Monthly Archives: April 2020

siRiya thirumadal – 51 – ArAnum onnAdhAr

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

ArAnum onnAdhAr kELAmE sonnakkAl                                   59
ArAyumElum paNikEttu adhanRu enilum
pOrAdhu ozhiyAdhE pOndhidu nI enRERku                          60

Word by Word Meanings

onnAdhAr ArAnum kELAmE sonnakkAl – when you tell him [my words] without anyone, who is not favourable to him, listening
paNi kEttu – after hearing those words
ArAyumElum – whether he enquires (affectionately)
adhu anRu enilum – or he totally denies knowing about me
nI pOrAdhu ozhiyAdhE pOndhidu – come back here, soon, without staying there itself
enRERku – agreeing with my words

vyAkyAnam

ArAnum onnAdhAr kELAmE sonnakkAl – [parakAla nAyagi tells her heart] when you tell him my words, you should be very careful about one matter. There are many who wish to destroy his qualities. Ensure that you tell him without anyone among his enemies listening to your conversation. Even when she [the nAyagi] is about to engage in madal which will destroy his form, qualities and wealth, she cautions her heart, out of affection for him, to tell him, out of earshot of his enemies. At a time when she, unable to bear the separation, is destroying her svarUpam (basic nature) to engage in madal, she is showing affection for him, thus revealing her true basic nature. Isn’t affection [towards emperumAn] the basic nature of these AzhwArs!

ArAyumElum paNi kEttu – as soon as he sees you, even if he asks you “What all did she suffer? Is she still alive? Even if she were alive, she would have lost her complexion and only the body would be there; until I go back and unite with her, will she be alive? Will I attain her?” you hear those words well and tell him my condition. Alternatively, the words could be rearranged as paNikEttu ArAyumElum in which case the meaning would be – after hearing your words (which I had told you) if he analyses . . .

adhanRu enilum – instead of analysing like that, if he says like King dushyantha [who denied knowing SakunthalA], “I do not know anyone like that”

pOrAdhu ozhiyAdhE – even if he denies knowing me, do not wait by telling him again in such a way that his heart becomes aware and awaiting his response.

pOndhidu nI – unlike the one who forgot me even after knowing my infirmity, you, at least, return to me.

pOrAdhu ozhiyAdhE pOndhidu nI enRERku – I showed this heinous heart the way to stay there. Holding on to my words, telling it “Do not stay there”, it perhaps thought “There is some gain in staying here“ and stayed there itself. The commentator for this prabandham, periyavAchchAn piLLai, narrates a simile for this incident, with an event in villages those days: A rich landlord, after coming to know that his farm hand was stealing his produce by hiding it in canals and on the ridges of fields, replaced the culprit farm hand with a new one. If he tells the new farm hand “You should not hide the grains in the ridges of fields and canals” it would tantamount to telling the new farm hand that hiding the grains in ridges and canals is the way to steal the produce. Much in the say way, hearing my counsel to it “Do not stay there itself” the heart now knows that bhagavath vishayam (matter relating to emperumAn) is not something which one can see and return and decided to stay put there itself.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – எட்டாம் திருமொழி – விண்ணீல மேலாப்பு

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< ஏழாம் திருமொழி – கருப்பூரம் நாறுமோ

ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்திடத்திலே எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தின் தன்மையை வினவினாள். அவனைக் கேட்டவுடன் அவளின் உள்ளத்தில் அனுபவம் எம்பெருமான் அளவும் சென்றது. அந்த ஸமயத்தில் கார்கால மேகங்கள் முழங்கிக்கொண்டு வந்தன. கரிய உருவம் மற்றும் உதார குணத்தின் ஒற்றுமையாலே அந்த மேகங்கள் எம்பெருமானாகவே இவளுக்குக் காட்சி தந்தன. எம்பெருமானே வந்தான் என்று நினைத்தாள். சிறிது தெளிவு ஏற்பட்டு எம்பெருமான வரவில்லை என்று உணர்ந்தாள். வந்த மேகங்களுக்கு ஆகாசத்தில் நகரும் ஸாமர்த்யம் இருப்பதால் இவைகளை எம்பெருமானிடம் தூது அனுப்புவோம் என்று பார்த்தாள். ஆனால் இப்பொழுது விபவாவதாரத்துக்குத் தூது விடாமல் அர்ச்சாவதாரத்தில் அதுவும் திருவேங்கடமுடையானுக்குத் தூது விடுகிறாள். ராமாவதாரத்தில் ஸீதாப்பிராட்டி சிறந்த பண்டிதனான ஹனுமானைத் தன் நிலைமையை எம்பெருமானுக்கு அறிவிக்குமாறு சொன்னாள். இங்கே ஆண்டாளோ ஞானமில்லாத மேகங்களைத் தூது அனுப்பும் அளவுக்குக் காதலால் கலங்கியுள்ளாள். எம்பெருமானிடம் இவளுக்கு இருக்கும் காமத்தால் அர்ச்சாவதாரத்தில் எம்பெருமான் தர்சனம் மட்டுமே கொடுப்பான் என்றும் பேசுதல், பழகுதல் செய்ய மாட்டான் என்பதும் இவளுக்குத் தெரியாமல் போகிறது. காதல், காமம் என்றால் பக்தி – அதாவது கூடியிருந்தால் தரிக்கையும், பிரிந்தால் தரியாமையும். இவை பிராட்டிமார்களுக்கே இயற்கையாக அமைந்திருக்கும். இதனால்தான் ஆழ்வார்கள் தங்களைப் பிராட்டிமார்களாக பாவித்துக் கொண்டார்கள். ஆனால், இவளோ ஸ்ரீபூமிப்பிராட்டியின் அவதாரம் ஆகையால், இவளுக்கு இவை இயற்கையாக உள்ளன.

முதல் பாசுரம். என்னுடைய பெண்மையை உருவழிப்பது அவனுக்குப் பெருமையாகுமோ என்று திருவேங்கடமுடையானிடம் சென்று கேட்குமாறு மேகங்களிடம் சொல்லுகிறாள்.

விண்ணீல மேலாப்பு விரித்தாற்போல் மேகங்காள்!
தெண்ணீர் பாய் வேங்கடத்து என் திருமாலும் போந்தானே?
கண்ணீர்கள் முலைக் குவட்டில் துளி சோரச் சோர்வேனை
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்கும் இது தமக்கோர் பெருமையே

ஆகாசம் முழுவதிலும் நீலநிறத்தில் இருக்கும் மேற்கட்டியை விரித்துக் கட்டினாப்போலே இருக்கிற மேகங்களே! தெளிந்த அருவிகள் பாயுமிடமான திருவேங்கட மலையில் நித்யவாஸம் செய்யும் என் ஸ்வாமியான திருமாலும் உங்களோடு வந்துள்ளானோ? முலை நுனியிலே கண்ணீர் வந்து விழும்படி வருந்துகிற என்னுடைய பெருமையை உருவழிக்கிற இது, அவருக்கு ஒரு பெருமையாக இருந்ததோ?

இரண்டாம் பாசுரம். தென்றலாலே நலிவுபடும் எனக்கு எம்பெருமான் ஏதாவது ஆறுதல் வார்த்தை சொல்லி அனுப்பியுள்ளானா என்று மேகங்களிடம் கேட்கிறாள்.

மாமுத்த நிதி சொரியும் மாமுகில்காள்! வேங்கடத்துச்
சாமத்தின் நிறம் கொண்ட தாடாளன் வார்த்தை என்னே!
காமத் தீயுள் புகுந்து கதுவப்பட்டு இடைக் கங்குல்
ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே

சிறந்த முத்துக்களையும் பொன்னையும் பொழிகிற காளமேகங்களே! திருவேங்கடமலையில் நித்யவாஸம் செய்கிற நீல நிறத்தில் விளங்கும் எம்பெருமானுடைய செய்தி ஏதேனும் உண்டோ? காமத்தீயானது என் உள்ளே புகுந்து கவ்வ அதனால் துன்புற்று இரவில் நடுஜாமத்திலே ஓர் தென்றல் காற்றுக்கு இலக்காகி அதனால் வருந்தி இருக்கிறேனே.

