Monthly Archives: July 2015

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३७

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३६                                                             ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३८

पाशुर-३७

images

पोरूलुम उयिरूम उडम्बुम पुगलुम
तेरूलुम गुणमुम सेयलुम अरुल पुरिन्द
तन आरियन पोरूट्टाच सङ्गर पम सेय्बवर नेञ्जु
एन्नालुम मालुक्किडम

प्रस्तावना: इस पाशुर में श्री देवराजमुनि स्वामीजी यह कहते हैं कि भगवान श्रीमन्नारायण उन लोगों के हृदय में विराजमान रहते हैं जो अपने आचार्य को हीं धन, आत्मा, शरीर आदि समझते हैं।

अर्थ: मालुक्किडम – भगवान श्रीमन्नारायण, एन्नालुम – हमेशा, डम– विराजमान , नेञ्जु – हृदय में , सङ्गर पम सेय्बवर – जो कृपा, पोरूलुम – अपना धन , उयिरूम – अपनी जिन्दगी (हर एक कि आत्मा) , उडम्बुम – उनका शरीर , पुगलुम – ध्यान लगाने का स्थान , तेरूलुम – उनका ज्ञान , गुणमुम – उनके अच्छे गुण और ,

सेयलुम – उनके कर्म , तन आरियन पोरूट्टाच – उनके आचार्य के सिवाय और कोई नहीं जिन्होंने , अरुल पुरिन्द – इस शिष्य को अपनाया हैं अपने पूर्ण दया से,

स्पष्टीकरण:

पोरूलुम: एक शिष्य के सभी सांसारिक धन
उयिरूम: एक शिष्य का जीवन
उडम्बुम: एक शिष्य का शरीर
पुगलुम: एक शिष्य के ध्यान करने का स्थान (घर आदि,)
तेरूलुम: एक शिष्य का ज्ञान
गुणमुम: एक शिष्य के अच्छे गुण जैसे नम्रता।
सेयलुम: एक शिष्य के सभी कार्य का स्वर

अरुल पुरिन्द तन आरियन पोरूट्टाच: यहाँ आचार्य के गुणों को दर्शाया गया हैं। वह एक व्यक्ति हैं जो हमसे अपने कार्य के बदले में कुछ नहीं माँगते और यह भी नहीं देखते कि वह शिष्य उनके जरूरत का कार्य करेगा या नहीं। कुछ भी मांग नहीं कर के , पूर्ण दया रखकर वह अपनी निर्हेतुक कृपा अपने शिष्य पर बरसाते हैं।

सङ्गर पम सेय्बवर नेञ्जु: ऐसे आचार्य के प्रति सम्मान रखकर अगर एक शिष्य अपना सब कुछ जैसे धन, शरीर, घर, ज्ञान, अच्छे गुण और कार्यों का आदर करता हैं तो ऐसे व्यक्ति का हृदय भगवान के लिए निवास स्थान हो जाता हैं।

एन्नालुम मालुक्किडम: भगवान उपर बताये हुए लोगों के हृदय में निवास करते हैं। वह थोड़े समय के लिये नहीं बल्कि हमेशा के लिये निवास करते हैं। अगर शिष्य अपने आचार्य का पूर्ण आदर करता हैं तो भगवान को इस पवित्र विचार से अत्यन्त आनन्द होता हैं और वह हमेशा के लिये वहाँ निवास करते हैं। श्री मधुरकवि आल्वार ऐसे आल्वार थे जिन्हे अपने आचार्य जो कि श्री शठकोप स्वामीजी हैं उनको छोड़ और कोई ज्ञात नहीं

होता था। यह उनके हीं पद से देखा जा सकता हैं “तेवु मर्ररियेन” जिसका अर्थ हैं कि वह सिवाय अपने आचार्य के और कोई दूसरे भगवान को नहीं जानते । उनके हीं एक पद से “अन्नैयाई अत्तानै एन्नै आंदिदुम तन्मयान शठकोपन एन नंबिए” उन्होंने श्री शठकोप स्वामीजी को अपना सब कुछ माना और ऐसा ही सम्मान दिया। श्री कृष्ण ऐसे भक्तों के हृदय में रहना पसन्द करते हैं जिसका हृदय शुद्ध और निर्मल हैं। ऐसे आल्वार का हृदय जो भगवान श्रीमन्नारायण के सिवाय और कोई भगवान को नहीं जानते हैं ऐसा स्थान श्री कृष्ण के लिये हमेशा के लिये वास स्थान बन जाता हैं। श्री देवराज मुनि स्वामीजी इस ग्रन्थ जो कि ज्ञान सारम हैं उसे “तेरुलारूं मधुरकवि निलय तेलिन्धोन   वाझिये” यह कहकर उत्सव मनाते हैं। अत: हम उनका उनके आचार्य श्री रामानुज स्वामीजी के प्रति प्रेम और आदर देख सकते हैं। श्रीगोदम्बाजी भी इसी श्रेणी में आती हैं। यह हम उनके नाच्चियार तिरुमोलि के पाशुर मे देख सकते हैं “विल्लिपुदुवै विट्टुशित्तर तङ्गल तेवरै वल्ल परिशु वरूविप्परेल अदु काण्डुमे” (नाच्चियार तिरुमोलि १०-१०) |

