Monthly Archives: April 2020

siRiya thirumadal – 54 – UrAr uRangilum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

UrAr uRangilum thAn uRangA uththaman than                   63
pErAyinavE pidhaRRuvan pinnaiyum
kArAr kadal pOlum kAmaththar AyinAr                                 64
ArE pollAmai aRivAr adhu niRka

Word by Word Meanings

UrAr uRangilum uRangA – even when everyone else in that place sleeps, they [the long eyes] will not sleep
uththaman than – that supreme entity’s
pEr AyinavE – only his divine names
pidhaRRuvan – I kept saying incoherently.
mElum – further
kArAr kadal pOlum kAmaththar AyinAr – those who have unlimited lust, like the deep sea
ArE – who
pollAmai aRivAr – will know what is not in line with one’s basic nature
adhu niRka – let that remain

vyAkyAnam

nedum kaNgaL uRaR uRangilum thAn uRangA – when asked, “Could you not forget this distress due to separation, by sleeping”, she says “Even if everyone else sleeps, my eyes do not sleep” just as it has been said in thiruvAimozhi 2-1-1Ayum amarulagum thunjilum nI thunjAyAl” (even if my mother and entities like the nithyasUris, who are always awake and who constantly keep envisioning emperumAn, sleep, you do not fall asleep).

nedum kaNgaL – the hugeness of the eyes, which were the reason for ensnaring him, is now a huge load on my head. Just as it has been said in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 16-5 “asithEkshaNA” (sIthAppirAtti with black eyes), when they were together, her eyes were capable of making him to be involved with her.

UrAruRangilum thAnuRangA –  those who are in the place where she resides are not aware of the concept of sleeping, just as it has been said in thiruvAimozhi 6-7-2Urum nAdum ulagamum thannaip pOl” (the place, country and the world were all alike her). Even if such people sleep, she says that her eyes will not sleep.

uththaman – one who has the greatness of being easily approachable. He enticed me by showing his simplicity and made me become sleepless.

pEr AyinavE pidhaRRuvan – isn’t it better not to think about him when he does not help? Unable to do even this, I will keep reciting his names incoherently; I will recite them in a random way. For those who are deeply devoted to emperumAn, is it possible to carry out anything in an orderly way?

pinnaiyum – They started saying a few comforting words, beyond that, such as “Did not the daughter of king janaka [sIthAppirAtti] wait patiently for ten months?”

kAr Ar kadal pOlum kAmaththar AyinAr ArE pollAmai aRivAr – when the desire crosses all limits, just like a deep sea, is it possible to wait patiently, thinking that the people [of the town] will abuse? What does it matter to me as to who they were? I will consider their desire to be less than mine. For those like me who have uncontrolled desire to see the divine form of kaNNa (SrI krishNa) which has the complexion of dark clouds, is it possible to control that with svarUpagyAnam [knowledge about one’s true nature, viz. one is totally subservient to the supreme being]? If sIthAppirAtti could wait patiently with her svarUpagyAnam saying “thath thasya sadhruSam bhavEth” (it is apt for him (SrI rAma) to come here and take me along) I can only conclude that their desire is inferior to mine. I cannot be faulted for this.

adhu niRka – you do not have to say “You cannot establish that what you are doing is correct, because you are doing it”. There is authentic evidence to show that great people have done this. Distinguished women from the past have destroyed their femininity for the sake of love.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 53 – UrAr ugappadhE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

UrAr ugappadhE AyinEn maRRenakku ingu
ArAyvArillai azhal vAy mezhugu pOl                                        62
nIrAy urugum en Avi nedum kaNgaL

 Word by Word Meanings

UrAr ugappadhE AyinEn – I was in ruins such that the world celebrated.
enakku ingu maRRu – no one else here, for me
ArAyvAr illai – none with whom I could talk
en Avi – my AthmA
azhal vAy mezhugu pOl nIrAy urugum – started melting like wax kept near fire
nedu kaNgaL thAn – the long eyes too

vyAkyAnam

UrAr ugappadhE AyinEn – There are people who think that they have to take all the efforts to attain what they desire to get. Just as they wanted, I too started taking efforts to attain what I desired. Here the term UrAr refers to those who are not favourable to her. Earlier, she used to say “Only emperumAn is the means to attain everything. There is nothing that we can attempt on our own in order to attain him”. They (the unfavourable ones) were waiting for an opportunity to admonish her; now, she has reached a state where they could celebrate by saying “Have you seen how she is suffering after thinking that she can attain him only through him? Those who think ‘He is the means’ will have to suffer like this only. All these people have to come to our way only”

Could you not sustain yourself by talking it over with someone when you get highly distressed?

maRRenakku ingu ArAyvAr illai – when my heart is not helping me, who else is there for conversing? Since she says maRRu illai (there is no one else), only he has to come and examine her troubles; else, there is no other way. Haven’t these AzhwArs said as in thiruvAimozhi 9-9-6avvaruL alllana aruLumalla” (apart from emperumAn’s grace, no one else’s mercy could be termed as grace) and as in mudhal thiruvandhAdhi 15vaiyagaththup pallAr aruLum pazhudhu” (there is no use of the grace of many others’ in this world. Only his grace counts)?

azhalvAy mezhugu pOl nIrAy urugum ennAvi – When asked “Could you remain indifferent like this? Should you not pull up your heart forcefully and sustain yourself?” she says “When my AthmA melts due to this separation just like wax melts when kept near fire, how could I pull up my heart forcefully?”

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

irAmAnusa nURRandhAdhi – Simple Explanation – thaniyans

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

munnai vinaiyagala mUngil kudi amudhan
ponnam kazhaRkamalap pOdhiraNdum – ennudaiya
sennikku aNiyAgach chErththinEn thenpulaththArkku
ennuk kadavudaiyEn yAn

I kept the gold-like, desirable, divine feet of amudhanAr, who was born in mUngil kudi, on my head as a decorative ornament, such that all the pApas (sins) which I had accumulated from time immemorial would disappear. After doing this, yama (the lord of righteousness) and his followers will not be related to me in any way.

 

nayam tharu pErinbam ellAm pazhudhu enRu naNNinar pAl
sayam tharu kIrththi irAmAnusa muni thALiNai mEl
uyarndha guNaththuth thiruvarangaththu amudhu Ongum anbAl
iyambum kaliththuRai andhAdhi Odha isai nenjamE

emperumAnAr is one who bestows the power to become victorious over samsAram on those who surrender to him, after they realise that all the silly pleasures which come from worldly matters are lowly. Oh heart! Agree to recite this prabandham, which has been composed mercifully with overflowing affection on the divine feet of that rAmAnuja muni (sage), by thiruvarangaththu amudhanAr, who has great qualities. This prabandham is in the format of kaliththuRai andhAdhi (a form of thamizh poem in which the last word of previous pAsuram becomes the first word of next).

