Daily Archives: April 13, 2020

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – நான்காம் திருமொழி – தெள்ளியார் பலர்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< மூன்றாம் திருமொழி – கோழியழைப்பதன்

எம்பெருமான் இடைப் பெண்களின் வஸ்த்ரங்களை எடுத்துக் கொண்டு குருந்த மரத்தில் இருக்க, அப்பெண்கள் அவனிடத்திலே ப்ரார்த்தித்தும் நிந்தித்தும் வஸ்த்ரங்களைப் பெற்றார்கள். எம்பெருமானும் அப்பெண்களும் கூடி அனுபவித்தார்கள். ஆனால் இந்த ஸம்ஸாரத்தில் எந்த இன்பமும் நிரந்தரமாக நிற்காது என்பதால், அவனும் அவர்களிடம் இருந்து பிரிந்து அவர்கள் இன்பத்தைத் தடுத்தான். அவர்களும் இவன் நம் வஸ்த்ரங்களைப் பறித்தாலும் பறிக்கட்டும், அவனுடன் சேர்ந்து இருப்பதே நன்று என்று நினைத்துக் கூடலிழைக்கிறார்கள். கூடல் இழைப்பது என்பது குறி பார்ப்பதில் ஒரு வகை. பகவத் விஷயம் மிகவும் உயர்ந்ததாகவும் இனிமையாகவும் இருப்பதால், அவனிடத்தில் மிகவும் அன்பு கொண்ட அடியவர்களை, பரம சேதனான அவனை விட்டு, அசேதனமான மற்ற உபாயங்களைக் கொண்டு எப்படியாவது அவனை அடைந்து விடலாம் என்று எண்ணவைக்கும். இப்படி அடியார்களைப் பிரிவில் கலங்கச் செய்யவில்லை என்றால் பிரிந்திருக்கும் எம்பெருமானுக்குப் பெருமை இல்லை என்று ஆகிவிடுமே. ஆக, இந்தப் பதிகத்தில், கண்ணனைப் பெறுவதற்காக இவர்கள் கூடல் இழைத்துப் பார்க்கிறார்கள்.

முதல் பாசுரம். திருமாலிருஞ்சோலையில் எழுந்திருக்கும் மணவாளனான எம்பெருமான் சயனித்திருக்கும் திருவரங்கத்தில் அந்தரங்க கைங்கர்யத்தை ஆசைப்பட்டு அதற்காகக் குறிபார்க்கிறாள்.

தெள்ளியார் பலர் கை தொழும் தேவனார்
வள்ளல் மாலிருஞ்சோலை மணாளனார்
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிட
கொள்ளுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! தெளிவுடைய ஞானத்தை உடைய நித்யர்கள் மற்றும் முக்தர்கள் பலரும் வணங்கும் ஸ்வாமியாய், வள்ளலாய், திருமாலிருஞ்சோலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் மணவாளனான புருஷோத்தமன் திருப்பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருவரங்கத்திலே அவனுடைய திருவடிகளுக்குக் கைங்கர்யம் பண்ணும்படி அவன் நினைத்தான் என்றால் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

இரண்டாம் பாசுரம். எம்பெருமானைப் பார்த்தால் என்னைப் பெறுவதற்காக அவன் ஸாதனத்தை அனுஷ்டிப்பவன் போல் இருக்கிறான். அதின் பலனை நான் பெறும்படி செய்வாயா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர்
வாட்டம் இன்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன்
ஓட்டரா வந்து என் கைப் பற்றி தன்னொடும்
கூட்டுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! காட்டில் உள்ள திருவேங்கடமலையிலும் நகரமான திருக்கண்ணபுரத்திலும் ஒரு வருத்தமும் இல்லாமல், ஆனந்தத்துடன் நித்யவாஸம் செய்தருளுகிற வாமனனாய் அவதரித்த எம்பெருமான் ஓடிவந்து என் கையைப் பிடித்துத் தன்னோடு சேர்த்துக்கொள்வான் என்றால் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

மூன்றாம் பாசுரம். ஸர்வேச்வரனான கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

பூமகன் புகழ் வானவர் போற்றுதற்
காமகன் அணி வாணுதல் தேவகி
மாமகன்* மிகு சீர் வசுதேவர் தம்
கோமகன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! எம்பெருமானின் திருநாபீகமலத்தில் பிறந்த ப்ரஹ்மாவும் புகழ்பெற்ற நித்யஸூரிகளும் பாடித் துதிப்பதற்குத் தகுந்த புருஷோத்தமனாய், அழகிய ஒளி படைத்த நெற்றியை உடைய தேவகிப்பிராட்டியுனுடைய சிறந்த பிள்ளையாய், மிக்க பெரும் நற்குணங்களை உடைய ஸ்ரீ வஸுதேவருடைய மாட்சிமை பொருந்திய பிள்ளையான கண்ணன் என்னிடத்தில் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