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/03/gyana-saram-37-porulum-uyirum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३६

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३५                                                             ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३७

पाशुर-३६

nammalwar-final

विल्लार मणि कोलिक्कुम वेंकटा पोर कुंरु मुदल
सोल्लार पोलिल सूल तिरुप्पदिगल एल्लाम
मरुलाम इरूलोड मत्तगत्तुत तन ताल
अरूलालै वैत्त अवर

प्रस्तावना: एक शिष्य जो अपने आचार्य के शरण हो गया उसके लिये उसके आचार्य के चरण कमल ही १०८ दिव्य देश हैं। यह बात इस पाशुर में बताई गयी हैं।

अर्थ: अवर – आचार्य अपने, अरूलालै – दया से, वैत्त – रखते हैं, तन ताल – अपने पवित्र चरण कमल, मत्तगत्तुत – शिष्य के मस्तक के उपर रखते हैं, लोड – नाश करते हैं, मरुलाम इरू – अज्ञानता के कारण अंधेरा; इसलिये यह शिष्य को जाना नहीं पड़ेगा, तिरुप्पदिगल एल्लाम – कौन से भी १०८ दिव्य देश (भगवान श्रीमन्नारायण के इस धरती पर विराजमान करने वाले पवित्र स्थान), पोर कुंरु मुदल – तिरुमला जैसे सुन्दर पर्वत भी शामील हैं, वेंकटा – तिरुपति में जो, कोलिक्कुम – बहता हैं, विल्लार – चमकीला, प्रकाशमान और , मणि – अधिक मूल्यवान मणि और वह एक , सोल्लार – जगह हैं जहां बादल मिलते हैं , सूल – और घिरे हुए हैं , पोलिल – सुन्दर बागों से

स्पष्टीकरण:

विल्लार मणि कोलिक्कुम: “विल” का अर्थ चमकीला हैं और “आर” अधिक का प्रतिनिधित्व करता हैं। इसलिये “विल्लार” का एकसाथ में अधिक चमकीला ऐसा अर्थ हैं। “अधिक चमकीला” विशेषण को मणियों के जैसे इस्तेमाल किया गया हैं।

नंमणि वण्णन ऊर अलियुम कोलरियुम
पोन मणियुम मुत्तमुम पू मरमुम पंमणि नी –
रोडु पोरूदुरुलुम कानमुम वानरमुम
वेडुमुडै वेंगडम

श्री भक्तिसार आल्वार के इस पाशुर में हम तिरुवेंकट का वर्णन देख सकते हैं। यह वह स्थान हैं जहाँ याझिस (शेर और हाथी के बीच में प्रजाती), शेर, मणि, अनमोल धातु अधिक मात्र में प्राप्त हो सकते हैं। इसके अलावा पाणि के झरने इस जगह में बहुत प्रमाण में मणि और फूलों के पेड़ लेकर आते हैं। झरने जंगल में हैं जहाँ अधिक संख्या में जंगली जानवर और शिकारी हैं। यह दोनों पाशुर के बीच में जो तिरुवेंकट का वर्णन है उसकी समानता को लिख लेना चाहिये।

वेंकटा पोर कुंरु मुदल: जैसे तिरुवेंकट दिव्यदेश जो सुन्दर तिरुमला के पहाड़ो में हैं और जो शोभायमान प्रकृति से घिरा है।

सोल्लार पोलिल सूल: यह स्थान “तिरुवेंकट” कहा गया है जो बगीचों से घिरा है और बादल उस पर मंडराते हैं। अर्थात यह पहाड़ इतने ऊँचे हैं कि बादलों को आसानी से स्पर्श कर सकते हैं।

तिरुप्पदिगल एल्लाम: भगवान के सभी १०८ दिव्यदेश वह स्थान हैं जहाँ भगवान स्वयं स्पष्ट रूप से आनन्दित हैं।

मरुलाम इरूलोड मत्तगत्तुत तन ताल: इसका अर्थ है कि अंधकार के कारण जो गुणों की अज्ञानता है, वह चली जाती हैं।

