Daily Archives: July 31, 2018

thiruvAimozhi – 7.2.7 – pAla thunbangaL

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Seventh Centum >> Second decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the seventh pAsuram, parAnguSa nAyaki’s mother says “My daughter is saying – you consider the nature of entities and give them joy and sorrow as much as they can handle; how can you torment me?” Alternative explanation – “Has your nature changed from protecting the followers and tormenting the unfavourable ones?”

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, parAnguSa nAyaki’s mother says “My daughter is in anguish speaking about emperumAn’s qualities, such as reclining on the ocean for the protection of his devotees”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction – those were piLLAn’s opinions. parAnguSa nAyaki’s mother is thinking “Due to her relationship with me, this tender shoot like girl, has to go through this type of suffering in the presence of emperumAn who has the qualities to protect those helpless people who surrender unto him”.


pAla thunbangaL inbangaL padaiththAy! paRRilAr paRRa ninRAnE!
kAla chakkaraththAy! kadal idam koNda kadalvaNNA! kaNNanE! ennum
sEl koL thaN punal sUzh thiruvarangaththAy! ennum en thIrththanE! ennum
kOla mA mazhaik kaN pani malga irukkum ennudaik kOmaLak kozhundhE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

ennudai – my
kOmaLam – tender natured
kozhundhu – my daughter who is like a slender creeper
pAla – in every place
thunbangaL – sorrows for those who are not surrendered
inbangaL – joy for the surrendered ones
padaiththAy – one who created

(even the most offensive ones)
paRRu – attachment
ilAr – like jayantha who did not have
paRRa – to surrender
ninRAnE – one who stands as the refuge for those who don’t have refuge
kAla chakkaraththAy – being the controller of the wheel of time (to ensure that the apt time for the surrendered ones be at his disposal, having the units such as month, season, year etc)

(to protect the devotees)
kadal – in the divine milk ocean
kadal vaNNA – like an ocean reclining on another ocean
idam koNda – mercifully resting

(leaving behind that form in the milk ocean)
kaNNanE – Oh one who appeared as krishNa for the protection [of devotees]!
ennum – says;

(for those who came subsequent to the times of krishNAvathAram)
sEl – fish
koL – having
thaN – cool
punal – water [kAvEri]
sUzh – surrounded
thiruvarangaththAy – Oh one who is residing in kOyil (SrIrangam)!
ennum – says;

(with that saulabhyam (easy approachability)
en – for me to immerse
thIrththanE – Oh one who is like a ghat!
ennum – says;

(seeing his non-arrival even after such crying out)
kOlam – beautiful
mA – expansive
mazhai – cool
kaN – eye
pani – tears
malga – to be filled
irukkum – remains inactive.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

My tender natured daughter who is like a slender creeper says “You created sorrows for those who are not surrendered and joy for the surrendered ones in every place; you stand as the refuge for those who don’t have refuge even for those who did not have attachment like jayantha, to surrender; you are the controller of the wheel of time; you are mercifully resting in the divine milk ocean, like an ocean reclining on another ocean; oh one who appeared as krishNa for the protection [of devotees]! Oh one who is residing in kOyil (SrIrangam) which is surrounded by cool water [kAvEri] having fish in it! Oh one who is like a ghat for me to immerse into!” She then remains inactive with tears filled in her beautiful, expansive eyes.

This pAsuram is not directly spoken by the mother of parAnguSa nAyaki, but is presenting her thoughts indirectly. Alternative explanation – up to “kadal vaNNA” could be seen as direct words of the mother and the portion starting from “kaNNanE” could be seen as  parAnguSa nAyaki’s words.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • pAla … – Oh one who created joy and sorrow appropriate to the place! pAl – place; as “appAl“, “ippAl” means that place, this place respectively. pAla – at every place. If you give the suffering of all those who are in separation from you, to my daughter, can she tolerate that? Alternative explanation – Have you not made arrangements for protection of the surrendered ones and the suffering of those who have not surrendered? pAl – method. Are you not of the nature as mentioned in thiruvAimozhi 2.6.1seygundhA arum thImai un adiyArkkuth thIrththu asurarkkuth thImaigaL seygundhA” (oh one who has the weapon named kundha, who does not hesitate bestowing results on your devotees by elminating cruel sins and transferring them to those who are demoniac causing them disaster!). Is the previously established methods not applicable for her? pAl means part, nature, place and method. When that which cannot be tolerated by himself was pursued by emperumAn himself, can we do anything about it?