 

sollin thogai koNdu unadhu adippOdhukkuth thoNdu seyyum
nallanbar Eththum un nAmam ellAm endhan nAvinuLLE
allum pagalum amarumbadi nalgu aRu samayam
vellum parama irAmAnusa idhu en viNNappamE

Your devotees are those who decide that they will recite a specific number of pAsurams and carry out vAchika kainkaryam (service through the faculty of speech) for your divine feet and benefit by that. You should shower your mercy on me so that all the divine names which they recite with overflowing affection towards you, will remain on my tongue, always, without distinction between day and night. Oh the great rAmAnuja who won over people practicing the six different types of philosophies including those who do not believe in vEdhas and those who give wrong interpretation to vEdhas!  This is my prayer, to you.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-thaniyans-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

இராமானுச நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை – தனியன்கள்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

இராமானுச நூற்றந்தாதி

முன்னை வினையகல மூங்கிற் குடியமுதன்
பொன்னங் கழற்கமலப் போதிரண்டும் – என்னுடைய
சென்னிக்கணியாகச் சேர்த்தினேன் தென்புலத்தார்க்கு
என்னுக் கடவுடையேன் யான்

அநாதி காலமாக நான் சேர்த்த பாபங்களெல்லாம் போகும்படி மூங்கில் குடியிலே அவதரித்த அமுதனாரின் பொன்னைப்போன்ற விரும்பத்தக்க திருவடிகளை என்னுடைய தலைக்கு அலங்காரமாக வைத்துக் கொண்டேன். இப்படிச் செய்தபின் தெற்குத் திக்கில் இருக்கும் யமனும் அவன் அடியார்களும் எனக்கு எவ்விதத்திலும் ஸம்பந்தம் உடையவர்களாக மாட்டார்கள்.

நயந்தரு பேரின்பமெல்லாம் பழுதென்று நண்ணினர்பால்
சயந்தரு கீர்த்தியிராமானுசமுனி தாளிணைமேல்
உயர்ந்த குணத்துத் திருவரங்கத்தமுது ஓங்கும் அன்பால்
இயம்பும் கலித்துறையந்தாதி ஓதவிசை நெஞ்சமே.

உலக விஷயங்களாலே வரும் சிற்றின்பங்களை எல்லாம் தாழ்ந்தவை என்று தெரிந்து கொண்டு, தன்னைச் சரணடைந்தவர்களிடத்தில் இந்த ஸம்ஸாரத்தை ஜயிக்கும் வெற்றியைக் கொடுக்கிறவர் எம்பெருமானார். நெஞ்சே! அந்த ராமானுஜ முனியின் திருவடிகள் விஷயமாக உயர்ந்த குணங்களை உடைய திருவரங்கத்து அமுதனார் பெருகிவரும் அன்பால் அருளிச்செய்த கலித்துறை அந்தாதி க்ரமத்தில் இருக்கும் இந்தப் ப்ரபந்தத்தைச் சேவிப்பதற்கு இசைவாயாக.

சொல்லின் தொகைகொண்டு உனது அடிப்போதுக்குத் தொண்டுசெய்யும்
நல்லன்பர் ஏத்தும் உன் நாமமெல்லாம் என்தன் நாவினுள்ளே
அல்லும் பகலும் அமரும்படி நல்கு அறுசமயம்
வெல்லும் பரம இராமாநுச இது என் விண்ணப்பமே.

இத்தனை பாசுரங்கள் சொல்லுவோம் என்று நிர்ணயித்து, தேவரீருடைய திருவடிகளுக்கு வாசிக கைங்கர்யமாகச் செய்யும் நன்மையை உடைய பக்தர்கள் அந்த பக்தியின் மிகுதியாலே சொல்லும் தேவரீரின் திருநாமங்கள் எல்லாவற்றையும் என்னுடைய நாவினுள்ளே பகல் இரவு என்ற வேறுபாடு இல்லாமல் எப்பொழுதும் இருக்கும்படி க்ருபை பண்ண வேண்டும். பாஹ்ய மற்றும் குத்ருஷ்டி மதங்களான ஆறு சமயங்களையும் வென்ற பெரியவரான ராமானுஜரே! இதுவே என்னுடைய ப்ரார்த்தனை.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – பத்தாம் திருமொழி – கார்க்கோடல் பூக்காள்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< ஒன்பதாம் திருமொழி – சிந்துரச் செம்பொடி

முதலில் தன்னுடைய ஜீவனத்தில் ஆசையால் காமன், பக்ஷிகள், மேகங்கள் ஆகியவற்றின் காலில் விழுந்தாள். அது ப்ரயோஜனப்படவில்லை. அவன் வரவில்லை என்றாலும் அவனைப்போன்ற பதார்த்தங்களைக் கண்டு தன்னை தரித்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தாள். பூப்பூக்கும் காலத்தில் பூக்கள் நன்றாகப் பூத்து, எல்லாமாகச் சேர்ந்து அவனுடைய திருமேனி, அழகிய அவயவங்கள் ஆகியவற்றை நினைவுபடுத்தி இவளைத் துன்புறுத்தின. இந்நிலையில் நமக்குப் புகலாயிருக்கும் எம்பெருமானின் வார்த்தைகளும் பெரியாழ்வார் குடியில் பிறப்புமே நமக்கு ஜீவித்திருக்க ஒரே வழி என்று நினைத்தாள். அவன் முன்பு எல்லோரையும் ரக்ஷிப்பதாக வாக்குக் கொடுத்திருந்தாலும், ஸ்வதந்த்ரன் ஆகையாலே அவன் ரக்ஷிக்கவில்லை என்றாலும் கேள்வி கேட்க முடியாதே. ஆகையால் பெரியாழ்வார் திருமகளாக இருக்கும் இது ஒன்றே நமக்கு வழி என்று நினைத்து, அதிலும் தேவை இல்லாமல் ஸந்தேஹப்பட்டு – அதாவது, இப்படி இருந்தும் எம்பெருமான் கைவிட்டால் என்ன செய்வது என்று எண்ணி, பிறகு “எது போனாலும் போகும், பெரியாழ்வாருடன் நமக்கு இருக்கும் ஸம்பந்தம் கண்டிப்பாக வீணாகாது, அவன் ஸ்வாதந்த்ர்யத்தை மாற்றி அவன் திருவடிகளில் நம்மைக் கண்டிப்பாகச் சேர்க்கும்” என்று உறுதி பூண்டு அது கொண்டு தன்னை தரித்துக் கொள்கிறாள். அவன் “நான் கைவிட மாட்டேன்” என்று சொன்னாலும், அதை நடத்திக் கொடுப்பதற்கு ஒருவர் (ஆசார்யர், புருஷகாரம்) வேண்டுமே. பராசர பட்டர் வாணவதரையன் என்ற ராஜாவைக் காண எழுந்தருளி ஸ்ரீதேவி மங்கலம் என்னும் ஊரிலே இருக்க, அந்த ராஜா பட்டரைப் பார்த்து “எம்பெருமான் இருக்க இவர்கள் தேவரீரிடம் இவ்வளுவு பக்தியுடன் இருப்பதற்கு என்ன காரணம்” என்று கேட்க, அதற்கு பட்டர் “எம்பெருமானை அடைவதற்கு அவனடியார்கள் கடகராக (சேர்த்து வைப்பவராக) இருக்கிறார்கள். ஆழ்வானின் பிள்ளையாக அடியேன் இருப்பதால் இவர்கள் என்னிடத்தில் இவ்வளவு ப்ரீதியைக் காட்டுகிறார்கள்” என்று அருளிச்செய்தார்.

முதல் பாசுரம். புஷ்பங்களிடம் சென்று தன்னுடைய துயரமிகு நிலையைச் சொல்கிறாள்.

கார்க்கோடல் பூக்காள்! கார்க்கடல் வண்ணன் என் மேல் உம்மைப்
போர்க்கோலம் செய்து போர விடுத்தவன் எங்குற்றான்?
ஆர்க்கோ இனி நாம் பூசல் இடுவது? அணி துழாய்த்
தார்க்கோடும் நெஞ்சம் தன்னைப் படைக்க வல்லேன் அந்தோ!