நான்காம் பாசுரம். ஆச்சர்யமான லீலைகளைச் செய்த கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

ஆய்ச்சிமார்களும் ஆயரும் அஞ்சிட
பூத்த நீள் கடம்பேறிப் புகப் பாய்ந்து
வாய்த்த காளியன் மேல் நடம் ஆடிய
கூத்தனார் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! இடைப்பெண்களும் இடையர்களும் அஞ்சும்படி மலர்ந்து உயர்ந்திருந்த கடம்ப மரத்தின் மேலேறித் தன் திருவடி நீரினுள்ளே புகும்படிக் குதித்து (எம்பெருமானின் திருவடி படும்) பாக்யசாலியான காளியனின் தலை மேலே நாட்டியமாடிய நடனக் கலையில் வல்லவனான கண்ணன் என்னிடத்தில் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஐந்தாம் பாசுரம். விரோதிகளை அழிக்கும் ஸ்வபாவம் உடைய கண்ணன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

மாட மாளிகை சூழ் மதுரைப் பதி
நாடி நன்தெருவின் நடுவே வந்திட்டு
ஓடைமா மத யானை உதைத்தவன்
கூடுமாகில் நீ கூடிடு கூடலே!

கூடலே! நெற்றியில் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பெருமதத்தை உடைய குவலயாபீடம் என்னும் யானையை உதைத்து அழித்த கண்ணன், மாடங்களை உடைய மாளிகைகளால் சூழப்பட்ட மதுரைமாநகரிலே நாம் இருக்கும் தெருவைத் தேடி வந்து, நம்முடன் எல்லோரும் பார்க்கும்படிக் கூடுவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஆறாம் பாசுரம். எனக்கு முன்னே எனக்காக இங்கே வந்து அவதரித்தவன் என்னுடன் கூடுவதற்கு வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

அற்றவன் மருதம் முறிய நடை
கற்றவன் கஞ்சனை வஞ்சனையினால்
செற்றவன் திகழும் மதுரைப் பதி
கொற்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முன்பே எனக்காகவே இருக்கக் கூடியவனாய் மருத மரங்களை முறிந்து விழும்படியாகத் தவழ் நடை பயின்றவனாய் கம்ஸனை வஞ்சனையினாலே அழித்தவனாய், ப்ரகாசிக்கிற மதுரை மாநகர்க்கு அரசனான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஏழாம் பாசுரம். விரோதிகள் எல்லோரையும் அழித்த கண்ணன் என்னுடன் கூடுவதற்கு வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

அன்று இன்னாதன செய் சிசுபாலனும்
நின்ற நீள் மருதும் எருதும் புள்ளும்
வென்றி வேல் விறல் கஞ்சனும் வீழ முன்
கொன்றவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முற்காலத்தில் தீய கார்யங்களைச் செய்து வந்த சிசுபாலனும், நின்று கொண்டு இருந்த இரட்டை மருத மரங்களும், ஏழு எருதுகளும், கொக்கு வடிவில் வந்த பகாஸுரனும், வெற்றிவேலையும் பலத்தையும் உடைய கம்ஸனும் விழுந்து முடியும்படி எல்லோரும் பார்க்கும்படி கொன்ற கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

எட்டாம் பாசுரம். என்னிடம் ஆவலும் அன்பும் உள்ளன. அவனோ ரக்ஷகன் மற்றும் எளியவ்னும் கூட. இந்நிலையில் அவன் வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

ஆவல் அன்புடையார் தம் மனத்தன்றி
மேவலன் விரை சூழ் துவராபதிக்
காவலன் கன்று மேய்த்து விளையாடும்
கோவலன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! ஆவலையும் அன்பையும் உடையவர்களுடைய நெஞ்சு தவிர வேறிடத்தில் பொருந்தாதவனும் நல்ல நறுமணம் சூழ்ந்த த்வாரகைக்கு ரக்ஷகனும் கன்றுகளை மேய்த்து விளையாடும் கோபாலனுமான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

ஒன்பதாம் பாசுரம். தன் உடைமையான உலகை அளந்துகொண்டவன் என்னையும் சேர்த்துக்கொள்ள வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

