Monthly Archives: May 2017

thiruvAimozhi – 5th centum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series

Previous Centum

Audio

Focus of this centum – kAruNikathva – bhagavAn’s compassion towards everyone (emperumAn as seen in vAnamAmAlai dhivya dhESam)

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the first two centums, AzhwAr explained the rakshakathva (saviourship) and bhOgyathva (enjoyability) of emperumAn who is the attainable goal; subsequently in the 3rd and 4th centums, AzhwAr explained the thadhEka anubhavathva (experiencing bhagavAn only) and thadhEka priyathva (loving bhagavAn only) of the AthmA who is the servitor of bhagavAn and the one who attains bhagavAn; thus, in the first four centums the intrinsic nature of the ever existing jIvAthmA and paramAthmA have been mercifully explained by AzhwAr; now, in the 5th and 6th centums, AzhwAr mercifully explains the upAya svIkAram (pursuit of the means) by the chEthana (sentient being) to attain ISvara (lord) who is sidhdhOpAyabhUtha (the already established and available means to attain him). In that, in this fifth centum, the intrinsic nature of the already established upAyam (means [that is bhagavAn]) is explained. Considering the loving affection towards bhagavAn only which was explained previously, AzhwAr thinking about the great love dawned in him towards emperumAn which made him instruct others “serving lord is the only goal” and determining that “the cause for this [acquired love] is, his being the means [for us to attain him]”, explains the following aspects (in each decad):

  1. emperumAn, who is the means, being bound by compassion.
  2. Due to that compasssion, how he reforms his [new] devotees through other bhAgavathas.
  3. In those reformed devotees, how he creates unlimited love [towards him] and the great desire to attain the goal.
  4. His ability of being the protector towards those who are suffering due to not attaining the goal.
  5. His ability to create pleasure and pain equally in his devotees due to them going through suffering in not attaining the goal and experiencing bhagavAn simultaneously.
  6. His ability to make his devotee confusing self to be bhagavAn and to enact bhagavAn’s actions out of great suffering in separation.
  7. His bright manifestation of being the means for those who are suffering in separation and considering themselves to be devoid of anything.
  8. His creating full faith in such means (himself) for those who are desirous of enjoying him.
  9. His creating full faith in such means for those who have acquired complete desire in enjoying him.
  10. His enabling continuous faith in such great means until the goal is attained for those who are desirous in this upAyam (means).

With these aspects, AzhwAr mercifully explains the intrinsic nature of bhagavAn, the safest means [to attain him].

We will see each thiruvAimozhi (decad) in detail.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 5th centum – audio

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

thiruvAimozhi

Previous Centum

Meanings

emperumAn as seen in vAnamAmAlai dhivya dhESam

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.11 – Atcheydhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the end, AzhwAr says “paramapadham is easy to attain for those who learn this decad”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

Atcheydhu Azhip pirAnaich chErndhavan vaN kurugUr nagarAn
nAtkamazh magizh mAlai mArbinan mARan satakOpan
vEtkaiyAl sonna pAdal AyiraththuL ippaththum vallAr
mItchi inRi vaikundha mAnagar maRRadhu kai adhuvE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

AL seydhu – engaging in service through speech (of parOpadhESam (instructing others))
Azhip pirAnai – benefactor who has the divine chakra in his hand (which is enjoyed by his devotees)
sErndhavan – having attained
vaN kurugUr nagarAn – being the leader of the distinguished AzhwArthirunagari
nAL kamazh – having very fresh fragrance
magizh mAlai – divine magizha garland
mArbinan – having on his chest
mARan – having the family name “mARan”
satakOpan – AzhwAr who is having the divine name “SatakOpa” (due to defeating the bAhyas (those who reject vEdham) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdham))
vEtkaiyAl – out of great desire (in bhagavath vishayam)
sonna – mercifully spoke
pAdal – in the form of a song
AyiraththuL – among the thousand pAsurams
ippaththum – these 10 pAsurams (which are focussed on instructing others)
vallAr – those who can recite (along with meditating upon the meanings)
kaiyadhu – in their hands’ reach
maRRu – on top of the recital itself [which is a greatly joyful result]
adhu – being present in the other side [of material realm]
mItchi inRi – with no return
vaikundham – SrIvaikuNtam
mAnagar – the great abode.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

AzhwAr who is having the divine name “SatakOpa” and the family name “mARan”, who is having attained emperumAn, the benefactor who has the divine chakra in his hand, by  engaging in service through speech,  is the leader of the distinguished AzhwArthirunagari and is having divine and very freshly fragrant magizha garland on his chest, out of great desire, mercifully spoke these 10 pAsurams among the thousand pAsurams in the form of a song. Those who can recite them, will have the great abode SrIvaikuNtam which is present in the other side, from where there is no return, in their hands’ reach, on top of the recital itself.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • Atcheydhu AzhippirAnaich chErndhavanAzhwAr who attained emperumAn by serving him. He surrendered to sarvESvaran in the proper manner. That is, as said in SrI vishNu dharmam “vichithrA dhEhasampaththir ISwarAya nivEdhithum | pUrvamEva kruthA brahman hasthapAdhAdhisamyuthA ||” (Oh brAhmaNa! To offer oneself and other materials, AthmA previously got connected to the amazing body with hands and legs), instead of misusing the faculties bestowed by emperumAn, engaging them in the apt matter as said in thiruvAimozhi 2.3.4thandha nI koNdAkkinai” (You who created me, accepted me subsequently) and attaining him. The means for accepting the servitude is in emperumAn’s hands [the divine chakra]. As he [sudharSana chakkaraththAzhwAr] is engaged in servitude, he engaged AzhwAr also in servitude.  As the divine chakra is united with emperumAn’s hands, AzhwAr too united with him.
  • sErndha – Like a broken ship reaching the shore. Atcheygai means rendering service. Service can be of 3 types – mAnasa (by mind), vAchika (by speech) and kAyika (by body/actions). Among these, AzhwAr is not the one for mAnasa and kAyika kainkaryams. This is because, his nature is as explained in periya thiruvanthAdhi 34 “kAlAzhum nenjazhiyum kaNsuzhalum” (my feet does not remain stable, my heart is melting and my eyes are spinning). So, his service can only be through speech. [Here is a detailed analysis of the nature of the service done by AzhwAr in this decad/pAsuram] Does it say that AzhwAr served by singing thiruvAimozhi? No. If that is the case, this pAsuram should be in the last decad, that is in “muniyE nAnmuganE“; or it should have been part of the first pAsuram of thiruvAimozhi which is the essence of the whole prabandham; or, it should have been part of “pugazhu nal oruvan” decad (thiruvAimozhi 3.4), where AzhwAr performed kainkaryam by speech. Alright, shall we say that AzhwAr served by speech by mercifully explaining bhagavAn‘s supremacy after eliminating any doubts of supremacy for other dhEvathAs? No. That was already done in first pAsuram itself. Shall we say that AzhwAr is determining who is supreme and instructing the same to others? No. That was already done in thiruvAimozhi 2.2thiNNan vIdu” and thiruvAimozhi 2.8aNaivadhu aravaNai mEl“. Shall we say that this is explaining emperumAn‘s supremacy in archAvathAram? No. That was already done in thiruvAimozhi 3.6seyya thAmaraik kaNNan“. Shall we simply say that AzhwAr is instructing others? No. That was also already done in thiruvAimozhi 1.2vIdu min muRRavum” and many other places. So, what is the scope of this decad “onRum dhEvum“? On hearing AzhwAr mercifully saying “thirukkurugUr adhanuL paran thiRam anRip pallulagIr dheyvam maRRillai pEsuminE” (thiruvAimozhi 4.10.3), that is “polindhu ninRa pirAn” is the supreme lord, and seeing what is shown in “kabAla nan mOkkaththuk kaNdu koNmin” (thiruvAimozhi 4.10.4), everyone in this universe was reformed and became SrIvaishNavas; they became reformed to be performed mangaLASAsanam by AzhwAr. He dedicates a separate decad “poliga poliga” for such mangaLASAsanam. This samsAram which was unable to reform even by sarvESvara through his incarnations, was reformed by AzhwAr’s efforts. So AzhwAr is saying “Atcheydhu Azhip pirAnai chErndhvan” (having attained emperumAn through his servitude) since by his instructions he has reformed the entire universe so that he need not try to establish who is the supreme anymore [since everyone accepted his instructions and became SrIvaishNavas already] as said in thiruvAimozhi 5.2.4 “idam koL samayaththai ellAm eduththuk kaLaivana pOlE thadam kadal paLLip perumAn thannudaip pUdhangaLE” (To eliminate all the wrong philosophies, the devotees of the lord who is reclining in milk ocean, are spread everywhere).
  • vaN kurugUr nagarAn – The cause for all these auspiciousness is the birth in this dhivyadhESam.
  • nAL kamazh magizh mAlai mArbinan – In “naNNAdhAr muRuvalippa” decad, previously AzhwAr’s garland had become dry on seeing the sufferings of the samsAris (worldly people); now – on explaining the supremacy of bhagavAn, and becoming confident that there is no more sufferings for them, the garland became fresh.
  • mARan satakOpan – He is the mruthyu (agent of death) for the hurdles in attaining bhagavAn.
  • vEtkai … – He is not of the nature, where he is advising those who humbly approached him to learn these; it is out of his desire [and compassion], he is mercifully explaining this decad among the thousand pAsurams; for those who are well versed in this decad, the great abode of SrIvaikuNtam is within their hands reach and there is no return from there too.
  • maRRadhu … – Both SrIvaikuNtam and leelA vibhUthi are at their disposal. maRRu is just an avyaya (no meaning, a word to just fulfil the poetic meter), the return-less paramapadham is within their hands. paramapadham is in their hands completely. Another explanation – the ultimate goal is knowledge about bhagavAn; the abode which matches such knowledge is also easy to attain for them. Another explanation – The great abode of SrIvaikuNtam is the other world, which is opposite to this samsAram. That is in their hands.

