Daily Archives: September 14, 2017

thiruvAimozhi – 5.9.11 – nAmangaL Ayiram

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fifth Centum >> Ninth decad

Previous pAsuram

 

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says “Those who are experts of this decad, are best among everyone even while being in samsAram (material realm)”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr explains the result of this decad as those who can recite this decad are born with qualification to enjoy bhagavAn.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

nAmangaL Ayiram udaiya namperumAn adi mEl
sEmam koL then kurugUrch chatakOpan therindhuraiththa
nAmangaL AyiraththuL ivai paththum thiruvallavAzh
sEmam koL thennagar mEl seppuvAr siRandhAr piRandhE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

nAmangaL Ayiram udaiya – having thousand names (which are amSam (representation) of the priamary name “nArAyaNan”, as said in “pErAyiram koNdadhOr pIdudaiyan nArAyaNan“)
nam perumAn – sarvESvaran who can be surrendered by everyone claiming “our lord”, his
adi mEl – on divine feet

(while AzhwAr could not enjoy him as desired)
sEmam – the firm faith in the form of intelligence of being the bestower of tranquillity
koL – having
then – orderly
kurugUr – the leader of AzhwArthirunagari
satakOpan – nammAzhwAr
therindhu – analysed and determined (that “these divine feet are the refuge”)
uraiththa – mercifully spoke
nAmangaL – like divine names which describe him
AyiraththuL – among the thousand pAsurams
ivai – these
paththum – ten pAsurams
thiruvallavAzh – thiruvallavAzh
sEmam koL – protective
then – beautiful
nagar mEl – on this town
seppuvAr – those who can recite
piRandhu – being connected with the material body
siRandhAr – having the greatness of being able to enjoy bhagavAn

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

sarvESvaran who is having thousand names, can be surrendered to by everyone claiming “our lord”. nammAzhwAr, the leader of the orderly AzhwArthirunagari, having firm faith in the form of intelligence of such sarvESvaran’s divine feet being the bestower of tranquillity, analyzed, determined and mercifully spoke the thousand pAsurams which resemble the [thousand] divine names which describe him. Those who can recite these ten pAsurams which are on the protective and beautiful town thiruvallavAzh, will have the greatness of being able to enjoy bhagavAn even while being connected with the material body.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • nAmangaL … – As said in mahAbhAratham “dhEvO nAma sahasravAn” (The shining emperumAn who has thousand names), as he is having many divine names which describe his qualities and activities, he is well known as sarvESvaran. nam – familiarity. perumAn – sarvESvaran.
  • adi mEl sEmam koLAzhwAr who gave up all other bondage and held emperumAn’s divine feet as his refuge.
  • therindhuraiththa nAmangaL AyiraththuL ivai paththum – Analysed and spoken from the thousand pAsurams which reveal his qualities and activities as revealed by his divine names. Just as one will experience the divine qualities when reciting the thousand names, these pAsurams will also give the same experience. For those who recite this decad which is on the noble town of thiruvallavAzh. thennagar – beautiful town.
  • siRandhAr piRandhE – For an AthmA, accepting birth is the lowest point [since he is forced into it by his karma (deeds)], but for emperumAn, his birth leads to increasing his radiance; similarly since these devotees are engaged in enjoying bhagavAn right here, they too are the best. Is it not said in thiruviruththam 79 “sIdhanaiyE thozhuvAr viNNuLArilum sIriyarE” (those who worship the cool emperumAn, are greater than the nithyasUris)? Those who can practice this decad, will enter the dhivya dhESams and enjoy emperumAn unlike me who set out to go to his dhivya dhESam and suffered enroute due to lack of strength. Though their birth is due to their karma, since they are meant for him, their bodies are greater than that of mukthAthmAs (liberated souls). They are as great as bhagavAn’s incarnations which are meant for his devotees.

AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam
piLLAn thiruvadigaLE SaraNam
nanjIyar thiruvadigaLE SaraNam
nampiLLai thiruvadigaLE SaraNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

In the next article we will enjoy the next decad.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

mudhal thiruvandhAdhi – 95 – nAvAyil uNdE

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full Series

< Previous

thirumanthra upadhESam by nArayaNa rishi to nara rish (both are incarnations of emperumAn)

avathArikai

In the previous pAsuram, AzhwAr mentioned that his tongue will not praise anyone other than emperumAn. In this pAsuram, he shows his amazement at samsAris (dwellers of this materialistic realm) who are using such parts of their body (as their tongues etc) as implements for nurturing samsAram (materialistic life).

Let us go through the pAsuram and its meanings:

nA vAyil uNdE namO nAraNA enRu
ovAdhu uraikkum urai uNdE mUvAdha
mAkkadhikkaN sellum vagai uNdE en oruvar
thIkkadhikkaN sellum thiRam

Word by Word Meanings

nA – tongue (which is the implement for praising emperumAn)
vAyil uNdE – is inside the mouth (without the need for searching for it outside)
OvAdhu – many times (without getting tired)
uraikkum – apt to say
namO nAraNA enRu urai – thirumanthram
uNdE – is available
mUvAdha – not coming back
mA gadhikkaN – in paramapadham (SrIvaikuNtam) which is the goal to be attained
sellum vagai uNdE – archirAdhi mArga, the path to go [to SrIvaikuNtam] is ready

(when things are like this)
thI gadhikkaN – in the path to naragam (hell)
oruvar – some people
sellum thiRan – why are they going?

vyAkyAnam

nA vAyil uNdE – Is there a need to search outside for the tongue which is to be used for reciting the divine names of emperumAn! ISvaran (emperumAn) has already created tongue! Just as sumithrA tells lakshmaNa in SrI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 40-5”srushtathva vanavAsAya” (you have been created only for dwelling in forests), hasn’t the tongue been created only for praising emperumAn?

namO nAraNA enRu OvAdhu uraikkum urai uNdE – Hasn’t emperumAn given us the manthram (incantation) which is so simple that it can be recited ten times in a breath, instead of some manthrams such as sahasrAksharImAlAmanthram (a manthram which is made up of thousands of letters) which cannot be recited even within a day! Just as the tongue has been given by emperumAn, hasn’t this manthram been given by the same emperumAn! As said in “kim thathra bahubhirmanthrai: kim thathra bahubhirvrathai: namO nArAyAnEthi manthra: sarvArtha sAdhaka: ” (what is the purpose of other manthrams and other vrathams (vows)? The incantation namO nArayaNAya will give all benefits), hasn’t it been stated that even other incantations of emperumAn are purposeless!

mUvAdha mAkkadhikkaN sellum vagai uNdE – hasn’t emperumAn created mOksham (SrIvaikuNtam) by reaching which one does not have to return again, unlike other worlds such as swargam (heaven) from where one will be toppled after enjoying for a few days!

ennoruvar thIkkadhikkaN sellum thiRam – when such entities [tongue, thirumanthram, mOksham etc] are available without any shortcoming, how strange are the ways in which the worldly people repeatedly attain samsAram (materialistic realm)! When there is an easy, straightforward path available for getting uplifted, how are people going to difficult paths for getting destroyed and attaining meaninglessness! Hasn’t it been stated in SrI vishNu purANam 6-7-11 “anAthmanyAthmabudhdhir yA cha asvE svamithi yA mathi: samsAra tharu sambhUthi bhIjamEthath dhvithA sthitham”(the thought that something (body) is AthmA (soul) when it is not, and the thought that something is one’s own when it is not, are the seed with two parts which nurture the tree called samsAram)!