மூன்றாம் பாசுரம். எல்லாவற்றையும் இழந்த நான் எம்பெருமானின் குணங்களைக் காட்டும் திருநமங்களைப் பாடி தரித்திருக்க முடியுமா என்று மேகங்களிடம் கேட்கிறாள்.

ஒளிவண்ணம் வளை சிந்தை உறக்கத்தோடு இவை எல்லாம்
எளிமையால் இட்டு என்னை ஈடழியப் போயினவால்
குளிர் அருவி வேங்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி
அளியத்த மேகங்காள்! ஆவி காத்து இருப்பேனே

அருள் புரியும் மேகங்களே! என்னுடைய தேஹத்தின் ஒளியும் நிறமும் வளைகளும் நெஞ்சும் உறக்கமும் ஆகிய எல்லாம் என்னுடைய வருந்தத்தக்க நிலை காரணமாக என்னைக் கைவிட்டு நான் பலம் குலையும்படி நீங்கிப்போய்விட்டன. ஐயோ! குளிர்ந்த அருவிகளையுடைய திருவேங்கடமலையில் நித்யவாஸம் செய்கிற என்னுடைய கோவிந்தன் எம்பெருமானின் திருக்கல்யாண குணங்களை வாயாரப் பாடி என்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முடியுமோ?

நான்காம் பாசுரம். பிராட்டியை முன்னிட்டுத் தன் விருப்பத்தை எம்பெருமானிடம் சொல்லுமாறு மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

மின்னாகத்து எழுகின்ற மேகங்காள்! வேங்கடத்துத்
தன்னாகத் திருமங்கை தங்கிய சீர் மார்வர்க்கு
என்னாகத்து இளங்கொங்கை விரும்பித் தாம் நாள் தோறும்
பொன்னாகம் புல்குதற்கு என் புரிவுடைமை செப்புமினே

சரீரத்திலே மின்னல் தோன்றும் மேகங்களே! என் மார்பிலுண்டான இளமுலைகளை அவ்வெம்பெருமான் அழகியதான தன் மார்பில் விரும்பி அணைக்கவேண்டும் என்பதில் தினமும் எனக்கு ஆசை உள்ளதை திருவேங்கடமலையில் நித்யவாஸம் செய்யும், தனது திருமேனியில் பிராட்டி எழுந்தருளியிருக்கும் திருமார்பை உடையவனான எம்பெருமானுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஐந்தாம் பாசுரம். அடியார்களின் விரோதிகளைப் போக்கக்கூடிய எம்பெருமானிடம் தன் நிலையைச் சொல்லுமாறு மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

வான் கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த மாமுகில்காள்! வேங்கடத்துத்
தேன் கொண்ட மலர் சிதறத் திரண்டேறிப் பொழிவீர்காள்!
ஊன் கொண்ட வள்ளுகிரால் இரணியனை உடல் இடந்தான்
தான் கொண்ட சரிவளைகள் தருமாகில் சாற்றூமினே

திருவேங்கடமலையில்  தேன் நிறைந்துள்ள புஷ்பங்கள் சிதறும்படி திரள்திரளாக ஆகாசத்திலேறி மழையைப் பொழியும், ஆகாசத்தை விழுங்கிக்கொண்டு ஓங்கிக் கிளம்பும் காளமேகங்களே! சதையுடன் இருக்கும் கூர்மையான நகங்களாலே ஹிரண்யனுடைய உடலைப் பிளந்தெறிந்த எம்பெருமான் என்னிடத்திலிருந்து எடுத்துக்கொண்ட கைவளைகளைத் திருப்பிக்கொடுப்பானாகில் என் நிலையை அவனுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஆறாம் பாசுரம். என்னுடைய நன்மைகளைப் பறித்துக்கொண்ட நாராயணனிடம் என் நிலையைச் சொல் என்று மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

சலங்கொண்டு கிளர்ந்து எழுந்த தண் முகில்காள்! மாவலியை
நிலங்கொண்டான் வேங்கடத்தே நிரந்தேறிப் பொழிவீர்காள்!
உலங்குண்ட விளங்கனி போல் உள் மெலியப் புகுந்து என்னை
நலங்கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே

குளிர்ந்த நீரைப் பருகி ஆகாசத்தில் கிளம்பி நிற்கிற குளிர்ந்த மேகங்களே! மஹாபலியிடமிருந்து பூமியை யாசித்துப் பெற்றுக்கொண்ட எம்பெருமான் நித்யவாஸம் செய்யும் திருவேங்கடமலையில் பரந்து ஏறிப்பொழிகின்ற மேகங்களே! நான் பெரிய கொசுக்கள் உண்ட விளாம்பழம்போல் உள்மெலியும்படி என்னுள்ளே புகுந்து என்னுடைய நன்மைகளை அபஹரித்த நாராயணனுக்கு எனது கஷ்ட வ்யாதியை அறிவியுங்கள்.

ஏழாம் பாசுரம். அவனை அணைத்தாலல்லது என் உயிர் தரிக்காது என்பதை அவனிடம் சென்று சொல்லுங்கள் என்று மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

சங்கமா கடல் கடைந்தான் தண் முகில்காள்! வேங்கடத்துச்
செங்கண்மால் சேவடிக் கீழ் அடி வீழ்ச்சி விண்ணப்பம்
கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பழியப் புகுந்து ஒரு நாள்
தங்குமேல் என் ஆவி தங்கும் என்று உரையீரே

சங்குளைக் கொண்டதாயும் பெருமை வாய்ந்ததுமான கடலைக் கடைந்தருளின எம்பெருமான் நித்யவாஸம் செய்கிற திருவேங்கடமலையில் திரிகிற குளிர்ந்த மேகங்களே! சிவந்த கண்களையுடைய அவ்வெம்பெருமானுடைய சிவந்த திருவடிகளின் கீழே அடியேனுடைய விண்ணப்பம் என்னவென்றால “எனது முலைகளின்மேலே இருக்கும் குங்குமக் குழம்பானது நன்றாக அழிந்துபோகும்படி ஒருநாளாவது அவன் இங்கே வந்து என்னுடன் கூடுவானாகில் என்னுடைய ப்ராணன் தங்கும்”. இதை எம்பெருமானிடம் சொல்லுங்கோள்!

எட்டாம் பாசுரம். இப்படிப் பேசாமலே இருப்பது தவறு என்பதை அவனிடம் சொல்லுமாறு மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில்காள்! வேங்கடத்துப்
போர் காலத்து எழுந்தருளிப் பொருதவனார் பேர் சொல்லி
நீர் காலத்து எருக்கில் அம் பழவிலை போல் வீழ்வேனை
வார் காலத்து ஒரு நாள் தம் வாசகம் தந்தருளாரே

மழைக்காலத்தில் திருவேங்கடமலையில் வந்து நிற்கும் காளமேகங்களே! யுத்த ஸமயத்தில் யுத்தகளத்தில் எழுந்தருளிப் போர் செய்து வெற்றிபெற்ற பெருமானுடைய திருநாமங்களைப் பாடி, மழைக்காலத்தில் அழகிய எருக்கம் இலைகள் முறிந்து விழுவதுபோல் விழுகிற எனக்கு நீண்டு செல்லும் காலத்திலே ஒரு நாளாகிலும் தம்முடைய ஒரு வார்த்தையையாவது அருளுவாரோ?

ஒன்பதாம் பாசுரம். இன்னமும் என்னைச் சித்ரவதை செய்தால் உலகில் அவனுக்குப் பழிச்சொல் ஏற்படும் என்பதை அவனிடம் சொல்லுமாறு மேகங்களிடம் ப்ராத்திக்கிறாள்.

