Daily Archives: May 12, 2017

thiruvAimozhi – 5.1.1 – kaiyAr chakkaraththu

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fifth Centum >> First decad

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In first pAsuram, AzhwAr becomes pleased thinking “While I was very much looking away from emperumAn and falsely said those words that are said by those who are attracted by his beauty etc, out of his own mercy, he mercifully bestowed me the benefit which is attained  by his great devotees”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

See nanjIyar‘s introduction.


kaiyAr chakkaraththu en karu mANikkamE enRenRu
poyyE kaimmai sollip puRamE puRamE Adi
meyyE peRRozhindhEn vidhi vAykkinRu kAppArAr
aiyO kaNNa pirAn aRaiyO inip pOnAlE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

kai – with the divine hand
Ar – well fixed
chakkaram – having divine chakra
en karu mANikkamE – one who made me enjoy your attractive blue gem like divine form!
enRu enRu – saying this repeatedly like those who are devoted to higher aspect (bhagavAn)
poyyE – while that love is absent [in me]
kaimmai – (to have even the enemy to believe) saying deceptive words
solli – saying

(contrary to those words)
puRamE puRamE – jumping from one thing to another in worldly pleasures
Adi – engaged constantly
meyyE – the benefit attained by those who have great love towards bhagavAn
peRRu ozhindhEn – have attained
vidhi – by your mercy (which is being the cause for such benefit, which makes you consider my lie to be truth, and which is indicated by the term “vidhi” which makes you  bless me even if you do not want to do that)
vAykkinRu – this (when materializing)
Ar – who can
kAppAr – avert?

(the reason for that)
kaNNan – being very easily approachable
pirAn – you who favoured me

(being capable, due to your independence)
ini – after your mercy leading to the benefit
pOnAlE – can you withdraw?
aiyO – alas!
aRaiyO – if you are capable, try to leave me

Simple translation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

I was repeatedly saying the deceptive words  “one who made me enjoy your attractive blue gem like divine form with the divine chakra which is well fixed in your divine hand!” like those who are devoted to higher aspect (bhagavAn) while that love is absent and was jumping from one thing to another in worldly pleasures and was engaged constantly in those pleasures. By your mercy, I have attained the benefit attained by those who have great love towards bhagavAn; who can avert this? Oh you who are very easily approachable and who favoured me! After your mercy leading to the benefit for me, can you withdraw? Alas [saying joyfully in a challenging mood to see emperumAn can withdraw]! If you are capable, try to leave me [saying pridefully, knowing well that emperumAn will not leave].

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • kaiyAr chakkaraththu – He held up the divine chakra in the divine hand which should be rid of evil eyes even as it is. This acts as both weapon when there is danger and ornament [otherwise]. In one hand, it is like an army [on its own]. This the cause for the love of favourable persons [devotees] towards emperumAn as said in thiruvAimozhi 6.9.1 “kUrAr Azhi veN sangEndhi vArAy” (Come to us carrying the sharp chakra and white conch), and it is also the one which destroys the enemies.
  • kaiyAr chakkaraththu en karu mANikkamE – “aththu” is an extraneous suffix and has no specific meaning. Same can be understood wherever it occurs.
  • en karu mANikkamE – After enjoying the beautiful combination of the divine hand and the chakra, he is not able to move on to the divine conch in sequence, yet he fell in love with the beauty of the divine form. He would not crossover the divine form and go to something else. Oh one who fully gave your invigorating, blue gem like invaluable divine form for my enjoyment.
  • enRu enRu – Did I tell this once and leave it? Everything is good in bhagavAn‘s matters. Why is AzhwAr feeling bad for repeating this multiple times? Since he feels that “there is not enough love in it”. AzhwAr saying – If I were telling this with true emotions, it is good [but I was only faking it].
  • poyyE kaimmai solli – poy and kaimmai are synonyms for lie. This implies – Not that, I was making others believe what I say, I was able to convince sarvagyan (omniscient lord) himself to make him think that “This is truth”. I did not even speak partial truth and partial lie [it was pure lie].
  • puRamE puRamE Adi – Here puRam (external) means worldly pleasures acquired through Sabdha (sound) etc. Even after saying that “I don’t have enough love towards bhagavAn” and declaring that his love is fake, worldly pleasures seem external to AzhwAr; [it is because] AzhwAr is of the nature in saying in thiruvAimozhi 6.9.9 “pAviyEnaip pala nI kAttip paduppAyO” (will you divert this sinner from you by showing worldly pleasures). As a species is pervading all the forms of that species, AzhwAr is saying that his love for worldly pleasures is spread over every aspect of them. If we enquire “which state of his, is he talking about?”, we can either say – as he says past, present and future clearly, he is talking about his past. Or, it can be said that – as he has acquired full knowledge and devotion towards emperumAn, he considers his love is not matching emperumAn’s greatness and saying this.

