Monthly Archives: November 2015

thiruvAimozhi – 2.1.1 – vAyum thirai

Published by:

srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> Second Centum >> First decad


Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the first pAsuram, parAnkuSa nAyaki (AzhwAr in feminine mood), looking at a crane which is single-mindedly waiting for its prey, thinks that it is in distress like herself and says “Alas! you too are suffering like this”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the first pAsuram,  meditating upon the union of SrI mahAlakshmi with SrIman nArAyaNan which is the cause of increased enjoyableness as highlighted previously in thiruvAimozhi 1.10.10 “maNiyai vAnavar kaNNanai” and becoming immersed in that experience, she sees a crane in her garden which is near the seashore and asks it “Did you also lose your heart to emperumAn?”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

First pAsuram – Since those who are in separation seek out neydhal land (sea and seashore), parAnkusa nAyaki too reaches a garden on the seashore to cheer herself up while in distress of separation from emperumAn. She notices a crane there. On seeing the white/pale complexion of the crane’s body, she thinks that the crane too has become pale due to the love-sickness in separation and tells it “Oh poor thing! You too have been caught in the matter of same emperumAn like I am and lost your heart to him”.


வாயும் திரை உகளும் கானல் மட நாராய்
ஆயும் அமர் உலகும் துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால்
நோயும் பயலைமையும் மீது ஊர எம்மே போல்
நீயும் திருமாலால் நெஞ்சம் கோள் பட்டாயே?

vAyum thirai ugaLum kAnal mada nArAy!
Ayum amar ulagum thunjilum nI thunjAyAl
nOyum payalamaiyum mIdhUra emmE pOl
nIyum thirumAlAl nenjam kOL pattAyE


Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

vAyum – approaching closely
thirai – in the tide
ugaLum – carefully walking
kAnal – in the seashore
madam – majestic
nArAy – Oh crane!
Ayum – (sleepless) mother
amar ulagum – dhEva lOkam – celestial world (where sleep is nonexistent)
thunjilum – even if they sleep
nI – you
thunjAy – are not sleeping
Al – thus
nOyum – the pain/disease inside
payalaimaiyum – (which causes) the pale complexion due to love-sickness
mIdhUra – raising
emmE pOl – (being caught in dear one) like us
nIyum – you too
thirumAlAl – by SrIman nArAyaNan who is the consort of SrI mahAlakshmi
nenjam – heart
kOtpattAyE – have been stolen?

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh crane that carefully walks on the closely approaching tides! Even if those sleepless mother, dhEvas in dhEvalOkam (where there sleep is nonexistent) sleep, you are not sleeping. It seems that this is because you are in pain inside (due to separation) as a result of which your body has become pale, due to that love-sickness like us whose hearts have been stolen by SrIman nArAyaNan.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

See vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

See nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • vAyum thirai ugaLum – Even when great tides go over the head, the crane does not leave the seashore until its prey is caught. This is like those who are fully meditating upon bhagavAn (who do not give up in any circumstance). Just as it is said in periya thirumozhi 11.4.1, one who does not forget “alaikadalnIr kuzhamba agadAdavOdi agalvAnurinja mudhugil malaigaLai mIdhu koNdu varumInai” (the fish [mathsyAvathAram] which brings great mountains on its back in the ocean with great tides), this crane too is not forgetting the fish it preys for. As explained in srI bhAgavatham 10.20.15 “girayO varshadhArAbhihanyamAnA na vivyathu: abhibhUyamAnA vyasanairyathAdhOkshajachEthasa:” – even when great rains fall on a mountain, the mountain stays fixed – this is similar to those who are fixated on “sarvEsvaran is the protector” will stay strong and not become caught in miseries of this world.
  • kAnal madanArAy – Oh crane that carefully walks into the tides! Like the village-heads who wear auspicious pavithram (dharba grass), perform yAgam etc., and pretend to be virtuous while harming others, even if some lean fish pass by, you ignore them and wait for the best prey.
  • Ayum – my (parAnkusa nAyaki‘s) mother who has not slept since her birth worrying for my  well-being.
  • amar ulagum thunjilum – even if the nithyasUris (who never sleep) sleep, you are not sleeping. Why is her mother sleepless? Initially, she was sleepless thinking “we have to get her a fitting husband”; subsequently, on seeing her suffer in separation from emperumAn, she is sleepless. sIthA pirAtti said in srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 119.36 “pathisamyOgasulabham vayO dhrushtvA cha mE pithA | chinthArNavagatha:” – my father became very worried thinking “Her age is ripe that she should be married to a suitable groom and I am not finding that suitable person”. Similarly, parAnkusa nAyaki‘s parents are having sleepless nights in such worry. nithyasUris do not sleep since their eye-lids never close and are always having the divine vision of emperumAn.
  • nOyum payalaimaiyum – the internal suffering and the impact of such internal suffering on her body.
  • mIdhUra – Like poison spreading in the body, this paleness has spread all over the body.
  • emmE pOl – I thought I was alone in this suffering but you are there too. Like me, you are also tolerating the sorrow, insults etc., still waiting for emperumAn and having pale complexion.
  • nIyum – you too who are so tender for not being able to handle the suffering in separation. Are both of us unable to uphold the principle explained in srI rAmAyaNam yudhdha kANdam 9.30 “thath thasya sadhrusam bhavEth” (he coming over to lankA and rescuing me (without any of my efforts) is the suitable action for srI rAma’s greatness).
  • thirumAlAl nenjam kOtpattAyE – Are you also suffering in your heart and physically, by losing bodily complexion like me? Did you [also] desire for “mainthanai malarAL maNavALanai” (the eternally youthful husband of SrI mahAlakshmi) [even after his being with srI mahAlakshmi who helps everyone to unite with him, how can he make us suffer like this?].
  • nenjam kOtpattAyE – You also lost your heart! Not just bodily suffering – you are suffering in your heart too!

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై 5వ భాగము

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:


<< 4వ భాగము


ముత్తు ణై నాన్మరై వేళ్వి
అఱు తొళిల్  అన్దణర్ వణంగుం తన్మయై

ప్రతిపదార్ధము : 

అన్దణర్ వణంగుం తన్మైయై బ్రాహ్మణులచే పూజింపబడువాడు 

ముత్తీ త్రై అగ్నులు  (మూడు విధము లైన అగ్నులు)మరియు

నాల్ మఱై నాలుగు రకములైన  వేదములు మరియు

ఐవగై వేళ్వి ఐదు విధములైన  యఙ్ఞములు మరియు

అఱు తొళిల్ ఆరు విధములైన కర్మలు.


