Daily Archives: September 19, 2017

thiruvAimozhi – 5.10.1 – piRandha ARum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fifth Centum >> Tenth decad

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the first pAsuram, AzhwAr mercifully explains the meaning of this decad briefly in this pAsuram saying “your birth etc touch my internal spot [heart] and weakens me; when will I be removed of this weakness and sustain myself to enjoy you?”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the first pAsuram, AzhwAr mercifully explains the birth and activities of krishNa briefly.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.


piRandha ARum vaLarndha ARum periya bAradham kai seydhu aivarkkuth
thiRangaL kAtti ittuch cheydhu pOna mAyangaLum
niRandhanUdu pukkenadhAviyai ninRu ninRu urukki uNginRa ich
chiRandha vAn sudarE! unnai enRu kol sErvadhuvE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

piRandha – (as said in “ajAyamAna:“, “nArAyaNAth” and “ajOpisan“, though being not bound by karma and having unfailing nature, born for the sake of protecting his devotees as one amongst the [worldly] species) born
ARum – way
vaLarndha – grew (to have his enemies destroyed and to sustain himself with the materials which are dear to his devotees)
ARum – way
periya bAradham – in mahAbhAratha [war]
kai seydhu – arranging the armies
aivarkku – for the five pANdavas
thiRangaL – the means for victory
kAtti ittu – revealing
seydhu – completing the purpose of his incarnation (by favouring his devotees and destroying the others)
pOna – returning to his own radiant abode
mAyangaLaum – amazing ways
niRandhan – for the inner region of my heart
Udu – inside
pukku – entered
enadhu – my
Aviyai – AthmA
ninRu ninRu – moment after moment
urukki – melting to be fluid
uNginRa – consuming;
i – being present for me always
siRandha – matching
vAn – infinite
sudarE – Oh one who is having radiance!

(to enjoy these without being weakened by these aspects)
unnai – you
enRu kol – when
sErvadhu – will I reach?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