கொண்ட கோலக் குறள் உருவாய்ச் சென்று
பண்டு மாவலி தன் பெரு வேள்வியில்
அண்டமும் நிலனும் அடி ஒன்றினால்
கொண்டவன் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! முற்காலத்திலே அழகிய ஆபரணங்களையெல்லாம் பூண்டு வாமனனாக மஹாபலியினுடைய சிறந்த யாக சாலையில் எழுந்தருளி மேலுலகங்களையும் கீழுலகங்களையும் ஒவ்வோரடியினாலே அளந்து கொண்ட த்ரிவிக்ரமன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

பத்தாம் பாசுரம். கஜேந்த்ராழ்வானை ரக்ஷித்த எம்பெருமான் எங்களை ரக்ஷிக்க வருவானா என்று குறிபார்க்கிறாள்.

பழகு நான்மறையின் பொருளாய் மதம்
ஒழுகு வாரணம் உய்ய அளித்த எம்
அழகனார் அணி ஆய்ச்சியர் சிந்தையுள்
குழகனார் வரில் கூடிடு கூடலே!

கூடலே! அநாதியான நான்கு வேதங்களுக்கும் உட்பொருளாயிருப்பவனாய், மதஜலம் பெருகும்படி நின்ற கஜேந்த்ராழ்வானின் துயர் நீங்கி வாழும்படி அருள்செய்தவனாய், எம்மை ஈர்க்கும் அழகை உடையவனாய், அழகிய இடைப்பெண்களின் நெஞ்சிலே குழைந்திருப்பவனான கண்ணன் வருவானாகில் அதை நீ நடத்திக்கொடு.

பதினொன்றாம் பாசுரம். இப்பதிகத்தைப் பாட வல்லவர்களுக்குப் பலம் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

ஊடல் கூடல் உணர்தல் புணர்தலை
நீடு நின்ற நிறை புகழ் ஆய்ச்சியர்
கூடலைக் குழற்கோதை முன் கூறிய
பாடல் பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லை பாவமே

ஊடலோடே இருக்கை, குற்றங்களை உணர்த்துகை மற்றும் கூடி இருக்கை ஆகிய செயல்களிலே நெடுங்காலமாக நிலைத்து நின்ற, நிறைந்த புகழை உடைய இடைப்பெண்கள் கூடலிழைத்தமை பற்றி, அழகிய கூந்தலை உடைய ஆண்டாள் (நான்) அருளிச்செய்த இந்தப் பத்து பாசுரங்களையும் சொல்ல வல்லவர்களுக்கு எம்பெருமானைப் பிரிந்து துன்பப்படும்படியான பாவம் இல்லை.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 46 – pErAyiram udaiyAn

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

pErAyiram udaiyAn pEyppeNdIr num magaLaith
thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – chikkenamaRRu                     52

Word by Word Meanings

pEr Ayiram udaiyAn – one who has a thousand names (which reflect such innumerable activities)
(only that emperumAn)
pEy peNdIr – Oh womenfolk, who have lost your sense of knowledge
thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – (the fortune teller) ended her narration saying that only he caused such incurable disease.

vyAkyAnam

pEr Ayiram udaiyAn – he has a thousand names in order to protect his devotees, by indulging in such noble work. The term thousand does not refer to the numeral one thousand but to an inestimable number, just as it has been said in purusha sUktham 1 “sahasra SIrsha” (thousand heads). nammAzhwAr too said “pErum Or Ayiram piRa pala udaiya emperumAn” (my swAmy (lord) who has a thousand names). Just as emperumAn has innumerable qualities, forms, wealth etc for his devotees to experience deeply, he has thousands of names too for them to meditate on.

pEyppeNdIr – Even though I said that she has got this disease because she has not attained emperumAn, didn’t you people doubt whether this would have come about because of other deities? You have lost your knowledge [of what is correct and what is incorrect] because of excessive love [towards your daughter].

num magaLai – the one who was born in your womb. Will your daughter, who is a supreme devotee of emperumAn, and who was born in your stomach, be afflicted by the supreme deity or by other deities?

thIrA nOy seydhAn ena uraiththAL – she says that this disease will never be cured, to those who ask her as to when it will get cured. Just as it has been said in thiruvAimozhi 4-6-1uRRa nalnOy” (attained a good disease) since this disease of devotion towards bhagavAn is good to be accepted, she says that this is an incurable disease when they ask with trepidation “What should we do if this disease is cured?” Since this will exist until AthmA (soul) exists and will continue even after the soul reaches SrIvaikuNtam, she says that this will not get cured ever. This is termed as a disease since it is separation from emperumAn leading to sorrow.