నిన్ను పొందటము కోసము ధర్మములను, కర్మయోగములను పాటించు బ్రాహ్మణులచే పూజింపబడువాడవు. దాని కొరకు వారు హోమములను చేసి మూడు విధములైన అగ్నులను కాపాడుతూ, నాలుగు వేదములను అధ్యయనము చేసి, ఐదు విధములైన యఙ్ఞములను చేస్తూ, ఆరు విధములైన కర్మలను పాటిస్తారు. అలాంటి  బ్రాహ్మణులకు పరమాత్మ అడిగినవన్నీ సమకూరుస్తాడు.



వాళియిన్ అట్టనైపిరాట్టి కోసము  బాణ ప్రయోగముతో  శతృ సంహారము  చాశాడు) ; ‘మడువుళ్ తీర్త్తనైఇంధ్రుడి అన్య ప్రయోజనములను నేవేర్చటము కోసము సహాయము చేసాడు అంటున్నారు తిరుమంగై ఆళ్వార్లు

ప్రబంధములోని తరువాతి పాదములలో  భగవంతుడిని తమ ప్రయోజనార్థము వినియోగించుకొని, అదే సమయములో ఇతర ప్రయత్నముల వలన కూడ తమ ప్రయోజనములను నెరవేర్చుకునే వారికి కూడ సహాయము చేసే   పరమాత్మ  గొప్పగుణములను, ఆళ్వార్లు వర్ణిస్తున్నారు.

 ముత్తీ … –  “యోగో యోగవిధాం నేతా” [విష్ణు సహస్రనామం 18,19]  అన్నట్లుగా, పరమాత్మ అన్నింటికీ కారణభూతుడు. అయినా అన్య ప్రయత్నముల ద్వారా ఆయనను పొదగోరు వారికి కూడా  ఆయన సులభుడు.  బ్రాహ్మణులు నిర్వహించే  కర్మ యోగమును ఆళ్వార్లు  ఇక్కడ అన్య ప్రయత్నము అన్నారు.

ముత్తీ గార్హపత్యం, ఆహవనీయం, దక్షిణాగ్నులను త్రైయగ్నులంటారు. ఏక కాలములో జన్మించిన ముగ్గురు బిడ్డలకు పాలు పట్టడము తల్లికి ఎంత కష్టమో  బ్రాహ్మణులకు ఏక కాలములో త్రైయగ్నుల నిర్వాహణ అంత కష్టము.

నాన్మఱై –  కర్మ యోగులు , సక్రమముగా ఋక్, యజుర్, సామ, అథర్వణ మనే నాలుగు వేదములను అధ్యయనము మరియు  అధ్యాపనము చేస్తూ ఉంటారు.

ఐవగై వేళ్వి దేవయఙ్ఞము , పితృయఙ్ఞము, భూతయఙ్ఞము , మానుషయఙ్ఞము, బ్రహ్మయఙ్ఞము అనేవి ఐదు విధములైన యఙ్ఞములను బ్రాహ్మణులు నిత్యము అనుష్ఠిస్తూ ఉంటారు.  

అఱు తొళిల్ బ్రాహ్మణులు ఆరు విధముల కర్మములను చేస్తూ వుంటారు.యజనం (వారి కొరకు యఙ్ఞము చేయటము), యాజనం (ఇతరుల కొరకు యఙ్ఞము చేయటము ), అధ్యయనం (వేదములను వల్లె వేయుట),అధ్యాపనం (ఇతరులకు వేదములను నేర్పించుట), దానము , ప్రతిగ్రహణం  (దానము స్వీకరించటము). బ్రాహ్మణేతరులకు ఇందులో కొన్నింటిని మాత్రమే చేయటానికి అధికారము ఉంది.

దీని వలన కర్మయోగమును ఆచరించటములోని కష్టములను తెలియజేస్తున్నారు. యఙ్ఞము కలిగి కర్మ యోగము చేయు  బ్రాహ్మణుల ఔన్నత్యమును ఇక్కడ ప్రస్తావిస్తున్నారు. 

అందణర్ వణంగుం తన్మైయై –  కర్మ యోగము చేసి,బ్రాహ్మణులు నిన్ను చేరగోరేటతటి  మహిమాన్వితుడివి నువ్వు అని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి


archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

thiruvAimozhi – 2.1 – vAyum

Published by:

srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> Second Centum



Highlights from thirukkurugaippirAn piLLAn‘s introduction

AzhwAr having enjoyed emperumAn (who is unlimitedly beautiful, being complete in all auspicious qualities) within his heart just like physically enjoying him, desiring to enjoy him physically, attempting for that, sees that it is not happening and becomes greatly distressed and starts speaking as someone else about his own situation. AzhwAr assumes the mood of a  beloved girl who is of the nature of feeling joyful on union with bhagavAn and feels distressed on separation from him. While in separation, she [AzhwAr in feminine mood] starts seeing other entities and their activities. She considers that such entities too are suffering in separation from bhagavAn and tells such entities “You too are suffering like me”.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the first decad, AzhwAr mercifully starting to explain about bhagavAn‘s enjoyable nature, meditates upon his qualities which reveal that enjoyable nature such as sriya:pathithvam (being the master of srI mahAalakshmi), sEshasAyithvam (resting on Adhi sEsha), anishta nivarthakthvam (having the ability to eradicate unfavourable aspects), nivarththana parikaravathvam (having the tools for such eradication), sakthiyOgathvam (having the power),  sathyavAdhithvam (being truthful), sambandha visEshavathvam (special/eternal relationship with all), kAruNikathvam (compassion), gamanIya vigraha yOgam (having bodily beauty which attracts all) and kAraNathvam (being the cause of all). On meditating so, AzhwAr reveals the heart of a beloved girl who is in separation from her beloved (bhagavAn). She sees many entities and thinks that they too are suffering in separation from bhagavAn like herself and feels sorry for them too.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

See nampiLLai‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction

In the previous decad, AzhwAr explained emperumAn‘s saulabhyam (easy approachability), mEnmai (supremacy) and vadivazhagu (bodily-beauty) in “maNiyai vAnavar kaNNAnaith thannadhOr aNiyai“. Even one of these qualities is enough to become attracted and follow him – what to speak when all these three qualities are seen together? Desire to enjoy such aspects physically arises in AzhwAr. But since AzhwAr‘s desire did not get fulfilled, AzhwAr became distressed and in the mood of a consort of emperumAn who is in separation, goes to a garden to cheer herself. Seeing the activities of the objects in the garden, she understands those to be suffering in not uniting with emperumAn and sings about their suffering too.