We shall move on to the 96th pAsuram next.

adiyEn krishNa ramanuja dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 11

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురము 10

10341639_946710622009229_2282824162362598681_n

అవతారిక

‘ ఆసిలరుళాల్ ‘ అన్న పాశురములో శ్రీమన్నారాయణుని తప్ప అన్య ప్రయోజనములను ఆశించని భక్తుల హృదయములో శ్రీమన్నారాయణుడు ఆనందముగా ఉండుట గురించి చెప్పారు. ‘నాళుం ఉలగుం ‘ అన్న పాశురములో  శ్రీమన్నారాయణుని ఆశ్రయిస్తూనే  అన్య ప్రయోజనములను ఆశించే భక్తుల హృదయములో   ఉండుటము ఎంత కష్టమో  చెప్పారు. ప్రస్తుత పాశురములో భగవంతుని తప్ప మరేదీ కోరని భక్తుడు చిన్న వాడైనా ప్రేమతో అర్పించేది చిన్న వస్తువే అయినా ఎంత ప్రీతితో పెద్ద బహుమానముగా భావించి స్వీకరిస్తాడో తెలియ జేస్తున్నారు.  ‘….. పొయ్యమొళి ‘అన్న పాశురములో “తినై తుణై నన్ఱి సెయ్యినుం పనై త్తుణైయగ కొళ్వార్ పయన్ తెరివార్ ”  ఇదే విషయాన్ని తెలుస్తున్నది. ఈ సందర్భములో ‘ సమస్త లోకములను కొలిచిన సందర్భములో ” ఉయర్దవర్రుక్కు ఉదవియ ఉదవియొప్పవే ” అన్నారు కంబర్.

పాశురము 11

తన్ పొన్నడి అన్ఱి మఱ్ఱొన్రిల్ తాళ్వు సెయ్యా

అన్బర్ ఉగందిట్టతు అణు వెనిలుం- పొన్ పిఱళుం

మేరువై కొళ్ళుం విరయార్ తుళాయ్ అలంగల్

మారిమా  కొండల్ నిగర్ మాల్

ప్రతి పదార్థము

విరయార్  = సువాసనతో నిండిన

తుళాయ్ అలంగల్ = తులసి మాలలుధరించిన వాడైన

మారిమా కొండల్ నిగర్ = ఘనమేఘముల వంటి శ్యామల వర్ణము కలవాడు

మాల్ = భక్తులపై పిచ్చి ప్రేమ గల శ్రీయఃపతి

తన్ పొన్నడి అన్ఱి = తన అందమైన బంగరు పాదములను తప్ప

మఱ్ఱొన్రిల్ = ఇతరములపై

తాళ్వు సెయ్యా = మనసు లయించని

అన్బర్ = భక్తులు

ఉగందిట్టతు = ప్రేమతో ఇచ్చే

అణు వెనిలుం- = అణువునైనా

పొన్ పిఱళుం = బంగారు (వెలలేని)

మేరువై = మేరు పర్వతముగా భావించి

కొళ్ళుం = స్వీకరిస్తాడు

వ్యాఖ్యానము

తన్ పొన్నడి అన్ఱి -ఇక్కడ  తన్ ‘ అంటే పరమాత్మ నిర్హేతుకముగా, సహజముగా సమస్త జీవాత్మలకు నాయకుడని స్పష్టమవుతున్నది. ‘ పొన్నడి’ అనటము వలన  జీవాత్మలకు కోరతగినవి , అందమైనవి అని బోధపడుతున్నది. ‘ తన్ పొన్నడి ‘ అనటములో భగవంతుడి శ్రీపాదములు, సకల జీవులు పొందుటకు  అధికారము గలవి , ఉన్నతమైనవి అని అర్థము.

‘ మఱ్ఱొన్రిల్ తాళ్వు సెయ్యా అన్బర్ ‘ ఆ పాదములను పొందు  అందరికీ అధికారము గలదు.  అందరూ కోరతగినవి , అందమైనవి. మఱ్ఱొన్రిల్-అనగా ఇతరములందు …సంపద, ఆత్మానుభవము, మొదలైనవి . ”  లయించుట- అనగా  ఇతరములందు లయించక పోవుట అని చెపుతున్నారు. ‘ శదిరమడవాళ్ తాళ్చియయై మదియాదు. ‘అన్న పాశురములొ ‘ తాళ్చి ‘ (తక్కువ తనము ) లాగానే ఇక్కడ ‘తాళ్వు ‘ ప్రయోగించారు.