AzhwAr thiruvadigaLE SaraNam
emperumAnAr thiruvadigaLE SaraNam
piLLAn thiruvadigaLE SaraNam
nanjIyar thiruvadigaLE SaraNam
nampiLLai thiruvadigaLE SaraNam
vadakkuth thiruvIdhip piLLai thiruvadigaLE SaraNam
periyavAchchAn piLLai thiruvadigaLE SaraNam
vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar thiruvadigaLE SaraNam
jIyar thiruvadigaLE SaraNam

In the next article we will enjoy the next decad.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 3

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురం 2

పాశురము-3

215617_193460284032348_5892816_n-248x300

ఆనై యిడర్ కడింద ఆళి అంగై అంపుయత్తాళ్
కోనై విడిల్ నీరిల్ కుదిత్తెళుంద మీన్ ఎనవే
ఆక్కై ముడియుంపడి  పిఱ్ఱత్తల్ అన్నవంత్తాళ్
నీక్క మిల్లా  అన్బర్ నిలై 

ప్రతిపదార్థము

ఆనై = గజేంద్రుడికి

యిడర్ = మొసలి వలన ఏర్పడిన కష్ఠము

కడింద = పోగొట్టిన

ఆళి అంగై = సుదర్శనమనే శంఖమును చేతిలో ధరించిన వాడు

అంపుయత్తాళ్   కోనై = లక్ష్మి దేవికి నాయకుడిని

విడిల్ = విడిపోవుట

నీరిల్ = నీటి నుండి

కుదిత్తెళుంద = ఎగిరి దూకిన

మీనెనవే = చేప లాగ

ఆక్కై ముడియుంపడి పిఱ్ఱత్తల్  = శరీరమే నశించి పోవు స్థితి ఏర్పడినట్లు

అన్నవంత్తాళ్ = ఆ శ్రీదేవికి స్వామి అయిన వాడి శ్రీపాదములను

నీక్క మిల్లా = ఎడబాటు లేకుండా వుండటము

అన్బర్ నిలై = అభిమానులు కోరుకునే స్థితి

భావము

విశ్లేషములోని దుఃఖమును, సంశ్లేషములోని ఆనందము అనే పర భక్తి స్థితిని గురించి మునుపు చెప్పారు. ఈ పాశురములో పర భక్తి తరువాతి స్థితి అయిన పరమ భక్తిని గురించి చెప్పారు. అనగా విశ్లేషమును భరించలేక ప్రాణములు విడుచు వరకు భక్తి పార్వశ్యమును పొందుటను ఉదాహరణ సహితముగా చెపుతున్నారు.

వ్యాఖ్యానము

పురాణములలోను, ఆళ్వార్ల పాశురములలోను గజేంద్ర మోక్షము చరిత్ర తరచుగా వస్తూవుంటుంది. గజేంద్రుండంటే  ఏనుగుల రాజు. అది ఒక తామర పూవును శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు సమర్పించాలని తామరల కొలనులోనీకి దిగి స్నానము చేసి , ఒక తామరను కోసి వొడ్డు ఎక్కుతూ వున్నప్పుడు ,  శాపవశాత్తు చాలా కాలముగా ఆ కొలనులోఈ ఏనుగుకొసము ఎదురు చూస్తూ వున్న మొసలి దాని కాలిని పట్టేసింది . ఏనుగు వొడ్డుకు, మొసలి నీటీలోకి లాగుతూ1000 దేవ సంవత్సరములు గడచి పోయాయి. మొసలికి నీటిలో బలముఎక్కువ . ఏనుగుకు నీటిలో బలము తక్కువ శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదములకు తామరను సమర్పించలేక పోయానన్న భాదతోను దాని బలము తగ్గసాగింది.

ఇక ఏ మాత్రము దు:ఖమును భరింప జాలనని గజేంద్రుడు భక్త రక్షకుడైన శ్రీమన్నారాయణుడే రక్షకుడని భావించి ,”నారాయణా !మణివర్ణా, పన్నగ శయనా ,నా బాధలను తొలగించవా ” అని పిలవగానే భగవంతుడు పరుగు పరుగున వచ్చి మకరిని సమ్హరించి గజేంద్రుని దుఃఖమును తీర్చాడు.  గజేంద్రుని దుఃఖము మకరి నోటిలో పడి తన శరీరము బలమును కోల్పోయి మరణము సమీపించినందులకు కాదు. తాను తొండముతో తుంచి పట్టుకున్న తామర పూవును శ్రీమన్నారాయణుని శ్రీపాదాలకు సమర్పించలేక పోయినందుకు. శ్రీమన్నారాయణుడు పరుగున వచ్చి  గజేంద్రుడు  పట్టుకొని వున్న తామర పూవును స్వీకరించి దాని దుఃఖమును తీర్చాడు అని చరిత్ర. ఇక్కడ ” యానై ఇడర్ కడింద ‘ అన్న ప్రయోగము వలన తెలుస్తున్నది.

ఆళి అంగై –”  చేతిలో చక్రమును ధరించి యున్న ” అని అర్థము. గజేంద్రుడినిరక్షించడానికి దాని శత్రువైన మకరిని సంహరించడానికి వెళ్ళినప్పుడు  చేతిలో చక్రమును ధరించారని చెపుతున్నారు.