When asked  “If this is the case, what is the nature of the benefit/result you attained?”, AzhwAr says,

  • meyyE – Just as whatever comes from me is false only, whatever comes from him is truth only. There is no shortcoming in the benefit/result.
  • peRRu ozhindhEn – Even after reaching paramapadham, I will keep recalling this result.  emperumAn cannot do anything more than this to me.

When asked “You said that there is no reason, but the result is great; what is the reason for this?”, AzhwAr says,

  • vidhi vAykkinRu – If bhagavAn‘s mercy crosses over the boundaries, what can we do? vidhi – bhagavAn’s mercy. After thiruvAimozhi 2.8 “kEsavan thamar” decad, whenever AzhwAr says “vidhi”, he means bhagavAn’s krupA (mercy). Reason for saying so is – he cannot escape that mercy.
  • vAykkinRu – When the flood of bhagavAn’s mercy crosses over the dam of his independence.
  • kAppAr Ar – Who can stop that? Why is AzhwAr saying “kAppAr Ar” instead of saying “kAppadhu edhu [what can stop]” [kAppAr and Ar indicate chEthanas [sentient beings]? That is to indicate that, neither the jIvAthmA, who is subservient, nor the paramAthmA, who is independent, can stop this mercy from flowing. Neither the enjoyer of the benefit (jIvAthmA), nor the provider of the benefit (paramAthmA) can stop the mercy from flowing.
  • kAppAr Ar – Can she who is the instigator of [bhagavAn’s] krupA (mercy) stop it? Can you who are bound by your own mercy stop it? Can I who am the target of your mercy stop it? While explaining SrI rAmAyaNam yudhdha kANdam 18.3 “mithra bhAvEna” (even if you (rAvaNa) approach SrI rAma as a friend) SlOkam, embAr mercifully explains “Even for emperumAn who is sarvagya (omniscient), there is one ignorance and forgetfulness, even for him who is sarvaSaktha (omnipotent), there is one incapability”. When some one surrenders to emperumAn, emperumAn will forget his previously committed intentional offenses, in the mistakes committed unintentionally after acquiring true knowledge, emperumAn manifests ignorance and when it comes to giving up such person, emperumAn manifests incapability; the reason for this behaviour of emperumAn is his eternal motherly relationship with all AthmAs.

emperumAn asks “Why are you saying ‘Ar’? Me being independent, why can’t I stop the flow of my mercy?”,and AzhwAr says

  • aiyO – You can try to do it if it is possible for you. It is said out of great joy.
  • kaNNa pirAn – Oh krishNa who is a benefactor! Are you, who did not leave being bound by bodily relationship, going to leave me due to my fake words? Are you, who did not know how to escape when tied by a cowherd girl, going to leave me now? (Implies that emperumAn who did not untie the honest bondage, will also not untie the deceptive bondage).
  • aRaiyO inip pOnAlE – If you go now, that is it [“aRaiyO aRai” is a victorious chant recited by the winner usually]. After accepting my fake words as truth, if you leave me, that will be victory for me. Depending upon bhagavAn‘s krupA, he is challenging ISvara’s svAthAnthriyam (independence). “kaNNa pirAn” is treated as sambudhdhi (calling out); alternative explanation – if kaNNa pirAn leaves me, then it is victory.

