Monthly Archives: March 2020

siRiya thirumadal – 32 – UrArgaL ellArum

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

UrArgaLellArum kANa uralOdE
thIrA veguLiyaLAych chikkena Arththadippa                       36
ArA vayiRRinOdu ARRAdhAn – anRiyum

Word by Word Meanings

UrArgaLellAm kANa – (such simplicity) to be seen by all the people in the village
uralOdE – to a [grinding] mortar
chikkena Arththu adippa – to tie down firmly and beat
ArA vayiRRinOdu ARRAdhAn – one who stood with sorrow and his stomach hurting
anRiyum – further

vyAkyAnam

UrAragaL ellArum kANa – haven’t all the people in thiruvAyppAdi (SrI gOkulam) lost butter to kaNNa or their womenfolk to him! She (parakAla nAyagi) was waiting to engage in madal.   Just as he was beaten with everyone looking at him, she was waiting to engage in madal such that everyone would see it. I (the fortune-teller) was waiting to instruct that to everyone. All the people other than us were enjoying his divine forms and divine qualities which he was offering. Those who aren’t hungry are enjoying the feast. We, who are hungry, are fasting. In other words, those who thought “If we could, we will see him; otherwise, it doesn’t matter to us” enjoyed seeing him. We, who wouldn’t be able to sustain ourselves unless we see him even if we have to engage in madal to achieve that goal, haven’t seen him.

uralOdE – what an action did she perform! Instead of bringing the mortar to where he was, with his flower-like soft divine body, she dragged him to where the mortar was.

thIrA veguLiyaLAy – Since it was anger born out of love, the anger too was without an end, just like her love. Only if there is a limit to her love, since she thought “What ill will befall him since he has eaten so much of butter” would there be a limit to her anger at his eating butter!

chikkena Arththadippa – she tied him firmly to the mortar and she hit him firmly with the rope. What an act did she perform!

ArA vayiRRinOdu ARRAdhAn – what did he do? Just like those, who have been put in prison during the time of thiruvadhyayana uthsavam (festival conducted during the month of mArgazhi) in SrIrangam temple due to the order of the King, would lament that they have missed out on the festival, he felt unhappy that he was tied down here while butter and womenfolk were making merry, going around, like in a great flood.

ARRAdhAn – he could not bear it. What is it that he could not bear? He could not bear his doubt as to where they have hidden butter and their womenfolk.

anRiyum – [the fortune teller says] should you not listen to another great danger, further? What has been just now narrated was the way he was tied down to a mortar by the affectionate yaSOdhA and beaten by her. The narration now talks about how he was tied down by kALiyan (a poisonous snake), his enemy. Since she (yaSOdhA] was his mother, who had the liberty to beat him and had affection for him, one could put up with being tied down by her hands. The fortune teller is asking whether they were willing to listen to the story of kALiyan.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு – எளிய விளக்கவுரை

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

nammazhwar-madhurakavi

நம்மாழ்வாரும் மதுரகவி ஆழ்வாரும்

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 26ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

வாய்த்த திருமந்திரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்
சீர்த்த மதுரகவி செய் கலையை ஆர்த்த புகழ்
ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச்செயல் நடுவே
சேர்வித்தார் தாற்பரியம் தேர்ந்து 

சொற்களின் பூர்த்தியும் பொருளின் பூர்த்தியும் நிரம்பப் பெற்றதான பெரிய திருமந்த்ரம் என்று சொல்லப்படும் அஷ்டாக்ஷரத்தின் நடுவிலே காணப்படும் “நம:” பதத்துக்கு எவ்வளவு சிறப்போ, அதைப் போலவே சிறப்புடைத்தான, உயர்ந்தவரான மதுரகவி ஆழ்வாரின் அற்புதப் படைப்பான கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை பெரு மதிப்பை உடையவர்களான ஆசார்யர்கள் இதன் தாத்பர்யத்தை உணர்ந்து ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல் நடுவே எப்பொழுதும் சேர்த்து அநுஸந்திக்கும்படி அமைத்தார்கள்.

“தேவு மற்றறியேன்” என்று நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன் என்றிருந்தார் மதுரகவி ஆழ்வார். இவரின் அற்புதப் படைப்பே கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு. ஆசார்யனே தெய்வம் என்னும் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் முக்யமான கொள்கையை நன்கு உணர்த்தும் ப்ரபந்தம் இது. தன்னுடைய ஆசார்யரான நம்மாழ்வாருடைய பெருமையை நன்கு உணர்த்தும் இந்த ப்ரபந்தத்துக்கு நம் ஸம்ப்ரதாயத்திலே ஒரு தனி ஏற்றம் உண்டு.

பூர்வாசார்யர்களின் வ்யாக்யானங்களைத் துணையாகக் கொண்டு இந்த ப்ரபந்தத்தின் எளிய விளக்கவரை எழுதப்படுகிறது.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

*****

தனியன்கள்

அவிதித விஷயாந்தர: சடாரேர் உபநிஷதாம் உபகாநமாத்ர போக: |
அபி ச குணவசாத் ததேக சேஷீ மதுரகவி ஹ்ருதயே மமாவிரஸ்து ||

நம்மாழ்வாரைத் தவிர மற்றொன்றை அறியாத, நம்மாழ்வாரின் திவ்ய ஸ்ரீஸூக்திகளான ப்ரபந்தங்களின் பெருமைகளைப் பாடுவதையே தனக்கு இன்பம் அளிப்பதாகக் கொண்டுள்ள, நம்மாழ்வாரின் குணங்களில் எப்பொழுதும் மூழ்கி இருப்பதால் அவரையே தனக்குத் தலைவனாகக் கொண்டுள்ள மதுரகவி ஆழ்வார் என்னுடைய ஹ்ருதயத்திலே இருக்க வேண்டும்.

வேறொன்றும் நான் அறியேன்
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் சடகோபன்
வண்குருகூர் ஏறெங்கள் வாழ்வாம் என்றேத்தும் மதுரகவியார்
எம்மை ஆள்வார் அவரே அரண்

“வேத தாத்பர்யத்தைத் தமிழிலே அருளிச்செய்த, அழகிய திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, நம் எல்லோரையும் உஜ்ஜீவிக்கக் கூடிய மாறன் என்கிற நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறொன்றை அறியேன்” என்று சொன்ன மதுரகவி ஆழ்வாரே நம்மை ஆள்பவர், அவரே நம் போன்ற ப்ரபந்நர்களுக்குப் புகலிடம்.

*****

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுது ஊறும் என் நாவுக்கே

முதல் பாசுரம். நம்மாழ்வாரைப் பாடத் தொடங்கிய மதுரகவி ஆழ்வார், ஆழ்வாருக்கு மிகவும் உயிரான கண்ணன் எம்பெருமானை இந்தப் பாசுரத்தில் அனுபவிக்கிறார்.

என்னுடைய ஸ்வாமியும் ஸர்வேச்வரனுமான கண்ணன் எம்பெருமான் யசோதைப் பிராட்டி துண்டு துண்டான, மெல்லிய, சிறிய கயிற்றினால் தன்னைக் கட்டும்படி அமைத்துக்கொண்டான். அப்படிப்பட்ட எம்பெருமானை விட்டு, தென் திசையில் உள்ள திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான நம்மாழ்வாரின் திருநாமத்தைச் சொன்னால் அது என்னுடைய நாக்குக்கு இனியதாகவும் அமிர்தமாகவும் உள்ளது.

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே

இரண்டாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களே தனக்கு மிகவும் இனிமையாக இருப்பதாகவும் அவற்றைச் சொல்லிச் சொல்லியே தன்னைத் தரித்துக்கொள்வதையும் விளக்குகிறார்.

நான் நாக்காலே ஆழ்வாரின் பாசுரங்களைச் சொல்லி மிகப்பெரிய ஆனந்தத்தை அடைந்தேன். ஆழ்வாரின் திருவடிகளிலே நன்கு சரணடைந்திருக்கிறேன். கல்யாண குணங்களால் நிறைந்த, திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரைத் தவிர வேறு ஒரு தெய்வத்தை அறியேன். ஆழ்வாருடைய பாசுரங்களை இசையுடன் பாடிக்கொண்டு எல்லா இடங்களுக்கும் செல்வேன்.

திரிதந்து ஆகிலும் தேவபிரான் உடைக்
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்
உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மையே

மூன்றாம் பாசுரம். நம்மாழ்வாரின் அடியவனாக இருப்பதாலே எம்பெருமான் தானே விரும்பி வந்து மதுரகவி ஆழ்வாருக்குத் தன் தரிசனத்தைக் காட்டிக்கொடுத்த நன்மையைப் பேசி மகிழ்கிறார்.

ஆழ்வாருக்கே அடியவன் என்றிருந்த நானும் அந்த நிஷ்டையில் இருந்து நழுவினேன். நித்யஸூரிகளின் தலைவனான, கறுத்த, அழகிய திருமேனியை உடையவனான ஸ்ரீமந் நாராயணனைக் அவன் காட்டிக் கொடுக்க நான் கண்டேன். சிறந்த, வள்ளல் தன்மை மிகுந்த திருக்குருகூரில் அவதரித்த ஆழ்வாரின் உண்மையான அடியவனாக இருக்கும் எனக்குக் கிடைத்த நன்மையைப் பாரீர்!

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மை ஆகக் கருதுவர் ஆதலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே

நான்காம் பாசுரம். ஆழ்வார் நமக்குச் செய்த நன்மையைப் பார்த்தால், அவருக்கு எதுவெல்லாம் விருப்பமோ, அவற்றை நாமும் விரும்ப வேண்டும் என்கிறார். மேலும் தன்னுடைய தாழ்ச்சியையும் ஆழ்வார் தன்னை ஏற்றுக்கொண்ட விதத்தையும் பேசி அனுபவிக்கிறார்.

நான் தாழ்ச்சிகளின் உருவமாக இருப்பதைக் கண்ட நான்கு வேதங்களில் சிறந்த ஞானமும் அனுஷ்டானமும் உடையவர்கள், என்னைக் கைவிட்டார்கள். ஆழ்வாரோ தாயும் தந்தையுமாக இருந்து என்னை அடிமையாக ஏற்றுக் கொண்டார் என்பதால் அவரே என் ஸ்வாமி.