” మళుంగద వైన్నుదియ చక్కర నల్ వలత్తై

తొళుంగాదర్ కళిరళిప్పాన్ పుళ్ళూర్దు తోడ్రినయే ”

అని నమ్మాళ్వార్లు పాడారు. గజేంద్రుడిని రక్షించడనికి చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించి వచ్చారు అన్నది స్పష్టము, కాని చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించినది కూడా గుర్తు లేదు . అలా అయితే ఉన్న చోటు నుండే ఆయుధమును ప్రయోగించ వచ్చు కదా అని ఒక సందేహము. చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించిన విషయము గుర్తు వుంది. అందుకనే ఆ ఆయుధముతో పరుగున వచ్చి సమ్రక్షించారు అని ఒక భావము. కారణము,గజేంద్రుడు భక్తితో భగవంతుడిని పిలిచాడు అని ఆళ్వార్లు చెపుతున్నారు. గజేంద్రుడు భగవంతుడు చేతిలో చక్రాయుధమును ధరించివుండే అందమును చూడాలనుకున్నాడు. ఆయనకు తామర పూవును సమర్పించాలని ఆశతో వున్నాడు. అందుకని తానున్న చోటు నుండి కాక గజేంద్రుడు ఉన్నతామర కొలనుకు  వెళ్ళి రక్షించాడు .  ‘ తనను దర్శించాలని కోరుకున్న భక్తులకు వారు కోరుకున్నట్లుగానే దర్శనమిస్తాడని అర్థము.

విడిల్: తన భక్తుల పట్ల ఇలా ప్రేమ ఉన్న వాడిని వీడి వుందవలసి వస్తే

నీరిల్ కుదిత్తెళుంద మీనెనవే: నీటిని విడిచి పైకి లేచిన చేపలాగా

ఆక్కై ముడియుంబడి పిరందాల్: శరీరము నశించు పోవు స్థితి ఏర్పడుతుంది. కలిసి వున్నప్పుడు సుఖము, విడిపోయినప్పుడు దుఃఖము అనేది ప్రేమ వ్యాకరణము. దానికంటే భక్తిలో ఆ భావన ఇంకా ఎక్కువగా వుంటుంది. అంటే వీడి వున్నప్పుడు  ప్రాణములే పోవు స్థితి. ఇదే భక్తిలోని గొప్పదనము. దీనినే నీటిని వీడిన చేప లాగా అని ఉదహరించారు.

అన్నవన్: ” అంబుయత్తళ్కోన్ “_ ఆయుధమును ధరించిన భగవంతుడు ” అన్నవన్ “,అనగా అలాంటి వాడు అని ఒక అర్థము. చేపలకు నీటి లాగా భక్తులకు భగవంతుడు అని మరొక అర్థము .

తాళ్ నీక్క మిల్లా అంబర్ నిలై  : వాడి శ్రీపాదములను వీడి దరింపలేని వాడు. అలా జరిగితే నీటిని వీడిన చేపలాగా ప్రాణములను విడుస్తాడు. ఇది పరమ భక్తి స్థితి.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-3-anai-idar/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.10 – uRuvadhAvadhu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In tenth pAsuram, AzhwAr says “It is apt to serve polindhu ninRa pirAn who has mercifully descended without losing any of his aiSvarya (wealth/control) and standing [here in AzhwArthirunagari]”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “It is both destiny and apt to serve emperumAn who is the SarIri (soul) of all, very easy to mingle with and is having heart captivating activities”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.

pAsuram

uRuvadhAvadhu eththEvum evvulagangaLum maRRum thanpAl
maRuvil mUrththiyOdu oththu iththanaiyum ninRa vaNNam niRkavE
seRuvil sennel karumbodOngu thirukkurugUr adhanuL
kuRiya mANuruvAgiya nIL kudak kUththanukkAtcheyvadhE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

eththEvum – all categories of dhEvathAs
evvulagangaLum – all worlds
maRRum – other chith (sentient beings) and achith (insentient entities)
iththanaiyum – all these
than pAl – in his svarUpam
maRu il – unblamable
mUrththiyOdu oththu – considering them to be distinguished forms as comparable to his divine/special forms
ninRa vaNNam – without losing his identity as well as his characteristics
niRkavE – while standing

(matching that supremacy)
seRuvil – in fertile lands,
sennel – fresh paddy
karumbodu – sugarcane etc
Ongu – growing well
thirukkurugUr adhanuL – standing in thirukkurugUr
kuRiya – being vAmana (who can be well enjoyed by the devotees)
mANuruvE – assuming the form of brahmachAri (celibate student, who is having the identity of being needy)
nIL – having great enjoyability forever (which captivates everyone who hears about him)
kudak kUththanukku – to krishNa who performed kudak kUththu [type of dance with having multiple pots on oneself]
AL seyvadhE – to serve
uRuvadhu Avadhu – the purushArtham (goa) that is destiny and apt.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

emperumAn is standing in such a manner that all categories of dhEvathAs, all worlds, other chith (sentient beings) and achith (insentient entities) and all of these remain in his svarUpam, considering them to be distinguished forms as comparable to his divine/special forms, without losing his identity as well as his characteristics; he is also standing in thirukkurugUr which has fertile lands having well growing fresh paddy, sugarcane etc; to serve such emperumAn who having great enjoyability forever as vAmana, assuming the form of brahmachAri and as krishNa who performed kudak kUththu, is the purushArtham (goal) that is destiny and apt.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • uRuvadhAvadhu … – It is apt to serve the one who performs great kudak kUththu (pot dance). This [servitude] is apt, suitable, best and joyful; it can simply mean “this is apt”.
  • eththEvum … – All the dhEvathAs and the worlds which are their abodes.
  • maRRum – the remaining chEthanas (sentient beings) and achEthanas (insentient entities).
  • than pAl maRuvil mUrththiyOdu oththu – When they arrive at him, they will be considered as his faultless forms. When they become his forms, they will be as good as his divine/spiritual forms, and remain faultless. maRu – fault; maRu il – not having fault. That is not having the possibility of being separable from him and so on. Another explanation – maRu – mole – SrIvathsam; the form of emperumAn which is having the SrIvathsa mole; [these entities when united with emperumAn] will resemble the divine form of emperumAn which is having the SrIvathsa mole. Another explanation – there is a form of empeurmAn which is opposite to all faults; matching such form. How are they comparable to his SarIram (form)?  This is due to them a) being inseparable b) having AdhAra (emperumAn being the support) – AdhEya (other entities being supported) relationship c) having niyanthru (other entities being controlled) – niyAmya (emperumAn being the controller) relationship, having SEsha (other entities being servitors) – SEshi (emperumAn being lord) relationship, all of which are characteristics of SarIra (body/form) and are present in these entities with respect to bhagavAn. When dhEvadhaththa (an imaginary person) stands on a tree, that tree does not become his body – here it is not like that [emperumAn is pervading everything, so everything is his form].
  • iththanaiyum … – While all of these remain in him as they are. emperumAn descending into AzhwArthirunagari having all entities other than himself being servitors in the form of SarIra (body), and without losing any of this wealth/opulence. Since emperumAn is together with ubhaya vibhUthi (nithya vibhUthi (spiritual realm) and leelA vibhUthi (material realm)), he is standing here manifesting all those wealth. A prince, even while wearing a small garment and appears modest, it will manifest his wealth without any shortcoming.
  • seRuvil … – In the fertile fields of thirukkurugUr, the fresh paddy crop grows as high as sugarcane crop. In this town, the entities are equally great and have no shortcomings; just like in paramapadham, everyone will have the same greatness.
  • kuRiya – Just like a huge land is shortened into a small space, he presented himself in a short form which can be fully absorbed and enjoyed by one’s eyes.
  • mANuruvAgiya – He is an expert in begging that he will have the same fresh smiling face whether some one gives alms or not.
  • nIL kudak kUththanukku – Even after performing the kudak kUththu long back, he danced in such a manner that, even those who hear about his dance, will completely be captivated as if they saw it right in front of them and start loving him.
  • AL seyvadhE – That kudak kUththu chEshtitham (leelA, activity) will itself engage you in servitude; you just need to oblige.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