The way krishNa was born, the way he grew up, the way he arranged the armies in mahAbhAratham for the five pANdavas and revealed the means for their victory, and the amazing ways of completing the purpose of his incarnation and returning to his own radiant abode have all entered inside the inner region of my heart and are melting my AthmA moment after moment to become fluid and consume me; oh one who is being present for me always, is having matching and infinite radiance! when will I reach you?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • piRandha ARum – He was born to break the shackles of his parents. Is there anyone who takes birth eliminating the bondage of the parents who give birth to him? They (vasudhEva and dhEvaki) thought that he was the one who was binding them [just as anyone would think about a child bringing in restrictions in their lifestyle]; unable to bear it, he eliminated their bondage. As said in periya thirumozhi 8.5.1 “thandhai kAlil vilangaRa”, did he not take birth to remove the knot in the feet of his parents?
  • piRandha ARum – Dear child! Should there at least not be a lamp lit! you were yourself born as the light. As said in thiruppAvai 5 “Ayar kulaththil thOnRum aNi viLakku” (the beautiful lamp which appeared in the cowherd clan).
  • piRandha ARumAzhwAr is thinking about emperumAn who is not bound by karma, is taking birth as an individual bound by karma, having the protection of his devotees as his purpose while assuming such births, having their time of danger as the time for his birth, taking birth without minimizing any of his opulence, making his divine spiritual form available for everyone to enjoy and eliminating the birth of those who meditate upon his birth. AzhwAr thinks about the various aspects such as “they [parents of krishNa] being imprisoned and emperumAn to be born to them, for our sake”.
  • piRandha ARum – As said in SrIvishNu purANam 5.3 “AvirbhUtham“, why is AzhwAr not saying “thORRinavARum” (appearing) [piRandha is casual, thORRina is more poetic and signifies divinity]? AzhwAr is using the term “piRandhvARum” since while samsAris live in womb for 10 months, emperumAn as SrI rAma lived in the womb for 12 months as said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 18.8 “thadhaScha dhvAdhaSEmAsE” (in the 12th month of chaithra), since his mother kausalyA suckled him and since SrI rAma suffered when he could not get mother’s milk, and since he placed himself in a humble position to be bound and beaten by his mother [yaSOdhA]. Just as one who saw a pit in the morning, would fall in it in the night, AzhwAr is so bewildered that he became unconscious thinking about krishNa’s grown up [growing up] stage by saying previously in thiruvAimozhi 1.3.1eththiRam” (how is it possible?); he is now getting to that same state by going further back [up to  the stage of krishNa’s birth]. It is well known that AzhwAr fell unconscious there saying “eththiRam” and here saying “piRandhvARum“. SrI bharathAzhwAn while being separated from SrI rAma, fell unconscious and was helplessly surrounded by his mothers and all, and SrI SathrugnAzhwAn became frightened to near him and became dumb-founded on seeing his state as said in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 87.4 “Sathrugna: anantharasthitha:” (Sathrugna stood helplessly); similarly, AzhwArthirunagari is praised in thiruviruththam 100 “nallAr navil kurugUr” (kurugUr which is the abode for noble people), all the wise people (devotees) from all over the world came there and became bewildered seeing AzhwAr‘s state.
  • vaLarndha ARum – If one thinks about krishNa’s growing up, his birth seems relaxing. While he was born in the prison cell, was he given birth to be raised as one amongst the worldly children?
  • vaLarndha ARum – He grew up to kill pUthanA et al and to nourish the devotion of yaSOdhA et al as said in periyAzhwAr thirumozhi 1.7.11 “thAyar magizha onnAr thaLarath thaLar nadai nadandha” (emperumAn who walked like a child for the joy of his devotees and to weaken the others). They relished his actions as said in periyAzhwAr thirumozhi 3.2.6 “midaRu mezhu mezhuththOda veNNey vizhungip pOy padiRu pala seydhippAdi engum thiriya” (Eating butter which is best for the throat and roaming around in this town).
  • vaLarndha ARum – As he stretched his divine feet, both the unfavourable ones and favourable ones were freed from their bodies [in case of unfavourable ones, they were killed; in case of favourable ones, their belongings were taken away and were eventually liberated to serve him eternally]; as said in periyAzhwAr thirumozhi 3.5.1 “pottaththuRRi” (consuming quickly) and periyAzhwAr thirumozhi 2.9.1 “veNNey vizhungi veRum kalaththai veRpidai ittu” (consuming the butter and breaking the pots by throwing them on the ground), he consumed the belongings of the favourable ones. In this manner he mercifully grew up to have the enemies bite the dust, himself consume ghee and his devotees enjoy by having his dharSan.
  • periya bAradham – Popularly known as mahAbhAratham.
  • kai seydhuAzhwAr is thinking about kaNNan emperumAn himself setting the army etc and other warfare activities.
  • aivarkkuth thiRangaL kAtti ittu – In his childhood days, his existence itself caused the enemies to die; darkness and light cannot co-exist; once he grew up, he became subservient to his favourable ones.
  • thiRangaL kAtti ittu – AzhwAr is explaining various acts of krishNa [during the war] such as going as messenger, being the charioteer, picking up arms after vowing not to do so, changing day into night, revealing the life spots of enemies etc.
  • seydhu – doing so
  • pOna mAyangaLum – The amazing act of leaving this samsAram (material realm) after some time instead of [permanently] residing here, where though he descended for the protection of his devotees and favour them by eliminating their dangers, they would fight with him instead of being grateful towards him. As said in mahAbhAratham “kruthvApArAvatharaNam pruthivyA: pruthulOchana: mOhayithvAjagathsarvam kathassvamsthAnam uththamam” (The wide-eyed krishNa, eliminated the burden of the earth, mesmerized the whole world and ascended to his divine abode) – mercifully incarnating here, fulfilling all the tasks for his favourable ones, smashing all his enemies with his stick, capturing his devotees with merciful glances, and [in turn] tormenting both favourable and unfavourable ones and finally leaving this abode! svam sthAnam uththamam – Just as everyone opposes emperumAn here [in this material realm], everyone accepts emperumAn there [spiritual realm].
  • niRandhan Udu pukku – It is not a superficial thing, it pierces the internal/confidential heart and torments.
  • enadhu Aviyai – Others, even after hearing about these subject matters, spent their lives eating, dressing up and roaming around.
  • Aviyai ninRu ninRu urukki – AthmA which is said in SrI bhagavath gIthA 2.24achchEdhya: … adhAhya:” (cannot be cut, burnt), is constantly being broken here.
  • ninRu ninRu urukki uNginRa – Though these activities happened once, they are tormenting me repeatedly.
  • ich chiRandha vAn sudarE – Oh one who is having matching infinite beauty! emperumAn acquires  more radiance as he takes on more births.
  • ich chiRandha – Though it happened in the past, for AzhwAr everything appears in front of his eyes, as if it is happening in the present. Also said as, the bright light (emperumAn) of the spiritual sky became the best after descending here. Everything upto “ich chiRandha vAn sudarE” can be construed as adjective for that [ich chiRandha vAn sudarE]. Another explanation is by saying “urukki uNginRa“, these are highlighted as qualities – that is, all these aspects are making AzhwAr melt. This is the preferred explanation.
  • unnai enRu kol sErvadhuvEAzhwAr is praying to emperumAn to mercifully allow him to enjoy emperumAn by sustaining himself. Alternative explanation – “sErugai” is construed as uniting of emperumAn and AzhwAr, and as AzhwAr asking “when will I be free from getting weakened by meditating upon you in separation and unite with you without ever being separated?”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mudhal thiruvandhAdhi – 98 – pon thigazhum mEni