Even in thiruvAimozhi 1.4 “anjiRaiya madanArAy“, AzhwAr went through similar emotions. AzhwAr desired previous to that in thiruvAimozhi 1.3.10 “peru nilam kadandha nalladip pOdhu ayarppilan alaRRuvan” (I will incessantly cry out to see the lotus feet which measured the worlds). At least in that case, he could console himself saying that the thrivikrama charithram happened in previous yugams and it is not possible to see the same. Here, “ugandharuLina nilangaL” (dhivya dhEsams) are present for the benefit of those who take birth subsequent to various incarnations (in previous yugams). AzhwAr is deeply distressed that his desire to unite with emperumAn in dhivya dhEsams as said in thiruvAimozhi 1.10.9 “nambiyaith thenkuRungudi ninRa” is not fructified. In “anjiRaiya madanArAy“, AzhwAr could hold himself up even to send messengers. Here, considering that even such messengers are suffering in separation, he suffers for them too.

AzhwAr‘s distress is deep due to his own nature too. Up until thiruvAimozhi 1.3 “paththudai adiyavarkku” decad, AzhwAr‘s distress is limited since he just experienced bhagavAn‘s nature and became separated. But from thiruvAimozhi 1.4 “anjiRaiya madanArAy” to now, AzhwAr deeply enjoyed his qualities and became separated – so his distress/sorrow is very deep now. The more we engage in bhagavath vishayam, the more tasteful it becomes.

It is natural for

  • the crane to be white (pale)
  • an ibis to scream/call out when its beak that is connected with its partner’s beak is loosened slightly
  • the ocean to make noises that has no words/meanings
  • the wind to keep moving without staying in a single place
  • the cloud to keep falling as rain (water)
  • the moon to wax and wane
  • darkness to mask the visibility of objects
  • salt works (place where sea salt is made, also known as saltern) to have its water content increase/decrease based on high tide and low tide of sea waves
  • an oil-lamp to shine with slight breaks

But, AzhwAr, not realising that it is natural for these entities to have such qualities, considers them to be suffering in separation from bhagavAn and feels sorry for them as well.

In this thiruvAimozhi, AzhwAr‘s distinction from iLaiyaperumAL (lakshmaNa) is highlighted. How so? lakshmaNa established that fish sustains itself in water. But AzhwAr feels that the fish, water and himself (everything) are sustained by bhagavAn‘s auspicious qualities. Just like when people are in distress, they  find others who are also in distress in the same matter, hug them and cry out with them to console themselves, parAnkusa nAyaki (AzhwAr) too, is seeing all the entities which are visible to her and cries out with them saying “we are going through the same suffering”. Separation from bhagavAn is so difficult to handle even for animals, plants etc., as stated in srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 59.4 “…api vrukshA: parimlAnA:…” (Even the trees have dried up due to separation from srI rAma). As said in srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 59.5 “upathapthOdhakA nadhya: palvalAni sarAmsi cha…” (even the rivers, ponds and streams became very hot and unapproachable due to the suffering in separation from srI rAma), water-bodies irrespective of being small or large, became unapproachable due their heat which was caused by separation from srI rAma. As stated in the same slOkam “parisushkapalAsAni vanAnyupavanAni cha“, even the forests and sub-forests became very hot due to anxiety out of separation from srI rAma.

Like srI rAma did upon hearing the death of his father, chakravarththy dhaSarath, as said in srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 102.4 “sIthE mruthasthE svasura: pithrA hInOsi lakshmaNa” (Oh sIthA! your father-in-law passed away; Oh lakshmaNa! you have lost your father), AzhwAr too cries out for emperumAn [along with the objects he sees in the garden].

Each pAsuram is discussed subsequently.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై 4వ భాగము

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:


<< 3వ భాగము


నాల్ దిశై నడుంగ అంజిఱై ప్పఱవై ఏఱి
నాల్వాయ్  ముమ్మతత్తు ఇరుశెవి
యొరుతని వేళత్తు అరందైయై
ఒరునాళ్ ఇరునీర్ మడువుళ్ తీర్తనై


ఒరునాళ్ – ఒకానొకప్పుడు

 నాల్ దిశై నడుంగ – నాలుగు దిక్కులు వణికిపోగ

అంజిఱై  ప్పఱవై ఏఱి – అందమైన పక్షిని ఎక్కి(గరుడవాహనము నెక్కి)

ఇరునీర్ మడువుళ్ – లోతుగా నీరుగల మడుగులో

అరందైయై – బాధ పడుతున్న

నాల్వాయ్ – వేలాడుతున్న నోరుగల

ముమ్మదం – మూడు ద్వారములగుండా మదము స్రవిస్తుండగా

ఇరుశెవి – రెండు చెవులు

ఒరుతని వేళత్తు – అసమానమైన ఏనుగు(గజేంద్రుడు) దుఃఖమును 

తీర్తనై – తొలగించావు



తిరుమంగై ఆళ్వార్లు ,  ‘ఙ్ఞానము శక్తి గల ఇంద్రుడికి సహాయము చేసావు,  ఏనుగును కాపాడావు.  నువ్వు సునాయాసముగా సమస్త పదార్థములను, సర్వ లోకములను సృష్టించావు.  అలాంటి వాడివి నీ భక్తుల రక్షణార్థము సర్వము మరచి,  బ్రహ్మతో సహా అందరూ ఆశ్చర్య పోయే విధముగా పరుగులు తీశావు’ అని ఏనుగును(గజేంద్రుడు) రక్షించిన విధమును  కొనియాడుతున్నారు. 

 ఆణ్దాళ్  తమ  నాచ్చియార్ తిరుమొళిలో తనను కాపాడ రమ్మని పాడినట్లుగా,  ఆళ్వార్లు తనను  సంసారము నుండి,  ప్రధాన  శతృవులైన పంచేంద్రియముల నుండి  కాపాడ రమ్మని ప్రార్థిస్తున్నారు.


 ఙ్ఞానము శక్తి గల ఇంద్రుడికి మాత్రమే  సహాయము చేస్తాడా భగవంతుడు?  తన భక్తులు పిలిస్తే ఉన్నవాడు ఉన్నట్టు పరుగులు తీస్తాడా? (అరై కులైయ, తలై కులైయ )జుట్టు చెదిరి పోయివస్త్రము తొలగిపోయి-  పోతన భాగవతములో-  సిరికింజెప్పడు…. లో వర్ణిచినట్లు.