நம்பினேன் பிறர் நன்பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன்னெலாம்
செம்பொன் மாடத் திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே

ஐந்தாம் பாசுரம். தான் முன் பாசுரத்தில் கூறிய தாழ்ச்சியை விளக்கி, அப்படி இருந்த தான் இப்பொழுது ஆழ்வாரின் காரணமற்ற அருளாலே திருந்தியுள்ளதைத் அறிவித்து ஆழ்வாருக்குத் தன் நன்றியைத் தெரிவிக்கிறார்.

முற்காலத்தில் பிறருடைய சொத்தையும் பெண்களையும் விரும்பினேன். இன்றோ, மாட தங்கத்தால் செய்யப்பட்ட மாளிகைகள் நிறைந்த திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான ஆழ்வாரால் திருத்தப்பட்டு அவரின் அடியவனாகி, மேன்மையை அடைந்தேன்.

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத் திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்வு இலன் காண்மினே

ஆறாம் பாசுரம். “எவ்வாறு இப்படிப்பட்ட பெருமைஅயைப் பெற்றீர்?” என்ற கேள்விக்கு, ஆழ்வாரின் அருளாலே இப்பெருமையைப் பெற்றேன், இனி இந்நிலையிலிருந்து நாம் வீழ்வதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

திருக்குருகூருக்குத் தலைவரான, என்னுடைய ஸ்வாமியும் நாதனுமான ஆழ்வார் இன்று முதல் நான் அவருடைய பெருமையைப் பாடும்படியான பூர்ண விச்வாஸத்தை எனக்கு அருளினார். இனி அவர் எம்மை ஒருநாளும் கைவிட மாட்டார்! இதை நீரே பாரீர்!

கண்டு கொண்டு என்னைக் காரிமாறப் பிரான்
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளையே

ஏழாம் பாசுரம். ஆழ்வாராலே அருளப்பட்ட தான் ஆழ்வாரின் பெருமையைத் தெரிந்து கொள்ளாமால் அதனால் ஆழ்வாரின் அருளை இழந்து துன்புற்றிருக்கும் அனைவருக்கும் ஆழ்வாரின் பெருமையை எடுத்துரைத்து அவர்களுக்கும் வாழ்ச்சியைப் பெற்றுத்தருவேன் என்கிறார்.

பொற்காரியின் திருக்குமாரரான காரிமாறன் என்னும் ஆழ்வார் என்னைக் கடாக்ஷித்துத் தன் கைங்கர்யத்தில் ஏற்றுக்கொண்டார். என்னுடைய அநாதி காலப் பாபங்களைப் போக்கினார். அற்புதத் தமிழ்ப் பாசுரங்களை அருளிச்செய்த ஆழ்வாரின் கருணையின் பெருமைகளை எட்டுத்திக்கிலும் உள்ளோர் உணரும்படிப் பாடுவேன்.

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்
அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே

எட்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமானின் கருணையைவிட ஆழ்வாரின் கருணை உயர்ந்தது என்பதை விளக்குகிறார். எம்பெருமான் ஸ்ரீ கீதையை அருளிசெய்ததைவிட ஆழ்வார் திருவாய்மொழியை அருளிசெய்தது உயர்ந்தது என்கிறார்.

பகவானைக் கொண்டாடும் அடியார்களின் ஆனந்தத்துக்காக, ஆழ்வார் தன் பெருங்கருணையால் வேத ஸாரத்தை திருவாய்மொழியில் ஆயிரம் பாசுரங்களாக அருளினார். ஆழ்வாரின் இந்தக் கருணை இவ்வுலகினில் மிகப் பெரியது.

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்
நிற்கப் பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர்ச் சடகோபன் என் நம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே

ஒன்பதாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் வேத ஸாரமான “பாகவத சேஷத்வம்” என்னும் அடியார்களுக்கு அடிமையாக இருக்கும் விஷயத்தை என் தாழ்ச்சி பாராமல் எனக்கு வெளியிட்டார். அவருக்கு நான் எப்பொழுதும் நன்றி உடையவனாக இருப்பேன் என்கிறார்.

வைதிக ச்ரேஷ்டர்களாலே அத்யயனம் செய்யப்படும் வேதத்தின் ஸாரத்தை என்னுடைய நெஞ்சிலே நிலைத்து நிற்கும்படி அருளினார் ஆழ்வார். இதனால் அவருக்குத் தொண்டு செய்யும் அந்த உத்தம நிலை எனக்கு உடனே கிடைத்தது.

பயன் அன்று ஆகிலும் பாங்கு அல்லர் ஆகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்று ஆர் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன்தன் மொய் கழற்கு அன்பையே

பத்தாம் பாசுரம். இதில் ஆழ்வார் எனக்கு மிக உயர்ந்த நன்மைகளைச் செய்துள்ளார் என்றும் அதற்குத் தகுதியாக என்னால் எந்த ப்ரதி உபகாரமும் செய்ய முடியாது என்றும் சொல்லி ஆழ்வார் திருவடிகளில் பேரன்பு கொள்கிறார்.

குயில்களின் ஓசை நிறைந்திருக்கும் சோலைகளாலே சூழப்பட்ட திருக்குருகூரில் வசிக்கும் ஆழ்வாரே! இவ்வுலகில் உள்ளவர்களாலே தேவரீருக்கு எந்த ப்ரயோஜனமும் இல்லை என்றபோதிலும், இவர்கள் திருந்தும் நிலையில் இல்லாவிட்டாலும், தேவரீர் உபதேசங்களாலும் நடத்தையாலும் இவர்களைத் திருத்திக் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுத்துகிறீர். இப்படிப்பட்ட தேவரீர் திருவடிகளில் அன்பை வளர்த்துக்கொள்ள முயல்கின்றேன்.

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கு எல்லாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே   

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதில் இந்தப் ப்ரபந்தத்தைக் கற்பவர்கள் ஆழ்வாரின் ஆளுமைக்கு முழுமையாக உட்பட்ட ஸ்ரீவைகுந்தத்தில் வாழ்வார்கள் என்கிறார். ஆழ்வார்திருநகரியில் ஆதிநாதரும் தலைவர் ஆழ்வாரும் தலைவர். ஆனால் பரமபதத்திலோ ஆழ்வாரே தலைவர் என்பது உள் அர்த்தம்.

எம்பெருமான் எல்லோரிடத்திலும் (முக்யமாகத் தன்னுடைய அடியார்களிடத்திலே) அன்புடையவன். நம்மாழ்வார் இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானின் அடியார்களிடத்தில் அன்பு பூண்டவர். நான் (மதுரகவி ஆழ்வார்) இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாரிடத்தில் அன்பு பூண்டவன். இப்படிப்பட்ட நான் பக்தியுடன் பாடிய இந்த ப்ரபந்தத்தை முழுவதுமாக விச்வஸிப்பவர்கள் திருநாடான ஸ்ரீவைகுந்தத்தை அடைந்து அங்கே வாழ்வார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 31 – vArAththAn

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

vArAththAn vaiththadhu kANAL vayiRadiththingu                           34
ArAr pugudhuvAr aiyar ivar allAl
nIrAm idhu seydhIr enROr nedum kayiRRAl                                       35

 Word by Word Meanings

avaLum vArA kaNdu – that yaSOdhA too, on reaching and seeing
thAn vaiththadhu kANAL – not finding the butter that she had kept (in the uRi)
vayiRu adiththu – beating herself on her stomach (wondering if eating this amount of butter would lead to indigestion for kaNNa)
aiyar ivar allAL – other than this great person
ingu pugudhuvar Ar Ar – who else can enter this place?

(There is no one else. Making sure that only this person has stolen it)
idhu seydhIr nIrAm enRu – saying ‘only you have done this’
thIrA veguLiyaLAy – with uncontrolled anger
Or nedu kayiRRAl – with a short rope that her hands could reach out to

vyAkyAnam

vArAththAn vaiththadhu kANAL – as soon as she came back, yaSOdhA checked the uRi and found that the butter that she had kept there was missing.

vayiRadhiththu – she would not beat herself on the stomach if kaNNa had eaten the butter, saying that “I have lost the butter”; why then did she beat herself? It is either because she felt that it would cause trouble for his stomach [due to indigestion, having eaten so much of butter] or due to her concern “Today he has stolen butter; tomorrow, he will steal the girls; in the end where will it lead him?”

ingu ArAr pugudhuvAr – she had kept the butter well protected, just like lankA was protected. In such a place, who else could enter other than he?

aiyar ivar allAl – only the chief [referring to kaNNa, derisively] would indulge in such an act.

nIrAm idhu seydhIr – did you engage in this act on your own or was there assistance from others also?

enRu – saying so, she lifted him by his hand, even as he was [feigning to be] asleep.

Or nedungayiRRAl – she had not kept a rope ready to tie him, anticipating that he would steal butter and that she would have to tie him. Hence, she caught hold of a rope which she could lay her hands on.

negungayiRRAl – when this AzhwAr (thirumangai AzhwAr) himself explicitly narrated the same incident in his periya thirumozhi 11-5-5 “kaNNikkuRungayiRRAl kattuNdAn” (he was tied down with a small rope with several knots in it), since he had mentioned that it was with a small rope, the term nedungayiRu (long rope) is a viparIthalakshaNai (saying the exact opposite of what was intended to be said). It is similar to calling a fool as a wise man. The correct interpretation is that he was tied with a small rope. Alternatively, the term nedumai need not refer to the long length of the rope but to its greatness. In other words, just as the ocean attained greatness due to its contact with emperumAn as brought out in the 19th pAsuram of mudhal thiruvandhAdhimAlum karungadalE ennORRAy? vaiyagamuNdu AlinilaiththuyinRa AzhiyAn kOlak karumEnich chengaNmAl kaNpadaiyuL thirumEni nI thINdappeRRu” (how fortunate are you, oh ocean! You are feeling the divine form of the supreme being who was sleeping on a banyan leaf after swallowing all the worlds and is reclining on you), this rope too acquired greatness due to its contact with emperumAn and hence is referred to as nedum kayiRu.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

திருப்பல்லாண்டு – எளிய விளக்கவுரை

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

pallandu

ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் திருப்பால்லாண்டின் பெருமையை உபதேச ரத்தின மாலை 19ஆம் பாசுரத்தில் அழகாக வெளியிடுகிறார்.

கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறு கலைக்கெல்லாம்
ஆதி திருப்பல்லாண்டு ஆனதுவும் வேதத்துக்கு
ஓம் என்னும் அது போல் உள்ளதுக்கெல்லாம் சுருக்காய்த்
தான் மங்கலம் ஆதலால்

எப்படி வேதத்துக்கு ப்ரணவம் முதன்மையானதாகவும், ஸாரமாகவும் இருக்கிறதோ, அதைப்போல ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களில் முதன்மையானதாகவும், ஸாரமாகவும் திருப்பல்லாண்டு விளங்குகிறது என்பது மாமுனிகளின் திருவுள்ளம். இதனாலேயே அருளிச்செயல் தொடக்கத்திலே இது அனுஸந்திக்கப்படுகிறது.

பெரியாழ்வார் மதுரை ராஜ ஸபையில் ஸ்ரீமந் நாராயணின் பரத்வத்தை நிலை நாட்டிய பின், அந்நாட்டு மன்னன், ஆழ்வாரை யானை மீது ஏற்றி நகர்வலம் வரச் செய்ய, அந்த ஸமயத்தில் எம்பெருமான் ஆழ்வாரின் இந்த வைபவத்தைக் காண, தன் திவ்ய மஹிஷிகளுடன் கருடவாஹனத்தில் வந்து ஆகாசத்தில் தோன்ற, பரமபதத்தில் இருக்கும் எம்பெருமான் இப்படி இந்த ஸம்ஸாரத்தில் வந்துள்ளானே என்று கலங்கி, ஆழ்வார் எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பாசுரங்களே திருப்பால்லாண்டு என்று கொண்டாடப்படுகிறது. தான் மங்களாசாஸனம் செய்வது மட்டும் அல்லாமல் எல்லோரையும் மங்களாசாஸனம் செய்ய வைப்பது பெரியாழ்வாருக்கு இருக்கும் தனிப் பெருமை.

பெரியவாச்சான் பிள்ளையின் வ்யாக்யானத்தைக் கொண்டு இந்த எளிய விளக்கவுரை எழுதப்படுகிறது.

*****

தனியன்கள்

குருமுகம் அநதீத்ய ப்ராஹவேதாந் அசேஷாந்
நரபதி பரிக்லுப்தம் ஸுல்கமாதாது காம: |
ச்வசுரம் அமர வந்த்யம் ரங்கநாதஸ்ய ஸாக்ஷாத்
த்விஜ குல திலகம் தம் விஷ்ணுசித்தம் நமாமி ||

ஒரு குருவின் மூலமாகக் கற்காமல், திருமாலாலே நேராக மயர்வற மதிநலம் (தெளிவான ஞானமும் பக்தியும்) அருளப்பெற்ற விஷ்ணுசித்தர் என்னும் பெரியாழ்வார், மதுரையில், ஸ்ரீ வல்லப தேவன் என்கிற ராஜாவின் ஸபையில் நடக்கும் வித்வான்களின் கோஷ்டியில் அங்கே இருக்கும் பரிசான பொற்கிழியை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் வடபெருங்கோயிலுடையான் எம்பெருமானுக்கு ஆக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் சென்று, எல்லா வேதங்களையும் எடுத்துரைத்து, அப்பரிசை வென்றார். மேலும் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்குத் தன் திருமகளாரான ஆண்டாளை மணமுடித்துக் கொடுத்து, நித்யஸூரிகளாலும் எம்பெருமானுக்கு மாமனார் என்று வணங்கப்பட்டார். அந்தணர் குலத்தில் மிகச் சிறந்தவராக விளங்கினார். இப்படிப்பட்ட பெரியாழ்வாரை நான் வணங்குகிறேன்.


மின்னார் தடமதிள் சூழ் வில்லிபுத்தூர் என்றொருகால்
சொன்னார் கழற்கமலம் சூடினோம்முன்னாள்
கிழியறுத்தான் என்றுரைத்தோம் கீழ்மையினில் சேரும்
வழியறுத்தோம் நெஞ்சமே வந்து

நெஞ்சே! மின்னலைப் போலே ஒளிவிடும் பெரிய மதிள்களால் சூழப்பட்ட ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் திவ்யதேசத்தின் பெயரை ஒரு முறை சொன்னவர்கள் திருவடித் தாமரைகளை எங்கள் தலைக்கு ஆபரணமாகச் சூடுவோம். பெரியாழ்வார் முற்காலத்திலே மதுரை ராஜ ஸபையில் சென்று, தன்னுடைய வாதத்தினாலே பரிசாக இருந்த பொற்கிழியை அறுந்து தன் கையிலே விழச் செய்த பெரியாழ்வாரின் அற்புதச் செயலை நினைத்து, சொல்லி, அதனாலே தாழ்ந்த நிலைகளை அடைவதில் இருந்து எங்களைக் காத்துக் கொண்டோம்.

பாண்டியன் கொண்டாடப் பட்டர்பிரான் வந்தானென்று
ஈண்டிய சங்கம் எடுத்தூதவேண்டிய
வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிழியறுத்தான்
பாதங்கள் யாமுடைய பற்று.

பாண்டிய மன்னனான ஸ்ரீவல்லபதேவன் “நமக்குப் பரதத்வ நிர்ணயம் பண்ணிக் கொடுக்க பட்டர்பிரான் வந்தார்” என்று கொண்டாட, அங்கிருந்தவர்கள் சங்கங்களை முழங்கி வெற்றி கோஷமிடும்படி, வேதத்தில் தேவையான ப்ரமாணங்களை எடுத்து விளக்கி ஸ்ரீமந் நாராயணின் பரத்வத்தை நிலை நாட்டி, பொற்கிழி அறுந்து விழும்படி செய்த பெரியாழ்வாரின் திருவடிகளே நமக்குத் தஞ்சம்.

*****

பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு *
பலகோடி நூறாயிரம்
மல்லாண்ட திண் தோள் மணிவண்ணா !* உன்
சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு

முதல் பாசுரம். அழகு முதலிய கல்யாண குணங்களுடன் கூடிய எம்பெருமானை, இந்த ஸம்ஸாரத்திலே கண்டு, அந்த எம்பெருமானுக்கு என்ன ஆபத்து வருமோ என்று பயந்து, கால தத்வம் உள்ளவரை இப்படியே நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று மங்களாசாஸனம் செய்கிறார்.

மல்லர்களை அடக்கிக் கொன்ற பலம் பொருந்திய திருத்தோள்களையும் மாணிக்கத்தைப் போன்ற நிறத்தையும் உடைய எம்பெருமானே! உன்னுடைய சிவந்த திருவடிகளுக்குப் காலம் உள்ளவரை குறைவற்ற ரக்ஷை இருக்க வேண்டும். ஆழ்வார், முதலில் மனிதர்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, பிறகு தேவர்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, பிறகு ப்ரஹ்மாவின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, இறுதியாக பல பல ப்ரஹ்மாக்களின் காலக்கணக்கில் பல ஆண்டுகள் என்று சொல்லி, காப்பிடுகிறார் (ரக்ஷை செய்கிறார்).

அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவு இன்றி ஆயிரம் பல்லாண்டு
வடிவாய் நின் வல மார்வினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு
வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு
படைபோர் புக்கு முழங்கும் அப் பாஞ்சசன்னியமும் பல்லாண்டே 

இரண்டாம் பாசுரம். இதில் எம்பெருமான் பரமபதம் ஸம்ஸாரம் என்னும் இரண்டு உலகங்களுடன் இருக்கும் இருப்புக்கு மங்களாசாஸனம் செய்கிறார்.

அடியார்களான எங்களுக்கும் ஸ்வாமியான உனக்கும் உள்ள ஸம்பந்தம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய திருமார்பிலே எப்பொழுதும் இருப்பவளான அழகும் ஆபரணங்களும் இளமையும் பொருந்திய பெரிய பிராட்டியார் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய வலது திருக்கையிலே அழகும் ஒளியும் பொருந்தி இருக்கும் திருவாழி எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். உன்னுடைய இடது திருக்கையிலே இருக்கும், யுத்தங்களிலே ஆயுதமாகப் புகுந்து எதிரிகளின் உள்ளத்தை சிதறடிக்கும் பெருத்த கோஷத்தை எழுப்பும் அந்த பாஞ்சஜந்யம் என்னும் திருச்சங்கம் எப்பொழுதும் இருக்க வேண்டும். ஆழ்வார் அடியார்களைச் சொல்லுவதன் மூலம் ஸம்ஸாரத்தையும், பிராட்டி, திருவாழி, திருச்சங்கத்தைச் சொல்லுவதன் மூலம் பரமபதத்தையும் சொல்லுகிறார்.

வாழாட்பட்டு நின்றீர் உள்ளீரேல் வந்து மண்ணும் மணமும் கொண்மின்
கூழாட்பட்டு நின்றீர்களை எங்கள் குழுவினில் புகுதலொட்டோம்
ஏழாட்காலும் பழிப்பு இலோம் நாங்கள் இராக்கதர் வாழ் இலங்கை
பாழாள் ஆகப் படை பொருதானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

மூன்றாம் பாசுரம். இது தொடக்கமாக மூன்று பாசுரங்களில் இவ்வுலக இன்பத்தை விரும்புமவர்கள், ஆத்மாவை அனுபவிக்க விரும்புமவர்கள் மற்றும் பகவத் கைங்கர்யத்தை விரும்புமவர்கள் ஆகிய மூன்று வர்க்கத்தினரையும் தன்னுடன் சேர்ந்து எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ய அழைக்கிறார். இப்பாசுரத்தில், பகவத் கைங்கர்யத்தை விரும்புமவர்களை அழைக்கிறார்.