अरूलालै वैत्त अवर: आचार्य वह है जो अपने दया के कारण अपने शिष्य पर अपने चरण कमलों को रखते हैं। “अरूलालै” शब्द का अर्थ यह है कि आचार्य अपने चरण कमल को शिष्य पर किसी निमित्त के कारण नहीं रखा हैं। कोई यह प्रश्न कर सकता हैं कि शिष्य द्वारा जो अच्छा कार्य किया गया है उसके इस लक्षणों को देखकर आचार्य उनके चरण कमल उसके मस्तक पर रखते है। हालकि ऐसी कोई बात नहीं क्योंकि वह हम से कुछ भी अपेक्षा नही करते हैं। वह अपने नांमुगन तिरुवंदादि # ४८ चरण कमल केवल दया के कारण रखते हैं और इसलिये उन्हें शिष्य से कुछ भी अपेक्षा नहीं होती हैं। वह उसकी रक्षा के लिये करते हैं। “तिरुवेंकटं” को इस पाशुर में प्रतिनिधी के तौर पर इस्तेमाल किया गया हैं और इसलिये परमपद, तिरुपार्कदल आदि। वह भगवान के विभव अवतार जैसे राम, कृष्ण और अन्तर्यामी आदि को शामील किया हैं जहाँ वह सब के अन्दर विराजमान रहते हैं। इसलिये शिष्य को सभी पाँच स्थान जहाँ भगवान स्वयं को स्पष्ट करते हैं (पर, व्यूह, विभव, अन्तर्यामी और अर्चा) वह ओर कुछ नहीं आचार्य के चरण कमल हीं हैं। यही वह बात हैं जिसे श्री वचनभूषण में समझाया गया हैं जो शिष्य के गुण के बारें में चर्चा करता हैं। चूर्निका का भाव यह हैं “पाट्टु केत्कुम इदमुम, कूपिदु केत्कुम इदमुम, कुधिता इदमुम, वलैता इदमुम, ऊतुं इदमुम एल्लां वगुता इदमे एनृ इरुक्का कदवन” (चूर्निकाई #४५०)। इसका अर्थ इस प्रकार हैं: पाट्टु केत्कुम इदमुम = परमपद, कूपिदु केत्कुम इदमुम = तिरुपार्कदल, कुधिता इदमुम = अवतार जैसे राम, कृष्ण आदि जैसे शामील; वलैता इदमुम = अंतर्यामित्वम (वह गुण जिससे भगवान हम सब के अंदर स्पष्ट रहते हैं); ऊतुं इदमुम = मन्दिर जहां भगवान स्वयं को अर्चा रूप में प्रत्यक्ष करते हैं; एल्लां एनृ इरुक्का कदवन = यह पाँचो के साथ इस तरह व्यवहार करना; वगुता इदमे = आचार्य के चरण कमल || एक अच्छे शिष्य के यही लक्षण हैं कि वह उपर बताये हुए पाँच भगवान के स्वरूप को पकड़कर अपने आचार्य को हीं उपाय समझे । इसलिये हम सब को अपने आचार्य को भगवान का हीं स्थान देना चाहिये। यह बात श्रीरामानुजनूत्तंदादि के पाशुर #१०५ में देखा जा सकता हैं।

इरुप्पिडम वैहुंदम वेंगडम मालिरूम शोलैयेन्नुम
पोरुप्पिडम मायनुक्केंबर नल्लोर अवैतन्नोडुमवन्दु
इरुप्पिडम माय निरामानुजन मनत्तु इन्न्वन वन्दु
इरुप्पिडम एनतनिदयत्तुल्ले तनक्किंबुरवे

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/03/gyana-saram-36-villar-manikozhikkum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 1.4.8 – nIyalaiyE siRupUvAy

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> First Centum >> Fourth decad

Previous pAsuram

rama-and-bharatha

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In the eighth pAsuram – looking at a pUvai (myna) bird, parAngusa nAyagi tells about her great fatigue (exhaustion) that was caused due to separation from emperumAn.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, parAngusa nAyagi tells her young pet myna which was raised by her, “Go and tell the one who has endless vAthsalyam (motherly forbearance) about my disease (in separation)”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

In the Eighth pAsuram, parAngusa nAyagi tells about her disease to her pet myna which is exhausted seeing her state of fatigue.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Eighth pAsuram – Previously when parAngusa nAyagi was discussing and sharing her emotion, the pUvai (myna) also sustained itself – but when she was exhausted, it also became exhausted. Looking at that myna, parAngusa nAyagi says “‘Previously I told you to inform my state to him’ – you ignored my requests out of pride, now I am going to die soon. So, you find some one who can take care of you”. pUvai – nAgaNavAippuL – a type of bird [resembling our myna].