నాల్ తిశై నడుంగ పరమాత్మ సంకల్ప మాత్రమున సకలమును సృష్టించాడు.  ఆ సృష్టిని తిరిగి సంకల్ప మాత్రముననే లయము చేసాడని బ్రహ్మాది దేవతలకు తెలుసు. కాని తన భక్తులను రక్షించే సమయములో మాత్రము అసాధారణ త్వరను, కోపమును ప్రదర్శించటము చూసి బ్రహ్మాది దేవతలు తల్లడిల్లి పోయారు. అసాధారణ సంఘటన ఏదో జరగబోతున్నదని భయపడ్డారు.

అం శిఱైప్పఱవై ఏరి  బంగారు వర్ణము గల మేరు పర్వతము మీద నల్ల మబ్బులు కదలినట్లు, విష్ణు మూర్తి గరుడుడి మీద ఎక్కి ఎందుకిలా పరిగిడుతున్నారని తిరుమంగై ఆళ్వార్లు అడుగుతునారు.

నాల్ వాయి ముమ్మదతు ఇరు శెవి ఒరు తని వేళత్తు అరందైయై –  (నాల్ వాయి) తొండమును పైకి లేపడము వలన నోరు వేలాడుతున్నది. మూడు వైపుల మద జలము స్రవిస్తున్నది.  చేటంత చెవులు రెండు విచ్చుకున్నవి, రక్షించే వారెవరూ లేక ధైర్యము కోల్పోవటము గొప్ప విషాదము- అరందైయై. (పోతన భాగవతములో లావొక్కింతయు లేదు…..) 

ఒరు నాళ్ ఇరు నీర్ మడువుళ్ తీర్త్తనై –  లోతైన మడుగులో స్థాన బలము గల మొసలి చేత చిక్కిన  స్థాన బలము లేని గజేంద్రుడి ని చూసి ప్రమాదమును  గమనించి రక్షించడానికి నువ్వు వచ్చావు.  

ఒరు నాళ్   గజేంద్రుడుని రక్షించడాటినికి మహావిష్ణువు వచ్చిన సన్నివేశాన్ని తలచుకొని పొంగిపోతున్నారు తిరుమంగై ఆళ్వార్లు. ‘గజేంద్రుడి దుఖఃమును తీర్చిన నువ్వు నన్ను కూడా ఈ సంసారమనే దుఖఃము నుండి కాపాడవా!  అని అడుగుతున్నారు.  గజేంద్రుడు ఒడ్డు వైపుకిమొసలి నీటిలోనికి 1000 దేవ సంవత్సరాలు (విష్ణు ధర్మము 69) హోరాహోరిగా పోరు సలిపాయి.  అక్కడ ఉన్నది ఒక మొసలియే,  కాని ఇక్కడ నన్ను పంచేంద్రియములనే ఐదు మొసళ్ళు సంసారములోకి లాగుతున్నాయి. అక్కడ ఏనుగు బలమైనది. ఇక్కడ నేను బలహీనమైనవాడను. కాబట్టి నన్ను కాపాడటానికి పరుగున రావా!’ అని  ప్రార్థిస్తున్నారు.   

వేఅత్తు అరంధైయై ఇరు నీర్ మడువుళ్ తీర్త్తనై విష్ణు ధర్మములో చెప్పినట్లు,  గ్రాహం చక్రేణ మాధవ:, పరుగున వచ్చి ఏనుగు పాదమునకు ఒక్క ముల్లు కూడా గుచ్చుకోకుండా జాగ్రత్తగా సుదర్శన చక్రమును ప్రయోగించి మొసలిని చంపి ఏనుగును రక్షించాడు విష్ణుమూర్తి. ఈ సందర్భములో భట్టర్ , “ రాజుగారితో రోజూ కుస్తీ పోటీ చేసినందుకు సేవకుడికి కూడా ఆయనతో పాటు మంచి ఆహారము దొరికినట్లు, ఏనుగుతో  మొసలి పోరాడినందుకు మొసలికి కూడ మోక్షము లభించింది ” అన్నారు.

శోబై ….   బావిలో పడిన పిల్లను కాపాడి పైకి తీసిన తరవాత ఆ బిడ్డ అందాన్నిచూసి మురిసి పోతారు.

(వాళిప్పు)ఆహా! ఎమేఏ దీని చెవులు, ఎంత అందం ఈమెది,  అందమైన కాళ్ళు చూడు, తల అన్నింటిని తన్నే అందం -అని రకరకాలుగా చెప్పుకుంటారు.   

నాల్వాయి ముమదత్తు ఇరు సెవి ఒరు తని వేళత్తు–  ఆళ్వార్లు ఎందుకు  ఒక్కొక్క భాగాన్ని, మొత్తము అందాన్ని ఇంతగా వర్ణిస్తున్నారు? (సముదాయ) అందరు కలసి కాపాడినందున బిడ్డ అందాన్ని మరీ మరీ వర్ణించినట్టుగా ఆళ్వార్లు  ప్రబంధములోని ఈ భాగములో మహా విష్ణువు  కాపాడిన ఏనుగును ఇంతగా వర్ణిస్తున్నారు. 

వేళత్తు అరందైయై  చిన్న శరీరమైతే  ప్రమాదము కొద్దిగా వుండేది. కాని ఇక్కడ శరీరము పెద్ద ది ప్రమాదము కూడా పెద్దగానే ఉంది. పరమాపదం ఆపన్న: మనసా{శ్} చింతయత్ హరిం” [విష్ణు ధర్మం] ఋషులు ఏనుగుకు కలిగిన ఆపదను గొప్ప ఆపదగా చెపుతున్నారు-‘. “పరమాపదం …. అందు వలననే గజేంద్రుడు నోరు తెరచి పిలవటానికి శక్తి లేక పరమాత్మను మనసులోనే తలచుకున్నాడని  చెపుతున్నారు-మనసా చింత్యాత్ ‘

ఒరు నాళ్ తీర్తనై –   పెరియాళ్వార్ల కుమార్తె,    నారాయణుడికి ప్రియమైనది అయిన గోదాదేవి, నారాయణుడి కృప కోసము   కాలైక్కదువిడుగిన్ఱ కయలొడు వాళై విరువి [నాచ్చియార్ తిరుమొళి 3-5] అని పాడింది. –( నీటిలో ఒక్క పురుగు వున్న సహించలేవు. అలాంటిది రెండు చేపలుంటే సహించగలవా?) అదేవిధముగా తిరుమంగై ఆళ్వార్లు పరమాత్మను అడుగుతున్నారు, “బలవంతమైన  గజేంద్రుడిని మొసలి కొంత కాలము పట్టుకుంటేనే సహించలేవే!  పంచేంద్రియములు నన్ను ఇంత కాలము బాధిస్తుంతే తట్టుకోగలవా?”