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org


జ్ఞానసారము 4

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః


<< పాశురం 3

పాశురం 4


“మఱ్ఱొన్ఱై ఎణ్ణాదే మాదవనుక్కు ఆట్చెయలే

ఉఱ్ఱతు ఇతు ఎన్ఱు ఉళం తెళిందు-పెఱ్ఱ

పెరుం పేఱ్ఱిన్ మేలుళ్ళదో పేర్ ఎన్ఱు ఇరుప్పార్

అరుం పేరు వానత్తవర్ క్కు”

ప్రతి పదార్థము:

మఱ్ఱొన్ఱై= = సంపద మొదలగు కోరికలను

ఎణ్ణాదే = లక్ష్యముగా చేసుకోకు

మాదవనుక్కు = భగవంతుడికి

ఆట్చెయలే  = దాసత్వము పాటించడములో

ఇతు ఉఱ్ఱతు = ఇది ఉన్నతమైనది

ఎన్ఱు = అని నిర్ణయించు కొని

ఉళం తెళిందు- = హృదయము తెలిసిన

పెఱ్ఱ పెరుం పేఱ్ఱిన్ మేల్ = పొందిన ఈ పెద్ద ఉపకారమునకు

పేర్ ఉళ్ళదో = వేరొక ప్రయోజనము ఉన్నదా

ఎన్ఱు ఇరుప్పార్ = అన్న దృఢ విశ్వాసముతో ఉంటారు

వానత్తవర్కు = వైకుంఠములో ఉన్న నిత్య ముక్తులకు

అరుం పేరు = (ఇట్లు జీవించే వారు) చాలా విలువైన దుర్లభులైన దాసులు


“ఊన ఉడల్”   మొదటి పాశురములలో ద్వయ మంత్రములోని మొదటి పాదములో చెప్పిన శరణాగతి ఔన్నత్యమును వివరించారు. శరణాగతి చేయడానికి కారణము జనన మరణ ధుఃఖమును సహించలేక పోవుట. ఈ స్థితినే పర భక్తి  అంటారు. ఇది  “నరగo స్వర్గమాగుం ” అనే రెండవ పాశురములో వివరించారు. దాని కంటే ఉన్నతమైన స్థితి  పరమ భక్తి , అనగా విశ్లేషణలో ప్రాణములే పొవునన్నంత క్లేశము ఏర్పడు   విషయాన్ని ” ఆనై ఇడర్ కడింద ” అన్న మూడవ పాశురములో చెప్పారు. ఇప్పుడు ద్వయ మంత్రములోని రెండవ భాగమైన కైంకర్యము ( భగవంతునికి, తాయారు మరియు దాసులు కు చేయు సేవ ) యొక్క గొప్పతనమును  తెలుసుకున్నావారై , ఇతర ప్రయోజనములు వీడి మరియు స్వరూపమునకు తగిన కైంకర్యము చేయుటలోనే దృఢ నిశ్చయులైన దాసుల యొక్క గొప్ప తనమును చెప్పుతున్నారు .