கறுத்த காந்தள் பூக்களே! உங்களை போருக்கு ஏற்றாப்போலே அலங்கரித்து என் மேலே பாயும்படி அனுப்பினவனான கறுத்த கடல்போன்ற வடிவை உடையவனான கண்ணன் எம்பெருமான் எங்கே இருக்கிறான்? நான் இனிமேல் யாரிடத்தில்போய் முறையிடுவது என்று தெரியவில்லை. அழகிய திருத்துழாய் மாலையை ஆசைப்பட்டு அதற்காக ஓடும் நெஞ்சை உடையவளாகிவிட்டேனே! ஐயோ!

இரண்டாம் பாசுரம். என்னை இந்தத் துன்பத்தில் இருந்து விரைவில் விடுவி என்று காந்தள் பூக்களிடம் கேட்கிறாள்.

மேல் தோன்றிப் பூக்காள்! மேல் உலகங்களின் மீது போய்
மேல் தோன்றும் சோதி வேத முதல்வர் வலங்கையில்
மேல் தோன்றும் ஆழியின் வெஞ்சுடர் போலச் சுடாது எம்மை
மாற்றோலைப் பட்டவர் கூட்டத்து வைத்துக் கொள்கிற்றிரே

உயரப் பூத்திருக்கும் காந்தள் பூக்களே! நமக்கு மேலே இருக்கும் உலகங்களுக்கும் மேலே இருக்கும் “தன்னுடைச் சோதி” என்று சொல்லப்படும் பரமபதத்தில் இருக்கிற, வேதத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள பரமபுருஷனுடைய வலது திருக்கையில் காணப்படும் திருவாழியாழ்வானுடைய வெவ்விய தேஜஸ்ஸைப்போல் எரிக்காமல் என்னைக் கைவல்ய நிஷ்டரின் கூட்டத்தில் கொண்டு சேர்ப்பாயா? (எம்பெருமானைப் பிரிந்து துன்பப்படுவதைக் காட்டிலும் தனியே நம்மையே அனுபவிப்பது மேல் என்று கூறுகிறாள்)

மூன்றாம் பாசுரம். மேலிருந்து தன் கண்ணை எடுத்து அருகில் இருந்த செடியிலே படர்ந்திருந்த கோவைப்பழத்தைப் பார்த்து வார்த்தை சொல்லுகிறாள். முன்பு பார்த்த புஷ்பங்கள் எம்பெருமானின் நிறத்தை நினைவூட்டி நலிந்தன. கோவைப்பழம் அவன் அதரத்தை நினைவூட்டி நலிகிறது.

கோவை மணாட்டி! நீ உன் கொழுங்கனி கொண்டு எம்மை
ஆவி தொலைவியேல் வாயழகர் தம்மை அஞ்சுதும்
பாவியேன் தோன்றிப் பாம்பணையார்க்கும் தம் பாம்பு போல்
நாவும் இரண்டுள ஆயிற்று  நாணிலியேனுக்கே

அம்மா! கோவைக் கொடியே! நீ உன்னுடைய அழகிய பழங்களாலே என்னுடைய உயிரைப் போக்கலாகாது. அழகிய வாய் படைத்த எம்பெருமான் விஷயத்திலே நான் பயப்படுகின்றேன். பாவியான நான் பிறந்தபின்பு வெட்கமில்லாதவளான என் விஷயத்திலே சேஷசாயியான பெருமானுக்கும் தமது படுக்கையான திருவநந்தாழ்வானுக்கு இருப்பதுபோலே இரண்டு நாக்குகள் உண்டாயின.

நான்காம் பாசுரம். கோவைப்பழம் எம்பெருமானின் திருவதரத்தை நினைவூட்ட தன் கண்ணை வேறு பக்கம் திருப்பினாள். அங்கே முல்லையானது நன்றாகப் பூத்துக்கிடந்து எம்பெருமானின் அழகிய முத்துப் பல்வரிசையை நினைவூட்டி நலியும்படியைச் சொல்லுகிறாள்.

முல்லைப் பிராட்டி! நீ உன் முறுவல்கள் கொண்டு எம்மை
அல்லல் விளைவியேல் ஆழிநங்காய்! உன் அடைக்கலம்
கொல்லை அரக்கியை மூக்கரிந்திட்ட குமரனார்
சொல்லும் பொய் ஆனால் நானும் பிறந்தமை பொய் அன்றே

அம்மா! முல்லைக் கொடியே! ஆழமான தன்மையை உடையவளே! நீ உன்னுடைய மலர்த்தியாலே எம்பெருமான் முத்துப்பல் வரிசையை நினைவூட்டி எனக்குத் துன்பத்தைக் கொடுக்காதே. உன்னைச் சரணம் அடைகிறேன். வரம்பு மீறியவளான சூர்ப்பணகையை மூக்கறுத்துத் துரத்தின சக்ரவர்த்தித் திருமகனாருடைய வார்த்தையே பொய்யாகிவிட்டால் நான் பெரியாழ்வாருக்குப் பெண்ணாகப் பிறந்ததும் பொய்யாகிவிடுமே (ப்ரயோஜனம் இல்லாமல் போய்விடுமே).

ஐந்தாம் பாசுரம். முல்லைப்பூ கண்ணுக்கு நேரே நின்று நலிய, கண்ணை மூடிக் கொண்டாள். ஆனால் செவியை மூடிக்கொள்ள வழி தெரியாமல் அகப்பட்டாள்.

பாடும் குயில்காள்! ஈதென்ன பாடல்? நல் வேங்கட
நாடர் நமக்கு ஒரு வாழ்வு தந்தால் வந்து பாடுமின்
ஆடும் கருளக் கொடி உடையார் வந்து அருள் செய்து
கூடுவர் ஆயிடில் கூவி நும் பாட்டுகள் கேட்டுமே

பாடுகின்ற குயில்களே! இக்கூச்சல் என்ன பாட்டு? உயர்ந்ததான திருவேங்கடமலையை இருப்பிடமாக உடைய எம்பெருமான் என் விஷயத்திலே ஒரு வாழ்ச்சியைப் பண்ணிக் கொடுப்பானாகில் அப்பொழுது இங்கே வந்து பாடுங்கள். ஆடுகின்ற பெரிய திருவடியைக் (கருடாழ்வாரை) கொடியாக உடைய எம்பெருமான் க்ருபை பண்ணி இங்கே வந்து என்னுடன் கூடுவானாகில் அப்பொழுது உங்களை இங்கே அழைத்து உங்கள் பாட்டுக்களை நாம் கேட்போம்.

ஆறாம் பாசுரம். மயில்களின் காலில் விழுந்து “எம்பெருமான் என்னை ரக்ஷிக்கும் அழகைப் பாருங்கள்” என்கிறாள்.

கணமா மயில்காள்! கண்ண பிரான் திருக்கோலம் போன்று
அணிமா நடம் பயின்று ஆடுகின்றீர்க்கு அடி வீழ்கின்றேன்
பணமாடரவணைப் பற்பல காலமும் பள்ளி கொள்
மணவாளர் நம்மை வைத்த பரிசிது காண்மினே

கூட்டமாயிருக்கிற சிறந்த மயில்களே! கண்ணபிரானுடைய அழகிய வடிவைப் போன்ற வடிவை உடையவர்களான, அழகிய சிறந்த நாட்டியம் பழகி ஆடுகின்ற உங்களுடைய திருவடிகளிலே விழுந்து வணங்குகிறேன். இந்த ஆட்டத்தை நிறுத்துங்கள். படமெடுத்து ஆடுகிற திருவனந்தாழ்வான் என்கிற படுக்கையிலே காலமுள்ளவரை பள்ளிகொண்டருளுகிற அழகிய மணவாளன் எனக்கு உண்டாக்கித் தந்த பெருமை இது தான் – அதாவது, உங்கள் காலிலே விழ வைத்ததே.

