో చెప్పినట్టుగా యముడి తల మీద కాలుపెట్టె శక్తిని ఎలా పొందగలుగుతాడు? పరమాత్మ నామ సంకీర్తన చేయటం ఒక్కటే మార్గము. ఆ నామ సంకీర్తన మహిమ వలన జీవుడు సకల దోషాలను తొలగించుకో గలుగుతాడు తద్వారా యముడి తలమీద కూడా  కాలుపెట్ట గలుగుతాడు.

       మనిషి విషజంతువు కాటుకు లోనైనప్పుడు దాని ప్రభావం నుండి బయటపడటానికి ఎన్నోనియమాలను పాటించాల్సి వుంటుంది. తలంటుస్నానం చేయకూడదు, కొన్నిరకాల ఆహారపదార్థాలను తినకూడదు. వేళకు ఆహారం తీసుకోవాలి, వేళతప్పి నిద్రపోకూడదు అని ఎన్నో నిబంధనలు ఉంటాయి. కాని ఎవరైనా మంచి వైద్యులు ఆ విషానికి విరుగుడు ఇస్తే ఇవేవి పాటించనవసరం లేదు. సాదారణ జీవనం సాగించవచ్చు. ఆ ఔషదానికే అంత మహిమ ఉన్నప్పుడు పరమాత్మ నామ సంకీర్తన సకల పాపాలను తోలగదోస్తుంది అనటంలో సందేహం ఏముంటుంది? సంసారమనే విషజంతువు నోటబడి కరవ బడ్డ జీవాత్మ, పరమాత్మ ఉపకారం వలన మాత్రమే బయట పడ గలుగుతాడు.

వైత్తు: జీవాత్మ తనకు తెలియకుండానే తన ఇంద్రియాలను స్వేచ్చగా వలిలాడని కాదు,  జీవాత్మ తెలిసే తన ఇంద్రియాలను వాటి ఇష్టానుసారం వదిలి వేసాడు.

కావలిల్:  ‘కావలిల్ ఇల్లాదపడి’ నియంత్రణ లేకపోవటం వలన … ఇక్కడ నియంత్రణ ఉండటం కంటే నియంత్రణ లేకపోవటం పెద్ద విషయం. అది ఎలా అంటే ఒకడు విషాన్ని తిన్నాడు. వాడికి విరుగుడు ఇచ్చేటప్పుడు ఆ విరుగుడుకి మందు ఇంతే ఇవ్వాలి అన్న నియంత్రణ లేదు. ఒకవేళ అలా నియంత్రిస్తే అది మామూలు వైద్యం అవుతుంది. నియంత్రించ కుండా విషానికి ఎంత అవసరమైతే అంత మందుని వినియోగించి వాడిని బతికిస్తే అది గొప్ప వైద్యం అవుతుంది .

కావలిల్ పులనై వైత్తు: ‘ కావలిల్ ‘…. ఇంద్రియ నిగ్రహం. ఇక్కడ నిగ్రహం అంటే ఇంద్రియాలను తన అదుపులో ఉంచుకొని భగవన్నామ స్మరణ చేయటం అన్న అర్థం ధ్వనిస్తుంది. ఇది ఎలాంటి దంటే ఒక రాజ్యంలో రాజు లేక పొతే ప్రతివాడు ఆజ్ఞలను ఉల్లంఘిస్తాడు. అలాగే ఇంద్రియాలన్నీ అదుపు తప్పి వుంటాయి. ఎప్పుడైతే కొత్త రాజు పాలనలోకి వస్తాడో చేడు పనులు చేసే వాళ్ళందరూ నియంత్రిచ బడతారు. భగవంతుడి నామాలు కూడా కొత్తరాజులా పని చేసి జీవుడిలోని ఇంద్రియాలను నిగ్రహిస్తాయి . 