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

< Previous


Why point out a fault in Siva that he took gangA which has connection with the divine feet of emperumAn on his shining matted hair? He is being called Isvaran (one who controls) and is responsible for the function of destruction. AzhwAr says that he got the quality of being Isvaran because he is the body (SarIram) of emperumAn and not of his own nature.

Let us look at the pAsuram and its meanings:

pon thigazhum mEnip purisadai am puNNiyanum
ninRu ulgam thAya nedumAlum enRum
iruvar angaththAl thirivarElum oruvan
oruvan angaththenRum uLan

Word by Word Meaning

pon thigazhum mEni – having a form which shines like gold
puri sadai – platted, matted hair
am puNNiyanum – rudhra [Siva] who has beautiful puNyam (virtuous deeds)
ninRu ulagam thAya nedumALum – sarvESvaran (lord of all) who stood and measured all the worlds
enRum – always
iruvar angaththAl thirivarElum – even if they roam around with two [different] forms
oruvan – one among them, Siva,
oruvan angaththu – holding on to the divine body of nArAyaNa
enRum – at all times
uLan – will sustain


pon thigazhum mEnip puri sadai – having a physical form shining like gold and having platted, matted hair.

am puNNiyanum – Siva did penance beautifully and observed means by himself. emperumAn has a comfortable form resembling dark clouds [being magnanimous, ready to pour benefits on everyone]. The golden form of Siva which is like fire, indicates that his form is the exact opposite of emperumAn’s. That Siva is different from emperumAn is brought out by his matted hair, which is the exact opposite of the long crown that emperumAn has. From these two verses, it is clearly mentioned that emperumAn is superior to Siva in every way.

am puNNiyanum – mahAbhAratham SAnthi parvam 20-12 says “mahAdhEvasarvayagyE mahAthmA hUthvAthmAnam dhEvadhEvO babhUva” (rudhra, the mahAthmA (great soul) in the sarvayagya (a kind of ritual) offered himself as the havis (a material which is given as an offering during the ritual) and became a dhEvadhEvan (dhEva among the dhEvas)). Due to the grace of emperumAn, rudhra (Siva) who had carried out sinful deeds, reached an exalted state and hence AzhwAr calls him as puNNiyan (one who has done virtuous deed).