ஏழாம் பாசுரம். நடனமாடும் மயில்களைப் பார்த்து “இப்படி என் முன்னே நடனமாடுவது சரியா?” என்கிறாள்.

நடமாடித் தோகை விரிக்கின்ற மாமயில்காள்! உம்மை
நடமாட்டம் காணப் பாவியேன் நான் ஓர் முதலிலேன்
குடமாடு கூத்தன் கோவிந்தன் கோமிறை செய்து எம்மை
உடைமாடு கொண்டான் உங்களுக்கு இனி ஒன்று போதுமே?

நடனம் ஆடிக்கொண்டு தோகைகளை விரிக்கின்ற சிறந்த மயில்களே! உங்களுடைய நடனத்தைப் பார்க்கப் பாவியான நான் ஒரு கைம்முதலான கண்ணை உடையேனல்லேன். குடக்கூத்து ஆடினவனான கோவிந்தன் எம்பெருமான் ஸ்வதந்த்ரர் செய்வதுபோல் துன்புறுத்தி, என்னை முழுதும் கவர்ந்து கொண்டான். இப்படியிருக்க, இப்படி என் முன்னே கூத்தாடும் கார்யம் உங்களுக்குத் தகுமோ?

எட்டாம் பாசுரம். எல்லாப் பதார்த்தங்களும் இவளை நலிய, அதற்கு மேலே மேகங்களும் மழையைப் பொழிந்து இவளைத் துன்புறுத்துகிறது. பெரிய திருமலை நம்பி, இந்தப் பாசுரத்திலும் இதற்கு அடுத்த பாசுரத்திலும் மிகவும் ஈட்பட்டு இருப்பார். இந்த காரணத்தாலே நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் எல்லோரும் இந்த இரண்டு பாசுரங்களில் மிகவும் ஈடுபட்டு இருப்பார்கள். நம்பி இந்தப் பாசுரத்தையும் இதற்கு அடுத்த பாசுரத்தையும் எப்பொழுது நினைத்தாலும் கண்ணும் கண்ணீருமாய் வார்த்தை சொல்ல முடியாமல் இருப்பாராம்.

மழையே! மழையே! மண்புறம் பூசி உள்ளாய் நின்று
மெழுகு ஊற்றினாற் போல் ஊற்று நல் வேங்கடத்துள் நின்ற
அழகப் பிரானார் தம்மை என் நெஞ்சத்து அகப்படத்
தழுவ நின்று என்னைத் ததர்த்திக் கொண்டு ஊற்றவும் வல்லையே?

மேகமே! மேற்புறத்தில் மண்ணைப் பூசிவிட்டு உள்ளே இருக்கும் மெழுகை உருக்கி வெளியில் தள்ளுவதுபோலே என்னை அணைத்து உள்ளே உள்ள உயிரை உருக்கி அழிப்பவராய், உயர்ந்ததான திருவேங்கடமலையில் நித்யவாஸம் செய்யும் அழகிய எம்பெருமான் என் நெஞ்சிலே எப்படி சேவை ஸாதிக்கிறானோ அதேபோல வெளியிலேயும் நான் அவனை அணைக்கும்படிபண்ணி, என்னை அவனோடு சேர்த்து வைத்து, அதற்குப் பிறகு மழையைப் பொழிவாயா?

ஒன்பதாம் பாசுரம். பிறகு கடலானது அலைகளுடன் கிளர்ந்து எழ, அதைப் பார்த்து வார்த்தை சொல்லுகிறாள்.

கடலே! கடலே! உன்னைக் கடைந்து கலக்குறுத்து
உடலுள் புகுந்து நின்று ஊறல் அறுத்தவற்கு என்னையும்
உடலுள் புகுந்து நின்று ஊறல் அறுக்கின்ற மாயற்கு என்
நடலைகள் எல்லாம் நாகணைக்கே சென்று உரைத்தியே

கடலே! உன்னைக் கடைந்து, கலக்கி, உன்னுள்ளே புகுந்து இருந்து, அங்கே ஸாரமான அமுதத்தை அபஹரித்தவனாய், அதேபோல என் உடலிலும் புகுந்திருந்து என் உயிரை அறுக்குமவனான மாயப்பிரானிடத்தில், என்னுடைய துன்பங்களையெல்லாம் அவர் படுக்கையான திருவனந்தாழ்வானிடத்தில் நீ போய்ச் சொல்லுவாயா?

பத்தாம் பாசுரம். இவளை விடவும் கலக்கத்தை அடைந்த தோழிக்கு ஆறுதல் சொல்லி இப்பதிகத்தை முடிக்கிறாள்.

நல்ல என் தோழி! நாகணை மிசை நம் பரர்
செல்வர் பெரியர் சிறுமானிடவர் நாம் செய்வதென்?
வில்லி புதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே

எனது உயிர்த் தோழீ! திருவனந்தாழ்வானாகிற படுக்கையிலே சயனித்திருக்கும் நம் பெருமாள் திருமகள் கேள்வனாகையாலே பெரிய செல்வத்தைப் படைத்தவர். எல்லோரையும் விடப் பெரியவர். நாமோ தாழ்ந்த மனுஷ்யர்கள். இப்படியிருக்க, நாம் என்ன செய்யலாம்? ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்க்குத் தலைவரான பெரியாழ்வார் தமக்கு அடி பணிந்திருக்கும் அந்த எம்பெருமானை தம்மால் கூடிய வழிகளாலே அழைப்பராகில் அப்பொழுது நாம் அந்த எம்பெருமானை ஸேவிக்கப் பெறுவோம்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 52 – kArAr kadal

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

kArAr kadal vaNNan pin pOna nenjamum
vArAdhE ennai maRandhadhudhAn valvinaiyEn                               61

Word by Word Meanings

kAr Ar kadal vaNNan pin pOna – one which went near the dark ocean complexioned [emperumAn]
nenjamum – my mind
vArAdhE – without any thought of returning
ennai maRandhadhudhAn – stayed there itself, forgetting me
val vinaiyEn – I, the heinous sinner

vyAkyAnam

kAr Ar kadal vaNNan pin pOna nenjamum vArAdhu ennai maRandhadhu – my heart, which shed tears as it left me, looking at my distressful state, fully engaged with his beauty on seeing him, and forgot all about me. The same opinion was expressed by nammAzhwAr in his thiruviruththam 46 “madanenjamenRum thamadhenRum Or karumam karudhi vida nenjai uRRAr vidavO amaiyum appon peyarOn thadanenjam kINda pirAnAr thamadhaikkIzh vidappOyth thidanenjamAy emmai nIththinRudhARum thiriginradhE” (thinking that the heart is very simple and a confidante, if someone decides to send it as a messenger for an important task, such a person should think again. This is because, when I left my heart, as a messenger, at the divine feet of that emperumAn who killed the demon hiraNyakashyapu, it forgot all about me and stayed put there itself till date, following him wherever he goes) and in thiruviruththam 30 “. . . .kaNNan vaikundhanOdu en nenjinAraik kaNdAl ennaich cholli avaridai nIr innam selleerO idhuvO thagavu enRu isamingalE” ((a pirAtti is telling beetles which she is sending as messenger) if you see my heart which I had earlier sent to kaNNan, who is the lord of vaikundham, please tell it about my condition and ask it as to why it has not returned to me and ask it whether this action is appropriate).