Considering emperumAn is saying “There is no fault in me, you should also have something in you to attain the result”,

  • paRRilAr paRRa ninRAnE – Have you not descended here and mercifully reclined to be the refuge for those who have nothing in them? Is this reclining posture for nithyasUris? [No] Are you not the refuge for persons like jayantha (indhra’s son) who disowned you! Aren’t you explained as the refuge in SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 38.34 “thamEva SaraNama gatha:” (He surrendered to SrIrAma only)?

emperumAn says “Alright! But there is a time for that”,

  • kAla chakkaraththAy – Isn’t the wheel of time under your disposal? Did you not turn day into night for your devotee?

Alternative explanation – emperumAn is saying “But there are hurdles”,

  • kAla chakkaraththAy – You are having the divine chakra to eliminate such enemies.

Even if you have the weapon, you cannot say “I live too far away from you”!

  • kadal idam koNda kadal vaNNA – You have arrived closer to us and are reclining in milk ocean to protect us. Did you not beautifully lie down on the milk ocean, like one ocean lying on top of another?

emperumAn asks “So, can you not come there?”

  • kaNNanE – Did you not come and help as krishNa to those cowherd men and women who could not hear [reach] your presence there?
  • kaNNanE ennum – Did you not leave that reclining posture and accept this abode as said in hari vamsam 113.62 “nAgaparyankamuthsrujya hyAgathO mathurAmpurIm” (he descends from the serpent bed to the town of mathurA)?

emperumAn says “but you have missed it”, she says “did you not arrive in kOyil (SrIrangam) and mercifully recline here to make that krishNAvathAram look like parathvam (form in paramapadham)?”

  • sEl koL … – Isn’t said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 53.31 “muhUrtham api jeevAva: jalAn mathsyA vivOthruthau” (if we separate from you, we will die like a fish out of the water); only if the creatures which live in water can live on land, she can survive without you. Having taken up this town as your abode, does it fit your nature to not manifest yourself to her?
  • en thIrththanE ennum – She is saying “oh one who made me fully exist for you even when you disregard me!”; (Or she is talking about how emperumAn’s purity which made it impossible for her to mingle with others;) also her saying “the ghat where I immerse into”.
  • kOlam … – She stood in an attractive manner, with her eyes filled with tears which eliminate her stress. This beautiful form of hers is wasted like a moon shining in a forest! Instead of shedding tears like this, she could have engaged in some sAdhanam [such as bhakthi yOgam] and could have lost it at the time of getting the result!
  • ennudaik kOmaLak kozhundhE – Can my daughter who is too tender to unite with him, tolerate this separation from him? nanjIyar would mercifully say “Just as one would not see the eyes/face of the doctor when the muscle tightens [as part of the treatment], the mother is speaking to periya perumAL avoiding eye-contact”.
  • kozhundhu – When the creeper is looking for a support, it is being laid on the ground. SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 118.34 “pathi samyOga sulabham vaya:” (my apt age to be married to a man). vangi puraththu nambi explains the reason for lack of specific conclusion [request to periya perumAL as in previous pAsurams] is – the mother is feeling the anguish thinking “She has crossed the boundary of redemption, what can I tell him?”