மத யானை போல் எழுந்த மாமுகில்காள்! வேங்கடத்தைப்
பதியாக வாழ்வீர்காள்! பாம்பணையான் வார்த்தை என்னே!
கதி என்றும் தான் ஆவான் கருதாது ஓர் பெண் கொடியை
வதை செய்தான் என்னும் சொல் வையகத்தார் மதியாரே

திருவேங்கடமலையை இருப்பிடமாகக்கொண்டு வாழ்ச்சியை உடைத்தாயிருக்கும், மத்தகஜம்போலே செருக்கிக் கிளர்ந்திருக்கும் காளமேகங்களே! ஆதிசேஷனில் சயனித்திருக்கும் எம்பெருமானுடைய வார்த்தை எது? இப்படியே எம்பெருமான் என்னைக் கணிசிக்காமல் தொடர்ந்தான் என்றால் இந்த பூமியில் உள்ளோர் “அந்த எம்பெருமான் எப்போதைக்கும் ரக்ஷகனாயிருந்தும் தன் ஸ்வரூபத்துக்கு ஒரு குறை ஏற்படும் என்பதை நினைக்காமல் ஒரு பெண்பிள்ளையைக் கொன்றான்” என்ற பழிச்சொல்லைச் சொல்லமாட்டார்களோ?

பத்தாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகத்தை நன்றக மனத்திலே வைத்து அனுபவிப்பவர்கள் அந்த எம்பெருமானுக்கு அடியவராகி வாழ்ச்சி பெறுவார்கள் என்று கூறி இப்பதிகத்தை முடிக்கிறாள்.

நாகத்தின் அணையானை நன்னுதலாள் நயந்துரை செய்
மேகத்தை வேங்கடக்கோன் விடு தூதில் விண்ணப்பம்
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் கோதை தமிழ்
ஆகத்து வைத்துரைப்பார் அவரடியார் ஆகுவரே

அழகிய திருநெற்றியையும் திருமுகத்தையும் உடைவளாய் பகவானைக் குறைவற அனுபவிக்கும் பெரியாழ்வாரின் திருமகளான ஆண்டாள் (நான்) திருவநந்தாழ்வானைப் படுக்கையாக உடைய திருவேங்கடமுடையானை ஆசைப்பட்டு அருளிச்செய்த மேக விடு தூதாக அமைந்த இத்தமிழ்ப் பாசுரங்களை ஹ்ருதயத்திலே வைத்துக்கொண்டு ஓதவல்லவர்கள் எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கர்யும் செய்யும் அடியவர்கள் ஆவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 13 – అథ భృత్యా

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 12

శ్లోకము

అథ భృత్యా ననుజ్ఞాప్య కృత్వా చేత శ్శుభాశ్రయే !

శయనీయం పరిష్కృత్య శయానం సంస్మరామి తమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

అథ = శిష్యులకు తత్వోపదేసములు చేయటంలో పగలు రెండు ఝాములు గడచిన తరువాత

భృత్యాన్  = మునుపు పేర్కొన్న ప్రియ శిష్యులకు 

అనుజ్ఞాప్య = సందేహ నివృత్తి చేసిన తరువాత

శ్శుభాశ్రయే = కన్నులకు,మనసుకు ఆనందాన్ని,కలిగించే పరమాత్మ శుభకరమైన దివ్యమంగళ విగ్రహం మీద

చేతః కృత్వా = మనుసును నిలిపి

శయనీయం = శయనించటానికి

పరిష్కృత్య = ఉపక్రమించి

శయానం = విశ్రాంతి తీసుకుంటారు

తమ్ = అలాంటి మామునులను

సంస్మరామి = స్మరించుకుంటాను

భావము:

‘ కృత్వా చేత శ్శుభాశ్రయే ’….అనటం వలన రాత్రి చేయవలసిన భగవధ్యానమనే యోగము అని చెప్పబడింది. ‘తతః కనక పర్యంజ్ఞ్కే ‘(4) అని 4 వ శ్లోకంలో చెప్పినట్లు మామునులు భగవధ్యానానికి అనువైన ఆసనము నుండి లేచి స్తోత్రము చేయడానికి శిష్యులను కటాక్షించి వారికి  సెలవుఇచ్చి పంపించిన తరువాత శయనించటానికుపక్రమించే వారు, భగవధ్యానము చేస్తూ అలాగే నిద్రకుపక్రమించేవారు. అటువంటి మామునులను ఎఱుమ్బియప్పా ధ్యానిస్తు న్నారు. (మామమునులు సాక్షత్ అనంతుడి అవతారము కావున అప్రాకృతమైన వారి తిరుమేని సౌందర్యము, వారు నిద్రించే సమయంలో ధ్యానము చేసే విధానము ఇక్కడ వర్ణిస్తున్నారు. పరమాత్మ తిరుమేని మామునులకు  శుభాశ్రయము . మామునుల తిరుమేని ఎఱుమ్బియప్పాకు శుభాశ్రయము. యతీంద్రప్రణవులైన మామునులు పరమాత్మ హృదోయోల్లాసాని కోసం ఆయనను ధ్యానించినట్లు, తమను మణవాళమామునుల కైంకర్యమునకే అంకితము చేసుకున్న ఎ ఱు మ్బియప్పా వారిని ధ్యానము చేశారు . శ్రీరాముడి ప్రసక్తి యతీంద్రప్రణవప్రభావంలోను, వరవరముని శతకంలోనూ కనపడుతుందికావున , యతీంద్రులైన సౌమ్యజామా త్రుయోగీంద్రులను ధ్యానము చేయటం , వీరు తమ తిరువారాధనాదైవమైన  శ్రీరాముడి హృదోయోల్లాసానికని కూడా భావించవచ్చు. )

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-13/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 50 – vArAy madanenjE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

vArAy madanenjE vandhu maNivaNNan
sIrAr thiruththuzhAy mAlai namakkaruLith                                          58
thArAn tharum enRu iraNdaththil onRadhanai

Word by Word Meanings

mada nenjE – Oh mind which has lost its intellect!
vArAy – get up (to go as a messenger)
vandhu – going near that emperumAn
maNivaNNan – that emperumAn who has a form similar to a bluish gem
namakku aruLi – showering his grace on us
sIr Ar thiru thuzhAy mAlai – distinguished thuLasi garland
thArAn tharum enRu iraNdaththil onRadhanai – a word, whether he will grant it or not (word which I sent him [as a message through my mind])

vyAkyAnam

vArAy – rise up, at least now

mada nenjE – since the heart is lying inactive due to the pain of separation, this verse cannot be interpreted as obedient heart. It should be construed as – AzhwAr calling out to his heart which has lost its intellect. Since we did not want to do anything which will lower his svarUpam (basic nature), we have suffered all along. Now, at least, rise up.

vandhu – the opinion is “to go”. Wouldn’t reaching a place indicate going [leaving] from another place! Since the place where she must be is the place where he is, going to that place appears to be coming to that place, for her.

maNivaNNan – one who has a divine form which will make the person who has separated from him to engage in madal.

sIrAr thiruththuzhAy mAlai – it is distinguished garland because it has been applied by a great person who does not desire other benefits [but desires only emperumAn himself]. Just as it has been mentioned in periya thirumozhi 11-1-9 “mikka sIrththoNdaritta pUndhuLavin vAsamE” (the sweet fragrance of thuLasi flower which has been applied by a highly distinguished devotee), since it is a garland which has been applied by one who does not desire other benefits, it will have a distinguished fragrance like the one applied by nithyasUris, as mentioned in thiruviruththam 21 “sUttu nanmAlaigaL” (the distinguished garlands applied by nithyasUris). The garland applied by those who desire lowly benefits, who are referred to in bhagavath gIthA by the term “kAmAthmAna:” will have the smell of burnt flowers, reflecting their hearts which desire other benefits from emperumAn.

namakku aruLi – when we were together in an affectionate way, he would give me his garlands even when I did not want them; after we were separated, despite seeing my distress, that he did not help me shows that he has lost his affection for me. Hence, if he takes pity on me, he may give me.