kadal vaNNan pin pOna nenjamum vArAdhE ennai maRandhadhu – would a material, which has been taken in by an ocean, ever return? dhaSaratha, in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 42-34 says “rAmam mE’nugathA dhrushti” (my eyes followed SrI rAma; they haven’t returned yet).

valvinaiyEn – I have committed such heinous sins that my heart will not help me. Just as bharatha said in SrI rAmAyaNam “mathpApamEvAthra nimiththamAsIth” (it is due to my sins that SrI rAma went to the forest) and sIthAppirAtti said “mamaiva dhushkrutham mahadhasthi” (there is a huge sin of mine [which is causing these difficulties]), parakAla nAyagi is blaming herself.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

irAmAnusa nURRandhAdhi – A simple explanation

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

iyaRpA

SrI maNavALa mAmunigaL very beautifully reveals the unique greatness of emperumAnAr in the thirty eighth  pAuram of upadhEsa raththinamAlai:

emperumAnAr dharisanam enRE idhaRku
namperumAL pErittu nAtti vaiththAr – am puviyOr
indha dharisanaththai emperumAnAr vaLarththa
andhach cheyal aRigaikkA

namperumAL (uthsavamUrthy at SrIrangam) named our SrIvaishNava sampradhAyam (sacred tradition of the divine followers of vishNu) as emperumAnAr dharisanam and established it well. This is because of the fact that emperumAnAr lucidly explained and developed this path of devotion by mercifully composing granthas (books) such as SrIbhAshyam etc, making everyone to know the meanings of our sampradhAyam through many AchAryas (preceptors), making reforms [in temple administration, carrying out festivals for emperumAn as enunciated in SAsthras etc] in various divine abodes of emperumAn etc. namperumAL established this so that all the people would know about the great beneficial acts performed by emperumAnAr like these. It could be said that keeping in mind the fact that thirukkOshtiyUr nambi [one of the five AchAryas of emperumAnAr] gave rAmAnuja the title of emperumAnAr, namperumAL would have organised this to bring out the greatness of emperumAnAr.

piLLai thiruvarangaththu amudhanAr was an AchArya who lived in SrIrangam during the time of emperumAnAr. Initially he did not have much of reverence for emperumAnAr. Under the order of emperumAnAr, he was sent under the charge of kUraththAzhwAn, one of emperumAnAr’s important disciples, to be reformed. Due to the great mercy  of kUraththAzhwAn, he realised the greatness of emperumAnAr and mercifully composed a wonderful prabandham irAmAnusa nURRandhAdhi, detailing the qualities of emperumAnAr.

maNavALa mAmunigaL has given a brief commentary for this prabandham. In the foreword to this commentary, he has beautifully mentioned the greatness of this prabandham. We will briefly see these features here.

Just as madhurakavi AzhwAr had earlier composed kaNNi nuN siRuththAmbu which explained his position with respect to nammAzhwAr [that nammAzhwAr is everything for him], and as an instruction to others, amudhanAr too mercifully composed this prabandham regarding emperumAnAr. However, instead of the brief prabandham which madhurakavi AhzwAr composed, amudhanAr mercifully composed a lengthy prabandham. Just as gAyathri manthram [a manthram which invokes the deity gAyathri for granting intellect] is recited everyday by those who have undergone brahmOpadhESam [a function in which a young boy is initiated and instructed about the supreme being], this is also to be recited everyday by those who have had a connection with their AchArya and who have desire in the divine feet of emperumAnAr. In every pAsuram of this prabandham, the name of emperumAnAr has been invoked. Hence this prabandham is called as prapanna gAyathri by our elders.

This simple translation is being written with the help of mAmunigaL’s brief commentary.

In the next  article, we will enjoy the thaniyans for this prabandham.

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2020/04/ramanusa-nurrandhadhi-tamil-simple/

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

இராமானுச நூற்றந்தாதி – எளிய விளக்கவுரை

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

இயற்பா

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் எம்பெருமானாரின் தனிப்பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 38ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே இதற்கு
நம்பெருமாள் பேரிட்டு நாட்டி வைத்தார் அம்புவியோர்
இந்தத் தரிசனத்தை எம்பெருமானார் வளர்த்த
அந்தச் செயல் அறிகைக்கா

நம்முடைய ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்துக்கு “எம்பெருமானார் தரிசனம்” என்று நம்பெருமாள் நன்றாக ஸ்தாபித்து வைத்தார். இது எதற்காக என்றால், எம்பெருமானார் ஸ்ரீபாஷ்யம் முதலான க்ரந்தங்களை அருளிச்செய்வதன் மூலமும், பல ஆசார்யர்களைக் கொண்டு நம் ஸம்ப்ரதாய அர்த்தங்களை எல்லோரும் அறிந்து கொள்ளும்படிச் செய்தும், திவ்யதேசங்களில் சீர்திருத்தம் செய்தும் இந்த ப்ரபத்தி மார்க்கத்தை நன்றாக எடுத்துரைத்து வளர்த்தார். இப்படி இவர் செய்த பேருபகாரங்களை உலகத்தில் உள்ளோர் எல்லோரும் அறியும்படி நம்பெருமாளே இதை ஸ்தாபித்தார். இவரின் பெரும் கருணையைக் கண்ட திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி இவருக்குத் எம்பெருமானார் என்று திருநாமம் சார்த்தி அருளியதை மனதில் கொண்டு நம்பெருமாள் தாமே நம்பி மூலமாக இந்தப் பெருமையை இவருக்கு ஏற்படுத்தினார் என்றும் சொல்லலாம்.

பிள்ளை அமுதனார் என்னும் ஆசார்யர் திருவரங்கத்திலே எம்பெருமானார் வாழ்ந்த காலத்திலே கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர். இவர் முதலில் எம்பெருமானாரிடத்தில் கௌரவ புத்தி கொள்ளாமல் இருந்தார். ஆனால் எம்பெருமானாரின் முக்யமான சிஷ்யர்களுள் ஒருவரான கூரத்தாழ்வானால் எம்பெருமானாரின் ஆணையின் பேரில் இவர் திருத்திப் பணிகொள்ளப்பட்டார். ஆழ்வானின் பெரும் கருணையாலே எம்பெருமானாரின் பெருமைகளை நன்றாக உணர்ந்து அந்த எம்பெருமானார் விஷயமாக இராமானுச நூற்றந்தாதி என்கிற அற்புதமான ப்ரபந்தத்தை அருளிச்செய்தார்.

மாமுனிகள் இதற்கு ஒரு சுருக்கமான உரை அருளியுள்ளார். இந்த உரையின் முன்னுரையில், இதன் பெருமைகளை மிக அழகாகக் காட்டியுள்ளார். அங்கே உள்ள விஷயங்களை இங்கே சுருக்கமாக அனுபவிப்போம்.

எப்படி முன்பு மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வார் விஷயமான தன்னுடைய நிலையைப் பேசுவதாகவும், பிறர்க்கு உபதேசமாகவும் நம் உஜ்ஜீவனத்துக்கு வழியைக் காட்டும் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை அருளினாரோ, அதே போல அமுதனாரும் இங்கே எம்பெருமானார் விஷயமாக இதை அருளினார். ஆனால் அவரைப்போலே சுருக்கமாக அருளிச்செய்யாமல், இவர் மிக விரிவாக அருளிச்செய்துள்ளார். எப்படி காயத்ரி மந்த்ரம் ப்ரஹ்மோபதேசம் பெற்றவர்களால் தினமும் அனுஸந்திக்கப்படுகிறதோ, அதேபோல, ஒரு ஆசார்ய ஸம்பந்தம் பெற்று எம்பெருமானார் திருவடிகளில் ஆசையுடையவர்களுக்கு இது தினமும் அனுஸந்தானத்துக்கு விஷயமாகும்படி ஒவ்வொரு பாசுரத்திலும் ராமானுஜரின் திருநாமத்துடன் அருளிச்செய்யப்பட்டது. ஆகையாலே நம் பெரியோர்கள் இதை “ப்ரபந்ந ஸாவித்ரி” என்று கொண்டாடுவார்கள்.