మఱ్ఱొన్ఱై  ఎణ్ణాదే:   కైంకర్యము భగవంతుడికి ఇష్టమైన క్రియ . చేతనులు పొందవలసిన అంతిమ లక్ష్యము. ఇంతకంటే ఉన్నతమైనది మరొకటి లేదు. ఇక్కడ మరొకొటి అనగా ఇహ లోకములోని తాత్కాలిక సుఖములు ,పరలోక సుఖములైన స్వర్గము ,  ఆత్మానుభవమైన కైవల్యము మొదలైనవి. ఈ మూడు కైంకర్యానికి భిన్నమైన  విషయములు. ఆత్మానుభవము అనగా తనను తానే అనుభవించుట, అనగా  దేహాత్మ సంబంధము  లేక పోవుట . అనగా ఆత్మ శరీర సంబంధము లేక ఆనందానుభవమును పొందుట. ఆ స్థితినే మోక్షమని కొందరు అంటారు. అది భగవత్ కైంకర్యమునకు భిన్నమైనది. దాని పేరు కూడా చెప్పటము ఇష్టము లేక మఱ్ఱొన్ఱై అంటే మరొకటి అన్నారు. ” కోరకు ” అనటానికి బదులుగా ఎంచకు అని చెప్పారు. ఇటువంటి దాసులు ఇతర విషయములను ఎంచరు అనగా తలవరు కూడా  ఇక ఆశ పడుట గురించి ప్రశక్తిరాదు.  ఇహ లోకములోని తాత్కాలిక సుఖములు , పరలోక సుఖములైన స్వర్గము ,  ఆత్మానుభవమైన కైవల్యమును కోరు కొను వారికి భగవద్ కైంకర్యములో కోరిక వుండదు. భగవద్ కైంకర్యములో కోరిక వున్నవారికి పై మూడింటిలో ఆశక్తి ఉండదు. ఎవరికైతే కైంకర్యంలో ని విలువ తెలుసుకుంటారో ఇతర విషయములను ఉప్పు నీటి తో పోలుస్తారు మరియు అటువంటి విషయముల ఉన్నట్లుగాను వారు గుర్తించరు.

మాధవనుక్కు ఆట్చెయల్: మాధవుడికి కైంకర్యము అనగా అమ్మతోకూడిన స్వామికి చేసే కైంకర్యమును (అమ్మ తో కూడిన స్వామి యొక్క సేవయే లక్ష్యము అని మాధవ అనే ప్రయోగం చేసారు)
ద్వయ మంత్రములోని “శ్రీమతే ” అన్న రెండవ భాగములోని మొదటి పదము ఈ విషయాన్నే తెలియజేస్తుంది. తిరుమంత్రములోని (ఓం నమో నారాయణాయ) మూడవ పదమైన ” నారాయణాయ ” కూడా దాసుల కైంకర్యమును స్వీకరించువారు అమ్మతో కలసి వున్న స్వామి అన్న రహస్యార్థమును  తెలియజేస్తున్నది. దానిని ద్వయ మంత్రము వివరిస్తున్నది.  పిళ్ళై లోకాచార్యులు తమ ముముక్షుపడి లో “ఇంగు తిరుమంత్రతిల్ శొన్న ప్రాప్యత్తై విశదంఆగానుసందికిరదు(ముముక్షుపడి, ద్వయప్రకరణము చుర్నికై ౧౬౮)  ” అనగా ” ఇందులో తిరుమంత్రములో చెప్పిన ప్రాప్యమును విశదముగా అనుగ్రహిస్తున్నది” అని అనుగ్రహించారు. “భగవద్ కైంకర్యమే ఒరువన్ వేండియ లక్ష్యం” (భగవద్ కైంకర్యమే చేతనుడు పొందవలసిన లక్ష్యము ) అన్నారు.”ఒళివిల్ కాలమెల్లం ఉడనాయ్ మన్ని వళువిలా అడిమై శెయ్యవేండుం నాన్ ” అని నమ్మాళ్వార్లు అన్నారు.

ఉఱ్ఱతు ఇతు ఎన్ఱు : “ఇదే పరమ పురుషార్ధం” అని అర్థం.  ఆళ్వార్ “నీళ్ కుడక్కుతనుక్కు ఆట్చేయ్వదే ” అని అన్నారు.  “ఉఱ్ఱతు” అనగా  తగినది (ఒక జీవాత్మ కు) . అనగా వేరొక ఏ విషయములు కూడా జీవాత్మ యొక్క శేషత్వము యొక్క నిర్వచమునకు తగనివి.అందువలన , అవి జీవాత్మకు తగనివికావని తీసివేసారు. వేదాంతం సారముగా “మాధవనుక్కు”  మరియు  “ఆట్చెయల్ ”  అను రెండు పదములతో  ఒక జీవాత్మ పిరాట్టి మరియు పెరుమాళ్ కు ఇద్దరికీ దాసభుతులని  మరియు వారికి కైంకర్యము చేయుటయే పరమ పురుషార్ధం అని  నిరూపణ చేసారు. స్వామి పెరియాళ్వార్  “తిరుమాలేనానుమునక్కుపళవడియేన్ ” (తిరుపల్లాండు 11) అని సాయించారు అనగా జీవాత్మ పిరాట్టి మరియు పెరుమాళ్కు దాసభుతులని. అదే విధంగా “అడిమైశెయ్ వార్తిరుమాలుక్కే”  మరియు “శేన్ఱాల్కుడయామ్, ఇరున్దాల్శింగా.

