Daily Archives: November 9, 2015

rAmAnusa nURRanthAdhi – 15

Published by:

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImadh varavaramunayE nama:

Full Series

<< previous (kathikkup pathari)

pAsuram 15

Introduction (given by maNavALa mAmunigaL)

He says that he would not join with those who do not involve themselves in the qualities of emperumAnAr who is interested in serving the divine feet of periyAzhvAr – so I do not have any deficiency.

Introduction (given by piLLailOkam jIyar)

In the previous pAsuram, connected kulasEkarap perumAL with emperumAnAr, and said about the magnificence that emperumAnAr would not leave him, and celebrated emperumAnAr; in this pAsuram, after seeing the one who is benevolent to everything and protector of everything, that is sarvEswaran, he did not focus on His nature of His protecting, etc., but with the overflowing love, and with the following fear of what might happen to Him, he lost his sense and protected Him with his thiruppallANdu – that is periyAzhvAr; emperumAnAr has directed his own mind to be devoted to such AzhvAr’s divine feet; (amudhanAr says) I would not connect with those who are not dependent on such emperumAnAr’s auspicious qualities, so, he is saying, I would not have any deficiency.

sOrAdha kAdhal perum suzhippAl thollai mAlai onRum
pArAdhu avanaip pallANdu enRu kAppidum pAnmaiyan thAL
pErAdha uLLAththu irAmAnusan than piRangiya sIr
sArA manisaraich chErEn, enakkenna thAzhvu iniyE                        15


Word by word meaning (given by maNavALa mAmunigaL)

sOrAdha – without having affinity to others (only toward Him)
kAdhal – such overflowing flood of bhakthi (devotion)
perum suzhippAl – caught in its vortex,
thollai – the eternal (emperumAn)
mAlai – for everything other than Him, he is the protector; He is having such a glory;
onRum pArAdhu – not seeing even one of His auspicious grand qualities, like how for those who are anithyar (not going to live forever), and rakshya bhUthar (in need of protection), someone would do mangaLAsAsanam (wishing them well),
avanai – applying that to Him,
pallANdu enRu – saying pallANdu, pallANdu, and increasing His duration/life,
kAppidum – saying “un sevvadi sevvi thirukkAppu [thiruppallANdu – 1]thus doing mangaLAsAsanam to Him;
pAnmaiyan thAL – doing such mangaLAsAsanam as his nature; such periyAzhvAr’s divine feet
pErAdha – not separating (from such divine feet)
uLLaththu – having such heart/mind;
irAmAnusan thanemperumAnAr’s
piRangiya sIr – infinite qualities
sAra manisaraich chErEn – would not join those who do not depend on (those qualities);
ini – after my getting such mind,
enakku enna thAzhvu – what deficiency would I possess?

piRangi – also means brightness; excess;
sOrAdha kAdhal – also means, love that does not shrink; means fully complete devotion.

emperumAnAr-periyAzhwArvishNu chiththar with vishNu chiththa chiththar


sOrAdha kAdhal – love that does not shrink; means fully complete devotion, as said in “punarvislEsha bhIruthvam paramAbakthiruchyathE”(~one who would be afraid whether he would separate Him again – that is bhakthi); Or, sOrAdha kAdhal – devotion without any corruption of directing it to anything else in addition;

perum suzhippAl – the vortex he is caught in is not a negligible one, you see.

perum suzhippu – as the complete devotion flooded out uncontrollably, in the midst of its enormous flow the vortex deep and wide was formed, and he got caught in that;

thollai mAlai – As said in “nithyas sathya:” he is the eternally existing; as said in “EkOhavai nArAyaNa AsIth, na brahmAnEsAna:, sa EkAkIna ramEtha” (~in the beginning only nArAyaNan existed, not brahma, not Isan),

and as said in “achithavishtAn praLayE janthUnavalOkya jAtha nirvEdha:” [In the period of praLayam (annihilation) perumAn loathed that the janthus (chEthanAs being like non-sentients) were inactive along with achith (non-sentients))], emperumAn saw that the AthmAs are lost in the big ocean that is samsAram, and loathed himself – such love towards us; such sriya:pathi.