ninRu ulagam thAya nedumAlum – emperumAn had carried out many exalted deeds, as per his desires. He is also the sarvESvaran (Lord of all) who kept his divine feet on the heads of Siva and others, without any distinction.

enRum iruval angaththAL thirivarElum – even if they exist with two different forms always

oruvan oruvan angaththu enRum uLan – one (Siva) is the body of another (nArAyaNa) and exists. Or, one (Siva) would reside in a part of the divine form of the other (nArAyaNa) and have his existence. Hasn’t nammAzhwAr mercifully said in thiruvAimozhi 1-3-9valaththanan thirupuram eriththavan” (the one on the right side of emperumAn’s divine form is Siva who burnt the three towns)! Thus, hasn’t nammAzhwAr mercifully said in thiruvAimozhi 4-10-3paran thiRam anRip pallulagIr dheyvam maRRillai” (there is no other deity without being under the control of emperumAn)! [the inference is that this 98th pAsuram of poygai AzhwAr is the root for nammAzhwAr’s pAsuram in thiruvAimozhi 4-10-3].

We shall consider the 99th pAsuram next.

adiyEn krishNa ramanuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 14

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< పాశురము 13



దేహమున్నంతవరకూ కుల,మత, జాతి, స్థితి బేధములు తప్పవు కదా అన్న ప్రశ్నకు సమాధాన ముగా ఈ పాశురము అమరినది. వాటి వలన ప్రయోజనమేమున్నది? అందరికి ఆ లక్ష్మీపతి శ్రీపాదములే ఉత్తా రకములు అంటున్నారు ఇక్కడ .

“ బూదంగళ్ ఐందుం పోరుందు ఉడంబినార్ పిఱంద

సాదంగళ్ నాన్గినోడుం సంగాతమాం- బేధం కొండు

ఎన్న పయన్ పెరువీర్ ఎవ్వుయిరుక్కుం ఇందిరై కోన్

తన్నడియే కాణుం  శరణ్ “


బూదంగళ్ ఐందుం పోరుందు = మృణ్, అప్, అనలం, వాయు, ఆకాసము అనే పంచబూతాత్మమయమైనది

ఉడంబినాల్ =  శరీరముతోను

సాదంగళ్ నాన్గినోడుం = నాలుగు వర్ణములతోను ( బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ,వైశ్య,శూద్ర )

సంగతమామ్-= చేరివున్న

భేదంకొండు పిఱంద = భేదములతో పుట్టి

ఎన్న పయన పెరువీర్ = ఏమి ఫలితం పొందుతారు

ఎవ్వుయిరుక్కుం = సర్వ ప్రాణులకు లక్ష్మీనారాయణని శ్రీపాదములే శరణ్యములు గ్రహించండి

ఇందిరై కోన్ = లక్ష్మీనారాయణని

తన్నడియే = శ్రీపాదములే

శరణ్ =శరణ్యములు

కాణుం = తెలుసుకోండి ,గ్రహించండి


“ బూదంగళ్ ఐందుం  పోరుంది ఉడలినాల్ పిఱంద “‘

“మంజు సేర్ వానెరి నీర్ నిలం కాలివై మయక్కి నిన్ ఱ

అంజు సేర్ ఆక్కై…..” అని తిరుమంగై ఆళ్వార్లు పాడారు.

“ సువై ఒళి ఊరు ఓసై నాఱఱమ్ ఇవ్వైన్దిన్ “

వగై తెరివాన్ కట్టే ఉలగు “ అని తిరు వళ్ళువర్ అన్నారు.