ena uraiththAL – since the words of the fortune-teller are like a gentle waft of breeze mixed with droplets of water falling on her, parakAla nAyagi is reiterating the words.

uraiththAL – how beautifully did the fortune-teller describe these! It appears that just to hear her words, one can permanently be in this disease.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఉత్తర దినచర్య శ్లోకం 9 – కర్మాధీనే

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

శ్రీ వరవరముని దినచర్య

<< స్లోకం 8

శ్లోకము 

కర్మాధీనే వపుషి కుమతిః కల్పయన్నాత్మభావం 

దుఃఖే మగ్నః కిమతి సుచిరం దూయతే జంతు రేషః  !

సర్వం త్యక్త్వా వరవరమునే ! సంప్రతి త్వత్ప్రసాదాత్ 

దివ్యం ప్రాప్తుం తవ పదయుగం దేహి మే సుప్రభాతమ్ !!

ప్రతిపదార్థము:

హే వరవరమునే = వరవరముని స్వామి 

ఏషః జంతుః = మీ  దాసుడైన ఈజీవాత్మ 

కర్మాధీనే = కర్మవశమున 

వపుషి = తన దేహములో 

ఆత్మభావం = ఆత్మభావాన్ని 

కల్పయన్ = తలంచి 

కుమతిః = దుర్బుద్ధిగలవాడై 

దుఃఖే మగ్నః = సంసారసాగరమనే దుఃఖసముద్రంలో మునిగినవాడై 

కిం దూయతే = ఎందుకువచ్చాడు 

ఇతి (మద్వా )= అని తమరుతలంచి 

సర్వం(దాసుడు ) = సంసారదుఃఖం మొదలైన వాటిని 

త్యక్త్వా = వదలి 

సంప్రతి = ఇప్పుడే 

తవ దివ్య పదయుగం ప్రాప్తుం = తమరి దివ్య పాదయుగళములను చేరటానికి అనువుగా 

త్వత్ప్రసాదాత్ = తమరి అనుగ్రహము వలన 

మే = దాసుడికి 

సుప్రభాతమ్ = పొద్దు పొడుపుగా 

దేహి = అనుగ్రహించాలి 

భావము:

‘ కర్మాధీనే ’ అని ప్రారంభించి , ‘ దూయతే జంతు రేషః ‘ అన్న వరకు ఉన్న మొదటి రెండు పాదాలు మామునులు  తమ శిష్యులను గురించి విచారించవలసిన విషయాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి. 

ఇక్కడ ఇతి ,మత్వా కలసి ‘ త్యక్త్వా’ గా చెప్పబడింది. ఇప్పటిదాకా తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించలేని కాలము ప్రళయరాత్రి . ఇక ఇప్పుడు తమరిశ్రీపాదాలను  అనుభవించబోవు కాలము దాసుడికి శుభోదయము అవుతుంది. తమరికి ఉన్న సహజ సిద్దమైన కారుణ్యగుణముతో ఈ కాలమును అజ్ఞాన తిమిరము నుండి బయటపడి  జ్ఞానోద యమును పొందే  శుభోదయముగా అనుగ్రహించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి.

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/uththara-dhinacharya-9/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

நாச்சியார் திருமொழி – எளிய விளக்கவுரை – மூன்றாம் திருமொழி – கோழியழைப்பதன்

Published by:

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

நாச்சியார் திருமொழி

<< இரண்டாம் திருமொழி – நாமமாயிரம்

முன் பதிகத்தில் கண்ணனும் ஆண்டாள் முதலான இடைப்பெண்களும் கூடி இருக்க, இதைக் கண்ட இடைப்பெண்களின் பெற்றோர் “இப்படியே இவர்களை விட்டோம் என்றால் இவர்களின் கூடலினால் ஆனந்தம் தலைக்கேறி இவர்கள் அழிந்தே விடுவார்கள்” என்றெண்ணி, தங்கள் பெண்களைக் கண்ணனிடமிருந்து பிரித்து நிலவறைகளிலே அடைத்து விட்டனர். அந்நிலையிலே அப்பெண்கள் ஒரு பக்கமும் கண்ணன் மற்றொரு பக்கமும் தனித்தனியே மிகவும் வருந்தி வாடினர். இதைக் கண்ட பெற்றோர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் “இவர்களை இப்படியே பிரித்து வைத்தால் இவர்கள் இறந்தேவிடுவார்கள். கண்ணனுடன் நாமே இவர்களைச் சேர்த்தால் அதுவும் விபரீதமாக முடிகிறது. ஆக, இவர்களைக் கண்ணனுடன் சிறிதளவு சேரும் வகையில் நல்ல கணவனைப் பெறச் செய்யும் பனி நீராட்டம் (அதிகாலையில் சென்று நதியில் குளிப்பது) என்னும் செயலில் ஈடுபடுத்தி, அந்த ஸமயத்தில் கண்ணனுடன் சிறிது நேரம் இருக்க அனுமதித்து, நாம் அதைக் கண்டும் காணாமல் இருப்போம்” என்று அப்பெண்களைப் பனி நீராடச் சொன்னார்கள். கண்ணன் இவர்களை விடாமல் கவனித்து வருவதால் இந்த விஷயம் தெரிந்து அப்பெண்கள் அதிகாலையில் நீராடச் செல்லும்போது பின்தொடர்ந்து சென்றான். அப்பெண்கள் எவ்வளவு முன்னெச்சரிக்கையுடன் கண்ணனுக்குத் தெரியாமல் நீராடப் போனாலும் எப்படியோ பின்தொடர்ந்து சென்று அவர்கள் போன பொய்கைக்கரைக்கே இவனும் சென்றான். அவர்கள் இடைப்பெண்களாகையாலே தங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கரையிலே களைந்துவிட்டு நதியில் சென்று நீராடினர். அந்த ஸமயத்தில் கண்ணன் வந்து அந்த வஸ்த்ரங்களை எடுத்துக் கொண்டு, குருந்த மரத்தின் மேல் ஏறி அமர்ந்தான். நீராடிவிட்டு வெளியே வந்த பெண்கள் தங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் காணாமல் “இது ஆகாசம் கொண்டதோ, திசைகள் கொண்டதோ இக்குளம் கொண்டதோ இல்லை நம் கண்ணன் தான் கொண்டானோ” என்று கலங்கி, அங்கே குருந்த மரத்தின் மேலே கண்ணனைப் பார்த்து, நடந்த விஷயத்தை உணர்ந்தார்கள். எப்படி இவன் நம் புடவையைப் பிடித்துக் கொண்டு நம்மைப் பின் தொடர்ந்து வந்து நாமறியாதபடி இவற்றைக் கொண்டானோ, அதே போல நாமும் இவனிடத்தில் எப்படியாவது இதை வாங்க வேண்டும் என்று பார்த்து, பல வழிகளில் கேட்டுக் கடைசியில் தங்கள் துன்பத்தை அவனுக்கு அறிவிக்க, அவனும் அவர்களுக்கு வஸ்த்ரங்களைத் திருப்பிக் கொடுத்து அவர்களுடன் கூடி இருந்தான்.

முதல் பாசுரம். தாங்கள் படும் துன்பத்தைக் கூறிக் கைதொழுது வஸ்த்ரங்களைத் தரும்படி யாசிக்கிறார்கள்.

கோழி அழைப்பதன் முன்னம் குடைந்து நீராடுவான் போந்தோம்
ஆழியஞ் செல்வன் எழுந்தான் அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டாய்!
ஏழைமை ஆற்றவும் பட்டோம் இனி என்றும் பொய்கைக்கு வாரோம்
தோழியும் நானும் தொழுதோம் துகிலைப் பணித்தருளாயே

திருவநந்தாழ்வானாகிற படுக்கையின்மேலே சயனித்திருப்பவனே! குளத்தில் நன்றாக மூழ்கி நீராடுவதற்காக கோழி கூவுவதற்கு முன் இங்கே வந்தோம். இப்பொழுது செல்வத்தை உடைய ஸூர்யனும் உதித்தான். நாங்கள் இங்கே மிகவும் துன்பப்படுகிறோம். இனி நாங்கள் குளத்திற்கு எப்பொழுதும் வரமாட்டோம். தோழியும் நானுமாக உன்னை கைகூப்பி வணங்குகிறோம். எங்கள் வஸ்த்ரங்களை கொடுத்தருள வேண்டும்.