thArAn tharum enRu iraNdaththil onRu adhanai – whether he gives after thinking about the earlier state and showers his mercy or due to his independent nature, he does not give, find out what he chooses to do and tell me [parakAla nAyagi tells her heart]. In other words, if he gives the thuLasi garland, we will sustain and live. If he does not give, we will give up our life and get rid of the sorrow.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – ஏழாம் திருமொழி – கருப்பூரம் நாறுமோ

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< ஆறாம் திருமொழி – வாரணமாயிரம்

ஸீதாப் பிராட்டியைப் போலே வழியிலே வந்த ஒரு குரங்கான திருவடியிடம் (ஹனுமானிடம்) எம்பெருமானுடைய அனுபவத்தை விசாரிக்க வேண்டாதே எம்பெருமானின் அந்தரங்க கைங்கர்யபரரான, பகவதனுபவத்தில் தேசிகரானவரிடம் (தேர்ந்தவரிடம்) கேட்கும் பாக்யத்தைப் பெற்றாள் ஆண்டாள். ஸ்வப்னத்தின் முடிவில் எம்பெருமானுடன் ஒரு கூடலும் ஏற்பட்டிருக்கவேண்டும். அதனாலேயே எம்பெருமானின் அதராம்ருதம் எப்படி இருக்கும் என்பதை நினைத்துப் பார்த்து சங்கத்தாழ்வானிடம் (ஸ்ரீபாஞ்சஜன்யத்திடம்) வினவுகிறாள். சங்கத்தாழ்வானிடம் எம்பெருமானின் அதராம்ருதத்தைப்பற்றிக் கேட்பதற்குக் காரணங்கள் – 1) ஒரு ராணியின் அந்தப்புரத்திலும் கூனர் குள்ளர் போன்றவர்கள் ராஜா மற்றும் ராணியின் ஆனந்தத்துக்காக இருப்பதைப் போலே, எம்பெருமானுடன் எப்பொழுதும் பிரியாமல் அந்தரங்கத்திலும் உடன் இருப்பதால் 2) எம்பெருமான் எப்பொழுதெல்லாம் விரும்பினாலும் அவனுடைய திருவாயில் வைத்து ஊதும்பொழுது எம்பெருமானின் அதராம்ருத்தத்தை இவன் பருகுவதால் 3) எப்பொழுதும் எம்பெருமானைப் பிரியால் உடன் இருப்பதால் – அதாவது திருவாழியை எய்து எதிரிகளை அழிப்பான் ஆனால் திருச்சங்கு எப்பொழும் எம்பெருமான் கைகழலாமல் இருக்கும். மேலும் எம்பெருமானின் கரிய திருமேனிக்குப் பரபாகமாக (எதிர்நிறமாக) வெளுத்த நிறத்தில் இருப்பதால், இந்த சேர்த்தி மிகவும் அனுபவிக்கத்தக்கது. இப்படி எல்லாம் இருப்பதால் சங்கத்தாழ்வானிடத்திலே பேசினாலும்/கேட்டாலும், அது எம்பெருமானிடத்திலே பேசுவது/கேட்பது போலாகையாலே, அவனை வினவுகிறாள்.

முதல் பாசுரம். எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தை எப்பொழுதும் அனுபவிப்பதால் அதன் சுவை உனக்குத் தெரிந்திருக்குமே. அது எப்படி இருக்கும் என்று எனக்குச் சொல்லுவாயா என்று அவனைக் கேட்கிறாள்.

கருப்பூரம் நாறுமோ? கமலப்பூ நாறுமோ?
திருப்பவளச் செவ்வாய் தான் தித்தித்து இருக்குமோ?
மருப்பொசித்த மாதவன் தன் வாய்ச் சுவையும் நாற்றமும்
விருப்புற்றக் கேட்கின்றேன் சொல்லாழி வெண்சங்கே!

கம்பீரமாய் வெளுத்த நிறத்திலிருக்கும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யாழ்வானே! குவலயாபீடம் என்னும் யானையின் கொம்பை முறித்த கண்ணபிரானின் திருவதர ரஸத்தையும் வாசனையையும் ஆசையோடே உன்னைக் கேட்கின்றேன். அந்த எம்பெருமானின் பவளம்போன்ற சிவந்த திருவதரம் பச்சைக்கற்பூரம்போன்ற வாசனை வீசுமோ? அல்லது தாமரைப்பூப்போன்ற வாசனை வீசுமோ? இனிப்பான ரஸத்தைக் கொண்டிருக்குமோ? நீ எனக்குச் சொல்லு.

இரண்டாம் பாசுரம். எதிரிகளை அழிப்பதுபோலே அடியார்களை வாழவைக்கவும் வேண்டும். நீ எப்படி மற்றவர்களுக்காகவே பிறந்து வளர்ந்தாயோ அவ்வாறே உன்னுடைய கார்யங்களும் இருக்கவேண்டும் என்கிறாள்.

கடலில் பிறந்து கருதாது பஞ்சசனன்
உடலில் வளர்ந்து போய் ஊழியான் கைத்தலத்
திடரில் குடியேறித் தீய அசுரர்
நடலைப்பட முழங்கும் தோற்றத்தாய் நற்சங்கே!

அழகிய ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யாழ்வானே! நீ கடலில் பிறந்து பஞ்சசனன் என்ற அஸுரனுடைய உடலிலே போய் வளர்ந்ததைக் கருதாமல் எக்காலத்தில் இருக்கும் எம்பெருமானுடைய திருக்கைத்தலம் என்கிற உயர்ந்த இடத்தில் குடிபுகுந்து கொடிய அஸுரர்கள் துன்பப்படும்படி பெரிய கோஷத்தைச் செய்யும் மேன்மையைக் கொண்டுள்ளாய். ஆதலால் எனக்கும் நீ இந்த உபகாரத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். சங்கத்தாழானின் அழகை அனுபவிக்கிறாள்.

தடவரையின் மீதே சரற்கால சந்திரன்
இடையுவாவில் வந்து எழுந்தாலே போல் நீயும்
வடமதுரையார் மன்னன் வாசுதேவன் கையில்
குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப் பெரும் சங்கே!

அழகிய பெரிய ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யாழ்வானே! இலையுதிர் காலத்துச் சந்த்ரன் பௌர்ணமி தினத்தில் பெரிய உதயகிரியில் வந்து எழுந்தாற்போலே வடமதுரையில் உள்ளார்க்குத் தலைவனான வாஸுதேவன் எம்பெருமான் திருக்கையில் நீயும் குடியேறி உன் மேன்மையெல்லாம் தோற்றும்படி இருக்கின்றாய்.

நான்காம் பாசுரம். எம்பெருமானிடத்தில் ரஹஸ்யம் பேசக்கூடிய நீ என்னைப்பற்றி அவனுக்குச் சொல்லவேண்டும் என்கிறாள்.

சந்திர மண்டலம் போல் தாமோதரன் கையில்
அந்தரம் ஒன்றின்றி ஏறி அவன் செவியில்
மந்திரம் கொள்வாயே போலும் வலம்புரியே!
இந்திரனும் உன்னோடு செல்வத்துக்கு ஏலானே

வலம்புரிச்சங்கே! தாமோதரன் எம்பெருமான் திருக்கையில் சந்த்ர மண்டலம்போலே இடை விடாமல் இருந்து கொண்டு அவனுடைய காதில் ரஹஸ்யம் பேசுவதைப்போலே இருக்கின்றாய். செல்வத்தில் மிகுந்த இந்த்ரனும் உண்மையான கைங்கர்யச் செல்வத்தில் உனக்கு ஒப்பாகமாட்டான்.

ஐந்தாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தை நீ எப்பொழுதும் பருகிக்கொண்டிருப்பதால் மற்ற சங்குகள் உனக்கு ஓப்பாகாது என்கிறாள்.

உன்னோடு உடனே ஒரு கடலில் வாழ்வாரை
இன்னார் இனையார் என்று எண்ணுவார் இல்லை காண்
மன்னாகி நின்ற மதுசூதன் வாய் அமுதம்
பன்னாளும் உண்கின்றாய் பாஞ்சசன்னியமே!

ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யாழ்வானே! ஒரே கடலில் உன்னோடு கூடவே வாழ்கின்றவர்களான சங்குகள் முதலான மற்றும் பலரை ஒரு பொருளாகவும் மதிப்பாரில்லை பார்! நீ ஒருவனே எல்லோருக்கும் தலைவனான மதுஸூதன் எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தைப் பல காலமாகப் பருகிக் கொண்டிருக்கிறாய். ஆகையால் நீயே பாக்யவான்.

ஆறாம் பாசுரம். எம்பெருமானுடைய வாய்த்தீர்த்தத்திலேயே நீராடும் பாக்யம் பெற்றவனே என்று கொண்டாடுகிறாள்.

போய்த்தீர்த்தம் ஆடாதே நின்ற புணர் மருதம்
சாய்த்தீர்த்தான் கைத்தலத்தே ஏறிக் குடி கொண்டு
சேய்த்தீர்த்தமாய் நின்ற செங்கண்மால் தன்னுடைய
வாய்த்தீர்த்தம் பாய்ந்தாட வல்லாய் வலம்புரியே!

வலம்புரிச்சங்கே! வெகுதூரம் நடந்து போய் கங்கை முதலிய புண்ய நதிகளிலே நீராட வேண்டிய கஷ்டங்களைப்படாமல் நாரத சாபத்தாலே மரமாய் நின்ற இரட்டை மருத மரங்களைச் சாய்த்துத் தள்ளின கண்ணபிரனுடைய திருக்கைத்தலத்தின் மேலேறி அங்கேயே நிரந்தரமாக வாஸம் செய்துகொண்டு மிகவும் உயர்ந்த தீர்த்தமாகிய (புண்ணிய நீராகிய) சிவந்த கண்களையுடைய ஸர்வேச்வரனுடைய வாயிலுள்ள தீர்த்தத்திலே நன்றாகப் படிந்து நீராடும் பாக்யத்தைப் பெற்றுள்ளாய்.

ஏழாம் பாசுரம். எம்பெருமான் திருக்கைகளிலேயே சயனித்திருக்கும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்தின் பாக்யத்தைக் கொண்டாடுகிறாள்.

செங்கமல நாண்மலர் மேல் தேனுகரும் அன்னம் போல்
செங்கட் கருமேனி வாசுதேவனுடைய
அங்கைத் தலம் ஏறி அன்ன வசம் செய்யும்
சங்கரையா! உன் செல்வம் சால அழகியதே

புதிதாக மலர்ந்த செந்தாமரைப்பூவில் படிந்து தேனை நுகரும் அன்னப்பறவைபோன்று சிவந்த திருக்கண்களையும் கரிய திருமேனியையும் உடைய கண்ணன் எம்பெருமானின் அழகிய திருக்கைத்தலத்தின் மேலேறி சயனித்திருக்கிற சங்குகளின் தலைவனான ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யமே! உன்னுடைய கைங்கர்யச் செல்வமானது மிகவும் சிறந்தது.

எட்டாம் பாசுரம். பெண்கள் எல்லோரும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்திடம் கோபப்படுவதைச் சொல்லுகிறாள்.

உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாய் அமுதம்
கண்படை கொள்ளில் கடல்வண்ணன் கைத்தலத்தே
பெண்படையார் உன் மேல் பெரும் பூசல் சாற்றுகின்றார்
பண்பல செய்கின்றாய் பாஞ்சசன்னியமே!

ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யமே! நீ உண்பதோ திருவுலகளந்தருளின எம்பெருமானுடைய திருவாயிலுள்ள அமிர்தம். நீ சயனித்துக்கொள்வதோ கடல்போன்ற நிறத்தை உடையவனான அந்த எம்பெருமானுடைய திருக்கையிலே. இப்படி இருப்பதாலே பெண் குலத்தவர்கள் எல்லோரும் உன் விஷயமாக பெரிய கூச்சல் போடுகின்றனர். எங்களை விட்டு நீ மட்டும் எம்பெருமானை அனுபவிக்கும் அநியாயமான கார்யத்தைச் செய்கிறாய். இது சரியா?

ஒன்பதாம் பாசுரம். சென்ற பாசுரத்தைப்போலே, இதிலும் பெண்கள் எல்லோரும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்திடம் கோபப்படுவதைச் சொல்லுகிறாள்.

பதினாறாம் ஆயிரவர் தேவிமார் பார்த்திருப்ப
மதுவாயில் கொண்டாற்போல் மாதவன் தன் வாய் அமுதம்
பொதுவாக உண்பதனைப் புக்கு நீ உண்டக்கால்
சிதையாரோ உன்னோடு? செல்வப் பெரும் சங்கே!

எம்பெருமானை எப்பொழுதும் அனுபவிக்கும் பெருஞ்செல்வத்தைப் பெற்றுள்ள ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யமே! பதினாறாயிரம் தேவிமார்கள் கண்ணன் எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தைப் பருகலாம் என்று பார்த்திருக்க, எம்பெருமானின் அடியார்கள் எல்லோரும் பகிர்ந்துண்ணவேண்டிய அந்த எம்பெருமானின் வாகம்ருதத்தை, நீ ஒருவனே ஆக்ரமித்துத் தேனை உண்பதுபோல் உண்டால் மற்ற பெண்கள் உன்னுடன் வாதம் செய்ய மாட்டார்களோ?

பத்தாம் பாசுரம். இந்தப் பத்துப் பாசுரங்களைக் கற்றவர்களுக்குப் பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

பாஞ்சசன்னியத்தைப் பற்பநாபனோடும்
வாய்ந்த பெரும் சுற்றம் ஆக்கிய வண்புதுவை
ஏய்ந்த புகழ்ப் பட்டர்பிரான் கோதை தமிழ் ஈரைந்தும்
ஆய்ந்தேத்த வல்லார் அவரும் அணுக்கரே

ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்தை எம்பெருமானோடே பெரிய உறவை உடையவனாக ஆக்கியவளும் அழகிய ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்தவளும் நிறைந்த புகழை உடையவளும் பெரியாழ்வார் திருமகளுமான ஆண்டாள் (நான்) அருளிச்செய்த இந்தத் தமிழ்ப் பாசுரங்கள் பத்தையும் பாடி இதைக் கொண்டு எம்பெருமானைத் துதிக்க வல்லவர்களும் என்னைப்போலே எம்பெருமானுக்கு நெருங்கிய உறவுடையவர்கள் ஆவர்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 49 – sOrA maRukkum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

sOrA maRukkum vagai aRiyEn sUzh kuzhalAr                      56
ArAnum Esuvar ennum adhan pazhiyai
vArAmal kAppadhaRku vALA irundhozhindhEn                   57

Word by Word Meanings

sOrA maRukkum – creating tiredness and troubling
vagai aRiyEn – I am unable to describe the ways to trouble
sUzh kuzhalAr ArAnum – any lady with abundant tresses
Esuvar ennum adhan pazhiyai – due to the blame from their abuse
vArAmal kAppadhaRku – to prevent from reaching
vALA irundhu ozhindhEn – I did not do anything

vyAkyAnam

sOrA maRukkum – makes (one) to become unconscious; once one becomes conscious, it also causes trouble.

vagai aRiyEn – I can only say that it bewilders me and  hurts me, but I cannot explain as to in which way it causes bewilderment and hurt.

sUzh kuzhalAr – those fortunate women whose tresses and beauty are not disturbed by this cold wind. The opinion is that those women have not fallen in love with this person [emperumAn].

ArAnum – among the people that I know of, there is none who will mistake my distinguished act [of engaging in madal]. Unknown to me, there may be a few people. They may be ignorant and may not be apt to be spoken of.