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

nAnmugan thiruvandhAdhi – 44 – koNdu kudangAlmEl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

<< Previous


When AzhwAr was asked “Why do brahmA and rudhra worship him like this?” AzhwAr responds saying “When these knowledgeable entities lose their knowledge, is it not emperumAn who protects them by carrying out benefits for them?” He further says “ Even when you have the strength, go to thirumalai where he stands and worship him”

Let us go through the pAsuram and its meanings:

koNdu kudangAL mEl vaiththa kuzhaviyAy
dhaNdavarakkan thalai thALAl paNdeNNip
pOm kumaran niRkum pozhil vEngada malaikkE
pOm kumarar uLLIr purindhu

Word for Word Meanings

kumarar uLLIr – Oh those without senility!
paNdu – once upon a time
kudangAl mEl – on the lap
koNdu vaiththa kuzhaviyAy – with the infant kept
dhaNdam arakkan – rAvaNa, apt to be punished
thalai – ten heads
thALAl – with divine foot
kIRi – showing by scratching and counting
pOm – one who disappeared
kumaran – emperumAn who is always young
niRkum – the place where he stands
pozhil vEngadam malaikkE – to thiruvEngadam which is surrounded by orchards
purindhu pOm – go with desire


koNdu . . .  kumaran – This narrative has already been mentioned by poygai AzhwAr in mudhal thiruvandhAdhi 45AmE amararkku aRiyavadhuniRka ….vALarakkan nINmudiyai pAdhamaththAL eNNinAn paNbu” and by pEyAzhwAr in mUnRAm thiruvandhAdhi 77Ayndha arumaRaiyOn nAnmugaththOn nanguRangil vAyndha kuzhaviyAy vALarakkan Eyndha mudippOdhu mUnREzhenRu eNNinAn Arndha adippOdhu nangatkaraN”. When the demon rAvaNa was observing stringent penance toward brahmA, emperumAn took the form of an infant and lay in brahmA’s lap as if he were sleeping. In order to indicate to brahmA that this demon has ten heads and that he  will become a very cruel person on earth, emperumAn counted his ten heads by scratching rAvaNa’s ten heads with his divine foot. He also indicated to brahmA that he would incarnate later as SrI rAma and pluck his heads out. There is no reference to this narrative in ithihAsa (epic) or purANa (ancient sacred text which appears new every time) but since AzhwArs were granted faultless knowledge by emperumAn himself, they would have seen this.

koNdu kudangAl mEl vaiththa kuzhaviyAy – becoming an infant who will be kept on the lap

dhaNda arakkan . . . – he is the demon who is going to be punished. The meaning implied here is that emperumAn is hinting to brahmA that he is going to later sever the heads of the demon and punish him, by scratching his heads and counting them.

paNdeNNippOm kumaran niRkum – the place where emperumAn, who had at an earlier point in time counted the heads, shown to brahmA in order to help him and disappeared, took residence.

pozhil vEngdamalaikkE – to thiruvEngadamalai which is surrounded by orchards.

kumararuLLIr purindhu pOmAzhwAr implores samsAris to go to thiruvEngadam hills before they reach the age of senility when their bodies would bend forward and they would need a stick to move. He is asking samsAris to go there and worship when they still have strength in them, as it will become very difficult for them to climb the hills when they grow old.

kumararuLLIr – Just as it is mentioned in SrUthi (vEdhas) “bAlyEna thishtAsEth” (let the brahmagyAni (most knowledgeable) be like a child), kumararuLLIr could be construed to mean that those with knowledge would have the heart of a child.

pOm – go immediately.

We will take up the 45th pAsuram next.

adiyEn krishNa rAmAnuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ప్రమేయసారము 5

Published by:

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< పాశురము 4




             జీవాత్మలు బంధ విముక్తులై పరమపదం చేరటానికి శ్రీమన్నారాయణుని నిర్హెతుక కృప మాత్రమే కారణం కాని జీవాత్మలు ఆచరించే కర్మ యోగం, జ్ఞాన యోగం, భక్తి యోగం మొదలైనవి కావు అన్నది సత్యం. ఆయన జ్ఞానవంతుడు, శక్తిమంతుడు, గుణ పరిపూర్ణుడు, జీవాత్మలతో విడదీయలేని సంబంధం కలవాడు. ఆయన చేసే పనులు ప్రయోజనకరంగానే చేస్తాడు. శాస్త్రాలలో కర్మ యోగం,  జ్ఞాన యోగం, భక్తి యోగం మొదలైనవి శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదాలను చేరటానికి ఉపాయాలుగా చెప్పబడ్డాయి , అయినా భగవంతుడి కృప లేనిదే పై ఉపాయాలేవీ సాధనాలు కావు. అందు వలన ఇవేవి సాధనాలుగా స్వీకరించటానికి వీలు లేదు. భగవంతుడిని శరణాగతి చేయడమే అసలైన ఉపాయము. అది కూడా భగవంతుడి కృప వలననే లబిస్తుందని  గ్రహించాలి అన్న విషయాన్ని అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎంబెరుమానార్లు  ఈ పాశురంలో వివరిస్తున్నారు.

పాశురం- 5

వళియావదు ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ మఱ్ఱవై ముఱ్ఱుం

ఒళియా, అదు ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ ఓం ఎన్ఱు ఇళియాదే

ఇత్తలైయాల్ యేదుమిల్లై ఎన్ఱు  ఇరుందదు తాన్

అత్తలైయాల్ వంద అరుళ్


వళియావదు = శరణాగతి అనే ఉపాయం

ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ = ఒక్కటే ఉపాయమని అని అంటే

మఱ్ఱుం =  కర్మ యోగం, జ్ఞాన యోగం, భక్తి యోగం మొదలైనవి

ముఱ్ఱవై = అన్నీ

ఒళియా = పూర్తిగా వదిలి వేసి

అదు = పైన చెప్పిన శరణాగతి

ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ = ఒక్కటే ఉపాయమని తెలుసుకొని

ఓం ఎన్ఱు = దానినే స్వీకరించి

ఇళియాదే = వదల కుండా

ఇత్తలైయాల్= మనం చేసే పనులలో

యేదుమిల్లై = పుణ్యము కాని, మంచి కాని లేదు

ఎన్ఱు  = అని తమ ఆకించన్యం

ఇరుందదు తాన్ = తలుచుకోవటం

అత్తలైయాల్ వంద అరుళ్ = ఆయన కృప వలన వచ్చిందే అని గ్రహించాలి


వళియావదు ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్….. కర్మ యోగం, జ్ఞాన యోగం, భక్తి యోగం, ప్రపత్తి యోగం మొదలైనవి సాధనాలుగా శాస్త్రంలో చెప్పబడినా ,శరణాగతి ఒక్కటే ఉపాయం అని  స్పష్టంగా ఉన్నప్పుడు  ప్రపత్తి యోగం తప్ప మిగిలవాటిని చేపట్టినప్పుడు భగవంతుడు మాత్రమే ఫలమునివ్వ గలవాడు కాబట్టి ఆ ఉపాయాలేవి ఫలితాన్నివ్వలేవు అని శాస్త్రమే చెపుతుంది. అందు వలన వాటిని ఉపాయాలుగా స్వీకరించటం వలన ప్రయోజనం లేదు ,ప్రపత్తి యోగన్ని మాత్రమే ఉపాయంగా  స్వీకరించాలని తేటతెల్ల మవుతున్నది. అర్థాత్ వళియావదు ఒన్ఱు(ఉపాయం ఒక్కటే).

మఱ్ఱవై ముఱ్ఱుం ఒళియా………ఈ విషయం అవగాహన అయ్యాక కర్మ యోగం, జ్ఞాన యోగం, భక్తి యోగాలను పూర్తిగా వదిలి వేయాలి అని ఈ పాశుర భాగానికి అర్థము. మఱ్ఱవై (ఇతరములు) శరణాగతి తప్ప ఇతరములైన ఉపాయములు…ముఱ్ఱుం ఒళియా…..వాటి జాడ కూడా లేకుండా వదిలివేయాలి అని నొక్కి చెపుతున్నారు.