கைங்கர்யமாகிற வாழ்ச்சியை ஆசைப்படுபவர்களானால், விரைவாக வந்து, எம்பெருமானின் உத்ஸவத்துக்கு/கைங்கர்யத்துக்கு மண் எடுப்பது, விருப்பத்துடன் இருப்பது ஆகியவற்றைச் செய்யுங்கள். சோற்றுக்காக  ஆசைப்படுபவர்களை எங்கள் கூட்டத்தில் நாங்கள் சேர்ப்பதில்லை. நாங்கள் பல தலைமுறைகளாக கைங்கர்யத்தைத் தவிர வேறு விஷயங்களை ஆசைப்படும் குற்றம் அற்றவர்கள். ராக்ஷஸர்கள் வாழ்ந்த இலங்கையில் இருந்த எதிரிகள் அழியும்படி வில்லெடுத்துப் போர்புரிந்தவனுக்கு நாங்கள் மங்களாசாஸனம் செய்பவர்கள். நீங்களும் எங்களுடன் வந்து பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

ஏடு நிலத்தில் இடுவதன் முன்னம் வந்து எங்கள் குழாம் புகுந்து
கூடு மனம் உடையீர்கள் வரம்பு ஒழி வந்து ஒல்லைக் கூடுமினோ
நாடும் நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணாய என்று
பாடு மனம் உடைப் பத்தருள்ளீர் வந்து பல்லாண்டு கூறுமினே

நான்காம் பாசுரம். இதில் ஆத்மானுபவத்தை ஆசைப்படும் கைவல்யார்த்தியை அழைக்கிறார். பகவத் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டவர்களை அழைத்த பிறகு, த்ருப்தி ஏற்படாமல், உலக இன்பங்களை ஆசைப்படும் ஐச்வர்யார்த்தியையும், தன்னைத் தானே அனுபவிக்கும் கைவல்யார்த்தியையும் பார்த்து, இவர்கள் இருவரில் உலக இன்பத்தை ஆசைப்படுபவன் என்றாவது பகவத் விஷயத்தில் ஆசை கொள்வான், ஆனால் கைவல்யார்த்தி, கைவல்ய மோக்ஷத்தைப் பெற்றுவிட்டான் என்றால் அவனுக்கு மீட்சியே இல்லை என்பதை உணர்ந்து, கைவல்யார்த்தியை இங்கே அழைக்கிறார்.

சரீரத்தை முழுவதுமாக ஒழித்துவிடுவதற்கு முன் எங்கள் கூட்டத்தில் வந்து புகுந்து, எங்களுடன் கூடுவோம் என்ற ஆசை மட்டும் இருப்பீர்களாகில், ஆத்மாவை மட்டும் அனுபவிப்பது என்கிற வரம்பை விட்டொழித்து, எங்களுடன் கூடுங்கள். க்ராமத்தவர்களான ஸாமாந்யர்களும், நகரத்தவர்களான அறிவாளிகளும் நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளும்படி, திருவஷ்டாக்ஷர மந்த்ரத்தை அனுஸந்தித்துப் பாடக் கூடிய பக்தியை உடையர்களானீர்கள் என்றால், நீங்களும் வந்து எங்களுடன் சேர்ந்து பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

அண்டக் குலத்துக்கு அதிபதி ஆகி அசுரர் இராக்கதரை 
இண்டைக் குலத்தை எடுத்துக் களைந்த இருடிகேசன் தனக்கு 
தொண்டக் குலத்தில் உள்ளீர் வந்து அடிதொழுது ஆயிர நாமம் சொல்லிப் 
பண்டைக் குலத்தைத் தவிர்ந்து பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்மினே 

ஐந்தாம் பாசுரம். இதில் இவ்வுலகத்து இன்பத்தை விரும்பும் ஐச்வர்யார்த்தியை அழைக்கிறார்.

அண்டங்களின் கூட்டங்களுக்குத் தலைவனாகி, அஸுர ராக்ஷஸர்களின் நெருங்கின கூட்டத்தைத் திரட்டி, அவர்களை ஒழித்த, ஹ்ருஷீகேசன் எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்பவர்கள் குலத்தில் உள்ள நீங்கள், எங்கள் கூட்டத்துக்கு வந்து, எம்பெருமானின் திருவடிகளை வணங்கி, அந்த எம்பெருமானுடைய ஆயிரம் திருநாமங்களையும் வாயாராப் பாடி, எம்பெருமானிடம் சென்று வேறு ப்ரயோஜனங்களைப் ப்ரார்த்தித்துப் பெற்று விலகிப் போகும் பிறப்பைத் தவிர்த்து, மீண்டும் மீண்டும் எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடுங்கள்.

எந்தை தந்தை தந்தை தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ்படிகால் தொடங்கி
வந்து வழிவழி ஆட்செய்கின்றோம் திருவோணத் திருவிழவில் 
அந்தியம் போதில் அரியுரு ஆகி அரியை அழித்தவனைப் 
பந்தனை தீரப் பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு என்று பாடுதுமே

ஆறாம் பாசுரம். இப்படி ஆழ்வார் மூன்று விதமான அதிகாரிகளையும் அழைத்த பிறகு, ஒவ்வொருவராக வரத் தொடங்குகின்றனர். இதில், வாழாட்பட்டு பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட பகவத் கைங்கர்யார்த்திகள் தங்கள் தன்மைகளையும், செயல்களையும் சொல்லிக்கொண்டு வந்து புகுர, அவர்களை ஆழ்வார் உடன் அழைத்துக்கொள்கிறார்.

நானும் என் தந்தையும் அவர் தந்தை தந்தை என்று இப்படி ஏழு தலைமுறைகளாக வந்து, முறை முறையாக கைங்கர்யங்கள் செய்கின்றோம். திருவோணத் திருநாளில் மாலைப் பொழுதில் அழகியதான நரஸிம்ஹ உருவத்தைக் கொண்டு, தன் எதிரியான ஹிரண்யனை அழித்தவனுக்கு, தன்னுடைய அடியவனுக்காகச் செய்த அந்த செயலினால் ஏற்பட்ட சோர்வு தீரும்படியாக, காலம் உள்ளவரை பல்லாண்டு பாடுவோம்.

தீயில் பொலிகின்ற செஞ்சுடர் ஆழி திகழ் திருச்சக்கரத்தின்
கோயில் பொறியாலே ஒற்றுண்டு நின்று குடிகுடி ஆட்செய்கின்றோம்
மாயப் பொருபடை வாணனை ஆயிரந்தோளும் பொழி குருதி
பாயச் சுழற்றிய ஆழி வல்லானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

ஏழாம் பாசுரம். ஏடு நிலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட கைவல்யார்த்திகள் தங்கள் தன்மைகளைச் சொல்லிக்கொண்டு வர, அவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்.

நெருப்பைக் காட்டிலும் மிகவும் ஜ்வலிக்கிற சிவந்த ஒளியை உடைய, வட்டமாக ப்ரகாசிக்கிற சக்கரத்தாழ்வாரின் இருப்பிடத்தின் (திருமேனியின்) சிந்நத்தாலே அடையாளப்படுத்தப்பட்டு இனி மேல்வரும் காலங்களில் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைங்கர்யம் செய்வதற்காக வந்தோம். மாய யுத்தம் செய்யும் ஸேனையை உடைய பாணாஸுரனுடைய ஆயிரம் தோள்களில் இருந்தும் ரத்த வெள்ளம் பீறிட்டுப் பாயும்படி சுழற்றப்பட்ட சக்கரத்தாழ்வாரை ஏந்தி நிற்கக் கூடியவனுக்கு, நாங்கள் பல்லாண்டு பாடுகிறோம்.

நெய்யிடை நல்லதோர் சோறும் நியதமும் அத்தாணிச் சேவகமும்
கை அடைக்காயும் கழுத்துக்குப் பூணொடு காதுக்குக் குண்டலமும் 
மெய்யிட நல்லதோர் சாந்தமும் தந்து என்னை வெள்ளுயிர் ஆக்கவல்ல 
பையுடை நாகப்பகைக் கொடியானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுவனே

எட்டாம் பாசுரம். அண்டக்குலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்ட ஐச்வர்யார்த்திகளும் பல்லாண்டு பாட இசைந்து வர, அவர்களையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்.

நெய்யின் நடுவிலே இருக்கும் தூய்மையான, சுவையான ப்ரஸாதத்தையும், எப்போதும் அந்தரங்க கைங்கர்யமும், எம்பெருமான் திருக்கையாலே இடப்பட்ட வெற்றிலைப் பாக்கையும், கழுத்துக்கு ஆபரணமான குண்டலத்தையும், உடம்பிலே பூசுவதற்கு ஏற்ற, நல்ல பரிமளம் மிக்க ஒப்பற்ற சந்தனமும் கொடுக்ககூடியவனான, என்னை நல்ல மனம் உள்ளவனாக ஆக்கக்கூடிய, பணங்களை [படங்களை] உடைய பாம்புகளுக்கு விரோதியான கருடனைக் கொடியாக உடைய எம்பெருமானுக்கு பல்லாண்டு கூறுவேன் [என்று ஐச்வர்யார்த்தி கூறுகிறான்].

உடுத்துக் களைந்த நின் பீதக ஆடை உடுத்து கலத்தது உண்டு 
தொடுத்த துழாய்மலர்சூடிக் களைந்தன சூடும் இத்தொண்டர்களோம்
விடுத்த திசைக் கருமம் திருத்தித் திருவோணத் திருவிழவில் 
படுத்த பைந்நாகணைப் பள்ளி கொண்டானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

ஒன்பதாம் பாசுரம். இதில் வாழாட்பட்டு பாசுரத்திலே அழைத்து எந்தை தந்தை பாசுரத்திலே வந்து சேர்ந்த பகவத் கைங்கர்யார்த்தியுடன் கூடித் திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

நாங்கள் உன்னுடைய திருவரையில் உடுத்திக் களைந்த திருப்பீதாம்பரத்தை உடுத்தும், நீ அமுது செய்து மீதம் இருக்கும் உன் ப்ரஸாதத்தை உண்டும், உன்னால் சூடிக்களையப்பட்ட திருத்துழாய் மாலையைச் சூடியும், அடியார்களாக இருப்போம். ஏவின திசையில் உள்ள கார்யங்களை நன்றாகச் செய்யகூடிய, பணைத்த பணங்களை உடைய ஆதிசேஷன் என்னும் படுக்கையிலே சயனித்துக் கொண்டிருக்கும் உனக்கு, திருவோணம் என்னும் திருநாளில் திருப்பல்லாண்டு பாடுவோம்.