onRum pArAdhu – (not looking at any of these) – As said in “mangaLAncha mangaLam”, and “navAsudhEvAthparamasthi mangaLam”, and “uyarvara uyar nalam udaiyavan – ayarvaRum amarargaL adhipathi [thiruvAimozhi 1.1.1], and “nigar il amarar munik kaNangaL virumbum thiruvEnkadaththAnE [thiruvAimozhi 6.10.10]”, and “onRum thEvum ulagum uyirum maRRum yAdhum illA anRu nAnmugan thannOdu dhEvar ulagOdu uyir padaiththAn ”, [thiruvAimozhi 4.10.1] not describing Him along these lines where He is identified as the creator of all the worlds, who controls all, and who can give all auspiciousness, but instead as his ecstasy out of love for Him..; that is, not giving consideration to any of these aspects of Him; not paying attention to any of these;

avanaip pallANdu enRu kAppidum pAnmaiyan thAL – Like how in this world where laymen live for a limited time, as said in ‘AyurAsAsthE’, people would wish ‘dhIrghAyushmAnbhavEth’ (~live long), he is doing that to sriya:pathi (thAyAr’s husband), by singing “pallANdu pallANdu pallAyiraththANdu, pala kOdu nUru Ayiram, mallANda thiN thOL maNi vaNNA! un sevvadi sevvith thiruk kAppu [thiruppallANdu – 1]”, and “nin vala mArbinil vAzhginRa mangaiyum pallANdu, sudar Azhiyum pallANdu, ap pAncha channiyamum pallANdu [thiruppallANdu – 2]”, like so AzhvAr is creating extremely long time, and increasing it further, and till the time the time exists, and says should stay with the same wellness and live for ever with all his wealth; doing mangaLAsAsanam thus, and doing so is his nature, that is periyAzhvAr;

such AzhvAr’s divine feet (thAL);

pErAdha uLLaththu irAmAnusan – emperumAnAr’s who is having the mind of never leaving such divine feet (of periyAzhvAr)

piRangiya sIr – ever growing auspicious qualities; As said in “kudhrushti kuhanAmukE nipathitha: parabrahmana: kara graha vichakshaNOjayathi lakshmaNOyam muni:” [emperumAn fell in the cave of wrong meanings propagated by kudhrishti (who understand/explain vEdhas wrongly); it was emperumAnAr who gave his hands and pulled out emperumAn from that cave (by giving srIbhAshyam)” (thus emperumAnAr is equivalent to periyAzhvar  in doing mangaLAsAsanam), and made such correct meanings to grow in qualities for ever; so is emperumAnAr’s auspicious qualities are ever growing.

sAra manisarai – the people who have Not considered such emperumAnAr as their destiny. As said in “nrudhEha mAdhyam prathilabya dhurlabham”, even though they are having the body of humans to use for hearing and thinking (about emperumAnAr).

as said in “puvAn bhavApththin natharEth sa Athma:” (not going to easily cross the ocean (samsAram / material life)), humans who would tend to lose their ways; would it be possible to rest thinking that they moved afar due to their ineligibility; unfortunate ones who ignored the abilities of their human form;

sErEn – very determined to not relate to such people ever; as said in “nAsthi sankathi: asmAkam yushmAkanchaparasparam”, left them like the tradition of dripping the water from a holed pot;

enakku enna thAzhvu iniyE – after this, for me who is under emperumAnAr’s kindness, there is no deficiency; there is no inferiority; as said in “thadhEvamushNAthi asubhAnyachEshatha:”, (removes all asubham (inauspiciousness)” and in “sidhdhE thadhIya sEshathvE savarththAs sambhavanthihi” (those who serve other devotees will get all wishes fulfilled), there is no problem and everything is easily obtained in my hand.

From srI u.vE. thirumalai nallAn chakravarthy rAmakrishNa iyengAr’s ‘amudha virundhu’:

thollai mAlai onRum pArAdhuperiyAzhvAr just saw what was in front of him, the beauty and tenderness of emperumAn‘s form, and not his greatness;

pallANdu enRu kAppidum – like how we would wish someone to live well, those who do not have their own ability to protect themselves, here periyAzhvAr is wishing well for perumAn;

Isn’t AzhvAr‘s behaviour same as normal humans who just see the beauty of outward appearance, and as normal humans wishing well the other people? In the case of AzhvAr this did not happen due to the karmas, but due to excess of his devotion and love towards emperumAn it crossed that stage of expecting something from Him, but to the stage of worrying about His safety.

maNavALA mAmunigaL said, “pongum parivAlE villipuththUr pattar pirAn peRRAn, periyAzhvAr ennum peyar [updhEsa raththina mAlai – 18] (~due to overflowing love, the srIvillipuththUr‘s head of the learned got the name of periyAzhvAr).