అదు ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ ….అదు(అది) …శరణాగతి . ఒన్ఱు (ఒక్కటే )….వాడు ఒక్కడే…భగవంతుడు ఒక్కడే  అని అర్తము . భగవంతుడు తప్ప మరేవీ సాధనాలు కావు. శరణాగతి చేసేవాడు ‘ నీ శ్రీపాదాలే గతి ‘ అని చెప్పటం కూడా సాధనం కాదు. ఆ భావన కూడా సాధనం కాదు అని శాస్త్రం చెపుతుంది. శరణాగతి చేసేవాడి మాట, క్రియ, భావన ….దేనినీ సాధనంగా భగవంతుడు స్వీకరించడు. నమ్మాళ్వార్లు ‘ అదు ఇదు ఉదు ఎదు ‘అన్నారు. ఆయన సర్వ స్వతంత్రుడు ఎదైనా ఎలాగైనా మాట్లాడగల వాడు కదా!  అందు వలనా  అదు ఒన్ఱు ఎన్ఱాల్ ‘ (అది ఒక్కటే అంటే) భగవంతుడొకడే అని స్వీకరించాలి.

ఓం ఎన్ఱు ఇళియాదే………..భగవంతుడి శ్రీపాదాలను పట్టినప్పుడే కదా ఆయన మనపై కృప చూపించగలడు అని భావించి ఆయనను శరణాగతి చేయకుండా ఉండటము “ ఓం ఎన్ఱు ఇళియాదే “ ఈ పదబందాన్ని వెనకటి ” అదు ఒన్రు ఎన్రాల్ “పదబంధంతో  కలిపి చూడాలి.   అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్బెరుమానార్ జీవాత్మ శరణాగతి మాత్రమే ఉపాయమని ,అది మాత్రమే శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదాల దగ్గరకు చేరుస్తుందని తెలుసుకుంటాడు అంటారు .  మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఈ జీవాత్మ శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదాలను చేరటానికి ఇది ఒక్కటే ఉపాయం అని తెలుసుకుంటాడు. అలా భావించడం కూడా  తప్పు అని శాస్త్రం  చెపుతుంది , ఈ భావన ఆయనదగ్గరికి  చేరటానికి పెద్ద అడ్డంకి కావచ్చు. సంపూర్ణ శరణాగతి అంటే అన్నింటిని ఆయన నిర్ణయానికే వదిలి వేయాలి అని సూచిస్తుంది.  కాబట్టి ఈ  “ఓం” అనే పదానికి అర్ధం జీవాత్మ  శరణాగతిని ఉత్తమ మార్గంగా అంగీకరించాడని  మరియు “ఇలియాదే ” అనే పదాన్ని అతను నిజంగా ఆచరించినట్లు  సూచిస్తుంది.

ఇత్తలైయాల్ యేదుమిల్లై ఎన్ఱు  ఇరుందదు తాన్ ……..శరణాగతి చేసేవాడు ఏమని భావిస్తాడు? అన్న ప్రశ్నకు భగవంతుడిని పొందడానికి మన దగ్గర సాధనమేమి లేదు అని ఆకించన్యము పాటించటమే ఉపాయమని జవాబు అని గ్రహించాలి . ఆయన కృప తప్ప మరేదీ సాధనం కాదు. ఈ ఆకించన్యమే జీవాత్మాను భగవంతుడి దగ్గరకు చేరుస్తుంది.

అత్తలైయాల్ వంద అరుళ్ …….ఆయన్ జీవాత్మల మీద చూపించిన కృప వలన లభిస్తుంది. శరణాగతి ఒక్కటే ఉపాయమని శాస్త్రాలన్నీ ధృడంగా చెప్పబడింది. ఇది తెలిసిన తరవాత ఇతర కర్మలు, జ్ఞాన, భక్తి యోగలన్నింటినీ పూర్తిగా వదిలి వేయాలి . ఇలా చేయటము వలన  శరణాగతి మార్గమొక్కటే మనకు గతి అన్న నమ్మకము,విశ్వాసము స్థిరపడతాయి.     అలా కూడా భావింపరాదంటారు, ఎందుకంటే  ‘ భగవంతుడొక్కడే కృప చేసేవాడు కదా! ‘ ఒక్కడే ‘ అన్న చోట ‘ ఏ ‘ వకారం కర్మ, జ్ఞాన , భక్టి యోగాలు సాధనాలు కావు , శ్రీమన్నారాయణుడు మాత్రమే ఉపాయమని స్పష్టంగా తెలియచేస్తుంది.  శ్రీమన్నారాయణుడు కృప చూపితే మరి ఇతర సాధనాలతో పని లేదు.