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి


archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై 3వ భాగము

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:


<< 2వ భాగము


మూవడి నానిలం వేణ్డి
ముప్పురి నూలొడు మానురి ఇలంగు మార్వినిల్
ఇరు పిఱప్పు ఒరు మాణ్ ఆగి
ఒరు ముఱై ఈరడి మూవులగు అళందనై


 ఒరు ముఱై – ఒకానొకప్పుడు

 ముప్పురి నూలొడు – యఙ్ఞోపవీతముతో

 మానురి – జింక చర్మము

ఇలంగు మార్వినిల్ – హృదయము మీద అలంకరించిన

 ఇరు పిఱప్పు ఒరు మాణ్ ఆగి – అసమానమైన బ్రహ్మచారి

వేణ్డి – ప్రార్థించి

మూవడి – మూడడుగులు

నానిలం – నాలుగు రకములైన భూమిని

 అళందనై – కొలిచావు

మూవులగు – మూడు లోకములు

ఈరడి – రెండడుగులు



    ఈ పాశురములో తిరుమంగైఆళ్వార్లు పరమాత్మ కేవలము ధనుర్బాణాలతోనే కాదు, అందముతో కూడా శతృవులను గెలవగలరని చెపుతున్నారు.     నాలుగు విధములైన భూమిని (మైదానము, పర్వతము, అడవి, సముద్రము)ఒక్క అడుగులో కొలిచి ఊర్ధ్వ లోకములను రెండవ అడుగులో కొలిచి , మహాబలి శిరస్సు మీద మూడవ అడుగుంచావు. దీని కోసము నువ్వు వామన మూర్తిగా,  యఙ్ఞోపవీతమును ధరించి, జింక చర్మమును  హృదయము మీద అలంకరించుకొని వచ్చి మూడడుగులు  ప్రార్థించావు.  నిన్నే కోరుకునే నన్ను కాపాడ లేవా!


మూవడి … –ఇంద్రుడికి కోరుకున్నలాభములన్నీ ఇచ్చిన నీకు నాలాంటివాడిని రక్షించటము కష్టమా!

నానిలం మూవడి వేణ్డి –   ముల్లై (అడవులు), కురింజి (పర్వతాలు), మరుదం (జనావాసాలు), నైదల్ (సముద్రము) అనే నాలుగు రకాలతో కూడిన నేలను ఒక్క అడుగులో కొలిచావు.  పైలోకాలను మరొక అడుగులో కొలిచి మూడవ  అడుగులో మహా బలిని ఓడించాలని,  మహా బలిని మూడడుగులు దానమడిగావని ఆళ్వార్లు పాడుతున్నారు.

ఇదే విషయాన్ని  నమ్మాళ్వార్లు  తిరువిరుత్తం 26 – “నానిలం వాయిక్ కొణ్డు…..”అన్నారు.

ముప్పురి నూలొడు మాన్ ఉరి ఇలంగు మార్వినిల్ –  బ్రహ్మచారి వ్రతములో ఉన్న నీ హృదయ సీమ మీద జింక చర్మము, దాని మీద  ఝంద్యము,  మేఘములచే ఆవరింపబడిన ఆకశములో మెరుపు తీవెలా ఉన్నది.

ఇరు పిఱప్పు – అప్పుడే పొందిన ద్విజత్వము(కొత్తగా వడుగు చేసుకున్న వటువు)

ఒరు మాణ్ ఆగి – బ్రహ్మచారిగా అసమాన దీప్తితో వామన రూపములో , అడగటమే తెలియని  నీవు, ఇంద్రుని కోసము నేలను దానమడిగావు.

బలి దానమిచ్చినా ఇవ్వకున్నా ఒకటే అన్నట్లు ప్రసన్నముగా ఉండిన  ఆ వామన రూపములో ఎంత అందముగా ఉన్నావు.

ఒరు ముఱై ఈరడి మూవులగు అళందనై – ఒకే సారి రెండడుగులతో మూడు లోకములను కొలిచావు.

“ఇంధ్రుని కోసము మూడు లోకములను అడిగి ఇచ్చిన వాడివి,   నాకు నీ సేవకుడుగా వుండే భాగ్యాన్ని ఇవ్వలేవా? “అని ఆళ్వార్లు అడుగుతున్నారు.

“మూడు  లోకములను కొలిచేటప్పుడు నీమీద ఇష్టము లేని వారికి కూడ నీ  శ్రీపాద స్పర్శ ఇచ్చావు. నిన్నే కోరుతున్న నాకు నీ శ్రీపాద స్పర్శ ఇవ్వలేవా?”

“ఇంధ్రుడు  స్వార్థము కోసము అల్పమైన నేలను కోరుకున్నాడు. మహాబలి దర్పము కోసము దానమిచ్చాడు.  నేను మాత్రము నిన్నే  కోరుతున్నాను. నిన్ను కాక అల్పమైన విషయములను కోరుకునే వారి కోరికలను తీర్చగలవు కాని, నిన్నే కోరుకునే వారి కోరికలను తీర్చలేవా?

ఆళ్వార్లు, ఆచార్యులందరు భగవంతుని శ్రీపాదములనే కోరుకున్నారు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి


archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

rAmAnusa nURRanthAdhi – 15

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImadh varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (kathikkup pathari)

pAsuram 15

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

He says that he would not join with those who do not involve themselves in the qualities of emperumAnAr who is interested in serving the divine feet of periyAzhvAr – so I do not have any deficiency.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

In the previous pAsuram, connected kulasEkarap perumAL with emperumAnAr, and said about the magnificence that emperumAnAr would not leave him, and celebrated emperumAnAr; in this pAsuram, after seeing the one who is benevolent to everything and protector of everything, that is sarvEswaran, he did not focus on His nature of His protecting, etc., but with the overflowing love, and with the following fear of what might happen to Him, he lost his sense and protected Him with his thiruppallANdu – that is periyAzhvAr; emperumAnAr has directed his own mind to be devoted to such AzhvAr’s divine feet; (amudhanAr says) I would not connect with those who are not dependent on such emperumAnAr’s auspicious qualities, so, he is saying, I would not have any deficiency.

sOrAdha kAdhal perum suzhippAl thollai mAlai onRum
pArAdhu avanaip pallANdu enRu kAppidum pAnmaiyan thAL
pErAdha uLLAththu irAmAnusan than piRangiya sIr
sArA manisaraich chErEn, enakkenna thAzhvu iniyE                        15


Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

sOrAdha – without having affinity to others (only toward Him)
kAdhal – such overflowing flood of bhakthi (devotion)
perum suzhippAl – caught in its vortex,
thollai – the eternal (emperumAn)
mAlai – for everything other than Him, he is the protector; He is having such a glory;
onRum pArAdhu – not seeing even one of His auspicious grand qualities, like how for those who are anithyar (not going to live forever), and rakshya bhUthar (in need of protection), someone would do mangaLAsAsanam (wishing them well),
avanai – applying that to Him,
pallANdu enRu – saying pallANdu, pallANdu, and increasing His duration/life,
kAppidum – saying “un sevvadi sevvi thirukkAppu [thiruppallANdu – 1]thus doing mangaLAsAsanam to Him;
pAnmaiyan thAL – doing such mangaLAsAsanam as his nature; such periyAzhvAr’s divine feet
pErAdha – not separating (from such divine feet)
uLLaththu – having such heart/mind;
irAmAnusan thanemperumAnAr’s
piRangiya sIr – infinite qualities
sAra manisaraich chErEn – would not join those who do not depend on (those qualities);
ini – after my getting such mind,
enakku enna thAzhvu – what deficiency would I possess?

piRangi – also means brightness; excess;
sOrAdha kAdhal – also means, love that does not shrink; means fully complete devotion.

emperumAnAr-periyAzhwArvishNu chiththar with vishNu chiththa chiththar


sOrAdha kAdhal – love that does not shrink; means fully complete devotion, as said in “punarvislEsha bhIruthvam paramAbakthiruchyathE”(~one who would be afraid whether he would separate Him again – that is bhakthi); Or, sOrAdha kAdhal – devotion without any corruption of directing it to anything else in addition;

perum suzhippAl – the vortex he is caught in is not a negligible one, you see.

perum suzhippu – as the complete devotion flooded out uncontrollably, in the midst of its enormous flow the vortex deep and wide was formed, and he got caught in that;

thollai mAlai – As said in “nithyas sathya:” he is the eternally existing; as said in “EkOhavai nArAyaNa AsIth, na brahmAnEsAna:, sa EkAkIna ramEtha” (~in the beginning only nArAyaNan existed, not brahma, not Isan),

and as said in “achithavishtAn praLayE janthUnavalOkya jAtha nirvEdha:” [In the period of praLayam (annihilation) perumAn loathed that the janthus (chEthanAs being like non-sentients) were inactive along with achith (non-sentients))], emperumAn saw that the AthmAs are lost in the big ocean that is samsAram, and loathed himself – such love towards us; such sriya:pathi.

onRum pArAdhu – (not looking at any of these) – As said in “mangaLAncha mangaLam”, and “navAsudhEvAthparamasthi mangaLam”, and “uyarvara uyar nalam udaiyavan – ayarvaRum amarargaL adhipathi [thiruvAimozhi 1.1.1], and “nigar il amarar munik kaNangaL virumbum thiruvEnkadaththAnE [thiruvAimozhi 6.10.10]”, and “onRum thEvum ulagum uyirum maRRum yAdhum illA anRu nAnmugan thannOdu dhEvar ulagOdu uyir padaiththAn ”, [thiruvAimozhi 4.10.1] not describing Him along these lines where He is identified as the creator of all the worlds, who controls all, and who can give all auspiciousness, but instead as his ecstasy out of love for Him..; that is, not giving consideration to any of these aspects of Him; not paying attention to any of these;

avanaip pallANdu enRu kAppidum pAnmaiyan thAL – Like how in this world where laymen live for a limited time, as said in ‘AyurAsAsthE’, people would wish ‘dhIrghAyushmAnbhavEth’ (~live long), he is doing that to sriya:pathi (thAyAr’s husband), by singing “pallANdu pallANdu pallAyiraththANdu, pala kOdu nUru Ayiram, mallANda thiN thOL maNi vaNNA! un sevvadi sevvith thiruk kAppu [thiruppallANdu – 1]”, and “nin vala mArbinil vAzhginRa mangaiyum pallANdu, sudar Azhiyum pallANdu, ap pAncha channiyamum pallANdu [thiruppallANdu – 2]”, like so AzhvAr is creating extremely long time, and increasing it further, and till the time the time exists, and says should stay with the same wellness and live for ever with all his wealth; doing mangaLAsAsanam thus, and doing so is his nature, that is periyAzhvAr;

such AzhvAr’s divine feet (thAL);

pErAdha uLLaththu irAmAnusan – emperumAnAr’s who is having the mind of never leaving such divine feet (of periyAzhvAr)

piRangiya sIr – ever growing auspicious qualities; As said in “kudhrushti kuhanAmukE nipathitha: parabrahmana: kara graha vichakshaNOjayathi lakshmaNOyam muni:” [emperumAn fell in the cave of wrong meanings propagated by kudhrishti (who understand/explain vEdhas wrongly); it was emperumAnAr who gave his hands and pulled out emperumAn from that cave (by giving srIbhAshyam)” (thus emperumAnAr is equivalent to periyAzhvar  in doing mangaLAsAsanam), and made such correct meanings to grow in qualities for ever; so is emperumAnAr’s auspicious qualities are ever growing.

sAra manisarai – the people who have Not considered such emperumAnAr as their destiny. As said in “nrudhEha mAdhyam prathilabya dhurlabham”, even though they are having the body of humans to use for hearing and thinking (about emperumAnAr).

as said in “puvAn bhavApththin natharEth sa Athma:” (not going to easily cross the ocean (samsAram / material life)), humans who would tend to lose their ways; would it be possible to rest thinking that they moved afar due to their ineligibility; unfortunate ones who ignored the abilities of their human form;

sErEn – very determined to not relate to such people ever; as said in “nAsthi sankathi: asmAkam yushmAkanchaparasparam”, left them like the tradition of dripping the water from a holed pot;

enakku enna thAzhvu iniyE – after this, for me who is under emperumAnAr’s kindness, there is no deficiency; there is no inferiority; as said in “thadhEvamushNAthi asubhAnyachEshatha:”, (removes all asubham (inauspiciousness)” and in “sidhdhE thadhIya sEshathvE savarththAs sambhavanthihi” (those who serve other devotees will get all wishes fulfilled), there is no problem and everything is easily obtained in my hand.