Now, can emperumAn not pull AzhvAr out of the vortex of love, by showing his greatness? It seems He was not able to. Only if one had eyes to see would emperumAn be able to show it. Here AzhvAr due to the excess of devotion was behaving like a blind and not seeing the greatness of Him; whatever emperumAn let him know as His greatness, it only increased AzhvAr’s fear for safety of emperumAn, since emperumAn would unnecessarily go to battles due to His strength.

Azhvar: vishNu chiththar;  emperumAnAr: vishNu chiththa chiththar.

Since he is always keeping periyAzhvAr in his mind, emperumAnAr also becomes like periyAzhvAr; AzhvAr made emperumAnAr also to look for people who could do mangaLAsAsanam to perumAn; the details of this is present starting from chUrnikai (sentence)-255 in srI vachana bhUshaNam.

sArA manisaraich chErEn – here amudhanAr did not say he would only go with those devoted to emperumAnAr; instead he says, he would not go with those who are not devoted to emperumAnAr; this is to say, even if you do not do the good aspect, at least avoid the bad aspects.

– – – – –

Translation: raghurAm srInivAsa dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 2.1 – Audio

Published by:

thiruvAimozhi – 2nd centum – audio

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:


Previous Centum



archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 2nd centum

Published by:

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Full series

Previous Centum


Mahavishnu-universes-2Focus of this centum – kAraNathvam – bhagavAn being the cause of everything

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

In the second centum – AzhwAr mercifully explained sarvEsvaran, the supreme lord due to his qualities such as supremacy etc., being the means for protecting everyone in all manner and subsequently desiring to explain him being the goal in this centum, starts explaining the aspects of his being greatly enjoyable such as

  • even momentary separation from him causing great sorrow
  • his magnificent, lofty elegance
  • his completely tasteful, divine bliss
  • he being the one who removes the distress of not uniting with him
  • his divine beauty etc., which remove the grief of the one who approaches him and gives that person bliss
  • the fear of separating from such emperumAn for his devotees who unite with him
  • protecting the ones who are surrendered along with their descendants, family etc.
  • bestowing liberation which is the pinnacle of protection
  • showing total dependence which is the essence of liberation
  • having suitable qualities to reciprocate to his devotees

Highlights from nampiLLai‘s introduction

nampiLLai first summarizes each centum of thiruvAimozhi here:

  • In the first centum, AzhwAr established that the ultimate goal is to perform bhagavath kainkaryam (service to bhagavAn).
  • In the second centum, he eliminated the weeds in such kainkaryam.
  • In the third centum, he explained that kainkaryam where the weeds are eliminated is bhagavath kainkaryam which leads all the way to bhAgavatha kainkaryam (serving bhagavAn‘s devotees).
  • In the fourth centum, he explained that aiSwaryam (worldly wealth) and kaivalyam (self-enjoyment) are the hurdles for such kainkaryam.
  • In the fifth centum, he explained that emperumAn is the only one who can remove those hurdles.
  • In the sixth centum, he surrenders unto the lotus feet of such emperumAn who eliminates the hurdles.
  • In the seventh centum, seeing that even after surrendering to emperumAn with the purushakAram (recommendation) of srI mahAlakshmi, as in the case of “dhagdhapata nyAya” (a cloth which is burnt, but seemingly looks alright), he is still in samsAram (material world), he becomes very dejected.
  • In the eighth centum, AzhwAr thinks “I may be suffering in samsAram even after becoming a surrendered person as in the case of “dhagdhapata nyAya”, due to my attachments to myself and the objects owned by me” and declares that he is detached from everything [other than emperumAn].
  • In the ninth centum, AzhwAr wonders why he is still not protected (liberated), emperumAn says “I am nArAyaNan; one who has all capabilities; I will fulfil all your desires” and he becomes overwhelmed by emperumAn‘s qualities.
  • In the tenth centum, AzhwAr mercifully explains how emperumAn seeing his urgency, descends to thirumOgUr, shows archirAdhi gathi (the path that starts with archis and leads up to paramapadham) and fulfills his desires.