మట్టి మొదలైన పంచబూతముల సమాహారమే ఈ దేహము . దీని వలన ఆత్మ వేరు దేహము వేరని బోధ పడుతుంది. పైగా శరీరము సైశవము , బాల్యము, కౌమారము, యవ్వనము, ముదిమి మొదలగు మార్పులకు లోనవుతుంది , శరీరము నిలకడ లేనిది, అపార్థాలకు నెలవు. కావున ఆత్మకు ఈ శరీరము తాత్కాలిక మైన ఏర్పాటు మాత్రమే అని అర్థమవుతుంది.

సాదంగళ్ నాన్గినోడుం…. బ్రాహ్మణ, క్షత్రియ, వైశ్య, శూద్ర అని వర్ణములు నాలుగు. పంచబూతముల సమాహారమే ఈ దేహము ఈ నాలుగు వర్ణములలొ జన్మిస్తాయి .

‘నాన్గినోడుం సంగాతమాం- బేధం కొండు….పైన చెప్పిన నాలుగు వర్ణములలొ పుట్టి హెచ్చుతగ్గులు,రూప బేధాలు , రంగులో బేధములు, స్థితిలో బేధములు, ఆశ్రమ బేధములు ఇంకా అనేక రకమైన బేధములకు   లోనవుతారు. దీని గురించి  పరిమేలళగర్ అనువారు నాలుగు వర్ణాలు , నాలుగు స్థితులు , నాలుగు ఆశ్రమములు …ఇలా నాలుగు నాలుగుగా చాలా చెప్పారు.

ఎన్న పయన్  పెరువీర్….. ఈ బేధముల వలన పొంద దగిన ఫలితములేవిటని లోకులను అడుగుతున్నారు.  ఫలితము శూన్యమని తెలుస్తున్నది. పైగా నాది,నేను అన్న భావము ఏర్పడటము వలన ఆత్మ హానికి హేతువవుతున్నది. ఎన్న పయన్ కెడువీర్…( ఈ బేధముల వలన పొంద దగిన చెరుపు ఏమిటని వ్యంగాముగా ప్రశ్నిస్తే సమాధానము చాలా పెద్దగా వుంటుంది . )

ఎవ్వుయిరుక్కుం ఇందిరై కోన్ ,తన్నదడియే కాణుం  శరణ్ …… సర్వ ప్రాణులకు లక్ష్మీనారా యణుని శ్రీపాదములే శరణ్యములు అని  గ్రహించండి…. సర్వ ప్రాణులకు అనటము చేత స్వపర బేధము లేకుండా అందరికీ అని అర్థము. ఆత్మలన్నింటికీ ఆ లక్ష్మీనారాయణుని శ్రీపాదములే శరణ్యములు. మరి ఏవీ కావు అని నొక్కి చెపుతున్నారు .అలా చెప్పడము వలన పరమాత్మ ముందు బేధము లేవీ లేవు , బేధములున్నాయని చెప్పటము సరి కాదు అని తెలుస్తున్నది.

“పొదు నిన్ ఱ పొంనంకళలే తొళుమిన్    ముళు వినైగళ్ మున్నం కళలుం తొళుమిన్ “(ఇరండాం తిరువందాది -2369 ) అన్నారు బూదత్తాళ్వావార్లు. తామర పూవులో నివసించే శ్రీమహాలక్ష్మి నాధుడు అందరికి సమానమే అని “ పొదు “ అన్న ప్రయోగముతో తెలుపుతున్నారు. దేవాలయములలో సేవించుకొవటానికి వెళ్లి నవారందరికి సమానముగా శ్రీశఠారి అనే  ఆయన శ్రీపాదాలను తలపై ఉంచటము చూస్తున్నాము కదా !అందువలన పరమాత్మ ముందు అందరు సమానమని స్పష్ట్టమవుతున్నది.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-14-buthangkal-aindhum/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

mudhal thiruvandhAdhi – 97 – pidi sEr kaliRu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

< Previous


AzhwAr had said in the previous pAsuram that emperumAn is both the good and bad deeds (puNyam and pApam) and that he is very pure. When asked, aren’t gangA etc pure, he says, in this pAsuram, that they attained their pure state because of their connection with him. This pAsuram is like an explanation to the previous pAsuram.