From srI u.vE. thirumalai nallAn chakravarthy rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’:

thollai mAlai onRum pArAdhuperiyAzhvAr just saw what was in front of him, the beauty and tenderness of emperumAn‘s form, and not his greatness;

pallANdu enRu kAppidum – like how we would wish someone to live well, those who do not have their own ability to protect themselves, here periyAzhvAr is wishing well for perumAn;

Isn’t AzhvAr‘s behaviour same as normal humans who just see the beauty of outward appearance, and as normal humans wishing well the other people? In the case of AzhvAr this did not happen due to the karmas, but due to excess of his devotion and love towards emperumAn it crossed that stage of expecting something from Him, but to the stage of worrying about His safety.

maNavALA mAmunigaL said, “pongum parivAlE villipuththUr pattar pirAn peRRAn, periyAzhvAr ennum peyar [updhEsa raththina mAlai – 18] (~due to overflowing love, the srIvillipuththUr‘s head of the learned got the name of periyAzhvAr).

Now, can emperumAn not pull AzhvAr out of the vortex of love, by showing his greatness? It seems He was not able to. Only if one had eyes to see would emperumAn be able to show it. Here AzhvAr due to the excess of devotion was behaving like a blind and not seeing the greatness of Him; whatever emperumAn let him know as His greatness, it only increased AzhvAr’s fear for safety of emperumAn, since emperumAn would unnecessarily go to battles due to His strength.

Azhvar: vishNu chiththar;  emperumAnAr: vishNu chiththa chiththar.

Since he is always keeping periyAzhvAr in his mind, emperumAnAr also becomes like periyAzhvAr; AzhvAr made emperumAnAr also to look for people who could do mangaLAsAsanam to perumAn; the details of this is present starting from chUrnikai (sentence)-255 in srI vachana bhUshaNam.

sArA manisaraich chErEn – here amudhanAr did not say he would only go with those devoted to emperumAnAr; instead he says, he would not go with those who are not devoted to emperumAnAr; this is to say, even if you do not do the good aspect, at least avoid the bad aspects.

– – – – –

Translation: raghurAm srInivAsa dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –

thiruvAimozhi – 2.1 – Audio

Published by:

thiruvAimozhi – 2nd centum – audio

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:


Previous Centum



archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

thiruvAimozhi – 2nd centum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series

Previous Centum


Mahavishnu-universes-2Focus of this centum – kAraNathvam – bhagavAn being the cause of everything

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the second centum – AzhwAr mercifully explained sarvEsvaran, the supreme lord due to his qualities such as supremacy etc., being the means for protecting everyone in all manner and subsequently desiring to explain him being the goal in this centum, starts explaining the aspects of his being greatly enjoyable such as

  • even momentary separation from him causing great sorrow
  • his magnificent, lofty elegance
  • his completely tasteful, divine bliss
  • he being the one who removes the distress of not uniting with him
  • his divine beauty etc., which remove the grief of the one who approaches him and gives that person bliss
  • the fear of separating from such emperumAn for his devotees who unite with him
  • protecting the ones who are surrendered along with their descendants, family etc.
  • bestowing liberation which is the pinnacle of protection
  • showing total dependence which is the essence of liberation
  • having suitable qualities to reciprocate to his devotees

Highlights from nampiLLai‘s introduction

nampiLLai first summarizes each centum of thiruvAimozhi here:

  • In the first centum, AzhwAr established that the ultimate goal is to perform bhagavath kainkaryam (service to bhagavAn).
  • In the second centum, he eliminated the weeds in such kainkaryam.
  • In the third centum, he explained that kainkaryam where the weeds are eliminated is bhagavath kainkaryam which leads all the way to bhAgavatha kainkaryam (serving bhagavAn‘s devotees).
  • In the fourth centum, he explained that aiSwaryam (worldly wealth) and kaivalyam (self-enjoyment) are the hurdles for such kainkaryam.
  • In the fifth centum, he explained that emperumAn is the only one who can remove those hurdles.
  • In the sixth centum, he surrenders unto the lotus feet of such emperumAn who eliminates the hurdles.
  • In the seventh centum, seeing that even after surrendering to emperumAn with the purushakAram (recommendation) of srI mahAlakshmi, as in the case of “dhagdhapata nyAya” (a cloth which is burnt, but seemingly looks alright), he is still in samsAram (material world), he becomes very dejected.
  • In the eighth centum, AzhwAr thinks “I may be suffering in samsAram even after becoming a surrendered person as in the case of “dhagdhapata nyAya”, due to my attachments to myself and the objects owned by me” and declares that he is detached from everything [other than emperumAn].
  • In the ninth centum, AzhwAr wonders why he is still not protected (liberated), emperumAn says “I am nArAyaNan; one who has all capabilities; I will fulfil all your desires” and he becomes overwhelmed by emperumAn‘s qualities.
  • In the tenth centum, AzhwAr mercifully explains how emperumAn seeing his urgency, descends to thirumOgUr, shows archirAdhi gathi (the path that starts with archis and leads up to paramapadham) and fulfills his desires.

We will see each thiruvAimozhi (decad) in detail.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
SrIvaishNava education/kids portal –

తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై – 2వ భాగము

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:


<< 1వ భాగము

ఈ రెండవ భాగములో రైతు తన చేనులోని కలుపును తీసినట్లు భగవంతుడు తాను సృజించిన లోకములను పాడు చేస్తున్న రాక్షసులను తొలగించాడని ఆళ్వార్లు పాడుతున్నారు.

 1-2-3-2-1 (1-2)

ఒరు ముఱై ఇరు శుడర్ మీదినిల్ ఇయఙ్గా

ముమ్మతిళ్ ఇలంగై ఇరుకాల్ వళైయ

ఒరు శిలై ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు అళల్వాయ్

వాలియిన్ అట్టనై


ఇరు శుడర్ – సూర్యచంద్రులు

మీదినిల్ ఇయఙ్గా – ఉన్నతమైన పరిధిలోకి

ఇలంగై – లంకాపురి

ఒరు ముఱై – భయముతో

ముమ్మదిళ్ –  మూడు ప్రాకారములు గల (జల,పర్వత,అటవి)

అట్టనై – (నీవు) నాశనము చేశావు

ఒరు శిలై – సారంగము

ఇరుకాల్ వళైయ – రెండంచులు వొంపు తిరిగి

వాలియిన్ – బాణములు సంధించగా

ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు – విల్లులోని రెండు పళ్ళ మధ్య సర్దుకొని

అళల్వాయ్ – నిప్పులు చెరిగిన

భావము: రెండు వైపుల మెలి తిరిగిన అసమానమైన ధనుస్సును చేపట్టి, నిప్పులు గ్రక్కే రెండంచులు గల బాణమును సంధించి, సూర్య చంద్రులు కూడా తొంగిచూడటానికి భయపడే లంకను తుత్తునియలు(నాశనం) చేశావు.