We will see each thiruvAimozhi (decad) in detail.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
SrIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై – 2వ భాగము

Published by:

శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:


<< 1వ భాగము

ఈ రెండవ భాగములో రైతు తన చేనులోని కలుపును తీసినట్లు భగవంతుడు తాను సృజించిన లోకములను పాడు చేస్తున్న రాక్షసులను తొలగించాడని ఆళ్వార్లు పాడుతున్నారు.

 1-2-3-2-1 (1-2)

ఒరు ముఱై ఇరు శుడర్ మీదినిల్ ఇయఙ్గా

ముమ్మతిళ్ ఇలంగై ఇరుకాల్ వళైయ

ఒరు శిలై ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు అళల్వాయ్

వాలియిన్ అట్టనై


ఇరు శుడర్ – సూర్యచంద్రులు

మీదినిల్ ఇయఙ్గా – ఉన్నతమైన పరిధిలోకి

ఇలంగై – లంకాపురి

ఒరు ముఱై – భయముతో

ముమ్మదిళ్ –  మూడు ప్రాకారములు గల (జల,పర్వత,అటవి)

అట్టనై – (నీవు) నాశనము చేశావు

ఒరు శిలై – సారంగము

ఇరుకాల్ వళైయ – రెండంచులు వొంపు తిరిగి

వాలియిన్ – బాణములు సంధించగా

ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు – విల్లులోని రెండు పళ్ళ మధ్య సర్దుకొని

అళల్వాయ్ – నిప్పులు చెరిగిన

భావము: రెండు వైపుల మెలి తిరిగిన అసమానమైన ధనుస్సును చేపట్టి, నిప్పులు గ్రక్కే రెండంచులు గల బాణమును సంధించి, సూర్య చంద్రులు కూడా తొంగిచూడటానికి భయపడే లంకను తుత్తునియలు(నాశనం) చేశావు.

సంకల్ప మాత్రముననే   బ్రహ్మను సృష్టించిన నువ్వు శతృసంహారమునకు  మాత్రము  యుద్ధరంగమున ఎదురుగా నిలబడి అస్త్ర ప్రయోగము చేశావు.

పిరాట్టి (సీత)ని  నీ నుండి తనను దూరము చేసిన రాక్షసుడిని సంహరించలేదు. ఆమె కొరకు నువ్వు రాక్షస సంహారము చేశావు.  అలాగే,  నీ నుండి నన్ను దూరము చేసిన ఈ సంసారం, అవిద్య, కర్మ, వాసనా, రుచి అనే శతృవుల నుండి నువ్వు నన్ను  రక్షించాలి.



‘భీషో దేతి సూర్య:’ (పరమాత్మ  మీది భక్తి, వినయము, వలన సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు). లంకలో రావణుడి మీది భయము వలన తనప్రతాపమును చూపడు. (నైనం సూర్య: ప్రతాపతి – శ్రీ రామాయణము). ఆళ్వార్లు చంద్రుడికి కూడా ఇదే సూత్రమును ఆపాదిస్తున్నారు.

ఇలంగై –  (అమ్మణ కూత్తడిక్కుం )

ఇరుకాల్ వళైయ ఒరు శిలై ఒన్ఱియ ఈర్ ఎయుత్తు అళల్వాయ్ వాలియిన్ అట్టనై:    రెండువైపుల మెలి తిరిగిన అసమానమైన ధనుస్సును చేపట్టి, నిప్పులు గ్రక్కే రెండంచులు గల బాణమును సంధించి, సూర్య చంద్రులు కూడ తొంగిచూడటానికి భయపడే లంకను తుత్తునియలు చేసిన ఘనుడవు.

అళల్వాయ్ వాలి:  ధనుస్సులో  సంధించినపుడు అది బాణము. శతృవు పై  పడినపుడు అది నిప్పు.

 వాలియిల్  అట్టనై: అయనై ఈన్ఱనై’:   బ్రహ్మను సంకల్పమాత్రమున సృష్టించావు. రావాణుడిని సంహరించడానికి  మాత్రము  ఎదురుగా వచ్చినిలబడ్డావు.

 ఒరు ముఱై … అట్టనై – సీతా పిరాట్టి కొరకు రావణుని సంహరించినట్లు,   నా కొరకు ఈ సంసారము మరియు కర్మ అనే శతృ వులను తొలగించు.