எந்நாள் எம்பெருமான் உன்தனக்கு அடியோம் என்று எழுத்துப்பட்ட
அந்நாளே அடியோங்கள் அடிக்குடில் வீடுபெற்று உய்ந்தது காண் 
செந்நாள் தோற்றித் திரு மதுரையில் சிலை குனித்து ஐந்தலைய 
பைந்நாகத் தலைப் பாய்ந்தவனே உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுதுமே

பத்தாம் பாசுரம். இதில் ஏடு நிலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்டு, தீயில் பொலிகின்ற பாசுரத்தில் வந்து சேர்ந்த கைவல்ய நிஷ்டர்களுடன் சேர்ந்து திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

எங்கள் நாயகனே! உனக்கு அடிமைப்பட்டவர்கள் என்று நாங்கள் என்று எழுதிக்கொடுத்தோமோ, அன்றே அடியவர்களான எங்கள் குடும்பத்தின் சந்ததியினர் எல்லோரும் கைவல்ய மோக்ஷத்தை அடைவதில் இருந்து விடுதலை பெற்று உஜ்ஜீவனத்தை அடைந்தனர். அழகான திருநன்னாளில் திருவவதரித்து, எழில் மிகுந்த திருவடமதுரையில் கம்ஸனின் வில்விழாவில் வில்லை முறித்து, ஐந்து தலைகளைக்கொண்ட விரிந்த பணங்களை உடைய காளியன் என்னும் நாகத்தின் தலைமேலே குதித்து நடனமாடிய எம்பெருமானே! உன்னை நாங்கள் எல்லோரும் கூடி இருந்து பல்லாண்டு பாடுவோம்.

அல்வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணி கோட்டியர்கோன் அபிமானதுங்கன்
செல்வனைப் போல திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ அடியேன்
நல் வகையால் நமோ நாராயணா என்று நாமம் பல பரவி
பல் வகையாலும் பவித்திரனே உன்னைப் பல்லாண்டு கூறுவனே

பதினொன்றாம் பாசுரம். இதில் அண்டக்குலம் பாசுரத்தில் சொல்லப்பட்டு, நெய்யிடை பாசுரத்தில் வந்து சேர்ந்த ஐச்வர்யார்த்திகளுடன் சேர்ந்து திருப்பல்லாண்டு பாடுகிறார்.

திருமகள் கேள்வனே! தோஷங்கள் சிறிதும் இல்லாதவரான, இந்த உலகுக்கே ஆபரணமான திருக்கோஷ்டியூர் திவ்யதேசத்தில் உள்ளவர்களுக்குத் தலைவரான, “எம்பெருமானுக்கே அடிமைப்பட்டவன் நான்” என்னும் அபிமானத்தாலே மிகச் சிறந்தவரான செல்வநம்பியைப்போலே, அடியேனும், நாதனான உனக்கு, நெடுங்காலமாக அடிமையாய் இருக்கிறேன். உன்னுடைய ஸ்வரூப, ரூப, குண, விபூதிகளாலே எங்களைப் புனிதமாக்குபவனே! நல்ல முறையில் அஷ்டாக்ஷர மந்த்ரத்தை அனுஸந்தித்து, உன்னுடைய பல திருநாமங்களையும் சொல்லி, உனக்குப் பல்லாண்டு பாடுவேன்.

பல்லாண்டு என்று பவித்திரனைப் பரமேட்டியைச் சார்ங்கம் என்னும்
வில் ஆண்டான் தன்னை வில்லிபுத்தூர் விட்டுசித்தன் விரும்பிய சொல்
நல் ஆண்டு என்று நவின்று உரைப்பார் நமோ நாராயணாய என்று
பல்லாண்டும் பரமாத்மனைச் சூழ்ந்திருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டே

பன்னிரண்டாம் பாசுரம். இறுதியில் இந்த ப்ரபந்தத்தைக் கற்றவர்களுக்குப் பலம் சொல்லுவதாகக்கொண்டு, பொங்கும் பரிவுடன் எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடுகிறார். எல்லோரும் எம்பெருமானிடத்தில் ஈடுபட்டு, எல்லோரும் காலம் உள்ளவரை எம்பெருமானுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பாக்யத்தைப் பெறுவர்கள் என்று அருளிச்செய்து ப்ரபந்தத்தை முடிக்கிறார்.

பரிசுத்தனான, மேலான பரமபதத்தில் எழுந்தருளியிருப்பவனான, சார்ங்கம் என்ற வில்லை ஆள்பவனான எம்பெருமானை ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் அவதரித்த விஷ்ணுசித்தன் என்ற திருநாமமுடைய பெரியாழ்வார் “எப்பொழுதும் எம்பெருமானுக்கு மங்களங்கள் நிறைந்து இருக்க வேண்டும்” என்று விருப்பத்துடன் அருளிச்செய்த இந்த ப்ரபந்தத்தை பல்லாண்டு பாடுவதற்கான நற்காலம் அமைந்ததே என்று தொடர்ந்து இதைச் சொல்லுபவர்கள் அஷ்டாக்ஷரத்தை அனுஸந்தித்து பரமாத்மாவான ஸ்ரீமந் நாராயணனைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து, காலம் உள்ளவரை, பல்லாண்டு பாடுவார்கள்.

அடியேன் ஸாரதி ராமானுஜ தாஸன்

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 30 – mOrAr kudamurutti

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

mOrAr kudamurutti mun kidandha thAnaththE                                               33
OrAdhavan pOl kidandhAnaik kaNdavaLum

 Word by Word Meanings

mOr Ar kudam – the pot which is full of buttermilk
urutti – making it to roll (to manifest his lack of desire in it)
mun kidandha thAnaththE – in the same place where he was lying earlier
OrAdhavan pOl – as if he did not know anything
kidandhAnai – kaNNa, who was lying down

vyAkyAnam

arugirundha mOr Ar kudam urutti – his childishness will not stop with eating the butter. Just as it is mentioned in periyAzhwAr thirumozhi 2-9-1 “veNNey vizhungi veRungalaththai veRpidaiyittu adhan Osai kEtkum kaNNapirAn kaRRa kalvi” (after swallowing the butter (without leaving anything behind), kaNna will break the empty pot on a stone and relish the sound of its breaking. Such is the trickery that he has learnt!) isn’t he the one who relishes the sound of the pot getting broken after he has eaten the butter inside and breaking it on a stone! In the distinguished meaning for this verse, empirAn takes the AthmA which is inside the body, which is like the sweet butter and relishes getting rid of the body which is like the pot. In the same way, here too he eats butter which is the essence and discards the pot containing buttermilk which is the residue (after butter had been removed from it). Just as he cannot bear to see thankless people amidst his devotees, he cannot bear to see pot of buttermilk near the pot of butter and hence rolls it down. In the distinguished meaning this translates into his liking for those who are full of essence [of being devoted to emperumAn] and relishing them and his hatred for those who are full of residue [of not being devoted to him] and despising them. Even among vEdhas (sacred texts) has he not praised those who are engaged with the second part [vEdhAntham] which is full of essence by exclaiming “brAhmaNO mama dhEvathA” (these intelligent people are my dhEvathAs [highly respected entities]) while despising those who are engaged with the first part [dealing with mere activities] which is not of essence by disclaiming, as in bhagavath gIthA SlOkam 2-42avipaSchitha: vEdha vAdha rathA:” (the ignorant people who engage in arguing about vEdham)! While bhattar  was reciting the siRiya thirumadal from AzhwAr maNdapam inside SrIrangam temple, he would say “brAhmaNarudaiya dhanaththaiyellAm pAzhE pOkkinAn”. The meaning for this is: the brAhmaNas who are engaged in rituals as mentioned in the first part of vEdham would treat butter, milk, curd, buttermilk etc which are used in the rituals, as their wealth. emperumAn, seeing that they are leaving him, who is the ultimate purushArtham (benefit), and are considering these lowly purushArthams as important, ate up all the butter, milk, curd etc and rolled down the pots of buttermilk, thus destroying their wealth.

mun kidandha thAnaththE – fearing that someone may be seeing [him eating butter etc], he fell down in anxiety. Fortunately for him, the place where he fell down happened to be the place where he was [deceptively] sleeping before.

mun kidandha thAnaththE – even if he is accused of stealing [butter] it would appear as if he had stolen by getting up with the bed and lying back [after eating the butter] with the face, legs and hands in the same places as they were before.

OrAdhavan pOl kidandhAnai – if someone were to look at him, he would say “He has no thoughts about butter at all”. He lay down such that he was totally ignorant in this matter. Even as the buttermilk [which he had kicked and made to spill on the floor] had wet his mat, he lay down as if he knew nothing.

kaNdavaLum – wasn’t it she [yaSOdhA] who had given birth to him? From the way he lay on the mat, she knew that he had done [the mischief]

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 10.10.11 – avAvaRachchUzh ariyai

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Tenth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end – emperumAn who is opposite to all defects, abode of all auspicious qualities, identified by gyAnam and Anandham, having the best of qualities, wearing innumerable divine ornaments, having all weapons, the divine lord of lakshmi, bhUmi dhEvi and nILA dhEvi, having the divine feet which are always served by anantha, vainathEya et al who are fearing unnecessarily for him, residing in SrIvaikuNtam, lord of all, antharAthmA (in-dwelling soul) of brahmA and rudhra who are his properties, having the nature to unite with those who crave to see him and eliminate their cravings – AzhwAr cried out for such emperumAn and attained him and became free from sorrow and free from all hurdles; among the thousand pAsurams which came into existence due to AzhwAr’s forceful devotion, this decad is born in the form of anthAdhi (ending word in one pAsuram relating to beginning word of next pAsuram) due to AzhwAr‘s paramabhakthi which makes him unsustainable in separation from emperumAn; such AzhwAr says “those who are well-versed in this decad, being born in this samsAra, are at par with ayarvaRum amarargaL (nithyasUris)”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

avAvaRachchUzh ariyai ayanai aranai alaRRi
avAvaRRu vIdu peRRa kurugUrch chatakOpan sonna
avAvil andhAdhigaLAl ivai Ayiramum mudindha
avAvil andhAdhi ippaththaRindhAr piRandhAr uyarndhE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

avA – deep affection (of devotees)
aRa – to be satisfied
sUzh – due to engaging in endless union
ariyai – having the nature to destroy (the sorrow of separation)
ayanai – being antharAthmA (for hiraNyagarbha (brahmA), as per the understanding in “kAryam jaimini:” [identify the root cause for the result], as expounded by pUrva pakshi (one with opposing view) and to be attained by mukthAthmAs)
aranai – being the ultimate goal and antharAthmA of rudhra who is the goal for followers of pASupatha school of thought
alaRRi – crying out (due to the urge in attaining him)

(due to attaining the goal)
avA aRRu vIdu peRRa kurugUrch chatakOpan – nammAzhwAr of AzhwArthriunagari whose desire was fulfilled and who got liberated
sonna avAvil andhAdhigaLAl ivai Ayiramum – these thousand pAsurams which are mercifully spoken in anthAdhi form
mudindha – ended (in the form of great parabhakthi (stage of full visualisation))
avAvil – in the desire
andhAdhi – anthAdhi poems
ippaththu – this decad too
aRindhAr – those who meditated  [some portion missing here in the original text]
piRandhAr uyarndhE – born great [some portion missing here in the original text].