Let us go through the pAsuram and its meanings:

pidi sEr kaliRaLiththa pErALA un than
adi sErndhu aruL peRRAL anRE podi sEr
anaRku angai ERRAn avirsadaimEl pAyndha
punaR gangai ennum pErp pon

Word by Word Meanings

pidi sEr – roaming with female elephant
kaLiRu – gajEndhra AzhwAn [a male elephant]
aLiththa – protected
pErALA – Oh magnanimous entity!
podi sEr – applying ashes
anaRku – for fire
am kai ERRAn – one who held his hand, that rudhra’s
avir sadai mEl – on his shining matted hair
pAyndha – fell
punal – having [copious] water
gangai ennum pEr – having the name gangA
pon – great gold
un than adi sErndhu – attaining your divine feet
aruL peRRAL anRE – did she not get your grace!


pidi sEr kaLiRu aLiththaAzhwAr is referring to gajEndhra (male elephant) who was roaming with a female elephant. The implication here is that he does not know anything other than roaming with his female elephant. bruhadhArNyaka upanishath 4-4-23 says “SAnthO dhAntha uparathasthithikshu:” (SAsthras, the sacred texts, say that only that person who is able to control his external and internal sensory perceptions and who dissociates himself from worldly pursuits, is fit to reach SrIvaikuNtam). Engaging with worldly pursuits instead of with emperumAn is considered as sinful deed (however gajEndhran was habituated to roaming with his female elephant). If emperumAn had protected such an entity, sin (or virtue) should be considered as what is decided by emperumAn. While gajEndhra was thinking of his female elephant, emperumAn was thinking of gajEndhra! Did gajEndra not think of emperumAn before? Thinking of his female elephant is his status, until now, says AzhwAr. Thus, birth [whether born in a noble heritage or a lowly heritage], deed [good or bad] etc are not the apt features to be considered. emperumAn’s thought (mercy) alone gives the benefit, says AzhwAr.

aLiththa pErALA – Oh the great one, who protected that gajEndhra! It is implied here that if emperumAn protects one who is not apt, anything becomes acceptable when carried out by emperumAn.

pERALA – is your grace only this much! Hasn’t nammAzhwAr too mercifully stated in his thiruvAimozhi 3-3-5sOdhiyAgi eLLa ulagum thozhum AdhimUrththi enRAl aLavAgumO” (Is it anything great if I say that you, having a radiant divine form and being worshipped by all the people in the world, are the supreme being, and the causative factor for all the worlds?)

un than adi sErndhu aruL peRRAL anRE – did not gangA get all the greatness only after attaining your divine feet! This implies that dharmam (righteousness) is  under the control of emperumAn.  Isvara samhithai says “gruhIthvA dharmapAnIyam” (taking gangA who is the epitome of righteousness). gangA is referred to as righteousness because of her connection with emperumAn. He graces others to become pure.

podi sEr – Siva, who has applied ashes. Alternatively, Siva who is reclining on ahses.

anaRku angai ERRAn – Siva, who is holding fire in his beautiful hands. Other than carrying out such atonements, it is not possible to remove the sins of Siva. Even his thought that he is the controller of all is an exotic one. emperumAn protected such Siva only by keeping his original nature in mind.

avir sadai mEl pAyndhu – gangA who has such water which flowed through the shining matted hair of Siva.