மாமுனிகளின் ரத்தினச் சுருக்கமான உரையைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த எளிய விளக்கவுரை எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 14 – దినచర్యామిమాం

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 13

శ్లోకము

దినచర్యామిమాం దివ్యాం రమ్యజామాతృయోగినః !

భక్త్యా నిత్యమనుధ్యాయన్ ప్రాప్నోతి పరమం పదమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

ఇమాం = “ ప్రేత్యుః ప్రసిద్దయామే ( పూర్వ దినచర్య-14) అని ప్రారంభంచేసి  ‘స్నానం సంస్మరామి తమ్ ‘ అనే శ్లోకం వరకు అనుసంధానం చేయబడింది,

దివ్యాం రమ్యజామాత్రుయోగిన దినచార్యాం – అళగియమణవాళ జీయర్ల  నిత్యనుష్టానాన్ని తెలిపే ఈ కృతిని

నిత్యం = ప్రతిదినము( పగలు, రాత్రి )

భక్త్యా మనుధ్యాయన్ = భక్తితో అనుసంధానము చేయువారు

పరమం పదమ్ = జనన మరణములు లేని నిత్య విభూతి అయిన శ్రీవైకుంఠమును

ప్రాప్నోతి = పొందుతారు

భావము:

             ‘దినచర్య ‘ అనే ఈగ్రంధం చివరలో ఫలశ్రుతిగా ఈగ్రంధ అధ్యయనం వలన కలిగే ఫలితాలను చెపుతు న్నారు. పూర్వ దినచర్యలో 13వ శ్లోకం వరకు ఉపోద్ఘాతంగా అమరిందని ముందరే చెప్పుకున్నాము. 14వ శ్లోకం నుండి ఉత్తర దినచర్యలోని 13వ శ్లోకం వరకు వరవరముని దినచర్య వర్ణించబడింది .’ దివ్యం ‘ అన్న పదానికి దివ్య మైన పాంచరాత్రాగమం మొదలైన శాస్త్ర సిద్ధమైన అనుష్టానములను తెలియజేసే గ్రంధములని అర్థము. అంతే కాక  ఈలోకములో అనుసంధానములోలేని, పరమపదములో మాత్రమే  నిర్వహింపబడే పాంచకాలిక అనుష్టానములను తెలియజేసే గ్రంధమని కూడా గ్రహించవచ్చు .  ఈ అనుష్టానములు చాల దుర్లభమైనందున పరమైకాంతులు మాత్ర మే అనుష్టించతగినవిగా వుండటం వలన కృతయుగంలో  పరిపూర్ణంగా అనుష్టించినవి. త్రేతా ద్వాపరాలలో కొద్దిగా తగ్గుతూ వచ్చినవి. కలియుగంలో ఉన్నవో! లేవో! కూడా తెలియదు అని భరద్వాజ పరిశిష్టంలో చెప్పబడింది. అందు వలన ఈ అనుష్టానము ఎంత ఉన్నతమైనదో అర్థమవుతున్నది . పైగా ఎన్నో కోరికలతో పరుగులు తేసే మానవులు ,వాటిని పొందడం కోసం ఎందరెందరో దేవతలను ఆశ్రయిస్తూ శ్రీమన్నారాయణుడొక్కడే పరమ దైవ మన్న మాటను కూడా మరచిపోయినవారు ఈ అనుష్టానములను చేపడతారా! అన్నది ప్రశ్నార్థకమే . జ్ఞాన సం పన్నులై కూడా కాల  ప్రభావముచేత మోహవశ్యులై ,పురాకృత పాపవాసన నుండి బయటపడలేరు . కలియు గంలో కూడా కొందరు పరమాత్మ ఒక్కడే అని విశ్వసించేవారు ఉంటారు కానీ కాల ప్రభావం వలన వారు కూడా అన్యమతస్తుల మాయలోపడి కొట్టుకుపోతారని ఇదే గ్రంధంలో తెలుపబడింది.

              ఐదు కాలలలో చేయదగిన భగావరాధనారూపమైన ఈ కర్మలను, క్రమము తప్పక అనుష్టించువారు, నూరుసంవత్సరాలు నిండగానే మోక్షపదమును పొందుతారని లక్ష్మీతంత్రంలో చెప్పబడింది.  మోక్షాన్ని పొందడానికి అన్యఉపాయాలన్నింటిని పూర్తిగావదిలివేసి ఈ పాంచకాలిక అనుష్టానములను నిష్టతోఆచరించేవారు పరమపదాన్ని పొందుతారు. వారికి కర్మజ్ఞానభక్తి అనేఉపాయాలతో పనిలేదు అని శాండిల్యస్మృతిలో చెప్పబడింది. కానీ భరద్వాజా దులు పరమాత్మను సిద్దోపాయమని నమ్మినవారు. వారు భగవద్కైంకర్యం రూపంగానే అనుష్టానములను ఆచరిం చాలనిపేర్కొన్నారు. ఇదియే ప్రపన్నులు అనుసరించదగిన మార్గమని చెప్పారు. ముందుగా అభిగమము చేసి ,  భగవదారాధనకు  కావాల్సిన వస్తువులను సిద్దము చేసుకోవాలి . తరువాత భగవదారాధనరూపమైన ఇజ్జను అను ష్టించాలి . తదుపరి స్వాధ్యాయనంచేసి, చివరగా ధ్యానమనే యోగాభ్యాసం చేయాలి . ఇక్కడ ఈ ఐదుకాలలో ఆచ రించే అను ష్టించే ఐదింటిని ఉపాయరూపంగా కాకుండా ఫలరూపంగా ఆనందగా అనుష్టించాలి. కర్మజ్ఞానభక్తిప్రపత్తి అనే నాలుగు ఉపాయాలు మోక్షోపాయంగా  అనుష్టించక ,ఫలమునుఆశించక, పరమాత్మఆనందమే పరమ ప్రయో జనంగా భావించి ,కైంకర్యరూపంగా చేయాలి అని పరాశరముని అనుగ్రహించారు.