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

nammAzhwAr of AzhwArthriunagari cried out with deep affection and became satisfied by the endless union of hari who is having the nature to destroy, antharAthmA for brahmA and the ultimate goal and antharAthmA of rudhra who is the goal for followers of pASupatha school of thought; his desire was fulfilled and he got liberated; he mercifully spoke these thousand pAsurams in anthAdhi form; those who meditated upon this decad of anthAdhi poems, in the state of having his desire fulfilled, among those thousand pAsurams, are born great. “avAvaRach chUzh ari” is also explained as “one who fulfills the [devotees’] desire which captivates him by surrounding [the devotee] with his qualities, and accepts [the devotee]”.

[A beautiful summary by vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar in the end]

In this manner, AzhwAr mercifully explains the mahA vAkyam (the great prophecy) of the prabandham – “Sriya:pathiyAna nArAyaNanukku prakAra bhUthanAna chEthananukku upAyathvEna pravruththanAykkoNdu anishta nivruththiyaiyum ishta prApthiyaiyum paNNum” (For the chEthana (sentient being) who is a prakAra bhUtha (attribute) of nArAyaNa who is Sriya:pathi, emperumAn will remain the means and will perform anishta nivruththi (elimination of unfavourable aspects) and ishta prApthi (fulfilment of favourable aspects) along with the principle inside this mahA vAkyam, that is artha panchakam (five principles) such as brahmam which is to be attained etc) and completes the prabandham showing everything to be bhagavAn’s prakAram (form).

In this, in the first and second centums, bhagavAn’s SEshithvam (lordship) along with rakshakathva (saviourship) and bhOgyathva (enjoyability) are explained; in the third and fourth centums, SEshathva (servitude) in the form of being enjoyed by him only and being dear to him only are explained; following these four aspects, as the exclusive nature of this lordship and servitude is explained, praNavam, where the first letter explains the lordship, the third letter explains the abode of servitude [that is, AthmA], ukAra which highlights exclusivity and which explains the service which connects the lord and the servitor, is explained.

In the fifth centum, upAya svarUpam (true nature of means) is explained; in the sixth centum, the upAya varaNam (pursuit of the means) is explained; in the seventh centum, virOdhi svarUpam (true nature of hurdles) is explained; in the eighth centum, the method to eliminate the hurdles is explained; ISvara is known both by the word and its meanings of nama:; as ISvara’s upAya bhAvam (being the means), the nature of SaraNAgathi, the nature of hurdles in the form AthmA and AthmIyam (belongings of AthmA) in the form of ahankAra (considering body to be self) and mamakAra (considering bhagavAn’s belongings to be one’s own) and the elimination of hurdles are explained, the word nama: is explained.

In the ninth and tenth centums, the meanings of the last word (nArAyaNAya) are explained since these two centums explain bhagavAn’s sarvavidha bandhuthva (being all types of relationships), and attainment of the result where bhagavAn has kainkarya prathisambandhithva (being the recipient of service).

The meaning of mUla manthram (ashtAkshara manthram) which is the essence of all SAsthram, which was briefly explained in the first pAsuram, is explained elaborately in the rest of this prabandham.

Further, first explaining emperumAn’s Sriya:pathithva (being the lord of SrI mahAlakshmi), nArAyaNathva (being nArAyaNa the abode of all and the antharyAmi of all), explaining the many auspicious qualities of nArAyaNa such as Seela (simplicity), saulabhya (easy approachability) etc and gyAna (knowledge) etc, explaining [(some portion missing in original text) surrender at the divine feet] by the verb, and due to explaining the attainment of bhagavath kainkaryam which is the purushArtham (goal) after being freed from hurdles, the nature of SaraNAgathi (dhvaya mahA manthram) which has two sentences, are also explained in detail.

Further, by explaining that this pursuit of the means will be supported by abandonment of all other efforts, explaining that emperumAn remains as the distinguished means, explaining the elimination of all hurdles as a result of pursuit of the means, explaining the attainment of the goal, charama SlOkam is also explained.

Thus, as this prabandham reveals in detail, rahasya thrayam (the three secrets) which are to be known by the servitor of bhagavAn, who has no expectation other than kainkaryam and has no means other than bhagavAn, this prabandham should be recited and meditated upon every day by the best among the noble devotees.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • avA aRach chUzh ariyai – AzhwAr is calling sarvESvaran who is the benefactor of all desires, with the name hari (which means one who takes away) without any other adjective, since he came and united to eliminate [fulfil] AzhwAr’s deep affection.
  • ayanai aranai – One who is the antharAthmA for brahmA and rudhra who are part of his wealth. avA aRach chUzh means – uniting to eliminate the craving of those devotees who crave to see him. By saying “ayanai, aranai” in the context of sAmAnAdhikaraNyam (multiple aspects/forms having one common substraum), AzhwAr decimates the doubt of lordship on brahmA and rudhra. Since their nature, existence, activities and inaction are at the disposal of ISvara, their true nature is pArathanthriyam (total dependence) only; their control [over materialistic aspects in this world] were granted by bhagavAn based on their karma. There is another way to explain this to those who cannot understand this principle of sAmAnAdhikaraNyam. That is – “ayanai – aranai – avA aRRu – ariyai alaRRi – vIdu peRRA” (abandoning the desire for brahmA and rudhra, crying out for hari and got liberated), or “ayanai aranai – avA aRach chUzh ariyai alaRRi, avA aRRu vIdu peRRa” (Crying out to hari who fulfils the desire of brahmA and rudhra by surrounding them, got liberated after having his desire fulfilled).
  • alaRRi avA aRRu vIdu peRRu – Mercifully spoken by AzhwAr, cried out for him, attained him, had all the hurdles eliminated and became free from sorrow.
  • avAvil andhAdhigaLAl ivai ayiramum – The thousand pAsurams resulted from AzhwAr’s forceful devotion. AzhwAr’s SrI maithrEya bhagavAn is his avA (desire/affection) [maithrEya rishi raised questions to parASara rishi which resulted in SrIvishNu purANam]. The thousand pAsurams which were conducted by the teacher, avA. There have been hundred thousand poets after the time of AzhwAr; to consider their poems as good as the sound of the ocean and to ignore those poems and to pursue AzhwAr’s pAsurams is due to these pAsurams being an outcome of AzhwAr’s overwhelming devotion.
  • mudindha avAvil andhAdhi ippaththu – This decad is the result of AzhwAr’s paramabhakthi which makes him unsustainable [in separation from bhagavAn]. If ISvaran does not help AzhwAr at this stage, his consciousness will be of no use. Up to the previous decad of thiruvAimozhi 10.9 “sUzh visumbaNi mugil”, the pAsurams were conducted by AzhwAr’s parabhakth [clear knowledge about bhagavAn]; sUzh visumbaNi mugil decad was conducted by AzhwAr’s paragyAnam [visualisation of bhagavAn]; this final decad was conducted by AzhwAr’s paramabhakthi [unsustainable in separation]. For those who are having both bhagavAn’s grace and their own effort, at the end of the final body, these parabhakthi, paragyAnam and paramabhakthi will occur; since AzhwAr was divinely blessed with “mayarvaRa madhinalam” (unblemished knowledge and devotion) [thiruvAimozhi 1.1.1], AzhwAr experienced these in his lifetime itself. AzhwAr’s parabhakthi etc were acquired by sarvESvaran’s mercy which stood in place of bhakthi acquired through karma and gyAna.
  • aRindhAr piRandhAr uyarndhE – Those who are well versed in this decad, are at par with nithyasUris, even while being born in this samsAra.
  • piRandhE uyarndhAr – The birth of such persons is the same as the incarnation of sarvESvaran.

AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam
piLLAn thiruvadigaLE SaraNam
nanjIyar thiruvadigaLE SaraNam
nampiLLai thiruvadigaLE SaraNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

With this, the English translation to most beautiful thiruvAimozhi of the most exalted nammAzhwAr, comes to an end.

My heart-felt gratitude to SrIman nArAyaNan, AzhwArs and AchAryas for using me as an instrument in this enormous task.

This translation effort would not have been possible without the knowledge acquired from gOmatam SrI u vE sampathkumArAchAryar’s bhagavath vishaya kAlakshEpam. It is also important to recollect vELukkudi SrI u vE krishNan swamy’s kAlakshEpam (CDs) which were very helpful in times of need for clarity.

Special gratitude to puththUr SrI u vE krishNaswAmy iyengAr’s publications with arumpadha urai (notes) which were very helpful during translation. The value of arumpadham is mostly underrated – but they greatly help in understanding complex aspects in the vyAkyAnams.

prapanna vidhvAn SrI u vE purushOththama nAidu’s eettin thamizhAkkam (thamizh translation of eedu) played a significant role in this translation effort. All the pramANams are well gathered and explained in thamizh, which makes it easier to translate them in to English.

SrI vAlmeeki rAmAyaNam translation site (http://www.valmikiramayan.net/) and our own bhagavath gIthA site (http://githa.koyil.org/) were of significant use.

Finally, I am very thankful to SrI T N krishNan swamy for his proof-reading which eliminated several typos and grammatical errors and his constant support in improving the translations.

Also, I am greatly elated that, by bhagavath sankalpam, this translation effort completed on panguni bharaNi, on the monthly thirunakshathram of asmadhAchAryan, SrImath paramahamsEthyAdhi pattarpirAn vAnamAmalai rAmAnuja jIyar, exactly one month before his annual thirunakshathram, chithrai bharaNi. Without his blessings, this would not have been possible.