ఉళం తెళిందు : పైన చెప్పిన విధముగా ఆత్మ కైంకర్య ప్రాప్తిని పొందుటకు అన్య ప్రయోజనములందు విరక్తుడవ్వాలి,అలా కావడానికి ఆటంకముగా నిలిచే” నేను “,” నాది ” అన్న భావన పూర్తిగా తొలగిపోవాలి. భగవద్ ప్రీతి కొరకే కైంకర్యము చేయాలి. దీనినే నమ్మాళ్వార్లు ‘తనక్కే ఆగ ఎన్నై క్కొళ్ళుమీదే ‘ ( తనకోసమే నన్ను స్వీకరించాలి) అన్నారు. ‘ ఉనక్కే నాం ఆట్చెయ్వోం ‘ ( నీకే మేము కైంకర్యము చేస్తాము) అని ఆండాళ్ తల్లి చెప్పింది . కైంకర్యమొక్కటే ఆత్మకు ఉన్నతమైన ఉపయోగమని చెప్పినదానికి తగినట్లుగా హృద్యమున విశ్వాసము కలిగి ఉండి చెయ్యాలి. దీని వలన ద్వయ మంత్రము లోని చివరి పదమైన ” నమః ” పదము యొక్క అర్థము చెప్పబడింది.

పెఱ్ఱ పేరుం పేఱ్ఱి మేలుళదో పేరెన్రిరుప్పార్ : అర్థాత్ కైంకర్యము ప్రాప్తి లభిస్తే ఇంతకంటే ఉన్నతమైన ఫలితముమరొకటి లేదని తలుస్తారు. పరమ పదము ఎప్పటికీ మారకుండా ఒకే విధముగ ఉంటుంది. శుధ్ధసత్వ తత్వముగా ఉంటుంది. జ్ఞాన , ఆనందములకు నిలయము.  అందువలన కైంకర్యమును నిర్విఘ్నముగా చేయుటకు అనువైన ప్రదేశము. ఈ కారణముల వలననే జ్ఞానులు దీనినే కోరుకుంటారు. కైంకర్యము కంటే ఉన్నతమైన ఫలితము వేరొకటుంటుందా? అనడములో ఎలాంటి సందేహానికి తావు లేదు. ఇంత ఉన్నతమైన కైంకర్యములో ధృఢముగావుండు వారు అని అర్థము.

అరుంపేరు వానత్తవర్క్కు: ముందు చెప్పిన దాసులు సహజముగానే తమను భగవంతుడి దాసులుగా భావించు వారు.  భగవద్  కైంకర్యములోనే ఎల్లప్పుడూ నిమగ్నమై వుండు వారు. భగవంతుడినే గొప్ప సంపదగా భావించు వారు. ఇలాంటి వారు ఈ లోకములో కనపడుట దుర్లభము. వీరు పరమపదమునకు వెళ్తే  అక్కడ వున్న నిత్య సూరులు మొదలైన వారికి ఆనంద హేతువవుతారు. అందువలన ఎల్లప్పుడు అతృప్తామృతమైన భగవంతుని అనుభవించు భాగ్యము పొందిన నిత్యసూరులకు ఆ భగవద్విషయము కంటే వీరిని అనుభవించుట దుర్లభమైన సంపదగా తోస్తుంది అని అర్థము.