இரண்டாம் பாசுரம். இவர்கள் நம்முடன் கூடி இருக்க ஆசைப்படாமல் வஸ்த்ரங்களைக் கேட்கிறார்களே என்றெண்ணி கரையில் மீதம் இருந்த சில வஸ்த்ரங்களையும் எடுத்துக் கொண்டு மரத்தின் மேலேறி அமர்ன்து கொண்டான் கண்ணன். அதைக் கண்ட பெண்கள் அவனிடம் தங்கள் வஸ்த்ரங்களைத் தருமாறு மிக வருத்தத்துடன் ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

இதுவென் புகுந்தது ! இங்கந்தோ!  இப்பொய்கைக்கு எவ்வாறு வந்தாய்?
மதுவின் துழாய் முடி மாலே! மாயனே! எங்கள் அமுதே!
விதியின்மையால் அது மாட்டோம் வித்தகப் பிள்ளாய்! விரையேல்
குதிகொண்டு அரவில் நடித்தாய்! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

இங்கே என்ன கார்யம் நடந்தது! ஐயோ! இந்த பொய்கைக்கு எவ்வழியாலே நீ வந்தாய்?  தேனொழுகும் இனிய திருத்துழாய் மாலையை அணிந்த கிரீடத்தை உடைய பெரியோனே! ஆச்சர்யமான செயல்களை உடையவனே! எங்களுக்கு அமிர்தத்தைப் போல  இனிமையாக இருப்பவனே! எங்களுக்கு பாக்யம் இல்லாததாலே உன்னுடன் கூடி இருக்க இசையமாட்டோம்! ஆச்சர்யமான லீலைகளை உடையவனே! அவஸரப்படாதே. காளியன் என்னும் நாகத்தின் மீது குதித்து நாட்டியம் ஆடியவனே! குருந்த மரத்தின்மேல் வைத்திருக்கும் வஸ்த்ரங்களை எங்களுக்குக் கொடுத்தருளவேண்டும்.

மூன்றாம் பாசுரம். அவன் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுக்கிறேன் என்று சொல்ல, அதை நம்பிப் பொய்கையில் இருந்து வெளியே வந்த சில பெண்களைப் பார்த்துச் சில ஆசை வார்த்தைகள் சொல்ல, அதைக் கண்டு அவர்கள் எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்துவிடு நாங்கள் இங்கிருந்து போகிறோம் என்று சொல்கிறார்கள்.

எல்லே! ஈதென்ன இளமை? எம்மனைமார் காணில் ஒட்டார்
பொல்லாங்கு ஈதென்று கருதாய் பூங்குருந்து ஏறி இருத்தி
வில்லால் இலங்கை அழித்தாய்! நீ வேண்டியதெல்லாம் தருவோம்
பல்லாரும் காணாமே போவோம் பட்டைப் பணித்தருளாயே

வில்லாலே லங்கையை அழித்தவனே! என்னே! இது என்ன விளையாட்டு! எங்கள் தாய்மார்கள் இங்கே நடப்பதைக் கண்டால் எங்களை வீட்டிலே சேர்க்கமாட்டார்கள். நீயோ நாங்கள் இப்படி வஸ்த்ரம் இல்லாமல் இருப்பதைத் தவறு என்று எண்ணாமல் இருக்கிறாய். பூக்கள் மலர்ந்திருக்கும் குருந்த மரத்தில் ஏறி அமர்ந்திருக்கிறாய். நீ எதை விரும்பினாலும் நாங்கள் கொடுக்கிறோம். இவ்வூரில் உள்ள பலரும் எங்களைப் பார்க்காதபடி நாங்கள் வீட்டை நோக்கிச் செல்வோம். எங்களுடைய பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

நான்காம் பாசுரம். இப்படி இவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் இவர்களை அச்சப்படுத்தும் சில செயல்களை அவன் செய்ய, அதைக் கண்டு அவர்கள் தங்கள் துன்பத்தைச் சொல்லி அவனுடைய அருளை ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

பரக்க விழித்து எங்கும் நோக்கிப் பலர் குடைந்தாடும் சுனையில்
அரக்க நில்லா கண்ண நீர்கள் அலமருகின்றவா பாராய்
இரக்கமேல் ஒன்றும் இலாதாய்! இலங்கை அழித்த பிரானே!
குரக்கரசு ஆவதறிந்தோம் குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

லங்கையை அழித்த பிரானே! பலரும் நீராடும் இந்தப் பொய்கையின் கரையில் எல்லா திசைகளிலும் சுற்றிச் சுற்றி நன்றாக விழித்துப் பார்த்து, எங்கள் கண்களில் கண்ணீர் அடக்கினாலும் நிற்காமல் தளும்புகிறபடியை நன்றாகப் பார். சிறிது கூட இரக்கம் இல்லாதவனே! நீ மரம் ஏறும் குரங்குகளுக்குத் தலைவன் என்பதை அறிந்து கொண்டோம். குருந்த மரத்தின் மேலே உள்ள எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஐந்தாம் பாசுரம். ஆண்டாள் முமுக்ஷுக்களின் (ஆழ்வார்களின்) குடியில் பிறந்தவளாகையால், எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை அறிந்தவள். ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வான் ஆபத்திலே அழைத்தபோது, எம்பெருமான் தன் மேன்மை பாராமல் வந்தான். இதைக் கருத்தில் கொண்டு, எப்படி ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வான் துன்பப்பட்டானோ அதைவிட அதிகமாக நாங்கள் துன்பப்படுகிறோம். ஆகையால் எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும் என்கிறாள்.