జ్ఞానసారము 2

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

జ్ఞానసారము

<< పాశురము -1

2వ పాశురం

R

నరకుం సువర్గముం నాణ్మలరళ్ కోనై
ప్పిరివు పిరియామైయుమాయ్- త్తురిసఱ్ఱు
సాదకం పోల నాదన్ తనదరుళే పార్తిరుత్తల్
కోతిలడియార్ గుణం

ప్రతి పదార్థము

నాణ్మలరళ్ కోనై = పద్మోద్భవ ప్రియుడిని( స్వామిని)

ప్పిరివు = వీడి వుండుట

నరకుం = నరకము అర్థాత్ కష్టము

పిరియామై = వీడకుండుట

సువర్గముం = స్వర్గము, సుఖము

త్తురిసఱ్ఱు = దోషములు లేక

సాదకం పోల  = చాతక పక్షి  లాగా (వాన కోసము ఎదురు చూస్తూ)

నాదన్ తనదు = భగవంతుడి

అరుళ్  = కృపను

పార్తిరుత్తల్ = ఎదురుచూడటము

కోతిలడియార్  = దోషములే లేని దాసుల

గుణం = సహజ గుణము

భావము

నరకము, స్వర్గము అనే పదాలు దుఖఃమును , సుఖమును తెలియజేస్తాయి. “తున్బం ఇన్బం ” అన్న తిరువాయ్మొళి పాశురములో ” ఇన్బయిల్  వెన్నరగాగి ఇనియ నల్వాన్ సువర్గంగుళుమాయ్ ” అన్న చోట చూస్తే ” సుఖదుఃఖములు” అన్న అర్థము స్పురిస్తున్నది. అందు వలన నరకము అంటే దుఃఖము స్వర్గము అంటే సుఖము అని గ్రహించాలి.

పర  భక్తి గల వారికి ఏది దుఃఖము? ఏది సుఖము? అంటే (పద్మోద్భవ ప్రియుడు ) నారాయణుని వీడి వుండుట  దుఃఖము, వీడకుండుట సుఖము. పర భక్తి అనగా విడిపోవుటను తాళ లేక పోవుట.  శ్రీ రామాయణములో శ్రీరాముడు అడవికి బయలుదేరునప్పుడు సీతా దేవి తాను కూడా వస్తానని ప్రార్థించగా ,  శ్రీరాముడు నగర వాసమునకు ,వన వాసమునకు ఉన్న భేదములను చెప్పి అందు వలన అడవికి రాకుండ అంతఃపురములోనే వుండవలసినదిగా చెప్పారు. అది విన్న సీత  సుఖదుఃఖములు మీరు చెప్పినట్లు ఉండవు. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క విధముగా వుంటుంది. నాకు మీతో చేరి వుండటము  సుఖము, మిమ్ము వీడి వుంటే అది దుఃఖము . ఈ వాస్తవము తమరికి తెలియక పోతే నన్ను అడిగి తెలుసుకోగలరు . తమరికి తెలియనివి ఇతరులను అడిగి తెలుసుకోవాలి, అది తప్పు కాదు కదా! తమరిలాగా మేము కొలత కొలిచి ప్రేమించలేదే! మాకు మీమీద ఉన్న ప్రేమ అపారమైనది.” అని చెప్పింది.  దీనికి శ్రీరాముడు ” మాకంటే నీకు ప్రేమ కొండంత ఉన్నట్లుగా చెప్పావు కదా! దానికి ప్రతిగా మమ్మల్ని ఏమి చేయమంటావు? ” అన్నారు. అప్పుడు సీత ” నేను ముందుగా నడుస్తాను. మీరు వెనకాల రండి ” అన్నది అని పెరియవాచ్చన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానము చేసారు.

ఇక్కడ ఒక వేదాంత సారము కనపడుతుంది. సీత , రాముడిని చూసి మీతో వుండడటము సుఖము, మిమ్మి వీడి వుండుట దుఃఖము  అని చెప్పింది కదా! ఇది ఆమెకు తగినదే. అలాగే జీవాత్మ పరమాత్మను చూసి ఇలా చెప్పటము పద్దతి కాదు. పిరాట్టి పర్మాత్మనే సుఖముగ భావించినది. జీవాత్మలు పర్మాత్మను,   పిరాట్టిని చేరి సుఖముగా వుంటాయి. అందు వలన పిరాట్టికి  ఏకాయణ  అని జీవాత్మలను మిధునాయనులని అంటారు. ఏకాయణ న భగవంతుడొక్కడినే సుఖముగా భావిస్తుంది. జీవాత్మలు  పరమాత్మను , పిరాట్టినిల   మిధునమును సుఖముగా భావిస్తారు. దీనిని  పిరాట్టికి, జీవాత్మలకు వున్న భేదముగా గ్రహించాలి.

” నాణ్మలరాళ్ కోనై పిరివుం పిరియామైయుమాయ్ ” –  పిరాట్టితో కూడిన పరమాత్మను వీడి  వుండుట, పిరాట్టితో కూడిన పరమాత్మను విడకుండుట – దుఃఖము , సుఖముగా చెప్పబడుతున్నాయి. లక్ష్మణుడు రాముడితో “సీత ఎలా మిమ్మల్ని వీడి వుండ లేదో అలాగే నేను కూడా మిమ్మల్ని వీడి వుండ లేను ” అన్నాడు. ఇందులో లక్ష్మణుడు  తనను సీతతో సమానముగా చెప్పుకున్నాడు. అయితే అది కేవలము రాముడిని వీడి అనుభవించే దుఃఖములో మాత్రమే వర్తిస్తుంది. అంతే కాని రాముడీని మాత్రమే ఆశ్రయించిన సీత లాగా అన్న అర్థమును తీసుకోకూడదు.  లక్ష్మణుడుకి సీతరాముల కూడి వుండగా సేవ చేయటమే ఆనందము.

” భవాంస్తు సహ వైదేహ్యా గిరిసానుష  రంస్యతే అహం సర్వం కరిష్యామి ”  మీరు, సీత గిరి సానువుల మధ్య విహరిస్తున్నప్పుడు , నిద్రిస్తున్నప్పుడు   , మేలుకొని ఉన్నప్పుడు దాసుడు సకల కైంకర్యములను చేస్తాడు, అని చెప్పాడు. ఇలాంటి కైంకర్యము చేయటమే సకల ఆత్మలకు విధియైఉన్నది.

తురిసఱ్ఱు-తురిసు-కుఱ్ఱం – దోషము లేని-అనగా పరమాత్మను పిరాట్టిని వీడితే దుఃఖములు కలుగుతాయి. వారితో కూడి వుంటే దుఃఖములు కలుగవు ,  సుఖములు కలుగుతాయి , భక్తి కలుగుతాయి . అలా భక్తి కలిగితే దానిని అధికారి విశేషణము అంటారు. భోజనము చేయడానికి ఆకలి కలిగి వుండడమే అర్హత అయినట్లుగానే భగవంతుడిని అనుభవించటానికి భక్తి కలిగి వుండాలి. ఈ భక్తి సాధనము కాదు. ఉపాసకులు భక్తిని సాధనముగా భావిస్తున్నారు. శరణాగతులు మాత్రము దీనిని సాధనముగా భావించరు. అలా చేస్తే అది దోషమవుతుంది. ఇక్కడ దోష రహితులంటే భక్తిని సాధనముగా స్వీకరించని వారని అర్థము.