సంకల్ప మాత్రముననే   బ్రహ్మను సృష్టించిన నువ్వు శతృసంహారమునకు  మాత్రము  యుద్ధరంగమున ఎదురుగా నిలబడి అస్త్ర ప్రయోగము చేశావు.

పిరాట్టి (సీత)ని  నీ నుండి తనను దూరము చేసిన రాక్షసుడిని సంహరించలేదు. ఆమె కొరకు నువ్వు రాక్షస సంహారము చేశావు.  అలాగే,  నీ నుండి నన్ను దూరము చేసిన ఈ సంసారం, అవిద్య, కర్మ, వాసనా, రుచి అనే శతృవుల నుండి నువ్వు నన్ను  రక్షించాలి.



‘భీషో దేతి సూర్య:’ (పరమాత్మ  మీది భక్తి, వినయము, వలన సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు). లంకలో రావణుడి మీది భయము వలన తనప్రతాపమును చూపడు. (నైనం సూర్య: ప్రతాపతి – శ్రీ రామాయణము). ఆళ్వార్లు చంద్రుడికి కూడా ఇదే సూత్రమును ఆపాదిస్తున్నారు.

ఇలంగై –  (అమ్మణ కూత్తడిక్కుం )

ఇరుకాల్ వళైయ ఒరు శిలై ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు అళల్వాయ్ వాలియిన్ అట్టనై:    రెండువైపుల మెలి తిరిగిన అసమానమైన ధనుస్సును చేపట్టి, నిప్పులు గ్రక్కే రెండంచులు గల బాణమును సంధించి, సూర్య చంద్రులు కూడ తొంగిచూడటానికి భయపడే లంకను తుత్తునియలు చేసిన ఘనుడవు.

అళల్వాయ్ వాలి:  ధనుస్సులో  సంధించినపుడు అది బాణము. శతృవు పై  పడినపుడు అది నిప్పు.

 వాలియిల్  అట్టనై: అయనై ఈన్ఱనై’:   బ్రహ్మను సంకల్పమాత్రమున సృష్టించావు. రావాణుడిని సంహరించడానికి  మాత్రము  ఎదురుగా వచ్చినిలబడ్డావు.

 ఒరు ముఱై … అట్టనై – సీతా పిరాట్టి కొరకు రావణుని సంహరించినట్లు,   నా కొరకు ఈ సంసారము మరియు కర్మ అనే శతృ వులను తొలగించు.

అడైంద అరువినైయోడు అల్లల్ నోయి పావం
మిడైందవై మీణ్డ్దొళియ వేణ్డిల్ – నుడంగిడైయై
మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ మురణ్ అళియ మున్ ఒరు నాళ్
తన్ విల్ అం కై వైత్తాన్ శరణ్”    (ముదల్ తిరువంతాది-59)

 పొయ్ ఘై ఆళ్వార్లు తమ   ‘ముదల్  తిరువందాది’ 59 వ పాశురములో కూడా ఇదే విషయమును స్పష్టముగా చెప్పారు.

ఇనుము స్వతహాగా వేడిగా, ఎర్రగా వుండదు. నిప్పుతో చేరడం చేత దానికి    ఆ లక్షణములు వస్తాయి. అలాగే ఆత్మ అచిత్తుతో(దేహము) చేరటము చేత  కర్మ (గత జన్మలలో చేసిన పాపపుణ్యములు),  వాసన గత జన్మలలో చేసిన పాపములు),  రుచి(పాప కర్మములమీది ఆసక్తి) ఇవన్నీ ‘అరు వినై’ తొలగించు కోవటానికి సాధ్యము కానివి అని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

 మీణ్డు ఒళియ వేణ్డిల్ –    వీటిని  సమూలముగా తొలగించు కోవాలనుకుంటే   అంతటి బలవంతుడి కాళ్ళ  మీద పడటము  తప్ప  వేరే  దారి లేదు.

 నుడంగిడైయై:    పరమాత్మను చాలాకాలము వీడి ఉండడం వలన అలసిపోయి  నడుము సన్నబడింది (వైరాగ్యము).

 మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ మురణ్ అళియ :  పూర్వము రావణుడు సీతను చెరపట్టాడు. రాముడు వాడిని చంపాడు.

 మున్ ఒరు నాళ్ తన్ విల్ అం కై వైత్తాన్ శరణ్ :   తన అందమైన చేతులను ధనుస్సు మీద ఉంచిన వాడే (రాముడు) మనకు శరణు.

మురణ్ అళియ విల్ అంకై వైత్తాన్ శరణ్:  ‘అందమైన చేతులు’- బాణము వలన రావణుడు చనిపోలేదట-  ఆ బాణమునకు  రాముడి అందమైన చేతులు తగలటము వలన రావణుడు చనిపోయాడట.

నుడంగిడైయై  మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ :    భగవంతుడిది అయిన. మనది కాని,  ఆత్మను మనదని అనుకుంటాము.  అలాగే రావణుడు తనదికాని పిరాట్టిని  తనదనుకున్నాడు.

భారము భగవంతుడి మీద ఉంచిన వారిని ఆయనే రక్షిస్తాడు.  పిరాట్టిని రక్షించాడు కదా.

పరమాత్మతో పిరాట్టికి ఎటువంటి సంబంధమున్నదో,  జీవాత్మలకు కూడా అదే సంబంధము ఉన్నదని మనము తెలుసుకోవాలి.

అదే సమయములో మనము పరమాత్మను ఆశ్రయించేటప్పుడు పిరాట్టి యొక్క పురుషకారము అవసరము.

 “నుడంగిడైయయి”  తో మొదలయిన   ముదల్ తిరువందాది పాశురము ఈ విషయాన్నే స్పష్టీకరిస్తుంది.

తిరుమంగై ఆళ్వార్  తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై   ప్రబంధమును  “ఒరు పేర్ ఉంది” తో ప్రారంభించారు.  ఏమీ లేని స్థితి నుంచి అన్నీ సృష్టించిన  నీకు ఈ సంసారములో ఉన్న నన్ను రక్షించడం కష్టము కాదు.

రెండవ భాగములో  “ఒరు ముఱై ” లో నీకు పిరాట్టికి మధ్య నిలిచిన రావణుని సంహరించావు. కావున నన్ను రక్షించడం నీకు కష్టముకాదని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి


archived in

pramEyam (goal) –
pramANam (scriptures) –
pramAthA (preceptors) –
srIvaishNava education/kids portal –