காலைக் கதுவிடுகின்ற கயலொடு வாளை விரவி
வேலைப் பிடித்து என்னைமார்களோட்டில் என்ன விளையாட்டோ?
கோலச் சிற்றாடை பலவும் கொன்டு நீ ஏறி இராதே
கோலம் கரிய பிரானே! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

கரிய திருமேனியை உடைய எம்பெருமானே! கயல் மீன்களும் வாளை மீன்களும் ஒன்றாய்க் கூடி எங்கள் கால்களைக் கடிக்கின்றன. நீ இப்படி எங்களைத் துன்புறுத்துவது தெரிந்து எங்கள் அண்ணன்கள் வேலைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்து உன்னை விரட்டி விட்டால், அது வேறு விதமான விளையாட்டிலே முடிந்து விடுமன்றோ?  நீ அழகிய சிற்றாடைகளை அணிந்துகொண்டு மரத்தின் மேல் இருக்காமல், குருந்த மரத்தில் உள்ள எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஆறாம் பாசுரம். இதில் தாங்கள் பொய்கையில் இருக்கும் தாமரைத் தண்டுகளாலே துன்பப்படுவதைச் சொல்லி ப்ரார்த்திக்கிறார்கள்.

தடத்தவிழ் தாமரைப் பொய்கைத் தாள்கள் எம் காலைக் கதுவ
விடத்தேள் எறிந்தாலே போல வேதனை ஆற்றவும் பட்டோம்
குடத்தை எடுத்தேற விட்டுக் கூத்தாட வல்ல எம் கோவே!
படிற்றை  எல்லாம் தவிர்ந்து எங்கள் பட்டைப் பணித்தருளாயே

விசாலமாயும் மலர்ந்த தாமரைகளை உடையதுமான பொய்கையிலே தாமரைத் தண்டுகள் எங்கள் கால்களைக் கடிக்க, விஷத்தை உடைய தேளாலே கொட்டப்பட்டதைப் போல நாங்கள் மிகவும் வேதனைப்பட்டோம். குடங்களை உயர எறிந்து கூத்தாட வல்ல எங்கள் தலைவனே! நீ செய்யும் தீம்புகளை விட்டு எங்கள் பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்/

ஏழாம் பாசுரம். இதில் எங்களைப் போன்ற பெண்களைத் துன்புறுத்தி நீ நீதி தவறாதே என்று அறிவுரை கூறுகிறார்கள்.

நீரிலே நின்று அயர்க்கின்றோம் நீதி அல்லாதன செய்தாய்
ஊரகம் சாலவும் சேய்த்தால் ஊழி எல்லாம் உணர்வானே!
ஆர்வம் உனக்கே உடையோம் அம்மனைமார் காணில் ஒட்டார்
போர விடாய் எங்கள் பட்டைப் பூங்குருந்து ஏறி இராதே

ஒருவரும் இல்லாத ஊழிக் காலத்திலும் எல்லோரையும் காக்கும் சிந்தனையுடன் இருப்பவனே! நாங்கள் நீரிலே நின்று வருந்திகிறோம். அநீதியான செயல்களைச் செய்தாய். உன்னிடத்திலிருந்து தப்புவோம் என்று பார்த்தால், எங்கள் வீடுகளும் ஊரும் மிகவும் தொலைவில் உள்ளன. ஐயோ! நீ எங்களை இப்படிச் செய்தாலும், நாங்கள் உன்னிடத்திலே அன்பு கொண்டுள்ளோம். எங்கள் தாய்மார்கள் நாங்கள் உன்னுடன் கூடியிருப்பதைக் கண்டால் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். எங்கள் பட்டு வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும். மலர்ந்த புஷ்பங்களை உடைய குருந்த மரத்தில் அமர்ந்திருக்காதே.

எட்டாம் பாசுரம். உனக்கு வெட்கப்பட வேண்டும்படியான உறவை உடையவர்கள்  இங்கே வந்துள்ளார்கள். அவர்கள் முன்பு தீம்புகளைச் செய்து அவமானப்படாதே என்கிறார்கள்.