” సాదకం పోల్ నాదన్ తనదరుళే పార్తిరుప్పార్ ” అనగా చాతక పక్షి వాననీటి కోసమే చూస్తూ వుంటుంది , కాని వేరే నీటిని స్వీకరించదు. అలాగ ఆత్మ కూడా భగవంతుడి కృప కోసమే ఎదురుచూస్తూ వుంటుంది. ఆ కృప మాత్రమే ఆయనను పొందడానికి సాధనమనే దృడ అధ్యవసాయము కలిగి వుండటమే దాసుల గుణము . ”  తుణియేనిని నిన్నరుళల్లదు నిన్నరుళే పురిందిరుందేన్”  అన్న తిరుమంగై ఆళ్వార్ల పాశురము మరియు పెరియాళ్వార్ యొక్క పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి
శెన్నియోంగు(5.4.1) లో “నిన్ అరుళే పురిందు ఇరున్దేన్ ”  కూడా ఇదే చెపుబడుతున్నది.

” కోదిలడియార్గుణం” – దాసులనటానికి వేరు వేరు అర్థాలలోను,   వేరు వేరు సాదనములలోను సంబంధము కలిగివున్న దోషరహితులని ఆర్థం. తమ దాసత్వమునకు భగవంతుడినే ప్రాప్తగాను ,ప్రాపకముగాను , ప్రాప్యముగాను భావిస్తాడు. పొందవలసినది ప్రాప్త ,  అది పొందుటకు మార్గము ప్రాపకము , పొందిన తరువాత ఈ ఆత్మకు భగవంతుడే నాయకుడు అవుతాడను సత్యము, అదే ప్రాప్యము. శ్రీ వచన భూషణం లో చెప్పినట్టుగా  భక్తుని ఆలోచన ఏ విధముగా ఉండుననగా “ప్రాప్త మరియు ప్రాపకము రెండూను పరమాత్మే, మనలను పొందుటలో సంతోషము తనకే చెందుతుంది ” అని భావిస్తాడు. ప్రపన్నుడు పెరుమాళ్ యొక్క వస్తువు కాబట్టి ఎప్పుడైతే వస్తువు ప్రప్పత్తి ద్వారా తనను చేరుకుంటాడో, అప్పుడు లభించే ఆనందము ఆ పరమాత్మదే కాని జీవాత్మది కాదు.పరమాత్ముని సంతోషముగాంచి జీవాత్మ ఆనందిస్తాడు.అందు వలన ఈ పాటలో మొదటి పాశుములో స్వామి అరుళాళ పెరుమాళ్ ఎమ్పెరుమానార్  ఫలము భగవంతుడే అని చూపి, ఆ ఫలము పొందుటకు సాధనము కూడా భగవంతుడే అని చెప్పారు. ఇది కోదిలడియార్ల్ (దోషములు లేని భక్తులు) యొక్క స్వభావికమైన గుణము అందువలననే ” కోదిలడియార్గుణం” అని అన్నారు.

అడియేన్  చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2014/11/gyana-saram-2-naragum-suvargamum/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.9 – viLambum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In ninth pAsuram, AzhwAr says “If you want to be saved, take shelter of AzhwArthirunagari which is mercifully occupied by emperumAn whose wealth cannot be destroyed by the wrong debates of vEdha bAhya (those who reject vEdhas) and kudhrushtis (those who misinterpret vEdhas)”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Ninth pAsuram. AzhwAr says “You don’t even need to go to great heights (emperumAn) for your upliftment. It is sufficient if you focus your knowledge on thirunagari where he resides”.

pAsuram

viLambum ARu samayamum avai Agiyum maRRum than pAl
aLandhu kANdaRkariyanAgiya Adhip pirAn amarum
vaLam koL thaN paNai sUzhndhazhagAya thirukkurugUr adhanai
uLam koL gyAnaththu vaimmin ummai uyyak koNdu pOguRilE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

viLambum – being essence just by words (of great debating skills)
ARu samayamum – the six schools of philosophy which reject vEdham (namely chArvAka, SAkhya (baudhdha), kshapaNaka (jaina), vaiSEshika, SAnkhya and pASupatha)
maRRum – other kudhrushti philosophies (which misinterpret vEdham)
avai Agiyum – collectively group together
than pAl – in his own matters (where he is beyond limits)
aLandhu – determine
kANdaRku – to see
ariyan Agiya – having nature which is difficult
Adhip pirAn – great benefactor who is the cause of all
amarum – the abode where he resides well
vaLam koL – attractive
thaN – invigorating
paNai – water bodies
sUzhndhu – surrounded
azhagAya – perfectly enjoyable
thirukkurugUr adhanai – AzhwArthirunagari

(you all)
ummai – you
uyyak koNdu – to uplift
pOguRil – if you want
uLam koL gyAnaththu – in your internal knowledge (of the mind)
vaimmin – place it.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

emperumAn, the great benefactor who is the cause of all, who is having the nature where his matters are difficult to see and determine by the collective group of six schools of philosophy which reject vEdham and are being essence just by words [no real stuff] and other kudhrushti philosophies. If you want to uplift yourself, place AzhwArthirunagari, the perfectly enjoyable abode of such emperumAn which is surrounded by attractive and invigorating water bodies, in your internal knowledge.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • viLambum ARu samayamum – The bAhya philosophies (which reject vEdham) which have the essence just in words since they are not based on pramANam (vEdham) and are merely sustained by dry arguments countering certain points raised by vEdhAnthis. bhAshyakArar (emperumAnAr) mercifully explained these as “SAkhya ulUkya akshapAdha kshapaNa kapila pathanjali mathAnusAriNa:” (SAkhya – baudhdha, ulUkya – chArvAka, akshapAdha – gauthama, kshapaNa – jaina, kapila – sESvara sAnkhya (sAnkhya philosophy which accepts ISvara’s existence), pathanjali matha – yOga SAsthram)).
  • avai Agiyum maRRum – The kudhrushti philosophies which are comparable to the bAhya philosophies. “thamOnishtAhithAssmruthA:” (those who follow philosophies which reject vEdham and those who follow philosophies which misinterpret vEdham will not qualify for mOksham. They are situated in thamO (ignorance) guNam).
  • than pAl … – In emperumAn‘s matters, even to say that “he does not exist”, one should understand his nature – but understanding his nature is impossible. That is, for bAhyas and kudhrushtis, his svarUpa (nature), rUpa (forms), guNa (qualities) and vibhava (activities) are unshakeable.
  • Adhip pirAn – One cannot say “mEmAthAvandhyA” (my mother is barren) [bhagavAn being the cause of everything/everyone, one cannot easily reject his existence/greatness].
  • aLandhu … – emperumAn, the cause of the universe, who cannot be measured, lovingly resides.
  • vaLam koL – Having wealth and being surrounded by invigorating water bodies and very attractive AzhwArthirunagari.
  • uLam koL gyAnaththu vaimmin – uLam koL gyAnam – Internal knowledge. Before the knowledge dawns and grasps external aspects through the external senses, make thirunagari the focus of your internal knowledge. Instead of focussing the knowledge in external matters, turn it towards internal aspects [AthmA and bhagavAn who are in the heart].
  • ummai uyyak koNdu pOguRilE – As said in thaiththirIya upanishath “santhamEnam” (they know him to be existing), if you want to retain your existence. As said in thaiththirIya upanishath “asannEva” (he becomes non-existing), AzhwAr thinks these people who reject/misinterpret vEdham, to be non-existing. SrI rAmAyaNam sundhara kANdam 43.25 “nEyamasthimahAthmanA” (You manifest enmity with the great SrI rAma and for this the lankA will cease to exist. Neither you or rAvaNa will survive), as hanuman said “perumAL (SrI rAma) is only comparable to himself in his parathva form (in paramapadham) and there is no one else who is comparable to him”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ఆర్తి ప్రబంధం – 25