undhan adi sErndhu aruL peRRAL anRE – despite carrying out suitable penances such as holding fire and applying ashes all over his body, Siva did not become pure. He became purified only after holding in his head gangA, who has the connection with emperumAn through his divine feet! Has it not been mercifully stated in periyAzhwAr thirumozhi 4-7-2 “nalam thigazh sadiyAn mudik konRai malarum nAraNan pAdhath thuzhAyum” (the head of Siva has become purified since he is carrying the water from emperumAn’s divine feet. The reddish konRai flower from the head of such Siva and the greenish thuLasi from the divine head of nAraNan who is the lord of that Siva…). Hasn’t ALavandhAr too mercifully stated in sthOthra rathnam 13pAdhOdhagEna sa: Siva:” (due to the water from [emperumAn’s] divine feet, he became Siva (purified))! Oh emperumAn! Whatever is not connected to your divine feet is not pure. There is no sin which can prevent your mercy. kUraththAzhwAn too has mercifully divined in athimAnushya sthavam 53 “yath thvath priyam thadhiha puNyam apuNyam anyath” (whatever is dear to you is puNyam, the rest is pApam).

We shall take up the 98th pAsuram next.

adiyEn krishNa ramanuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 13

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< పాశురము 12




            పరమాత్మ శ్రీపాదములే పరమ ప్రయోజనము అని భావించి, అన్యప్రయోజనములను ఆశించని భక్తులైనా ,ఆత్మ వివేకము లేక ,లౌకిక విషయవాంచలలో పడి కొట్టుకు పోయే వారితో సంబంధము పెట్టు కున్నవారు ఉత్తమ భక్తులౌతారా? అన్న సందేహము కలుగక మానదు. ఆత్మ జ్ఞానము కలిగి పరమాత్మ శ్రీపాద ములే పరమ ప్రయోజనముగా భావించే భక్తులకు లౌకిక సంబంధాలు అంటవు’  అని ఆ సందేహమునకు ఈ శ్లోకములో సమాధానము చెపుతున్నారు.

“ పండే ఉయిరానైత్తుం పంగయత్తాళ్  నాయగర్ క్కే

తొమ్ డామెనత్తెళింద  తూమనత్తార్కు ఉండో

పల కత్తుం తమ్ ఉడంబై పార్థభిమానిక్కుం 



పండే = పరంపరగా

ఉయిరనైత్తుం = ప్రాణాలన్నీ

పంగయత్తాళ్  నాయగర్ క్కే = తామరపూవునే నివాసస్థానముగా చేసుకున్న లక్ష్మీనాధులకే

తొమ్ డామ్  = దాసులు   

ఎన త్తెళింద  = అని తెలుసుకున్న

తూమనత్తార్కు = పరి సుద్ధమైన  మనసు కల వారికి

పలవుం కత్తు = శాస్త్రములన్ని నేర్చి

 తమ్ ఉడంబై  = తమ దేఃములో గోచరమగు అందము, కులము ,అంతస్తు మొదలగు వాటిని

పార్తు = చూసి

అబిమానిక్కుం = అభిమానము పెంచుకొన్న 

ఉలగత్తవరోడు = లోకులతో

ఉరవు ఉండో = సంబంధము ఏర్పడుతుందా


 పండే ,ఉయిర్ తోండామ్…. అనాది కాలముగా జీవాత్మలన్నీ పరమాత్మకు దాసులే అని చెపుతున్నారు. అన్నీ అనగా కొన్ని మాత్రమే దాసులు ,మరికొన్ని కావు కాబోలు అన్నసందేహమునకు తావు లేకుండా జీవాత్మలన్నీ పరమాత్మకు దాసులే అనిఅర్థము.

పంగయత్తాళ్  నాయగర్ క్కే…(తామరపూవునే నివాసస్థానముగా చేసుకున్న శ్రీమహాలక్ష్మి నాయకుడు ).దాసులైన జీవాత్మలకు నాయకుడెవరు అంటే తామరనే నివాసస్థానముగా చేసుకున్న శ్రీమహాలక్ష్మి నాయకుడు అని ,అర్థాత్ శ్రీమహాలక్ష్మి, శ్రీమన్నారాయణులిరువురు అని బోధపడుతుంది. “నాయకునికే ” అన్న చతుర్థీ విభక్తి ప్రయోగము నారాయణునికి తప్ప మరెవరికీ దాసులము కాదు అన్న విషయాన్నిదృఢపరుస్తున్నది.   