Esuvar ennum adhan pazhiyai – the blame which comes out of their abusing the nAyaga [emperumAn] and parakAla nAyagi. Wouldn’t they blame him saying “What a great way in which he is helping her when she is suffering in separation like this!” and her, by saying “When he has separated, instead of waiting patiently, could she behave like this?”

vArAmal kAppadhaRku – to prevent any fault from occurring to his greatness and my simplicity

vALA irundhozhindhEn –  just as a person starves when grains are available in plenty, without having to even assist in the process of cultivation, when he [emperumAn] incarnated, manifested himself as a simple person to everyone and engaged in dancing with the pots, I remained quiet. Instead of engaging with madal amidst the people who were watching him on either side of the long street when he was dancing with the pots, I wasted time by fearing for the blame which would have come my way.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 12 – ఇతి స్తుతి

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 11

శ్లోకము 

ఇతి స్తుతి నిబన్దేన సూచిత స్వమనిషితాన్ !

భృత్యాన్ ప్రేమర్ధయా దృష్ట్యా సిఞిన్తం చిన్తయామి తమ్  !!

ప్రతిపదార్థము:

ఇతి = పైన చెప్పిన ఆరు శ్లోకాల ప్రకారం   

స్తుతి నిబన్దేన = స్తోత్రముగా కూర్చబడిన ప్రబందము  

సూచిత స్వమనిషితాన్ = తాము కోరుకున్నపురుషార్థాలను కలిగియుండి

భృత్యాన్ = అమ్మను కొనను అర్హతగల వస్తువులాగా ఉన్న కోయిలణ్ణన్ వంటి శిష్యులను  

ప్రేమర్ధయా =  ప్రీతి చేత చల్లబడిన

దృష్ట్యా = కృపా కటాక్షములతో  

సిఞిన్తం = స్తిమితపరచే  

తమ్  = మామునులను

చిన్తయామి = నిరంతరం ధ్యానిస్తూ వుంటాను.

భావము:

   ‘ ఉత్తర దినచర్య ‘ అన్న గ్రంథంలో  మొదటి ఆరు శ్లోకాలలో ఎఱుమ్బియప్పా అనే వారు తమ ఆచార్యులైన మణవాళ మామునులను  గురించి స్మరించారు. ఇప్పుడు ఆ స్తోత్రము మీది ప్రీతిచేత మణ వాళ మామునులను అనుభవించబోతున్నారు. ‘ఇతి’  అంటే ఈ ప్రకారంగా ముందు చెప్పిన ఆరు శ్లోకాలలో ఉన్న భావమును బట్టి అన్న అర్థం వస్తుంది. వాటిలో ‘ త్వం మే బంధు ‘(7), యా యావృత్తి’ (10 ) వరకు వున్న నాలుగు శ్లోకాలు వీరు రాసిన వరవరముని శతకంలో కూడా కనపడుతుంది. ‘ ఉన్మీల పద్మ ‘ (6) అన్న శ్లోకము , దాని ముందర ఉన్న ’ అపగతమానై ‘  అన్న శ్లోకము వీటితోనే అనుసంధానము చేస్తూ ఉన్నందున మరొకరు అనుగ్రహించారని ఎవరు ఆరోపించనందు వలన వాటిని కూడా కలిపే అనుసం దానం చేయటం ఆచారంగా వస్తున్నందు వలన ఈ నాలుగు శ్లోకాలను కూడా ఎఱుమ్బియప్పా అనుగ్రహించినట్లుగా గ్రహించబడింది .  ఈ అరు శ్లోకాలలో ‘ దివ్యం తత్ పాదయుగ్మం దిశతు ‘ (6), తవపదయుగ్మం దేహి ‘(9) , అంగ్రిద్వయం పశ్యన్  పశ్యన్’ (8) అని మూడు శ్లోకాలలో మామునులు శ్రీపాదాలను తమ శిరస్సు మీద ఉంచి అనుగ్రహించాలని , వాటిని ఎప్పుడూ  సేవించాలని కోరుకున్నారు. దీనిని బట్టి ఈ ఆరు శ్లోకాలలో అష్టదిగ్గజాలనబడే కోయిలణ్ణన్ ,వానమామలై జీయర్ తప్ప ఎఱుమ్బియప్పా , తిరువేంకట జీయర్ ,పరవస్తు పట్టర్ పిరాన్ జీయర్ , ప్రతివాది భయంకరం అణ్ణా,అప్పిళై, అప్పుళ్ళార్లు  తలా ఒకటి అనుసంధానము చేసారని గ్రహించవచ్చు. కోయిలణ్ణన్ అనే ఆచార్యులు నిరంతరం మామునులను భరించు పాదుకలుగాను, వానమామలై జీయర్ పాదాలనే అంటి వుండే పాదరేఖలుగాను ప్రసిద్ధులు వీరివురు. మామునులను ఎప్పుడు వీడక వారి శ్రీపాదాలను తమ శిర స్సు పై ధరించాలని ,వాటిని ఎప్పుడు సేవిస్తూ వుండాలని కోరుకున్నారని అణ్ణావప్పంగార్ స్వామి అభిప్రాయముగా చెపుతారు . ఎఱుమ్బియప్పా అనుగ్రహించిన ఈ ఆరు శ్లోకాలు ఒకటి వీరు అనుగ్రహించినట్లు మిగిలిన ఐదు శ్లోకాలు ఐదుగురు తలా ఒకటి అనుగ్రహించారని పెద్దల అభిప్రాయము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-12/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – ஆறாம் திருமொழி – வாரணமாயிரம்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< ஐந்தாம் திருமொழி – மன்னு பெரும்புகழ்

குயிலிடத்திலே தன்னை எம்பெருமானுடன் சேர்த்துவைக்குமாறு ப்ரார்த்தித்தாள். அது நடக்காததால் மிகவும் வருத்தமுற்றாள். எம்பெருமானோ இவளுக்கு இன்னமும் தன் மீதான ப்ரேமத்தை அதிகரிக்கவைத்து பின்பு வரலாம் என்று காத்திருந்தான். நம்மாழ்வாருக்கும் முதலிலே மயர்வற மதிநலம் அருளினாலும், பரபக்தி தொடக்கமாக பரமபக்தி நிலை ஈறாக வரவழைத்தே பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யத்தைக் கொடுத்தான். ஸீதாப் பிராட்டியும் எம்பெருமானைப் பிரிந்திருந்த நிலையில் “நான் ஒரு மாதம் வரை பெருமாளின் வரவுக்குக் காத்திருப்பேன்” என்று சொன்னாளே. ஆனால் பெருமாளோ “ஒரு க்ஷணமும் என்னால் பிராட்டியைப் பிரிந்திருக்கமுடியாது” என்றானே. அங்கே த்ரிஜடை போன்றவர்கள் நல்ல ஸ்வப்னம் கண்டு அதை ஸீதாப் பிராட்டிக்குச் சொல்ல அவள் தரித்திருந்தாள். ஆண்டாளோ தானே ஸ்வப்னம் கண்டால் மட்டுமே தரித்திருக்கக்கூடியவள். எம்பெருமான் சிலர் உறங்கும்போது தான் உறங்காமல் இருந்து அவர்களுக்கு ஸ்வப்னத்தில் ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும்படி இருக்கிறான் என்று சாஸ்த்ரம் சொல்லுகிறது. அப்படியே இவளுக்கும் தனக்கும் நடக்கும் திருக்கல்யாண வைபவத்தை எம்பெருமான் இவளுக்கு ஸ்வப்னத்தில் காட்டிக்கொடுக்க அதைத் தான் அனுபவைத்தபடியைத் தன் தோழிகளுக்குச் சொல்லித் தரித்துக்கொள்கிறாள்.

முதல் பாசுரம். அவன் வந்த பிறகு அனுபவித்துக் கொள்ளலாம் என்றில்லாமல் அவன் வரவு தொடக்கமாக அனுபவிக்க வேண்டும் என்று அவன் வரவைச் சிந்திக்கிறாள்.

வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலம் செய்து
நாரண நம்பி நடக்கின்றான் என்றெதிர்
பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புரம் எங்கும்
தோரணம் நாட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

என் உயிர்த்தோழியே! எல்லா குணங்களிலும் பூர்ணனான ஸ்ரீமந்நாராயணன் ஆயிரம் யானைகள் சூழ்ந்து வர, ப்ரதக்ஷிணமாக வருகிறான் என்று எதிரே பொன்னாலான பூர்ண கும்பங்களை வைத்து நகரம் முழுவதும் தோரண ஸ்தம்பங்களை நாட்ட, இவற்றை எல்லாம் நான் என் கனவில் அனுபவித்தேன்.

இரண்டாம் பாசுரம். மணப்பந்தலில் கண்ணன் புகுந்ததைக் கண்டேன் என்கிறாள்.

நாளை வதுவை மணம் என்று நாள் இட்டு
பாளை கமுகு பரிசுடைப் பந்தற் கீழ்
கோள் அரி மாதவன் கோவிந்தன் என்பான் ஓர்
காளை புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! நாளை விவாஹ மஹோத்ஸவம் என்ற முஹூர்த்தம் நிர்ணயித்து, பாளைகளோடு கூடிய பாக்கு மரங்களாகிற அலங்காரங்களை உடைய திருமணப் பந்தலின் கீழே நரஸிம்ஹன் என்றும் மாதவன் என்றும் கோவிந்தன் என்றும் திருநாமங்கள் கொண்ட ஒரு இளைஞன் ப்ரவேசிப்பதை நான் என் கனவில் கண்டு அனுபவித்தேன்.

மூன்றாம் பாசுரம். கூறைப் புடவை, மணமாலை ஆகியவைகளை அணிந்துகொள்ளும் அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர் குழாம் எல்லாம்
வந்திருந்து என்னை மகள் பேசி மந்திரித்து
மந்திரக் கோடி உடுத்தி மண மாலை
அந்தரி சூட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! இந்த்ரன் முதலான தேவர்கள் எல்லாரும், இங்கே வந்து இருந்து என்னை மணப்பெண்ணணாகப் பேசி, தேவையான ஏற்பாடுகளை ஆலோசித்து, துர்க்கை என்கிற என்னுடைய நாத்தனார் (கணவனின் ஸஹோதரி) கல்யாணப் புடவையை நான் உடுத்தும்படி செய்து, நறுமணம் மிகுந்த மாலைகளையும் சூட்டும்படி நான் கனாக் கண்டேன்.

நான்காம் பாசுரம். விவாஹ அனுஷ்டான க்ரமத்தின் ஆரம்பத்தில் செய்யப்படும் காப்புக் கட்டிக்கொள்ளும் அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

நால் திசைத் தீர்த்தம் கொணர்ந்து நனி நல்கி
பார்ப்பனச் சிட்டர்கள் பல்லார் எடுத்தேத்தி
பூப்புனை கண்ணிப் புனிதனோடு என்தன்னை
காப்பு நாண் கட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ!  பெரியோர்களான பல ப்ராஹ்மணர்கள் நான்கு திசைகளிலும் இருந்து புனித நீரைக் கொண்டு வந்து நன்றாகத் தெளித்து உயர்ந்த ஸ்வரத்தில் மங்களங்களைச் சொல்லிப் பூக்களால் கட்டப்பட்ட மாலையை அணிந்தவனான பரம பவித்ரனான கண்ணன் எம்பெருமானுடன் என்னைச் சேர்த்துக் காப்புக் கயிறைக் கட்டுவதை நான் கனாக் கண்டேன்.

ஐந்தாம் பாசுரம். தீபம், பூர்ண கும்பம் ஆகியவற்றுடன் மணப்பந்தலுக்குள் வரவேற்கப்பட்டு எம்பெருமான் எழுந்தருளும் அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

கதிரொளி தீபம் கலசம் உடன் ஏந்தி
சதிர் இளமங்கையர் தாம் வந்தெதிர் கொள்ள
மதுரையார் மன்னன் அடி நிலை தொட்டு எங்கும்
அதிரப் புகுதக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! அழகிய இளம் பெண்கள் ஸூர்யனுடைய ஒளி போன்ற ப்ரகாசிக்கும் மங்கள தீபத்தையும் பொற்கலசங்களையும் (பூர்ணகும்பம்) கையில் ஏந்திக்கொண்டு, எதிர் கொண்டு அழைக்க, வடமதுரை மன்னனான கண்ணன் எம்பெருமான் பாதுகைகளை அணிந்துகொண்டு பூமி முழுவதும் அதிரும்படி எழுந்தருளியதை நான் கனாக் கண்டேன்.

ஆறாம் பாசுரம். மதுஸூதனன் எம்பெருமான் தன்னைப் பாணிக்ரஹணம் செய்து கொண்ட அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

மத்தளம் கொட்ட வரி சங்கம் நின்றூத
முத்துடைத் தாமம் நிரை தாழ்ந்த பந்தற்கீழ்
மைத்துனன் நம்பி மதுசூதன் வந்து என்னைக்
கைத்தலம் பற்றக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! மத்தளங்கள் கொட்டவும், ரேகைகளை உடைய சங்குகள் நீண்ட நேரம் ஊதவும் என்னை மணம் புரியும் மைத்துனன் (அத்தை மகன்) முறையை உடைய குண பூர்த்தியை உடைய மதுஸூதனன் எம்பெருமான், முத்துக்களை உடைய மாலை அலங்காரங்கள் தொங்கும் பந்தலின் கீழே வந்து என்னைப் பாணிக்ரஹணம் செய்து கொண்டதை நான் கனாக் கண்டேன்.

ஏழாம் பாசுரம். எம்பெருமானுடன் சேர்ந்து அக்னியை வலம் வரும் அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

வாய் நல்லார் நல்ல மறை ஓதி மந்திரத்தால்
பாசிலை நாணல் படுத்துப் பரிதி வைத்து
காய்சினமா களிறு அன்னான் என் கைப் பற்றி
தீ வலம் செய்யக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! நன்கு கற்றுத் தேர்ந்த வைதிகர்கள் சிறந்த வேத வாக்யங்களை உச்சரித்து தகுந்த மந்த்ரங்களைக் கொண்டு, பசுமையான இலைகளுடன் கூடிய நாணற்புல்லைப் பரப்பி வைத்து ஸமித்துக்களைக் (சுள்ளிகள்) கொண்டு, பெரும் கோபத்தையுடைய மத்தகஜம்போலே செருக்கை உடைய கண்ணன் எம்பெருமான் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அக்னியை வலம் வந்ததை நான் கனாக் கண்டேன்.

எட்டாம் பாசுரம். எம்பெருமான் முன்னிலையில் அம்மி மிதிக்கும் அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

இம்மைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் பற்றாவான்
நம்மை உடையவன் நாராயணன் நம்பி
செம்மை உடைய திருக்கையால் தாள் பற்றி
அம்மி மிதிக்கக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! இப்பிறவிக்கும் மேலுள்ள எல்லா பிறவிகளுக்கும் புகலிடமாய் இருப்பவனாய், நமக்குத் தலைவனாய், எல்லாக் கல்யாண குணங்களிலும் பூர்ணனாய் நாராயணனான கண்ணன் எம்பெருமான் தனது (அடியார்கள் காலையும் பிடிக்கும்) சிறப்புவாய்ந்த திருக்கையால் எனது காலைப் பிடித்து அம்மியின் மேல் எடுத்துவைப்பதை நான் கனாக் கண்டேன்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். சாஸ்த்ரத்திலே காட்டப்பட்ட “லாஜஹோமம்” (நெல்லைப் பொரிக்கும் ஹோமம்) செய்த அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

வரிசிலை வாள் முகத்து என்னைமார் தாம் வந்திட்டு
எரி முகம் பாரித்து என்னை முன்னே நிறுத்தி
அரி முகன் அச்சுதன் கைம்மேல் என் கை வைத்து
பொரி முகந்து அட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! அழகிய வில்லைப்போன்ற புருவத்தையும் ஒளிபொருந்திய முகத்தையும் உடையவர்களான எனது அண்ணன்கள் வந்து அக்னியை நன்றாக வளர்த்து அங்கே அக்னியின் முன்பு என்னை நிறுத்தி சிங்கம்போன்ற திருமுகத்தைக்கொண்ட அச்சுதன் எம்பெருமானுடைய திருக்கையின்மேலே என்னுடைய கையை வைத்து பொரிகளை அள்ளிப் பரிமாறியதை நான் கனாக் கண்டேன்.