மாமிமார் மக்களே அல்லோம் மற்றும் இங்கு எல்லாரும் போந்தார்
தூமலர்க் கண்கள் வளரத் தொல்லையிராத் துயில்வானே!
சேமமேல் அன்றிது சாலச் சிக்கென நாம் இது சொன்னோம்
கோமள ஆயர் கொழுந்தே! குருந்திடைக் கூறை பணியாய்

முற்காலத்தில் (பகலெல்லாம் தீம்பு செய்து) இரவுப்பொழுதில் பரிசுத்தமான மலர் போன்ற கண்கள் உறக்கத்துக்கு ஆட்படும்படி சயனித்திருப்பவனே! இங்குள்ளவர்கள் உனக்கு மாமன் மகள் முறையை உடையவர்கள் மாத்திரமன்று. மற்றும் உள்ள உறவு முறைகளான மாமிமார், அவர்கள் தாய்மார் ஆகியோரும் வந்துள்ளனர். நீ செய்யும் இந்தத் தீம்பு, தகுதியான செயலன்று. இவ்வார்த்தையை நாங்கள் உண்மையாகச் சொன்னோம். ஆயர் குடிக்கு இளம் கொழுந்து போன்றவனே! எங்கள் வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்தருள வேண்டும்.

ஒன்பதாம் பாசுரம். எம்பெருமான் இரண்டு நிலைகளில் இருப்பான். தன்னைக் கொண்டாடுபவர்க்கும் கார்யம் செய்வான், நிந்திப்பவர்க்கும் கார்யம் செய்வான். நாம் இவனைக் கொண்டாடி நன்மை பெறவில்லை. அதனால் நிந்தித்துப் பார்க்கலாம் என்று நிந்திக்கிறார்கள்.

கஞ்சன் வலை வைத்த அன்று காரிருள் எல்லில் பிழைத்து
நெஞ்சு துக்கம் செய்யப் போந்தாய் நின்ற இக்கன்னியரோமை
அஞ்ச உரப்பாள் அசோதை ஆணாட விட்டிட்டு இருக்கும்
வஞ்சகப் பேய்ச்சி பால் உண்ட மசிமையிலீ!  கூறை தாராய்

கம்ஸன் உன்னை அழிக்க நினைத்த காலத்தில் மிக்க இருளை உடைத்தான இரவில் பிழைத்து, இப்பொய்கையில் நிற்கின்ற இளம் பெண்களான எங்களுக்கு நெஞ்சில் துக்கத்தைக் கொடுக்க இங்கே வந்து சேர்ந்தாய். யசோதைப் பிராட்டியோ நீ பயப்படும்படி உன்னை அதட்டமாட்டாள். நீ தீம்பு செய்யும் அளவுக்கு உன்னை அனுமதிக்கிறாள். வஞ்சனை கொண்ட பூதனையின் பாலையும் உயிரையும் உண்ட லஜ்ஜையிலாதவனே! எங்களுடைய வஸ்த்ரங்களைக் கொடுத்துவிடு.

பத்தாம் பாசுரம். இந்தப் பதிகத்தை நன்கு கற்றிருப்பவர்களுக்குப் பலன் சொல்லி முடிக்கிறாள்.

கன்னியரோடு எங்கள் நம்பி கரிய பிரான் விளையாட்டை
பொன்னியல் மாடங்கள் சூழ்ந்த புதுவையர் கோன் பட்டன் கோதை
இன்னிசையால் சொன்ன மாலை ஈரைந்தும் வல்லவர் தாம் போய்
மன்னிய மாதவனோடு வைகுந்தம் புக்கு இருப்பாரே

எங்களுக்கு ஸ்வாமியான, கரிய நிறத்தனான கண்ணபிரான் ஆயர்சிறுமியர்களுடன் செய்த தெய்வீக விளையாட்டைக் குறித்து பொன்போன்று அழகிய மாடங்களால் சூழப்பட்ட ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் உள்ளவர்களுக்குத் தலைவரான பெரியாழ்வார் திருமகளான ஆண்டாள் (நான்) இனிய இசையால் அருளிச்செய்த பாமாலையாகிய இந்தப் பத்து பாசுரங்களையும் கற்கவல்லவர்கள் அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தில் போய் ஸ்ரீவைகுண்டத்தை அடைந்து அங்கே எப்பொழுதும் பொருந்தி வாழ்கிற ஸ்ரீமந் நாராயணனோடு கூடி உயர்ந்த அனுபவத்துடன் வாழ்வார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org