  ‘కావలిల్’….పరిధులు లేకుండా ఎక్కడెక్కడో విహరించే ఇంద్రియాలను నియంత్రించి సరి అయిన (పరమాత్మ అర్చారూప సౌందర్యంలో నిమగ్నమవటం) దారిలో నడపడం. భగవన్నామ స్మరణ వలన ఇది సాధ్యమవుతుంది. ఇది ఎలా సాధ్యం? అని వ్యాఖ్యాత ఇక్కడ ఒక సందేహాన్ని లేవనెత్తారు. శ్రీరామాయణంలో శ్రీరాముడు తన దృష్టిలోకి మనసులోకి వచ్చిన వాళ్ళందరినీ జయించే శక్తి కలిగి ఉండేవాడు అని ఆయనే సమాధానం కూడా చెప్పారు. (దృష్టా చిత్తాయ అపహారిణం).

క్కలిదన్నై క్కడక్కప్పాయ్ న్దు : కలి వలన ఏర్పడిన అన్నిరకాల పాపాల నుండి నామ రూపాలు లేకుండా బయట పడటం.. కలి కాలంలో ‘తన్నై’ (తనను)… అన్న పదాన్ని నొక్కి చేప్పాలి. ఎందుకంటే జీవాత్మ ప్రాపంచిక సుఖాల వెంట పరిగెత్తడానికి కలే కారణం. దీని వలన మరణానంతరం నరకాన్ని అనుభవించాల్సి వుంటుంది.  పరమాత్మను స్మరించక పోవటమే కాక ఆయన మీద ద్వేషం కలిగి వుండటం కూడా దీనికి కారణమవుతుంది. ఇంకా దేహాన్నే ఆత్మ అని బ్రమించటం, జీవాత్మ చేసే అనేక తప్పిదాలు కూడా కారణమవుతున్నాయి.  

‘తన్నై’ (తనను)…..ఇంత కాలం నన్ను సదా సర్వకాలం నియంత్రించిన శత్రువును ఇప్పుడు నేను అదుపులో పెట్టగలిగాను అన్న అర్థంలో కూడా గ్రహించ వచ్చు.

క్కడక్క: దాటుట…ఎంత వరకు దాటాము? సంసారంలోని బంధనాలన్నింటిని దాటాము అని ఇక్కడ వ్యాఖ్యాత చెపుతున్నారు. అర్తాత్ నిత్యసూరులలగా? సంసార బంధనాలన్నింటిని దాటాము అని చెపుతున్నారు. వారికి మాత్రమే సంసార బంధనాలేవి ఉండవు. ఇంతకు ముందు ‘కలి’ అన్న పదానికి రెండు అర్థాలు చెప్పారు. 1. పాపాల సమాహారం, 2. శత్రువు. ఇప్పుడు కలి అంటే కాలం అని మూడవ అర్థం చెపుతున్నారు. దాటుట అన్నదానికి ఇక్కడ అర్థం కలియుగానికి సంబంధం లేకుండా కృతయుగంలో ఉన్నాడు (నాలుగు యుగాలలో మొదటిది కృతయుగం, నాలుగవది కలియుగం.) అని అర్థం. ఈ ప్రబావానికి దూరంగా ఉన్నాడు ఇక భయమన్నదే లేదు.

ప్పాయ్ న్దు: కలియుగం నుండి కృతయుగం దాకా ఎలా దాటగలిగా మంటే హనుమంతుడు సముద్రాన్ని పరమాత్మా నామ సంకీర్తనం చేస్తూ ఎలా దాటాడో అలా ఆళ్వార్లు కూడా నామ సంకీర్తనం చేయటం వలన దాటగలిగారు.