Published by:

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

ఆర్తి ప్రబంధం

<< ఆర్తి ప్రబంధం – 24

EmperumAnar_thirukoshtiyur

ప్రస్తావన

ఈ పాశురములో మణవాళమామునులు,   శ్రీరామానుజుల మదిలో ఒక  ప్రశ్న  ఉదయించెనని భావించి, దానికి సమాధానము ఇచ్చెను.   శ్రీ రామానుజులు ” ఓ! మణవాళమామునీ! మీరు చేసిన పాపములను లెక్కించక, కైంకర్యము చేయుటకు ఆకాంక్షిస్తున్నారు. మేము ఇప్పుడు ఈ విషయమున ఏమి చేయవలెను.” అని ప్రశ్నించెనని మణవాళమామునులు భావించెను. దీనికి మామునులు ” ఓ! శ్రీ రామానుజా! మమ్ము మీరు మీ చెంత చేర్చుకున్న రోజునుండి నేటి వరకు మీరు మా పాపకర్మములను సహనముతో క్షమించిరి. మాకు అర్హతలేనప్పటికి మీరు మేము పరమపదమును చేరుటను ధృవీకరించిరి. ఇంకను మీరు ఆలస్యము చేయక మాకు త్వరగా మోక్షము ప్రసాదించండి” అని సమాధానముగా  ప్రార్ధించెను.

పాశురం 25

ఎన్ఱు నిర్హేతుకమాగ ఎన్నై అభిమానిత్తు
యానుమ్ అదఱిన్దు ఉనక్కేయాయిరుక్కుమ్ వగై సెయ్దాఇ
అన్ఱు ముదల్ ఇన్ఱళవుమ్ అనవరతమ్ పిళైయే
అడుత్తడుత్తుచ్ చెయ్వదు అనుతవిప్పదు ఇనిచ్చెయ్యేన్
ఎన్ఱు ఉన్నై వందు ఇరప్పదాం ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్
ఇగళాదే ఇరవుపగల్ అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్
ఇన్ఱు తిరునాడుమ్ ఎనక్కు అరుళ ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్
ఇనిక్ కడుగచ్ చైదరుళవేణ్డుం ఎతిరాసా!!!

ప్రతి పద్ధార్ధం

ఎతిరాసా – ఓ! యతిరాజా! మా ఆచార్యా!
ఎన్ఱు – ఆ రోజు నుండి
నిర్హేతుకమాగ – (ఎప్పుడైతే మీరు) ఏ కారణము లేక
ఎన్నై – మా యందు మీ దృష్టి ప్రసరించెనో
అభిమానిత్తు – ” మేము (మణవాళ మామునిగళ్) మీ వారమని”
యానుమ్ – మేము కూడ
అదఱిన్దు – అది తెలుసుకున్నాము
ఉనక్కే – మీకు మాత్రమే (కైంకర్యము చేయుటకు)
ఆయిరుక్కుమ్ – (మమ్ము తయారు పరుచుకొనెను) మీకు మాత్రమే చెందిన వస్తువు అని
సెయ్దాయ్ – మేరే ఇది చేసారు కదా?
వగై – మాకు మీ పట్ల ఉన్న ఇట్టి విధమగు విషయమును
అన్ఱు ముదల్ – ఆనాటి నుండి
ఇన్ఱళవుమ్ – నేటి వరకు
అనవరతమ్ – (మేము) ఎల్లప్పుడు
అడుత్తడుత్తు – నిరంతరము
చైవదు – చేయుచున్నాము
పిళైయే – పాపకర్మములు మాత్రమే
అనుతవిప్పదు – మరియు ఆ పాపములను తలచి వెంటనే పశ్చాత్తాపమునొందును
ఇని – ఇంకను
చెయ్యేన్ ఎన్ఱు – మేము చేయవలదని (అట్టి పాపములను)
ఉన్నై వన్దు ఇరప్పదామ్ – మేము మీ వద్ద వచ్చి మీ సహాయము కోరెదము
ఎన్ కొడుమై కణ్డుమ్ – మీరు, అట్టి భయంకరమైన మా పాపములను చూచి కూడా
ఇగళాదే – మమ్ము నిరాకరించలేదు
అడిమై కొణ్డు పోన్దాయ్ – మీరు మమ్ము మీ పాదపద్మములందు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి
ఇరవుపగల్ – రేయింబగలు
ఇన్ఱు – (నిలుపక) నేడు
ఎణ్ణుగిన్ఱాయ్ – మీరు విచారించెదరు
అరుళ – అనుగ్రహించి
ఎనక్కు – మాకు
తిరునాడుమ్ – పరమపదమును
ఇనిక్ కడుగ – కావున త్వరగా
చైదు అరుళవేణ్డుమ్ – దానిని అనుగ్రహించుము

సామాన్య అర్ధం

ఈ పాశురమున మణవాళమామునులు, శ్రీ రామానుజులను తమకు త్వరగా పరమపదము చేరుటకు చీటి ఇవ్వవలెనని అడిగెను. “మణవాళమామునులు తన వారని” తలచి శ్రీ రామానుజులు తమ పాదపద్మములందు తనను చేర్చుకున్న నాటి నుండి నేటి వరకు, తాము నిరంతరము ఎనలేని పాపములను చేయుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఆ పాపకర్మములను చేసిన వెంటనే అది తలచి పశ్చాత్తాపము చెందెదను, కాని ఆ పాపములను చేయుటకొనసాగుచుండెనని మణవాళమామునులు చెప్పెను. ఇదియే చాల కాలముగా కొనసాగుచుండెను. మరియు ఇన్నిరోజులు, శ్రీ రామానుజులు తమ ఈ పాపములను లెక్కించనూలేదు, ఇంకను ద్వేషించనూలేదు. మారుగా వారి చరణకమలమున ప్రతినిత్యము కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించెనని మణవాళమామునులు పలికెను. ఈనాడు కూడ శ్రీ రామానుజులు, మణవాళమామునులకు పరమపదమును అనుగ్రహించుటకు ఆలోచించుచుండెను. మణవాళమామునులు శ్రీ రామానుజులను, ఒకవేళ ఇదియే ఇప్పటికీ స్థితియనగా, ఎందులకు ఈ ఆలస్యము, త్వరగా తనను అనుగ్రహించమని కోరెను.

వివరణ

మణవాళమామునులు , ” ఓ!! యతిరాజా! ‘ఈ ఆత్మ మీకు చెందినది’ అని తలచుటచే మీరు ఈ ఆత్మను అనుగ్రహించినారు. ఏ కారణము లేకనే మీరు ఈ కార్యమును చేసారు. మాకు అది తెలియును, మీ కృపకు ధన్యవాదములు. మేము మీకు మాత్రమే చెందిన ఒక వస్తువేయైననూ, మీ చరణకమలములను ఆశ్రయించిన నాటి నుండి నేటి వరకు మేము నిరంతరము పాపకర్మములను మాత్రమే చేయుచున్నాము. వాటిని చేసిన వెంటనే పశ్చాత్తాపము చెంది మీ సాయమును కోరెదము. మీరు మేము చేసిన పాపములను చూచి మమ్ము తోసివేయనూలేదు, ద్వేషించనూలేదు. కాని వాటికి విరుద్ధముగా, మీరు మాకు మీ పాదపద్మములయందు ఎల్లప్పుడు కైంకర్యము చేయుటకు అనుమతించిరి. అంతయేగాక, మీరు నేడు గొప్ప వారికే యోగ్యమగు పరమపదమును, మాకు అనుగ్రహించవలెనని తలచుచున్నరు. మాకు ఏవిధమునను పొందుటకు అర్హతలేని పరమపదమునకు చీటి ఇచ్చుటకు మీరు ఆలోచించుచున్నారు. అట్టి ఆలోచన మీకు ఉన్నప్పుడు, ఇంకను ఎందులకు ఆలస్యము? దయచేసి మమ్ము త్వరగా అనుగ్రహించండి” అని శ్రీ రామానుజులను ప్రార్ధించెను.