பத்தாம் பாசுரம். எம்பெருமானுடன் ஆனைமேலேறி வலம் வந்த, மற்றும் இருவரையும் மற்றவர்கள் வாஸனை ஊட்டப்பட்ட நீரினால் திருமஞ்சனம் செய்த அனுபவத்தைப் பகிர்கிறாள்.

குங்குமம் அப்பிக் குளிர்சாந்தம்மட்டித்து
மங்கல வீதி வலம் செய்து மண நீர்
அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று அங்கு ஆனை மேல்
மஞ்சனம் ஆட்டக் கனாக் கண்டேன் தோழீ! நான்

தோழீ! குங்குமத்தை உடம்பெல்லாம் பூசி குளிர்ந்த சந்தனத்தையும் நன்றாகத் தடவி, அங்குள்ள ஆனையின் மேலே எம்பெருமானுடன் சேர்ந்திருந்து அலங்கரிக்கப்பட்ட வீதிகளிலே ஊர்வலம் வந்து வாஸனை ஊட்டப்பட்ட நீரினால் எங்கள் இருவரையும் திருமஞ்சனம் பண்ணுவதை நான் கனாக் கண்டேன்.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகத்தைக் கற்றவர்களுக்குப் பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

ஆயனுக்காகத் தான் கண்ட கனாவினை
வேயர் புகழ் வில்லிபுத்தூர்க் கோன் கோதை சொல்
தூய தமிழ் மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர்
வாயு நன்மக்களைப் பெற்று மகிழ்வரே

அந்தணர் குலத்தவரால் புகழப்பட்டவராய் (அதனால் நம்பத்தகுந்தவராய் இருக்கும்) ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்க்குத் தலைவரான பெரியாழ்வாருடைய திருமகளான ஆண்டாள் (நான்) தான் கண்ணன் எம்பெருமானைக் கைப்பிடித்ததைக் கனவில் கண்டபடி அருளிச்செய்த பரிசுத்தமான இந்தத் தமிழ் மாலையான பத்துப் பாசுரங்களையும் நன்றாகச் சொல்ல வல்லவர்கள் பெரியாழ்வாரைப்போலே பகவத் விஷயத்திலேயே ஈடுபட்டிருக்கும் நல்ல குணங்கள் அமைந்த உயர்ந்த பிள்ளைகளைப் பெற்று ஆனந்தத்தை அடைவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 11 – అపగత

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 10

శ్లోకము

అపగత మదమానైః, అన్తిమోపయనిష్ఠై:

అధిగత పరమార్థైః , అర్థ కామానపేక్షైః !

నిఖిల జన సుహృద్భిః నిర్జిత క్రోధలోభైః

వరవరముని భృత్యైః , అస్తు మే నిత్యయోగః  !!

ప్రతిపదార్థము:

మే = ఇప్పటి దాకా చెడ్డవారితో చేరి కానిపనులు చేసిన దాసుడు

అపగత మదమానైః = నేనే పెద్దవాడిని అన్న గర్వము లేని వారు లేక అహంకారంతో పెద్దలను అగౌరవించడం చేయని వారు

అన్తిమోపయనిష్ఠై: = మోక్షపదం పోమ్దటానికి సాధనకు హేతువైన ఆచార్యాభిమానమనే అంతిమ ఉపాయం స్వీకరించిన వారు

అధిగత పరమార్థైః = ఆచార్యకైంకర్యమనే పరిపూర్ణ పరమార్థాన్ని పొందినవారు  

అర్థ కామానపేక్షైః = ఇతరోపాయాలను ,ఇతరఫలితాలను కోరని వారు

నిఖిల జన సుహృద్భిః = ఆభిముఖ్యులు ,విముఖులు, ఉదాసీనులు అనే మూడువర్గాలవారి మంచినికోరే సుహ్రుద్భావము గలవారు

నిర్జిత క్రోధలోభైః = క్రోధలోభములను జయించిన వారు

వరవరముని భృత్యైః = వరవరమునుల అంతరంగిక శిష్యులైన కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ , వానమామలై జీయర్ మొదలైనవారితో

నిత్యయోగః  = నిత్య సంబంధం ( మామునుల శ్రీపాదములను ఉంచే మెత్తని దిండు ,పాదరేఖలుగా )

అస్తు = లభించుగాక అని ప్రార్థిస్తున్నాము.

భావము:

             మదము ,అహంకారము, సంపద మీద కోరిక , స్త్రీవ్యామోహం , కోపము, లోభము, మొదలైన దుర్గు ణాలు గలనీచులతో సంబంధము కలిగిఉన్న దాసుడికి ,ఇప్పటి నుండి అటువంటి చెడుగుణాల వాసనా కూడాలేని   వరవరమునుల అంతరంగిక శిష్యులైన కోయిల్ కందాడై అణ్ణన్ , వానమామలై జీయర్ మొదలైన వారితో నిత్య సంబంధము లభించుగాక అని ప్రార్థిస్తున్నాము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-11/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 48 – kArAr thirumEni

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

kAr Ar thirumEni kaNdadhuvE kAraNamAp
pErAp pidhaRRAth thiri tharuvan pinnaiyum                       55
IrAp pugudhalum ivvudalaith thaNvAdai

Word by Word Meanings

kAr Ar thirumEni kaNdadhuvE kAraNamA – worshipping his blackish form, as the reason
pErA pidhaRRA pinnaiyum thiri tharuvan – transforming (from thirumangai AzhwAr, as a male, to parakAla nAyagi, as a female), talking incoherently, and furthermore, roaming around [aimlessly]
thaN vAdai – the cool breeze
ivvudalai IrAp pugudhalum – entering my body after splitting it

vyAkyAnam

kArAr thirumEni kaNdadhuvE kAraNamA – seeing his divine body, which is pleasing to the eyes of the beholder, as the reason. parakAla nAyagi’s mother is one who is fully engaged with the qualilties of basic nature [of emperumAn’s] like rishis (sages) while the pirAtti (parakAla nAyagi) is one who is fully engaged with the divine form and the characteristics of the divine form like AzhwArs. For those who are engaged with the qualities of basic nature, even if they get separated [from emperumAn] they can sustain themselves with the knowledge of those qualities. However, there is nothing to sustain those who are engaged with the beauty of the divine form and who get separated from it. Since the mother had knowledge of the qualities [of emperumAn] like the sages, she was able to sustain herself. For the pirAtti, this became impossible as she was engaged with the divine form.

pErA – I transformed myself. I lost my form as the king of thirumangai, a male, and took the female form of parakAla nAyagi.

pidhaRRA – I lost my quality of self-control as a female and started talking incoherently.

thiri tharuvan pinnaiyum – once a woman loses her self-control, it is better that she dies. Instead of doing that, I roamed around with the body which tortured me, just like the yAthanA SarIram (body which a soul takes in hell which will make it to endure all the pain inflicted during punishment in hell) which cannot be got rid of.

IrAppugudhalum – when the northerly, cold wind enters the body and splits it, one can remain without suffering the torture for some time, at least. However, this wind, even as it entered the body, split it.

ivvudalai – two interpretations: 1) emaciated body which is so weak that once someone even touches it, the body will fall down and the blame for killing will fall on the one who touched it; 2) this body should have fallen the moment it got separated from emperumAn; since it is still alive, this punishment is apt for this body.

thaNvAdai – since it is the breeze which is coming from the snow covered mountains (north), being cold by its nature, it will be like a weapon for those who are boiling due to the pain of separation. Since it is chill, it appears to be like a poisoned weapon and is torturing further.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org