తొమ్ డామెన త్తెళింద  తూమనత్తార్కు …. దాసులమని తెలిసిన పవిత్రమైన మనసు కలవారికి .. అంటే పైన చెప్పిన జీవాత్మలన్ని పరమాత్మకే దాసులని తెలిసిన వారు అని అర్థము. ఈ విషయము ఎక్కడ చెప్పబడింది అంటే తిరుమంత్రములో చెప్పబడింది . ఆ తిరుమంత్రము,దాని అర్థము తెలిసిన పరిశుద్ధ మనస్కులని అంటున్నారు.

ఉండో!….ఉందా! అంటే లేదు అని సమాధానము. తరువాత వచ్చే సంబధం అన్న పదముతో చేర్చి చూస్తే అర్థము బోధపడుతుంది.

పల కత్తుం తమ్ ఉడంబై  పార్థబిమానిక్కుం ….ఎంతో నేర్చినా తమ దేహమును అభిమానించటము  ( దేహాత్మాభి మానము )వీడలేదే! …వేదము, స్మృతి, ఇతిహాసము, పురాణము, తర్కము,వ్యాకరణము మొదలగు శాస్త్రముల న్నీ నేర్చినా దేహత్మాభిమానము వదల లేదు. అంటే తమ దేహమును చూసి కులము,జాతి,మతము, స్థితి                 ( బ్రహ్మచారి , సంసారి, ధనికుడు,పేద మొదలగు ),బేధముల వలన గర్వము కలిగి ఉండుట .

ఉలగత్తవరోడురవు ….ఇలా తమను జాతి ,కుల, మత,స్థితి బేధములచే గొప్పవారిగా భావించే లౌకికులతో సంబంధము

తూమనత్తార్కు…. శుద్ధమైన మనసు గలవారికి  సంబంధము ఉంటుందా ? ఉండదు.అని చెప్పుకోవాలి.

అంతరార్థము….” ఓం “ కారములోని అకారవాచ్యుడైన పరమాత్మకే “ మ “ కార వాచ్యుడైన జీవాత్మలన్నీ దాసులు అని చెప్పబడింది . ఆ జీవాత్మలన్నీ జడములకంటే భిన్నముగా జ్ఞానానందములను  కలిగి వున్నవి, జ్ఞాన స్వరూపములుగా విలసిల్లుతున్నవన్న శాస్త్రవిషయములు తేట తెల్లగా తెలిసిన వారు, ఇవేవి తెలియని దేహాత్మాభిమానము ,దాని వలన కలిగిన అహంకారము గల లౌకికులతో సంబంధము కలిగి వుంటారా?  ఉండరు. దీనికి ఉదాహరణగా ఒక చరిత్ర చెప్పబడింది. తిరువహీంద్రపురములో విల్లుపుత్తూర్ భాగవతులని ఒక సన్యాసి ఉండేవారు .ఆ ఊరి చెరువులో స్నానమాడే సమయములో బ్రాహ్మణులు  స్నానమాడే గట్టును విడిచి వేరొక గట్టులో స్నానమాడేవారు. చూసి చూసి ఒకరోజు ఒక బ్రాహ్మణులు,’మేము స్నానము చేయు గట్టు మీకు పనికి రాదో !’ అని అడిగారు. దానకి వారు,’ స్వామీ! మేము వైష్ణవులము .విష్ణుభక్తులము, విష్ణుదాసులము . మీరు కుల ,మత, జాతి ధర్మములు పాటించు వారు. దేహాత్మాభిమానమునకు దాసులు . అది మనకు పొసగదు అన్నారు. అందువలన జ్ఞానులకు లౌకికులతో పొసగదు అని ఈ పాశురములో చెపుతున్నారు.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-13-pande-uyir-anaiththum/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org