                       శ్రీదేవరాజ గురువనబడే ఎరుమ్బియప్పా అనుగ్రహించిన శ్రీవరవరముని దినచర్య ,దానికి వా దూల వీరరాఘవగురువనే తిరుమళిశై అణ్ణావప్పంగర్ స్వామి  అనుగ్రహించిన సంసృత వ్యాఖ్యానమునకు తమిళంలో  శ్రీకృష్ణమాచార్యస్వామి రాసిన వ్యాఖ్యానం సంపూర్ణం  

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-14/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – ஒன்பதாம் திருமொழி – சிந்துரச் செம்பொடி 

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< எட்டாம் திருமொழி – விண்ணீல மேலாப்பு

கீழ்ப் பதிகத்தில் ஆண்டாள் நாச்சியார் மிகவும் துன்பமான நிலையில் இருந்தாள் – அதாவது இனியும் உயிர் தரிக்க முடியுமா என்ற ஸந்தேஹத்துடன் இருந்தாள். எம்பெருமானிடம் போய்த் தன் நிலையை அறிவிக்க அங்கே மேகங்களாவது இருந்தன – அவையும் எங்கும் போகாமல், மழையைப் பொழிந்து மறைந்தே போயின. அங்கே பெய்த மழையால் எல்லா மலர்களும் மலர்ந்தன. அவ்வாறு மலர்ந்த மலர்கள் எம்பெருமானுடைய திருமேனிக்கும் அழகிய அவயவங்களுக்கும் ஸ்மாரகமாக (ஞாபகப்படுத்தும் விதத்தில்) இருந்து கொண்டு, இவளை நலியத் தொடங்கின. அதாவது, தன் மணாளனுடன் கூடியிருக்கும் காலத்தில் இன்பத்தைக் கொடுக்கும் நிலா, தென்றல், புஷ்பம் போன்ற பொருள்கள், பிரிவிலே துன்பத்தைக் கொடுப்பதை உலகில் காண்கிறோமே. அப்படி எம்பெருமானின் பிரிவு இவளை மிகவும் வாட்டி இவளை ஜீவிக்க விடாமல் செய்யும் நிலையை இந்த திருமொழியிலும் இதற்கு அடுத்த திருமொழியிலும் வெளியிடுகிறாள். இந்த இரண்டு பதிகங்களிலும் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் “இன்னுயிர்ச் சேவல்” பதிகத்தில் அனுபவித்த அதே நிலையை இவள் அனுபவிக்கிறாள். இத்திருமொழி திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் எம்பெருமான் விஷயமான அனுபவம்.

முதல் பாசுரம். திருமலாலிருஞ்சோலை மலையை நாம் காண முடியாதபடி பட்டுப்பூச்சிகள் மறைத்துக் கொண்டுவிட்டன.அழகர் விரித்த வலையில் இருந்து நாம் தப்புவோமோ? என்கிறாள்.

சிந்துரச் செம்பொடிப் போல் திருமாலிருஞ்சோலை எங்கும்
இந்திரகோபங்களே எழுந்தும் பரந்திட்டனவால்
மந்தரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட
சுந்தரத் தோள் உடையான் சுழலையில் நின்று உய்துங்கொலோ?

திருமாலிருஞ்சோலையில் எல்லா இடங்களிலும் பட்டுப்பூச்சிகள் சிவந்த சிந்துரப்பொடிபோலே (ஸிந்தூர்) மேலெழுந்து பரவிகிடக்கின்றன. ஐயோ! அமுதத்தை ப்ரார்த்தித்து தேவர்கள் சரணமடைந்த காலத்திலே மந்தரமலையைப் பாற்கடலில் மத்தாக நட்டு, கடலைக் கடைந்து, மிகவும் இனிமையான அமிர்த ரஸம் போன்ற பிராட்டியை எடுத்துக்கொண்ட ஸுந்தரத்தோளுடைய எம்பெருமானின் சூழ்வலையிலிருந்து பிழைப்போமோ?

இரண்டாம் பாசுரம். அழகர் எம்பெருமானின் தோளிலே சாற்றிய மாலையை நான் ஆசைப்பட்டு, அதனால் படும் பாட்டை யாரிடம் முறையிடுவது என்கிறாள்.

போர்க் களிறு பொரும் மாலிருஞ்சோலையம் பூம்புறவில்
தார்க்கொடி முல்லைகளும் தவள நகை காட்டுகின்ற
கார்க்கொள் படாக்கள்நின்று கழறிச் சிரிக்கத் தரியேன்
ஆர்க்கிடுகோ? தோழீ! அவன் தார் செய்த பூசலையே

போர் செய்வதையே தொழிலாகவுடைய யானைகள் ஒன்றுக்கொன்று சண்டை போட்டு விளையாடுமிடமான திருமாலிருஞ்சோலையின் மிகவும் அழகிய தாழ்வரைகளில்  அரும்புகளையுடைய கொடி முல்லைகள் அழகருடைய வெளுத்த புன்னகையை நினைப்பூட்டுகின்றன. நன்றாகப் பூத்திருக்கும் படா என்னும் கொடிகள் நிலையாக நின்று  “எமக்கு நீ தப்பிப் பிழைக்க முடியாது” என்று சிரிப்பது போலே மலர, அதைக் கண்டு நான் என்னைத் தரித்துக் கொள்ள முடியாமல் இருக்கிறேன். தோழீ! அவனுடைய தோள்மாலை உண்டு பண்ணின மனக்லேசத்தை நான் யாரிடத்தில் சொல்லுவது?

மூன்றாம் பாசுரம். எம்பெருமானின் திருநிறத்தை உடைய மலர்களைப் பார்த்து அவன் செய்த செயல் ந்யாயமா கூறுங்கள் என்கிறாள்.

கருவிளை ஒண் மலர்காள்! காயா மலர்காள்! திருமால்
உருவொளி காட்டுகின்றீர் எனக்கு உய்வழக்கொன்று உரையீர்
திருவிளையாடு திண் தோள் திருமாலிருஞ்சோலை நம்பி
வரி வளையில் புகுந்து வந்தி பற்றும் வழக்குளதே

அழகிய கருவிளை மலர்களே! காயாம்பூக்களே! நீங்கள் ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய திருமேனியின் நிறத்தை நினைவுட்டுகிறீர்கள். எனக்குப் பிழைக்கும் வழியைச் சொல்லுங்கள். பிராட்டி விளையாடும் இடமான திண்ணிய திருத்தோள்களை உடையவரான, குணபூர்த்தியை உடைய திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் எனது வீட்டினுள் புகுந்து எனது அழகிய வளைகளை பலாத்காரமாகக் கொள்ளை கொண்டு போவது ந்யாயமோ?

நான்காம் பாசுரம். தன்னைத் துன்புறுத்தும் ஐந்து பெரும் பாதகர்களைக் கண்டிக்கிறாள்.

பைம்பொழில் வாழ் குயில்காள்! மயில்காள்! ஒண் கருவிளைகாள்!
வம்பக் களங்கனிகாள்! வண்ணப் பூவை நறுமலர்காள்!
ஐம்பெரும் பாதகர்காள்! அணி மாலிருஞ்சோலை நின்ற
எம்பெருமானுடைய நிறம் உங்களுக்கு என் செய்வதே?

பரந்த சோலையில் வாழ்கின்ற குயில்களே! மயில்களே! அழகிய கருவிளைப் பூக்களே! புதிய களாப்பழங்களே! அழகிய நிறத்தையும் பரிமளத்தையுமுடைய காயாம்பூக்களே! ஆக, ஐந்து பெரும் பாதகர்களே! உங்களுக்கு அழகிய திருமாலிருஞ்சோலையில் இருக்கும் அழகருடைய திருமேனி நிறம் எதற்கு? [என்னை நலிவதற்காகவா?]

ஐந்தாம் பாசுரம். அங்கே இருக்கும் வண்டுகளையும், சுனைகளையும், தாமரைகளையும் தனக்கு ஒரு புகல் சொல்லும்படிக் கேட்கிறாள்.