నిన్ నామం కట్ర:  యముడిని, అయన భటులను ఆపే శక్తి ఆళ్వార్లకు ఎలా కలిగింది అంటే భగవంతుడి నామాలను నేర్చుకున్నారు కదా ఆ! అందువలన యముడిని అయన భటులను కూడా ధిక్కరించే శక్తిమంతులయ్యారు. మరి పాపాల కడలిని వారు స్వప్రయత్నంతో దాటారు అని అన్నారే? అంటే వారు దాటలేదు భగవంతుడి నామాలు దాటించాయి వారికి స్వతహాగా ఆశక్తి ఉంది అని చెపుతున్నారు. ఈ సందర్భంగా ‘ ఇరామడం ఊట్టువారైపోలే’ అని మన పూర్వాచార్యులు ఒక మాట అంటారు. దీనికి ఒక చిన్న కథ ఉంది. ఒక కొడుకు అలిగి ఇంట్లో నుండి వెళ్ళిపోయి ఆ ఊళ్లోనే ఒక మఠంలో ఉన్నాడు. రాత్రయింది, కొడుకు అన్నం తిన్నాడో లేదో అని తల్లి కొడుకుకు ఇష్టమైన వంట చేసి ఒక డబ్బాలో పెట్టింది. తాను తీసుకువెళ్ళి ఇస్తే తీసుకోడని వాడి స్నేహితుడిని పిలిచి విషయం చెప్పి ఈ డబ్బా ఇచ్చి , తాను ఇచ్చినట్టు చెప్పవద్దని చెప్పి బతిమాలి పంపింది. స్నేహితుడు అలాగే చేసాడు. కొడుకుకు ఆహారం నోట్లో పెట్టుకోగానే అది తన తల్లి చేతి వంట అని తెలిసిపోయింది. అయిన బింకంగా తెలియనట్లే తిన్నాడు. తల్లి ప్రాణం ఆగక వెనకాలే తాను వెళ్లి చాటుగా నిలబడి కొడుకు తినటం చూసి కుడుట బడుతుంది. అలాగే పరమాత్మ కూడా జీవాత్మలకు తోడుగా ఉంటాడని పూర్వాచార్యులు చెపుతారు.

       ఇంకొక వివరణ ప్రకారం భగవంతుడి నామ సంకీర్తన చేయటం వలన భౌతికంగా ఈ లోకంనే ఉన్నా పాపల కడలిని అవలీలగా దాటి మానసికంగా పరమపదం చేరగలిగాడు .

నావలిట్టురుదరిగిన్రోమ్ : గతంలో యమభటుల పేరో యముడి పేరో వింటేనే భయపడిన వాళ్ళు ఇప్పుడు వాళ్ళను పేరు పెట్టి పిలవ గలుగుతున్నారు. వాళ్ళ తలల మీదుగా నడుస్తామంటున్నారు. చేతనులు భూలోకంలో చేసిన పాపాలకు శిక్షలు వేసి దండిచ గలవాడు యముడు. కానీ పరమాత్మ నామాల  ముందు ఆయన శక్తి చాలదు. కిష్కింద కాండలో సుగ్రీవుడు రాముడు రాకముందు వాలిని చూసి వణికి పోయాడు, కానీ రాముడితో స్నేహం దొరికిన తరువాత వాలి ఉన్న చోటికే వెళ్లి పిలిచి యుద్దం చేసే శక్తిమంతుడయ్యాడు. అదే పరమాత్మ నామానికి ఉన్న మహాత్మ్యము.

ఉరుదరిగిన్రోమ్: చేతనుడు యముడి ముందు రాజస టివితో నడుస్తూ వుంటాడు. యముడిని చిత్రగుప్తుడు రాసిన చిట్టా తెమ్మని, భగవన్నామ స్మరణ చేత వచ్చిన శక్తితో దానిని ముక్కలు ముక్కలుగా చింపి పారేస్తానని అంటాడు. ఇక్కడ ఆళ్వార్లు ఏకవచన ప్రయోగానికి బదులుగా బహువచన ప్రయోగ చేశారు. దానికి కారణమేమిటంటే భగవన్నామ స్మరణ చేత ఆయనకు వచ్చిన శక్తి అపారమైనది. అందువలన అయన తనను ఒక్కడిగా కాక కొన్ని వందల వేల కూడికగా భావిస్తున్నారు.

మరొక వ్యాఖ్యానం ఏవిటంటే నామ సంకీర్తన ప్రభావం తెలియక  మునుపు ఎవరైతే పరమాత్మ పట్ల విముఖులుగా ఉన్నారో వారందరూ ఇప్పుడు నామ సంకీర్తన ప్రభావం తెలిసి అభిముఖులు అయ్యారు అందువలన బహువచనంలో చెప్పారు అని అంటారు.