ఉగందిట్టతు — ఆనందము… ఇచ్చినదానితో తృప్తిని పొందుట. దాస్యములో రెండు విధములు కలవు. శాస్త్ర  విహితముగా నడచుకొనుట ఒకటి , అనగా శాస్త్రములో చెప్పినందు వలన   దాసుడై వుండుట . ఉదా: భార్య శాస్త్రములో చెప్పినందు వలన భర్త పట్ల పాతివ్రతము పాటించుట , సేవలు చేయుట .’ తర్కాత్తు తర్కొండాన్ పేణి’  అని వళ్ళువర్ ఈ విషయముగా అన్నరు. రెండవది ప్రేమతో దాస్యము చేయుట , ప్రేమ వలన భర్త భార్యకు సేవలు చేయుట . శాస్త్రములో చెప్పినందు వలన కాక ప్రేమతో కైంకర్యము చేయాలని పెద్దలు చెపుతారు.దీనిని ‘ ఉగందు పణి సెయ్వదు ‘ (ప్రేమతో చేయుట  ) అంటారు.

‘ఉఱ్ఱేన్ ఉగందు పణీ సెయ్దు ఉనపాదం

పెఱ్ఱేన్ ,ఈతేఇన్మై వేండువదెంతాయ్ ‘ (తిరువాయిమొళి-10-8-10)

ఇక్కడ ‘ ఉగందు పణి సెయ్వదు ‘ (ప్రేమతో చేయుత ) అని నమ్మాళ్వార్లు అన్నరు.

ఈ విధముగా దాసులు ప్రేమతో అర్పించునవి అణువంత అయినా ……….

పొన్ పిఱళుం మేరువాయి కొళ్ళుం—అన్నారు. అనగా భక్తుడు సమర్పించే స్వల్పమైన కానుకలను మేరువంత పెద్దదిగా , గొప్పదిగా భావిస్తాడని అర్థము. దాసుడు సమర్పించే స్వల్ప వస్తువులను కాక అతడిలోని అపారమైన  ప్రేమను చూస్తాడు. దానితో భగవంతుడికి సంతుష్టీ ఏర్పడుతుంది. ఈయన ఎలాంటి వాడంటే….

విరైయార్ తుళాయలంగల్ మారిమా కొండల్ నిగర్ మాల్—సువాసనగల తులసి మాలలను ధరించి శోభిల్లువాడు.  నీలమేఘశ్యామలవర్ణుడు .

భావము: ఇంతటి నిండు మనసు కలవాడని చెప్పుట వలన ‘అన్య ప్రయోజనములను ఆశించని తన భక్తులకు తను నిండైన నీలమేఘవర్ణ రూపమును కటాక్షించి వారు ఎల్లప్పుడు ఆరూపమును చూసి తరించేందుకు వారిలో భక్తిని అభివృధ్ధి చేస్తాడు.

విరైయార్ తుళాయ్ అలంగల్, మామిమాకొండల్ నిగర్మాల్ ,తన్ పొన్నడి యన్రి మత్తొన్రిల్ తాళ్వు సెయ్య అన్బర్ ఉగందిట్టు అణువెనినుం పొన్ పిఱళుం మేరువాయ్ కొళ్ళుం ( సువాసనగల తులసి మాలలను ధరించినవాడు, నీలమేఘశ్యామలవర్ణుడు, తన భక్తులు ప్రేమతో సమర్పించే అణువంత వస్తువైనా మేరు సమానముగా ఆనందముగా స్వీకరిస్తాడు)అని అర్థము చేసుకోవాలి .

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-11-than-ponnadi/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org