అడియేన్ వైష్ణవి రామానుజదాసి

మూలము : http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2016/09/arththi-prabandham-25/

పొందుపరిచిన స్థానము – http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.8 – pukkadimaiyinAl

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In eighth pAsuram, when asked “Did mArkaNdEya rishi not pray to rudhra and achieved his desire?”, AzhwAr says “There, rudhra was only doing purushakAram (recommendation). It was emperumAn who mercifully bestowed his desired goal”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr explains “even for other dhEvathAs, emperumAn is the one who gives them the ability to fulfll the desires of those who pray to them”, through the example of rudhra fulfilling the desires of mArkaNdEya, through the mercy of ISvara (bhagavAn).

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Eighth pAsuram. When said “Though these principles are understood, mArkaNdEya et al got their desires fulfilled by approaching other dhEvathAs”, AzhwAr says “Would you like to hear, how that happened?”.

pAsuram

pukkadimaiyinAl thannaik kaNda mArkaNdEyan avanai
nakka pirAnum anRuyyak koNdadhu nArAyaNan aruLE
kokkalar thadam thAzhai vElith thirukkurugUr adhanuL
mikka AdhippirAn niRka maRRaith theyvam viLambudhirE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

adimaiyinAl – through servitude
pukku – entered
thannai – self (who is to be surrendered)
kaNda – seen in front
mArkaNdEyan – known as mArkaNdEya
avanai – famous through purANams
nakkan – known as nagna (naked) due to being dhigambara (having the directions as garments)
pirAnum – benefactor (for helping his devotee defeat death and become immortal)
anRu – during praLaya (deluge)
uyyak koNdadhu – rescued and made him a devotee of bhagavAn for his upliftment
nArAyaNan – nArAyaNa (who is the antharAthmA)
aruLE – by the mercy (of making rudhra to be the benefactor for mArkaNdEya);

(thus)
kokku – like the complexion of a crane
alar – blossoming flower
thadam – vast
thAzhai – leaves
vEli – having a protective layer
thirukkurugUr adhanul – standing in AzhwArthirunagari
mikka – being greater than all
Adhi – natural cause
pirAn – great benefactor
niRka – while standing
e maRRu dheyvam – which other dhEvathA who is with expectation
viLambudhir – speaking?

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

rudhra, the benefactor, who is known as nagna, due to being dhigambara, during praLaya, rescued mArkaNdEya who is famously known through purANams and entered by servitude and seen him in front, and made mArkaNdEya a devotee of bhagavAn for his upliftment by the mercy of nArAyaNa; thus, while emperumAn who is greater than all, the natural cause and the great benefactor is standing in AzhwArthirunagari which has a protective layer of blossoming flowers with the complexion of a crane [white colour] and vast leaves, which other dhEvathA who is with expectation, are you speaking about?

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • pukku adimaiyinAl – Entering with servitude. He did not enter as “the servitor of sarvESvara“; but entered as “the servitor of rudhra”.
  • thannaik kaNda – He did not lose anything by not seeing rudhra as such.
  • pukku … – Neither there is loss due to the target of surrender [rudhra]; nor there is any loss due to not seeing.
  • mArkaNdEyan avanai – one who is known as mArkaNdEya.
  • nakka pirAn – nakkan means nagna. He is known as pirAn (benefactor) since he helps his followers and since he bestows knowledge. Since “nArAyaNa” is highlighted subsequently, it is said that rudhra pointed mArkaNdEya towards emperumAn‘s divine feet saying “when it comes to being a servitor, there is no distinction between you and me”.
  • uyyak koNdadhu – rescued when in danger.
  • nArAyaNan aruLE – rudhra said to mArkaNdEya “You served me for many days; that should not become useless. I also got this position by surrendering unto emperumAn. Now, feeding you means giving you advice on from where you can get food [i.e., desires fulfilled] [when a hungry person knocks on someone’s door and if he does not have food but is caring/courteous, he will direct the hungry person to the house where food is given]” and lead him to sarvESvaran. “aruL” (mercy) should be read as “aruLAlE” (by the mercy); also explained as – rudhra protected him by making him receive the mercy of emperumAn.
  • kokkalar … – AzhwArthirunagari which is having flowers which are having the white complexion of crane and the vast leaves as a protective layer. This is the nature of the land [very pure and vast].
  • mikka Adhip pirAn niRka – While emperumAn who is greater than all and the cause of the universe is standing.
  • mikka – Glorified greatly but having shortcomings while approached – unlike this. [Explained further] After accepting service for a long time, when it is time to bestow the goal, not having to lead to some one else [like rudhra had to do].
  • maRRaith theyvam viLambudhirE – You are highlighting one among the many prakArams (forms) as ISvara [bhagavAn]; oh losers! while nothing which is not his prakAra can even exist, you are highlighting such prakAra as prakAri (substratum – bhagavAn) and are looking nonsensical.
  • viLAmbudhirEAzhwAr feels that these dhEvathAs are not even qualified to be discussed about.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 4.10.7 – Odi Odi

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fourth Centum >> Tenth decad

Previous pAsuram

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In seventh pAsuram, when asked “Shall we pursue other dhEvathAs to acquire certain unseen benefits?”, AzhwAr replies “You will only get whatever you have already got praying un to them; hence, give up those aspects and surrender unto polindhu ninRa pirAn”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, AzhwAr says “You will only get whatever you have already got from those dhEvathAs; hence, you become a servitor of emperumAn who is the cause of all and who is having garuda dhvajam (flag)”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Seventh pAsuram. Those who heard AzhwAr in previous pAsuram said “Alright. We will do that [surrender unto emperumAn]. But considering ‘these other dhEvathAs too have some greatness, we have served them; to not waste such efforts and we will wait for those efforts to fructify and finally we will surrender unto empeurumAn” and AzhwAr says “You have already seen the results of worshipping those dhEvathAs; now you do what is required”.

pAsuram

Odi Odip pala piRappum piRandhu maRROr dhevam
pAdi Adip paNindhu pal padigAl vazhi ERik kaNdIr
kUdi vAnavar Eththa ninRa thirukkurugUr adhanuL
Adu putkodi Adhi mUrththikku adimai puguvadhuvE

Listen

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

maRRu Or dheyvam – another dhEvathA who cannot be named
pAdi Adi – singing and dancing (being devoted towards that dhEvathA)
paNindhu – worship
pal padigAl – in many different ways
vazhi – through the SAsthram (which instructs one to surrender)
ERi – taking shelter of that dhEvathA more and more
Odi Odi – (as a result, in garbha (womb), naraka (hell) etc which are results of such activities) running/moving around
pala piRappum piRandhu – taking different births
kaNdIr – you have seen in front of you;

(thus)
vAnavar – all those dhEvathAs (whom you are surrendered to)
kUdi – together
Eththa – to be praised and to be surrendered unto (to be relieved of their dangers)
thirukkurugUr adhanuL – in AzhwArthirunagari
ninRa – one who is standing
Adu – swaying (due to devotion towards bhagavAn)
puL – periya thiruvadi (garudAzhwAr)
kodi – having as his flag (which highlights his supremacy)
Adhi mUrththikku – for the sarvESvara, who is the cause of all
adimai puguvadhu – become his servitor.