துங்க மலர்ப் பொழில் சூழ் திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற
செங்கட் கருமுகிலின் திரு உருப் போல் மலர் மேல்
தொங்கிய வண்டினங்காள்! தொகு பூஞ்சுனைகாள்! சுனையில்
தங்கு செந்தாமரைகாள்! எனக்கு ஓர் சரண் சாற்றுமினே

ஓங்கின மலர்களுடைய சோலைகள் சூழ்ந்த திருமாலிருஞ்சோலையில் நின்ற திருக்கோலத்தில் இருக்கும் தாமரை போன்ற சிவந்த கண்களையும் காளமேகம் போன்ற வடிவழகையுமுடைய அழகர் எம்பெருமானின் அழகிய வடிவம் போலே இருக்கும் மலர்மேல் தங்கியிருக்கும் வண்டுக் கூட்டங்களே! நெருங்கி இருக்கின்ற அழகிய சுனைகளே! அந்தச் சுனைகளில் உள்ள செந்தாமரை மலர்களே! எனக்கு ஓர் புகலிடம் சொல்லுங்கள்.

ஆறாம் பாசுரம். அழகர் எம்பெருமானுக்கு நூறு தடா வெண்ணெயும், நூறு தடா அக்கார அடிசிலும் ஸமர்ப்பிக்க ஆசைப் படுகிறாள். எம்பெருமானார் இவளின் ஆசையைப் பிற்காலத்தில் நிறைவேற்றி, இவளால் “நம் கோயில் அண்ணர்” என்று கொண்டாடப்பட்டார்.

நாறு நறும் பொழில் மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு நான்
நூறு தடாவில் வெண்ணெய் வாய் நேர்ந்து பராவி வைத்தேன்
நூறு தடா நிறைந்த அக்கார அடிசில் சொன்னேன்
ஏறு திரு உடையான் இன்று வந்து இவை கொள்ளுங்கொலோ?

பரிமளம் மிகுந்த பொழில்கள் மணம் கழும் திருமாலிருஞ்சோலையில் நித்யவாஸம் செய்யும் குணபூர்த்தியை உடைய அழகர் எம்பெருமானுக்கு நான் நூறு தடாக்களில் வெண்ணெயை வாயாலே சொல்லி ஸமர்ப்பித்தேன். மேலும், நூறு தடாக்களில் நிறைந்த அக்கார அடிசிலும் வாயாலே சொல்லி ஸமர்ப்பித்தேன். இவை இரண்டையும் நாள் செல்லச்செல்ல அதிகமாகிவரும் செல்வத்தை உடைய அழகர் இன்று எழுந்தருளித் திருவுள்ளம் பற்றுவாரோ (ஏற்றுக்கொள்வாரோ)?

ஏழாம் பாசுரம். அழகர் எம்பெருமானுக்கு நான் ஸமர்ப்பித்தவற்றை அவன் ஏற்றுக்கொண்டானாகில், மேலும் அவனுக்குப் பன்மடங்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வேன் என்கிறாள்.

இன்று வந்து இத்தனையும் அமுது செய்திடப் பெறில் நான்
ஒன்று நூறாயிரமாக் கொடுத்துப் பின்னும் ஆளும் செய்வன்
தென்றல் மணம் கமழும் திருமாலிருஞ்சோலை தன்னுள்
நின்ற பிரான் அடியேன் மனத்தே வந்து நேர் படிலே

தென்றல் காற்றானது மணத்தைக் கொண்டு வீசுகின்ற திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே நித்யவாஸம் செய்கிற ஸ்வாமியான அழகர் இன்று இங்கே வந்து நான் ஸமர்ப்பித்த நூறு தடா வெண்ணெயையும், அக்கார அடிசிலையும் அமுது செய்தருளப்பெற்றால் அத்துடன் நிறுத்தாமல் அடியேனுடைய ஹ்ருதயத்திலேயே நித்யவாஸம் செய்தான் என்றால், அடியேன் ஒரு தடாவுக்கு பதில் நூறாயிரம் தடாக்களில் ஸமர்ப்பித்து அதற்கு மேலும் எல்லாவித கைங்கர்யங்களும் செய்வேன்.

எட்டாம் பாசுரம். குருவிக் கணங்கள் எம்பெருமான் வருவதை அறிவிக்குமது உண்மையாகுமா என்கிறாள்.

காலை எழுந்திருந்து கரிய குருவிக் கணங்கள்
மாலின் வரவு சொல்லி மருள் பாடுதல் மெய்ம்மை கொலோ?
சோலை மலைப் பெருமான் துவராபதி எம்பெருமான்
ஆலினிலைப் பெருமான் அவன் வார்த்தை உரைக்கின்றதே

கரிய குருவிக் கூட்டங்கள் அதிகாலையிலே எழுந்து திருமாலிருஞ்சோலைக்குத் தலைவனாயும் ஸ்ரீத்வாரகைக்கு ராஜாவும் ஆலிலையில் வளர்ந்த எம்பெருமானுமான அந்த ஸர்வேச்வரனுடைய வார்த்தைகளை சொல்லுகின்றன. இப்படி எம்பெருமானின் வரவைச் சொல்லிக்கொண்டு மருள் என்கிற பண்ணைப் பாடுவது உண்மையில் நடக்குமா?

ஒன்பதாம் பாசுரம். இங்கே கொன்றை மரங்களைப்போலே வீணாகிக் கிடக்கின்ற நான் எப்பொழுது எம்பெருமானின் சங்கொலியையும் வில்லின் நாணொலியும் கேட்டு உயிர் தரிக்கப் போகிறேன்.

கோங்கலரும் பொழில் மாலிருஞ்சோலையில் கொன்றைகள் மேல்
தூங்கு பொன் மாலைகளோடு உடனாய் நின்று தூங்குகின்றேன்
பூங்கொள் திருமுகத்து மடுத்தூதிய சங்கொலியும்
சார்ங்கவில் நாண் ஒலியும் தலைப்பெய்வது எஞ்ஞான்று கொலோ

கோங்கு மரங்கள் மலர்ந்திருக்கும் சோலைகளையுடைய திருமாலிருஞ்சோலை மலையில் கொன்றை மரங்களின் மேலே தொங்குகின்ற பொன் நிறமான பூமாலைகளோடு ஸமமாக உபயோகம் இல்லாமல் கிடக்கிறேன். அழகு பொருந்திய திருப்பவளத்திலே (உதட்டிலே) வைத்து ஊதப்படும் ஸ்ரீபாஞ்சஜந்யத்துடைய ஒலியும், சார்ங்கம் என்னும் வில்லின் நாணோசையும் என் அருகில் வருவது எப்போதோ?

பத்தாம் பாசுரம். இப்பத்துப் பாசுரங்களைச் சொல்லவல்லவர்கள் திருமாலடி சேர்வர்கள் என்று பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

சந்தொடு காரகிலும் சுமந்து தடங்கள் பொருது
வந்திழியும் சிலம்பாறுடை மாலிருஞ்சோலை நின்ற
சுந்தரனை சுரும்பார் குழல் கோதை தொகுத்துரைத்த
செந்தமிழ் பத்தும் வல்லார் திருமால் அடி சேர்வர்களே

சந்தனக் கட்டைகளையும் கரிய அகில் கட்டைகளையும் அடித்துக்கொண்டு கரைகளை அழித்துக்கொண்டு ஓடிவந்து பெருகுகின்ற நூபுர கங்கையை உடைத்தான திருமாலிருஞ்சோலை மலையில்  நித்யவாஸம் செய்கிற அழகர் எம்பெருமானைக் குறித்து வண்டுகள் படிந்த கூந்தலை உடைய ஆண்டாள் அழகாக அருளிச்செய்த செந்தமிழினால் செய்யப்பட்ட இப்பத்துப் பாசுரங்களையும் ஓத வல்லவர்கள், ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய திருவடிகளை அடையப் பெறுவர்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org