రామాయణంలో హనుమ సీతాన్వేషణ చేస్తూ సముద్రాన్ని దాటి, లంకలో ఆమె జాడ తెలుసుకొని, అక్కడ ఒక చిన్నపాటి యుద్ధం చేసి తిరిగి వస్తే ఇక్కడ సముద్రపు ఒడ్డులో ఉండి పోయిన వానరాలన్నీ ఆనందంతో సుగ్రీవుడి మధువనాన్ని విరిచి పాడుచేసాయి. ఆళ్వార్లు యముడి తలమీద నడుస్తాననటం కూడా అలాంటిదే. ఆళ్వార్లు నామసంకీర్తన చేస్తే లోకంలోని తక్కిన చేతనులు కూడా ఆఫలితాన్ని అనుభావస్తారని తెలియజేస్తున్నారు.

నమన్ తమర్ తలైగళ్ మీదే: ఆళ్వార్లు ఇక్కడ మరొక విశేషం చెపుతున్నారు యముడు, అయన భటుల తలలు ఇంతమంది భక్తులు నడవడానికి చాలవు. కాబట్టి, ఈ లోకంలో ఇంకా తమ బుద్ది మార్చుకోకుండా పాపాలను చేస్తున్నవారు వారి పిల్లలకు యముడు, చిత్ర గుప్తుడు అని పేర్లు పెట్టి వారికి కూడా నమస్కారాలు (వ్యగ్యంగా) చేస్తాను. అప్పుడు యముడికి ఆనందం కలుగుతుంది. నామ సంకీర్తన చేసే భాగవతోత్తములు తమ శ్రీపాదాలను తల మీద పెటడం యముడికి కూడా సంతోషమే, అని నామ సంకీర్తన మహిమను తెలియజేసారు. ఈ విషయం కొంచం  వింతగా తోస్తుంది కదా! దీనికి ఎవైన ప్రమణాలున్నాయా? అని రెండవ భాగంలో చూద్దాం .

అడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

హిందీలో – http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/07/thirumalai-1-part-1/

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

irAmAnusa nURRandhAdhi – Simple Explanation – pAsurams 21 to 30

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

irAmAnusa nURRandhAdhi

<< Previous

Twenty first pAsuram. emperumAnAr, who attained the divine feet of ALavandhAr as the means, mercifully protected me. Hence, I will not sing about the greatness of lowly people.

nidhiyaip pozhiyum mugil enRu nIsar tham vAsal paRRi
thudhi kaRRu ulagil thuvaLginRilEn ini thUy neRi sEr
edhigatku iRaivan yamunaith thuRaivan iNai adiyAm
gadhi peRRudaiya irAmAnusan ennaik kAththananE

ALavandhAr, whose divine feet complement each other, is the leader of all yathis (ascetics) who have very pure activities. emperumAnAr who attained the divine feet of such ALavandhAr as the means, mercifully protected me. Hence, I will not wilt at the doorsteps of lowly people of the world, praising their magnanimity by learning and reciting verses such as “You are like a cloud which rains great treasure” and look up to them for my protection.

Twenty second pAsuram. emperumAn tolerated the transgression of demon bANan after the deities, who opposed emperumAn by siding with that bAnan, started singing emperumAn’s praise [asking for forgivance] after knowing his greatness. emperumAnAr who praises emperumAn, is the wealth which will help me in times of danger.

kArththigaiyAnum kari mugaththAnum kanalum mukkaN
mUrththiyum mOdiyum veppum mudhugittu mUvulagum
pUththavanE enRu pORRida vANan pizhai poRuththa
thIrththanai Eththum irAmAnusan endhan sEma vaippE

kArthikEyan (skandha), gajamukhan (gaNapathi), agnidhEvan (deity for fire) who came to assist them, rudhra (Siva) who has three eyes, dhurgA and another deity jvara ran away from the battlefield when they assisted the demon bANa and fought with kaNNa. Realising that kaNNa is the supreme being, they started praising him “You created the universe with three different types of lOkas (words) from your divine navel which is like lotus” and pleaded with emperumAn on behalf of bANAsura. emperumAn forgave bAnA for his offence, for their sake. emperumAnAr, who praises the pure and auspicious qualities of emperumAn, is like a wealth for me to help me during the times of danger.