అడియేన్ చూడామణి రామానుజ దాసి

మూలము: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-4-matrondrai-ennadhe/

పొందుపరిచిన స్థానము: http://divyaprabandham.koyil.org/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 5.1 – kaiyAr chakkaram

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series >> Fifth Centum


Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

AzhwAr, after mercifully instructing others “surrender unto emperumAn”, further mercifully explains, how emperumAn, without seeing any of the unfavourable aspects in him, unconditionally and mercifully bestowed the knowledge about emperumAn’s supremacy and kainkaryam to emperumAn as the goal, and how emperumAn made AzhwAr to have emperumAn’s experience as dhAraka (that which sustains), pOshaka (that which nourishes) and bhOgya (that which gives enjoyment) and how emperumAn out of great love towards him, united with him.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In first decad – AzhwAr setting out to explain how ISvara, the means [to attain him] is being bound by his own compassion, highlights the following aspects:

  1. how emperumAn‘s compassion will work well even in case of those who disguise as favourable persons.
  2. due to being controlled by such compassion, how emperumAn himself attracts even those who say sweet words without real intent.
  3. how he removes the kinnathA of the devotees and makes them enjoy him.
  4. how he removes the faults which are hurdles in such enjoyment.
  5. how the body etc which are faults/hurdles, are totally at the disposal of emperumAn.
  6. how he makes us enjoy his distinguished divine forms, while we are being with the faulty body in this world.
  7. how emperumAn instigates love towards him in the AthmA without considering the faults in the AthmA and he too will engage fully with the AthmA.
  8. how he interacts and makes one enjoy as all types of relationships, while engaging with the AthmA.
  9. the form in which he makes one enjoy with such relationships, with distinguished forms and symbols.
  10. how he assumes different incarnations even at the cost of giving up such distinguished original form.

Meditating upon these aspects, AzhwAr enjoys the upAyabhUtha (means to attain him), ISvara’s submissive nature towards his own compassion.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction

In previous decad, meditating the suffering of samsAris in thiruvAimozhi 4.9naNNAdhAr muRuvalippa“, AzhwAr, as a remedy to that, instructed about bhagavAn’s supremacy thinking “let us create the knowledge about bhagavAn’s supremacy”; while there are two metal pieces, one among them is gold; similarly while being among the samsAris, AzhwAr himself got the goodness of reforming others – thinking about the cause for this, AzhwAr says “emperumAn did this out of his nirhEthuka krupai (unconditional grace)”. AzhwAr explaining the greatness of the benefit he got as “Since time immemorial assuming many births, knowingly desiring only worldly pleasures, while I have towards him mere words without heart’s intent, forgetting those unfavourable acts which were intentionally committed by me, ignoring those [undesirable] acts which were done after acquiring true knowledge, he pursued me and made me like this; he also made me reform others” and becomes very pleased.

AzhwAr thinks about the following aspects:

  • how emperumAn registered the knowledge about his supremacy in AzhwAr’s heart.
  • how AzhwAr himself did not have any goodness in him to receive such knowledge.
  • how since time immemorial, AzhwAr engaged in sinful acts only.
  • how AzhwAr did not even dream about the upAyams (means) which are explained in SAsthram to attain the ultimate goal.
  • (while having not attained the goal) not even having the desire to attain the goal.
  • while being drowned completely in samsAram and thereby suffering in here, not even having the realisation that he is suffering.
  • as those who desire for poison while nectar is readily available, desiring for worldly pleasures while bhagavAn, the unending nectar is readily available.
  • on top of this, while AzhwAr is not having real desire towards emperumAn, he says the words that are said by those who have great love for emperumAn.

Meditating upon these aspects, AzhwAr speaks about the great benefit he acquired thinking “While I am being very lowly in all manners, instead of seeing any of that, emperumAn registered ‘I am SEshi (lord)’ and ‘service at my divine feet is the ultimate goal’ in my heart and united with me with great love towards me” and becomes very joyful.

Each pAsuram is discussed subsequently.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org