అడైంద అరువినైయోడు అల్లల్ నోయి పావం
మిడైందవై మీణ్డ్దొళియ వేణ్డిల్ – నుడంగిడైయై
మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ మురణ్ అళియ మున్ ఒరు నాళ్
తన్ విల్ అం కై వైత్తాన్ శరణ్”    (ముదల్ తిరువంతాది-59)

 పొయ్ ఘై ఆళ్వార్లు తమ   ‘ముదల్  తిరువందాది’ 59 వ పాశురములో కూడా ఇదే విషయమును స్పష్టముగా చెప్పారు.

ఇనుము స్వతహాగా వేడిగా, ఎర్రగా వుండదు. నిప్పుతో చేరడం చేత దానికి    ఆ లక్షణములు వస్తాయి. అలాగే ఆత్మ అచిత్తుతో(దేహము) చేరటము చేత  కర్మ (గత జన్మలలో చేసిన పాపపుణ్యములు),  వాసన గత జన్మలలో చేసిన పాపములు),  రుచి(పాప కర్మములమీది ఆసక్తి) ఇవన్నీ ‘అరు వినై’ తొలగించు కోవటానికి సాధ్యము కానివి అని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

 మీణ్డు ఒళియ వేణ్డిల్ –    వీటిని  సమూలముగా తొలగించు కోవాలనుకుంటే   అంతటి బలవంతుడి కాళ్ళ  మీద పడటము  తప్ప  వేరే  దారి లేదు.

 నుడంగిడైయై:    పరమాత్మను చాలాకాలము వీడి ఉండడం వలన అలసిపోయి  నడుము సన్నబడింది (వైరాగ్యము).

 మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ మురణ్ అళియ :  పూర్వము రావణుడు సీతను చెరపట్టాడు. రాముడు వాడిని చంపాడు.

 మున్ ఒరు నాళ్ తన్ విల్ అం కై వైత్తాన్ శరణ్ :   తన అందమైన చేతులను ధనుస్సు మీద ఉంచిన వాడే (రాముడు) మనకు శరణు.

మురణ్ అళియ విల్ అంకై వైత్తాన్ శరణ్:  ‘అందమైన చేతులు’- బాణము వలన రావణుడు చనిపోలేదట-  ఆ బాణమునకు  రాముడి అందమైన చేతులు తగలటము వలన రావణుడు చనిపోయాడట.

నుడంగిడైయై  మున్ ఇలంగై వైత్తాన్ :    భగవంతుడిది అయిన. మనది కాని,  ఆత్మను మనదని అనుకుంటాము.  అలాగే రావణుడు తనదికాని పిరాట్టిని  తనదనుకున్నాడు.

భారము భగవంతుడి మీద ఉంచిన వారిని ఆయనే రక్షిస్తాడు.  పిరాట్టిని రక్షించాడు కదా.

పరమాత్మతో పిరాట్టికి ఎటువంటి సంబంధమున్నదో,  జీవాత్మలకు కూడా అదే సంబంధము ఉన్నదని మనము తెలుసుకోవాలి.

అదే సమయములో మనము పరమాత్మను ఆశ్రయించేటప్పుడు పిరాట్టి యొక్క పురుషకారము అవసరము.

 “నుడంగిడైయయి”  తో మొదలయిన   ముదల్ తిరువందాది పాశురము ఈ విషయాన్నే స్పష్టీకరిస్తుంది.

తిరుమంగై ఆళ్వార్  తిరువెళుకూట్ఱిరుక్కై   ప్రబంధమును  “ఒరు పేర్ ఉంది” తో ప్రారంభించారు.  ఏమీ లేని స్థితి నుంచి అన్నీ సృష్టించిన  నీకు ఈ సంసారములో ఉన్న నన్ను రక్షించడం కష్టము కాదు.

రెండవ భాగములో  “ఒరు ముఱై ” లో నీకు పిరాట్టికి మధ్య నిలిచిన రావణుని సంహరించావు. కావున నన్ను రక్షించడం నీకు కష్టముకాదని ఆళ్వార్లు అంటున్నారు.

అడియేన్ చక్రవర్తుల చూడామణి రామానుజదాసి

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/06/thiruvezhukurrirukkai-2/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org