Twenty third pAsuram. amudhanAr asks “If I, who am full of faults, praise emperumAnAr who is praised by those who are without faults, what will happen to his auspicious qualities?”

vaippAya vAn poruL enRu nal anbar manaththagaththE
eppOdhum vaikkum irAmAnusanai iru nilaththil
oppAr ilAdha uRu vinaiyEn vanja nenjil vaiththu
muppOdhum vAzhththuvan ennAm idhu avan moy pugazhkkE

Those who are without any fault, keep emperumAnAr in their hearts, with affection, just as people keep a great treasure inside a box, for all times, without any distinction between day and night. If I, who am most sinned and who am without parallel among those who have sinned, praise that emperumAnAr three times a day by keeping him in my heart, what will happen to his greatness?

Twenty fourth pAsuram. When queried as to how he came from a lowly state to his present state, amudhanAr talks about his earlier position and how he came to the present state.

moyththa vem thI vinaiyAl pal udal thoRum mUththu adhanAl
eyththu ozhindhEn muna nALgaL ellAm inRu kaNdu uyarndhEn
poyth thavam pORRum pulaich chamayangaL nilaththu aviyak
kaiththa meigyAnaththu irAmAnusan ennum kAr thannaiyE

Just as bees would swarm around a beehive, cruel karmas (past deeds) swarmed around my AthmA since time immemorial, due to which I attained many forms [births] repeatedly, suffering old age. vEdhas (sacred texts) demonstrate how to keep away from worldly pleasures, how not to give troube to others and how to serve one’s guru (AchArya or teacher). Lowly philosophies do not act as said in vEdhas but on their own, in improper ways. emperumAnAr annihilated such lowly philosophies and their ways. Such emperumAnAr, who is the supremely magnanimous person, showed himself, as he is, to me, due to which I reached my present eminent state.

Twenty fifth pAsuram. Reminiscing on the benefits that rAmAnuja had done for him, amudhanAr looks at rAmAnuja’s divine face and asks him “Who, in this world, would know your mercy?”

kAr Ey karuNai irAmAnusa ikkadal idaththil
ArE aRibavar nin aruLin thanmai allalukku
nErE uRaividam nAn vandhu nI ennai uyththapin un
sIrE uyirkkuyirAy adiyERku inRu thiththikkumE

Oh rAmAnuja who bestows mercy on everyone without any distinction, just like clouds will pour rain without any distinction between land and sea! I am the repository for all sorrows. After you have come on your own and given me refuge at a time like this [when I am the repository of sorrows], your auspicious qualities are like nectar for me, sustaining this AthmA (soul). Who else in this world would realise the quality of your mercy?

Twenty sixth pAsuram. SrIvashNavas are those who have the great glory of involving themselves fully at the divine feet of emperumAnAr. amudhanAr says that each of the qualities of such SrIvaishNavas, in their earlier states, is enslalving him.

thikkuRRa kIrththi irAmAnusanai en sey vinaiyAm
meykkuRRam nIkki viLangiya mEgaththai mEvum nallOr
ekkuRRavALar edhu piRappu Edhu iyalvu Aga ninROr
akkuRRam appiRappu avviyalvE nammai AtkoLLumE

emperumAnAr removed the faults which were standing firmly because of the ill-deeds that I had carried out. Due to that happiness [of removing my faults] he stood splendrously, with his qualities of magnanimity etc spreading through all directions. Great people who were together with rAmAnuja, just like the shadow of his divine feet, might have earlier committed certain faults, been born in different [lowly] births and done certain [improper] deeds. Such faults, births and activities alone would enslave people like us who consider that anyone could attain emperumAnAr. Once such a thought comes to us, we will think that SrIvaishNavas are not people like us but are far superior to us.