Praying to emperumAn, AzhwArs and AchAryas for more such kainkaryams.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 29 – thArAr thadam

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

thArAr thadam thOLgaL uLLaLavum kai nItti                       32
ArAdha veNNey vizhungi arugirundha

Word by Word Meanings

thAr Ar thada thOLgaL uL aLavum kai nItti – getting the divine huge shoulders, which are adorned with a garland, to go right down to the bottom of the pot
ArAdha veNNey vizhungi – eating butter, which does not satiate him (however much he eats)
arugu irundha – lying beside (the pot of butter)

vyAkyAnam

thAr Ar thadam thOLgaL – due to the strong desire in butter, just as it is said in thiruvAimozhi 1-9-7thOLiNai mElum” ((thuLasi garland) on the two divine shoulders) he dropped his hands inside the pot of butter such that the garland on his shoulders were pressed against the pot. Didn’t nammAzhwAr too say in thiruvAimozhi 1-8-5vaigalum veNNey kaikalandhuNdAn” (he always ate butter by inserting his hand to the full extent that it would reach inside the vessel)!

uLLaLavum kai nItti – he extended his hand deep inside, since he thought childishly, that deeper that his hand goes, more will be the butter that he could grab and fuller would be his stomach. nanjIyar, disciple of parASara bhattar (son of kUraththAzhwAn), asked bhattar “How did yaSOdhA know that he dug deep into the pot such that his shoulders touched the pot?” bhattar responded saying “She saw the mark of the sandalwood paste which she had applied on his shoulders, on the rim of the pot”

ArAdha veNNey vizhungi – the butter was such that how much ever he ate of it, he wasn’t satiated. The butter which he ate initially, acted like a medicine which increased his appetite, thus making him to eat more and more of it.

vizhungi – swallowing the butter, without leaving anything.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 10.10.10 – sUzhndhu aganRu

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Tenth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the tenth pAsuram, AzhwAr vowed on periya pirAttiyAr to not allow emperumAn to remain satisfied without fulfilling AzhwAr’s desire and cried out with great sorrow; emperumAn arrived as prayed by AzhwAr, being complete, and mercifully united with AzhwAr; seeing that AzhwAr says “you came and united with me to eliminate my craving which was greater than the immeasurable prakruthi (matter), AthmAs and your knowledge in the form of your sankalpam (vow); my desire has now been fulfilled”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

Also explained as – You caused so much craving in me for you but had more craving for me in you, and had your craving eliminated by uniting with me; as said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him) [Only after meeting bharathAzhwAn again, SrI rAma’s sorrow came to an end].

pAsuram

sUzhndhaganRAzhndhuyarndha mudivil perum pAzhEyO
sUzhndhadhanil periya para nanmlarch chOdhIyO
sUzhndhadhanil periya sudar gyAna inbamEyO
sUzhndhadhanil periya en avA aRach chUzhndhAyE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

sUzhndhu – surrounding (all of the effectual entities)
aganRu – vastly pervading
Azhndhu uyarndha – being present in all directions, being present in lower and higher regions
mudivil – being eternal (due to not being subject to creation and annihilation)
perum – being immeasurable (due to being beyond all the effectual entities)
pAzhE – having the prakruthi (primordial matter) which is a level playing field for bhOgam (worldly enjoyment) and mOksham (liberation), as prakAra (attribute)

(beyond that prakruthi)
sUzhndhu – pervading with their gyAnam
adhanil – more than that
periya – being big
param – being superior (due to being in singular form)
nal – having greatness such as svayam prakASathvam (self-illuminating)
malar – blossoming
sOdhI – having AthmAs which have rays of knowledge, as prakAra
sUzhndhu – pervading this prakruthi (matter) and purushas (AthmAs)
adhanil periya – bigger than them
sudar – radiant due to auspicious qualities
gyAna inbamE – Oh controller who is having the true nature identified by gyAnam (knowledge) and Anandham (bliss)!
sUzhndhu – Surrounding (these three thathvams viz achith, chith, ISvara)
adhanil periya – bigger than them
en avA – my deep affection
aRa – to be satisfied
sUzhndhAyE – You granted me sAyujya bhOgam of fully and joyfully remaining in you who have  svarUpa (true nature), guNa (qualities), vigraha (form), bhUshaNa (ornaments), Ayudha (weapons), mahishI (divine consorts), parijana (servitors) and sthAna  (abode)
O! – AzhwAr becomes blissful in every line saying “Wow! How amazing!”

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh you who are having prakruthi which is surrounding, vastly pervading, present in all directions being present in lower and higher regions, immeasurable and is a level playing field for bhOgam and mOksham, as prakAra! Oh you who are having AthmAs which are pervading with gyAnam, bigger than prakruthi, superior and having greatness such as svayam prakASathvam, blossoming and are having rays of knowledge, as prakAra! Oh controller who is pervading this matter and AthmAs, bigger than them, radiant due to auspicious qualities and having the true nature identified by gyAnam and Anandham! You granted me sAyujya bhOgam of fully and joyfully remaining in you, who have true nature, qualities, form, ornaments, weapons, divine consorts, servitors and abode, to satisfy my deep affection which is surrounding those three thathvams and is bigger than them. In saying “O” in every line, AzhwAr reveals his bliss saying “Wow! How amazing!”

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • sUzhndhu … pAzhEyO – Now AzhwAr is speaking about prakruthi and pursushas to highlight that his affection is greater than those big entities. ISvara is also spoken about since prakruthi and purusha cannot sustain separately from ISvara. Oh you who are the AthmA for prakruthi which is vastly pervading mahath etc which are its effects, present in all ten directions, eternal, immeasurable and is a level playing field for bhOgam and mOksham for chEthanas!
  • sUzhndhu … sOdhIyO – Oh you who are the AthmA for AthmAs who are pervading the matter, being bigger than it, being superior due to being the controller, being distinguished due to not undergoing transformation etc, being blossomed in a radiant form!
  • sUzhndhu … inbamEyO – Indicating the gyAnam in the form of sankalpam (vow) – Oh you who are pervading both of them (matter and AthmAs), being their controller and are having gyAnam which is in the form of sankalpam and sukham (bliss)!  Alternative explanation – directly saying emperumAn as one who  is in the form of radiance of bliss.
  • sUzhndhu … – You united with me to fulfil my deep affection which is bigger than the three thathvams to make them appear very small in front of my affection, by showing your even bigger affection towards me! You finally brought an end to my crying out! As said in SrI rAmAyaNam 130.89 “angE bharatham ArOpya mudhitha: parishasvajE” (SrI rAma placed bharathAzhwAn on the lap and embraced him), just as SrI rAma returned to SrI ayOdhyA, placed SrI bharathAzhwAn on his lap and lovingly smelt the head and embraced him, emperumAn united with AzhwAr to eliminate AzhwAr’s craving.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 10.10.9 – mudhal thani viththEyO

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Tenth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the ninth pAsuram, emperumAn asked “After having seen my state of having the whole universe as my form, what more would you like?” AzhwAr says “That is not enough for me; I would like to see your presence in thirunAdu (paramapadham) which is distinguished and fully complete”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Ninth pAsuram. As said in SrIvishNu purANam 1.22.86 “thAni sarvANi thathvapu:” (everything is a SarIram (body) for that paramAthmA), subAla upanishath 7 “yasyAthmA SarIram … yasya pruthivI SarIram” (for whom, this AthmA is a body, this earth is a body) and SrIvishNu purANam 1.22.38 “… thath sarvam vai harEsthanu:” (Whatever is created, they are all body of hari), emperumAn says “I have showed you universal form so that you can see me everywhere”, AzhwAr says “That is common for the favourable and unfavourable ones; only if you don’t have another [distinguished] form, could I remain thinking ‘this is enough’? You should manifest your distinguished form in thirunAdu”.

pAsuram

mudhal thani viththEyO! muzhu mUvulagAdhikkellAm
mudhal thani unnai unnai enai nAL vandhu kUduvan nAn
mudhal thani angum ingum muzhu muRRuRu vAzh pAzhAy
mudhal thani sUzhndhaganRAzhndhuyarndha mudivileeyO!

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

muzhu mU ulagu Adhikku ellAm – for all the three worlds etc
mudhal – being the primary efficient cause [nimiththa kAraNa]
thani viththEyO – (without expectation of any assistance) being the unique material cause [upAdhAna kAraNa]
angum ingum – (in the universe in the effectual form) who are outside the oval shaped universe and inside
muzhu muRRuRu – pervading all the entities completely
mudhal thani – being the unique cause
vAzh – the fertile field for prosperity (of attaining enjoyment and liberation)
pAzh Ay – being the controller of mUla prakruthi (primordial matter)
mudhal – (in controlling matter and all aspects of matter) being the primary
thani – incomparable (due to being different from achith (insentient objects))
sUzhndhu aganRu – pervading (through the dharma bhUtha gyAnam (knowledge which helps grasp external aspects))
Azhndhu uyarndha – being present in all ten directions
mudivileeyO – Oh you who are the controller (of the collection of AthmAs who are all eternal)!
mudhal – being primary in all aspects
thani – being incomparable
unnai – you
unnai – you (who are having distinguished nature, form and qualities which are different from all, instead of seeing in that universal form)
nAn – I (who am greatly craving due to not attaining and enjoying you)
enai nAL – when
vandhu kUduvan – will come there and unite with you?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh you who are the primary efficient cause for all the three worlds etc, who are the unique material cause, who are completely pervading all the entities which are outside the oval shaped universe and inside, who are the controller for mUla prakruthi which is the unique cause and the fertile field for prosperity, who are the primary, incomparable controller who is pervading and present in all ten directions! When will I come there and unite with you who are primary in all aspects and are incomparable?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • mudhal thani viththEyO muzhu mU ulagu Adhikku ellAm – Oh you who do not need the help of those who are protected by you, when you set out to protect them! Oh you who are all the three types of causes (upAdhAna (material), nimiththa (efficient), sahakAri (instrumental)) for everything starting with the three worlds!
  • mudhal – nimiththa kAraNam.
  • thani – sahakAri kAraNam.
  • viththu – upAdhAna kAraNam.
  • mudhal thani … – When will I come and unite with you who are primary, incomparable and complete in qualities, wealth etc?
  • enai nAL vandhu kUduvan – Even for those who realised their true nature by the knowledge granted by him, they can speak like pirAtti [in desiring to unite with him].
  • nAn – I who have understood the nature of paramapadham; I who desired for your distinguished form.
  • mudhal thani angum ingum muzhu muRRuRu vAzh pAzhAy – In mahath etc which are primary, incomparable and present everywhere.
  • muRRu – everywhere.
  • uRu – pervading everywhere.
  • vAzh pAzhAy – the level playing field for chEthanas to attain bhOgam (worldly enjoyment) and mOksham (liberation).