 “వెఱిదే అరుళ్ సెయ్వార్” అనే  తిరువాయిమొళి పాశుర వ్యాఖ్యానంలో ఈ విషయాన్నే  చెప్పారు.   శ్రీమన్నారాయణుడే కృప చేయటం  వలన చేతనుడు చేయ వలసిన యోగాలు ఏవీ లేవు. ఈ విషయాన్ని అవగాహన చేసుకున్న వాడు శ్రీమన్నారాయణుడే కృప చేస్తాడని నీర్వ్యాపారంగా ఉండాలంటే దానికి కూడా ఆయన కృప అవసరం.  నీర్వ్యాపారంగా ఉండాలంటానికి కూడా ఆయన కృప అవసరమా? అంటే అవసరమే . క్షణకాలమైనా  నీర్వ్యాపారంగా ఉండటం ఎవరికీ సాధ్యంకాదు. కరచరణాలో, మనసూ నిరంతరం పని చేస్తూనే ఉంటుంది ‘అని భగవద్గీతలో చెప్పబడింది. కాబట్టి  నీర్వ్యాపారంగా ఉండటానికి కూడా ఆయన కృప కావాలి. భగవంతుడిని ఆశ్రయించామనో ,ఆయనను  ఆశ్రయించామని  భావించటం  వలననో ఫలితాన్ని పొందటం లేదు. ఈ విషయాన్నే “వాళుం సోంబర్” అన్నారు తొణ్డరడిపొడి ఆళ్వార్లు.

పెరియాళ్వార్లు  “నిన్నరుళే పురిందిరుందేన్ ” అన్నారు.

“ఎన్ ఉణర్విన్ ఉళ్ళే ఇరుత్తినేన్” అన్నారు నమ్మాళ్వార్లు.

“ఉన్ మనత్తినాల్ యెన్ నినైందు ఇరుందాయ్” అన్నారు తిరుమంగై ఆళ్వార్లు.

“నిరందరం నినైప్పదాగ నీ నినైక్క  వెండుమే” అన్నారు తిరుమళిసైపిరాన్.                                                    “ సిరు మానిడవర్ నాం సెయ్వదెన్” అన్నారు ఆందాళ్.

తిరుకణ్ణమంగై ఆండాన్ ఈ విధానాన్నే అవలంభించారు. ముముక్షుపడి చూర్ణికలో (230)  “అవనై ఇవన్ పఱ్ఱుం పఱ్ఱు అహంకార గర్భం,  ఆవధ్యకరం. ఆవనుడయ స్వీకారమే రక్షకం” అన్నారు.

తిరువాయిమొళి పదిగం 6.10 (ఉలగముండ పెరువాయా), “ఆవావెన్నుం” పాశుర ఈడు వ్యాఖ్యానంలో చెప్పిన ఒక ఐతిహ్యాన్ని ఇక్కడ చెపుతున్నారు.

నంజీయరును చూసి నంపిళ్ళై , “స్వామి పంచమోపాయం ఉంది అని చెపుతున్నరు కదా! అలా ఒకటి ఉందా? ” అని అడగగా ,’ అలా ఒకటి ఉన్నట్లు మాకు తెలియదు. చతురోపాయం మాత్రమే భగవంతుడిని పొందడానికి మార్గము ‘ అని చెప్పారు. అరుంపదంలో ‘ చతుర్థోపాయమైన పరమాత్మను తప్ప వేరు ఉపాయాలేవీ లేవు అని చెప్పడానికి ఈ సంవాదం ఉపకరిస్తుంది అని చెప్పబడింది.

ఆడియెన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/01/prameya-saram-5/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org