Twenty seventh pAsuram. Just as he was being affectionate towards emperumAnAr’s followers, emperumAnAr made himself very relevant to amudhanAr’s heart. amudhanAr feels perturbed that this will bring a fault to emperumAnAr.

koLLak kuRaivu aRRu ilangi kozhundhu vittu Ongiya un
vaLLal thanaththinAl valvinaiyEn manam nI pugundhAy
veLLaich chuddar vidum un peru mEnmaikku izhukku idhu enRu
thaLLuRRu irangum irAmAnusA en thani nenjamE

Oh udaiyavar (one who has both nithyavibhUthi and leelA vibhUthi under his control)! Your magnanimity has grown splendrously after giving, without any shortcoming, to those who had sought [from you] whatever they had desired. Such a person like you entered my mind even though I am a great pApi (sinner), without looking at your greatness. My heart which is lonely, weakened seeing that this will be a deficiency for your unlimited greatness, which is very pure.

Twenty eighth pAsuram. amudhanAr becomes joyous seeing the desire which his faculty of speech has in matters relating to emperumAnAr.

nenjil kaRai koNda kanjanaik kAyndha nimalan nangaL
panjith thiruvadip pinnai than kAdhalan pAdham naNNA
vanjarkku ariya irAmAnusan pugazh anRi en vAy
konjip paravagillAdhu enna vAzhvu inRu kUdiyadhE

kaNNan (SrI krishNa) who was furious with kamsan who had anger in his heart. is the exact opposite of faults; he is very affectionate towards his followers; he is very dear to nappinnaip pirAtti (neeLA dhEvi) who has very soft divine feet, like cotton. emperumAnAr is very difficult to attain for those who do not approach that kaNNan’s divine feet and who steal their AthmAs (they consider that their AthmA is theirs and does not belong to kaNNan). My faculty of speech will not praise anything other than the auspicious qualities of such emperumAnAr, like a child (without any falsehood). How amazing is the life that I have had today!

Twenty ninth pAsuram. amudhanAr wonders as to when he will have the fortune of his eyes gleefully seeing the huge gathering of those who realise the auspicious qualities of emperumAnAr, truly.

kUttum vidhi enRu kUdungolO then kurugaippirAn
pAttennum vEdhap pasum thamizh thannai than paththi ennum
vIttin kaN vaiththa irAmAnusan pugazh mey uNarndhOr
IttangaL thannai en nAttangaL kaNdu inbam eydhidavE

thiruvAimozhi is very famous, being the form of vEdhas in thamizh, composed by nammAzhwAr, who is the leader of the beautiful (AzhwAr) thirunagari. emperumAnAr retained that thiruvAimozhi in the repository of his devotion. When will my eyes behold the huge gathering of those who truly know the auspicious qualities of such emperumAnAr and become joyous? When will his mercy be bestowed on us to realise this benefit?

Thirtieth pAsuram. When queried as to whether he had not sought mOksham (liberation from samsAram) from emperumAnAr, amudhanAr says that after emperumAnAr has taken him as a servitor, it does not matter to him whether he attains mOksham or ends up in narakam (hell).

inbam tharu peru vIdu vandhu eydhil en eNNiRandha
thunbam tharu nirayam pala sUzhil en thol ulagail
man pal uyirgatku iRaiyavan mAyan ena mozhindha
anban anagan irAmAnusan ennai ANdananE

sarvESvaran (emperumAn) who is amazing with his svarUpam (basic nature), rUpam (form) and guNas (auspicious qualitites), is the leader for innumerable AthmAs who have been in samsAram permanenty, from time immemorial. emperumAnAr instructed this truth through his treatise SrI bhAshyam purely out of affection [towards samsAris] and does not have any fault of having instructed this with any other  motive. After such emperumAnAr has mercifully accepted me as his servitor, it does not matter to me whether I attain the blissful mOksham where I can carry out service to emperumAn forever or the many narakas (hells) which give countless sorrows, surround me such that I cannot escape. Both are identical for me.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-pasurams-21-30-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org