[The introduction section is repeated here and the pAsuram is explained once more from the beginning for the sake of a SrIvaishNava who arrived late while nampiLLai was explaining the meaning of this pAsuram]

  • mudhal thani viththEyOmudhal – nimiththa kAraNam, thani – sahakAri kAraNam, viththu – upAdhAna kAraNam.
  • muzhu mU ulagu Adhikku ellAm – By “mU ulagam“, the three layered aNdam as in “kruthakam, akruthakam, kruthAkruthakam” is explained; by muzhu, the countless oval shaped universes as said in SrIvishNu purANam 2.7.27 “aNdAnAnAnthu sahasrANAm sahasrANyayuthAni cha – IdhruSAnAntha thathra kOti kOti SathAni cha” (In that mUla prakruthi thousands of crores of oval shaped universes are present) are explained; by “Adhi“, the AvaraNams (covering layers) which are the causes for these aNdams are explained. Hence, oh you who are the cause for everything staring with the three worlds!

Note: kruthaka [The bottom seven layers of the universe – athala to pAthAla and the three middle layers – bhUr lOka, bhuva lOka and svarga lOka; these are completely destroyed as part of avAnthara praLayam (intermediary deluge at the end of brahmA’s day) and subsequently recreated], akruthaka [The top three layers of the universe – sathya lOka, thapa lOka and jana lOka; these remain in tact during avAnthara praLayam with their residents] and kruthAkruthaka [mahar lOka; this remains in tact during avAnthara praLayam, but the residents shift to higher layers at that time].

  • mudhal … – Being the primary, incomparable, complete in qualities and wealth, you who are having the universe as your body.

Thus, until now, bhagavAn having leelA vibhUthi (materialistic realm) is explained; subsequently – AzhwAr says that he desires to see the divine beauty of emperumAn’s divine form which is enjoyed by nithyasUris.

  • unnai – bhagavAn having nithya vibhUthi (spiritual realm) is explained. Will just saying “unnai” explain his having nithya vibhUthi? Yes, it will; when emperumAn and pirAtti are mentioned as in thiruvAimozhi 4.9.10oNdodiyAL thirumagaLum nIyumE nilA niRpa – kaNda sadhir” (While SrImahAlakshmi, the one who is having distinguished forearms with ornaments like bangles, and you stand alone – determined the best means), the whole of paramapadham is implied.
  • unnai – You who are as said in thiruvAimozhi 4.5.1 “vIRRirundhu Ezhulagum thanik kOl sella” (sarvESvaran, the lord of all, being distinct from every other entity, seated to conduct seven types of worlds with his matchless sceptre), having
    • divine crown which can be confused as said in thiruvAimozhi 3.1.1mudichchOdhiyAy unadhu mugachchOdhi malarndhadhuvO” (Did the radiance of your divine face rise upwards to become the radiance in your divine crown?)
    • divine hair as said in thiruvAimozhi 7.7.9mAyan kuzhal” (divine hair of krishNa who is having an amazing form), the beautiful divine face as said in thiruvAimozhi 7.7.8kOL izhaith thAmaraiyum kodiyum pavaLamum villum kOL izhaith thaN muththamum thaLirunguLir vAn piRaiyum kOL izhaiyA udaiya kozhunjOdhi vattangol?” (Is it a complete jyOthirmaNdalam with lotus flowers, creeper, coral, bow, cool pearl, sprouts, cool beautiful crescent having its own radiance as ornament? krishNa’s radiant divine face which, in itself, is an ornament, is stealing the life out of me, who is having cruel sin)
    • divine neck which resembles the neck of youthful areca tree and conch, which are imprinted with the ornaments worn by the nAchchiyArs (divine consorts) in their hands
    • divine shoulders as said in thiruvAimozhi 6.6.6kaRpagak kAvana naRpala thOL” (emperumAn who has many shoulders which resemble a garden of kaRpaga trees)
    • divine chest which is like the palace of periya pirAttiyAr, which will drive her crazy to say as in thiruvAimozhi 6.10.10agalagillEn” (I cannot leave) while enjoying it eternally, which is said as in periyAzhwAr thirumozhi 1.3.10 “kurumA maNip pUN kulAvith thigazhum thirumArbu” (the divine chest where the kausthuba gem joyfully exists)
    • divine stomach which roams around in the hearts of nithyasUris and mukthAthmAs as said in amalanAdhipirAn 4 “uLLaththuL ninRu ulAginRadhE” (staying in my heart and roaming around in there)
    • divine navel which resembles a whirl in the ocean of beauty
    • hip which cannot be explained any further as said in thiruvAimozhi 5.5.8algulum” (hip)
    • slender waist
    • divine lower garment which appears to have branched out of his divine body, which resembles the sky in the dusk time as said in amalanAdhipirAn 3 “andhi pOl niRaththAdaiyum” (the lower garment which resembles the complexion of dusk)
    • divine thighs which are profound as a plantain stem
    • divine shins which resemble the thorny stem of a lotus flower (due to having goosebumps)
    • divine feet which are having the symbols as said in sthOthra rathnam 31kadhA punaS SankharathAngakalpaka dhvajAravaindhAnkuSa vajralAnchanam” (Oh thrivikrama! When will my head be decorated with your two divine feet which are having [the marks of] Sankha , chakra , et al?), which are so tender to make the pirAttis hesitate to massage them, which are perfectly enjoyable as said in thiruvAimozhi 1-5-8thEnE malarum thiruppAdham” (the divine feet from which honey will drip)
  • enai nAL vandhu kUduvan – When will I come and reach you? Since he was granted unblemished knowledge and devotion by emperumAn as said in thiruvAimozhi 1.1.1mayarvaRa madhinala aruLinan“, he can speak like pirAtti.
  • nAn – I who desired to see that form.
  • mudhal thani angum ingum muzhu muRRu uRu vAzh pAzhAy – All of mahath etc, which are primary, incomparable and present everywhere.
  • muRRu – Fully. Everywhere.
  • uRu – Pervading.
  • vAzh pAzhAy – Being the AthmA of prakruthi (primordial matter) which is a level playing field to facilitate bhOga and mOksha for chEthanas (sentient beings).
  • mudhal … – Being the primary and controller for prakruthi.
  • thani – Incomparable.
  • sUzhndhu – Pervading primordial matter and the effectual entities of such matter.

While pervading,

  • aganRu Azhndhu uyarndha – Pervading in ten directions with knowledge.
  • mudivileeyO – Oh controller of the incomprehensible AthmAs!
  • mudivilee – mudivu – nASam (destruction), being eternal unlike prakruthi which gets destroyed (fully transformed).

I have seen you who are the cause and in-dwelling soul of all aspects of matter and AthmAs; when will I see you who are enjoyed by nithyasUris in paramapadham? It is not sufficient to enjoy you with your form of being the controller of chith and achith in both kAraNa (causal) and kArya (effectual) state, as shown by you; I would like to enjoy you with your distinguishded form in the special abode of paramapadham.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

siRiya thirumadal – 28 – nArAr uRi

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous

nArAr uRiyERRi nangamaiya vaiththadhanaip
pOrAr vERkaN madavAL pOndhanaiyum poyyuRakkam                               31
OrAdhavan pOl uRangi aRivuRRuth

Word by Word Meanings

nAr uRi ERRi – keeping [the butter obtained after churning curd] on a pot suspended by a network of ropes (such that even a finger cannot enter it)
nangu amaiya vaiththadhanai – kept in the most protected way
pOr Ar vEl kaN madavAL – that yaSOdhA who has (sharp) eyes which are like a warring spear
pOm thanaiyum – until she went out
OrAdhavan pOl poy uRakkam uRangi – feigning sleep as if he knew nothing
aRivu uRRu – waking up (soon after she left)

vyAkyAnam

nAr Ar uRi ERRi – it is an uRi [a network of ropes suspended (from the ceiling in a room) to keep pots and other vessels out of reach of rodents etc] which is full of strings / ropes. The strings were packed so tightly that one cannot insert even a finger through them.

ERRi – just as one places the facade stone atop a gOpuram (temple tower) with lot of effort, yaSOdhA placed the uRi  with lot of effort.

nangamaiya vaiththadhanai – she kept the butter well protected in a pot [in that uRi) in such a way that if thieves enter to steal the butter, they will be trapped by the strings

nangu vaiththadhanai – she kept the butter in such a way that the butter that he would desire to eat was out of his reach. The fortune teller is despising yaSOdhA, wondering if she is a mother!

pOr Ar veRkaN madavAL – one who has eyes which engage in a war-like situation by darting in all directions. Even though she has kept the butter safely, if he (kaNNa) sees it, the butter cannot escape. Hence yaSOdhA keeps looking in all directions before keeping the butter in the uRi.

pOndhanaiyum – until she left that place. Just as a day appears to his devotees, who are unable to attain him, to be 1000 kalpa (one kalpa is daytime in the life of brahmA) as mentioned in thiruvAimozhi 10-3-1oru pagal Ayiram UzhiyAlO” (the daytime when kaNNa goes to forest to graze the cows appears to be thousands of yugas to the cowherd girls), each passing moment when he is unable to grab the material which has been touched by his devotees appears to be a thousand kalpas.

pOndhanaiyum – since he is capable of playing a trick on her to steal the butter which he likes a lot and which she has kept in the pot, why is he waiting for her to move away from that place? Is it because of any lesser interest now in butter? The reason is that he has already stolen and eaten a lot of butter from several other places. Since he has already eaten plenty of butter, he is a bit sluggish and is waiting patiently.

poy uRakkam – yaSOdhA thinks that he is really sleeping. But in reality, he is very much awake. Just as his sleep during deluge is termed as yOganidhrA (meditative sleep when the body is resting and mind is awake fully) or kaLLanidhdhirai (deceptive sleep) or aRithuyil (sleeping while remaining conscious of outer world), AzhwAr calls this sleep of kaNNa’s as poy uRakkam (deceptive sleep).

OrAdhavan pOl  uRangi – he lay down such that one would think that all that he knows is only sleep and that he would remain motionless even if woken up several times.

aRivuRRu – just as wisdom dawns on certain achEthana (insentient) entities, he suddenly came to life. After she (yaSOdhA) left, he played out as if he were really sleeping by stretching his body, yawning etc.  Knowing his craftiness, if she were to re-enter suddenly, it would appear as if he were really sleeping.

In the next article, we will discuss the next part of this prabandham.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org