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Singing and dancing another dhEvathA who cannot be named, worshipping him in many different ways, taking shelter of him more and more through the SAsthram, running/moving around taking different births, and seen all these in front of you. You become the servitor of sarvESvara, who is the cause of all, who is having the swaying garuda as his flag, and is standing in AzhwArthirunagari, to be praised and to be surrendered unto, by all those dhEvathAs together.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • Odi Odi … – As said in SrI bhagavath gIthA 9.21gathAgatham kAmakAmA labhanthE” (having desires in the desirable svargam etc (which are mentioned in them), they attain (the insignificant, temporary) svargam etc and again and again return [to the material world]), they roamed around in this samsAram assuming many births.
  • pala piRappum piRandhu – AthmA is eternal; achith is also eternal; the connection with achith [for AthmA] is also eternal, and through the continuous flow of karma, one assumes different types of births; without knowing the past and future, you are thinking “this is the only birth/life I have”.
  • maRRu Or … – In this countless births, in every birth, you have worshipped other dhEvathAs. While doing so, you were engaged with all your three faculties – mind, speech and body, yet due to the shortcoming of the dhEvathA, you did not get the real benefit – there is nothing surprising in it [since they cannot bestow the real benefit]. You were deeply engaged in those dhEvathAs as ordered in his matters by bhagavAn in SrI bhagavath gIthA 9.34 “mAm namaskuru” (worship me).
  • pal padi kAl – Did you just worship those dhEvathAs in one particular way? No, you engaged in their worship in several ways.
  • vazhi ERik kaNdIr – Have you yourself not seen the result of worshipping those dhEvathAs as explained in SAsthram? For “palpadikAl vazhiyERikkaNdIr“, how did AzhwAr know that they have not surrendered to bhagavAn in any of their births? On seeing their current state where AzhwAr had to instruct them in this way, it is obvious that they did not surrender to bhagavAn previously. As said in brahmANda purANam “mOksham ichchEth janArdhanAth” (those who desire mOksham should approach janArdhana (SrIman nArAyaNa), had they surrendered to bhagavAn, they would have become muktha (liberated soul). Since you had surrendered to other dhEvathAs, you are toiling in this samsAram. mahAbhAratham mOksha dharmam 169.35 “brahmANam SithikaNtam cha yAchcha anyA: dhEvathA: smruthA: | prathibudhdhA na sEvanthE yasmAth parimitham palam ||” (Those who are desirous of liberation will not worship brahmA, Siva and other dhEvathAs who are highlighted in smruthis), those who are desirous of mOksham, will not follow inferior dhEvathAs; this is because – they can only give temporary results. It is said that “skandha rudhra mahEndhrAdhyA: prathishidhdhAsthu pUjanE” (worshipping of dhEvathAs such as skandha, Siva, indhra is forbidden). vaishNava dharmam “thvayAbiprAptham …“. ambarIsha was meditating upon bhagavAn. sarvESvaran wanted to know his faith; he assumed the form of indhra and arrived in front of ambarIsha on the airAvatha elephant and asked “What do you desire for?”; ambarIsha said “Who are you, who have appeared on a worm [indicating the elephant as worm, due to his disregard for the same]?”. As emperumAn assumed this form of indhra, ambarIsha did not realize that it was emperumAn himself appearing in this form of indhra along with his garuda in the form of airAvatha. ambarIsha spoke “I am performing this penance to see whoever you have taken shelter to acquire this wealth; I am not of the nature of worshipping and serving strangers; so you can leave now my lord; my salutations to you”. thirumazhisai AzhwAr, a great devotee of SrIman nArAyaNa was once stitching his cloth. At that time, rudhra and pArvathi were passing by on the aerial route. thirumazhisai AzhwAr did not care for their passing by; pArvathi became offended and told rudhra “While you are greater than all, this person is disregarding you [and thus disrespecting you]”. rudhra said “He appears to be a devotee of bhagavAn” and both said “Let us find out who he is” and approached him. rudhra asked “What is this? Humans when seeing the dhEvas (celestial beings), will worship them and ask for boons; on the other hand, you, on seeing us, have not respectfully folded your stretched legs, and did not render any service and did not ask for any boons”. thirumazhisai AzhwArs said “Alright. Can you give mOksham?”. rudhra replied “I have no capacity to give that. That can only be accomplished by the mercy of bhagavAn by surrendering unto him”. AzhwAr further asked “In that case, can you postpone the death of a person who is suppose to die today?”, rudhra replied “That is also not possible for me to do since it is based on one’s karma (puNya and pApa)”. AzhwAr sarcastically said “That being the case, can you mercifully make the thread go through the path of the needle?”. rudhra became very angry and opened his third eye on his forehead and AzhwAr showed many eyes on his foot in response [which made rudhra and pArvathi understand the greatness of AzhwAr and they respectfully left that place after apologising to AzhwAr].
  • kUdi … – Those dhEvathAs whom you have surrendered unto, will accept your worship and then they will go and worship emperumAn. At least, by seeing their acts, you surrender unto emperumAn; irrespective of the one who severed the head (rudhra) and the one who lost the head (brahmA), as village heads who have great enmity with each other, yet have common danger, all of those dhEvathAs will surrender unto bhagavAn only. Though they have mutual enmity, they will come together when it comes to worshipping emperumAn.
  • Adu puL kodi – Victorious garuda flag. Adu – victory. One who has victorious garuda as/in his flag. Also explained as – the bird (garuda) who is swaying/dancing out of joy of being the vehicle of sarvESvaran. To destroy the enemies of devotees, one need not hurt sarvESvaran; emperumAn just need to remain on the shoulders of thiruvadi (garudAzhwAr). One who is known as “garudadhvaja”, “garudavAhana” is mOkshapradha (one who can bestow mOksham).
  • Adhi mUrththikku – As said in chAndhOgya upanishath “kAraNam thu dhyEya:” (meditating upon the one who is the cause of everything). jagathkAraNavasthu (one who is the cause of universe) is the one who is to be meditated upon and worshipped. sarvESvaran who is the one who can bestow mOksham and one who controls everyone.
  • adimai puguvadhuvE – It is the duty of each AthmA to serve bhagavAn. You need not do anything [additional]; all you need to do is offer his belongings [our self, body etc] to him. While he considers us as “my belongings”, instead of you considering these to be “my belongings”, you should accept that these are “his belongings”. “adimai puguvadhu” is an order/rule to follow, and “kaNdIr” indicates that you have seen the result of surrendering to other dhEvathAs; so, AzhwAr says “now you try surrendering unto bhagavAn”. When bhattar explained yayAthi charithram [yayAthi being a very pious king ascends to svarga to share the throne with indhra and he was tricked by indhra to fall from that position], piLLai vizhupparaiyar and AppAn thiruvazhundhUr araiyar asked “Which concept of vEdham and its elaboration, is explained in this incident?”. bhattar mercifully explained “Inferior dhEvathAs, even when someone prays to them and achieves some greatness, they cannot tolerate that and only sarvESvaran considers ‘the greatness achieved by others is as good as greatness of himself’ and hence, this incident explains that the other dhEvathAs are not be surrendered unto  and only sarvESvaran is to be surrendered unto”. As said in SrI rAmAyaNam bAla kANdam 31.4 “imausma” (SrI rAma to viSvAmithra – we are available to execute your orders), only emperumAn can assume very humble position. [What about yAdhavas who were surrendered to krishNa and still did not get liberated?] On hearing that the yAdhavas [krishNa’s clan] killed each other using wild grass, it was asked with fear “there is nothing that krishNa has not done for them; yet, in the end, they killed each other; we think that our surrender to bhagavAn also may lead to this end” and [nampiLLai] mercifully explained “Do not fear; we will not meet with that end; they simply considered krishNa as ‘my friend’, ‘my in-law’ and so on and liked him only due to their bodily relationship with him and so their relationship with him ended with their current lives; but as we are knowledgeable about our true nature and surrender unto bhagavAn thinking that we should achieve the real goal, we will achieve the eternal result”.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org