pAsuram

நீயலையே சிறுபூவாய் நெடுமாலார்க்கு என் தூதாய்
நோய் எனது நுவலென்ன நுவலாதே இருந்தொழிந்தாய்
சாயலோடு மணிமாமை தளர்ந்தேன் நான் இனி உனது
வாய் அலகில் இன்னடிசில் வைப்பாரை நாடாயே

nIyalaiyE siRupUvAy nedumAlArkku en thUdhAy
nOy enadhu nuvalenna nuvalAdhE irundhozhindhAy
sAyalodu maNimAmai thaLarndhEn nAn ini unadhu
vAy alagil innadisil vaippArai nAdAyE

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

siRu pUvAy – Oh bird that is small due to your tender age!
nedumAlArkku – One who is greatly mad (Out of unbounded vAthsalyam towards his devotees)
en thUdhAy – going as my messenger
enadhu – my
nOy –  disease of separation
nuval enna – having requested you to tell
nuvalAdhE – not telling him
irundhu ozhindhAy – ignored me out out of pride (of not desiring to go on my behalf)
nIyalaiyE – isn’t that you?
nAn – I
sAyalodu – radiance
maNi – worthy of praise
mAmai – color
thaLarndhEn – lost
ini – after being engrossed in him like this
unathu – your
vAy alagil – inside your beak
in – sweet
adisil – rice/food
vaippArai – one who would feed
nAdAy – search for them outside

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh myna that is small due to your tender age! Having requested you to go as my messenger and tell emperumAn who is greatly mad (Out of unbounded vAthsalyam towards his devotees) about my disease in separation, you ignored my request out of pride despite your being raised by me. I have lost my radiant lustre and colour from my body. After this, you have to search for someone who can comfortably feed you sweet food that fits your beak/mouth.

From this, it can be understood that not performing small kainkaryams to gataka (AchArya) is a loss to oneself (sishya). Also, “siRu pUvAy” (small myna) – gatakas (AchAryas) even while young, are to be respected/cherished, is understood.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

Similar to vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

Similar to piLLAn‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

Similar to nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • nIyalaiyE – Isn’t this you? I requested you to inform my state to him – but you have ignored my request. So, we have come to this situation because of your inaction. If you informed him and he did not turn up, it is his fault – but now we cannot say that it is his fault since you have not gone and informed him. parAngusa nAyagi establishes that bhagavallAbam (achieving emperumAn) is by the efforts of gataka (AchArya). Even though one has eternal relationship with bhagavAn, AchArya is cherished due to the favour (of reminding about that eternal relationship) done by him. As explained in “AdhadhItha yathO gyAnam tham pUrvam abivAdhayEth” – one shall first offer obeisances to AchArya from whom one grasps different types of knowledge.
  • sIRu pUvAy – youthful myna – your immaturity caused this difficulty for us.
  • nedumAlArkku – you don’t need to create vyAmOha (bewilderment) in him (he is already greatly mad about his devotees). In thamizh, mAl means mad.
  • en thUdhAy – if both were equally longing for each other, there is no need for the messenger.
  • nOy enadhu – my disease. It is like the disease of bharathAzhwAn – this is explained as something which lasts for long time unlike chAthurthikam (a type of fever which is considered fatal) – this is not a real disease but it is the disease of separation. nampiLLai beautifully quotes srI rAmAyaNam ayOdhyA kANdam 100.1 “jatilam chiravasanam prAnjalim pathitham bhuvi| dhadharSa rAmO dhurdharSam yugAnthE bhAskaram yathA ||” (Having matted hair, wearing tree-bark-robes, having joined palms, lying flat on the earth. srI rAma  is unable to bear that vision that is like the radiant sun during dissolution). This slOkam explains the state of parAngusa nAyagi and nampiLLai explains the slOkam word-by-word:
    • jatilam – When dhaSaratha sees beautiful garlands, he immediately says “this will be nice for bharatha’s hair” – such hair is matted now
    • chiravasanam – When dhaSaratha sees beautiful clothes, he says “this is for our son” – such bharatha is wearing tree-bark-robes.
    • prAnjalim – one who always performs charity to those who join their palms towards him – he now has joined palms.
    • pathitham bhuvi – the bharatha who is said as “ankE bharatham Aropya” (srI rAma placing bharatha on his lap), one who sleeps on lap since he is so tender that even sleeping on bed could be irritating – he is now lying on the ground.
    • dhadharSa rAmO dhurdharSam – srI rAma never takes his eyes off his younger brother bharatha – now srI rAma is incapable of seeing him due to his state
    • yugAnthE bhAskaram yathA – Not only that, it seemed like ultimate dissolution was dawning on him.
  • sAyalodu maNimAmai thaLarndhEn nAn – What is the result of your not informing my state to him? I lost both my lustre and colour. The myna said “I will inform him at once”; but what is the use of building a dam after the floods had drained? Similarly, what is the use of informing now after my losing everything?
  • ini unadhu vAyalagil innadisil vaippArai nAdAyE – Even if he comes now, the lost lustre and colour will not be back. You go and seek out your caretaker now. periya thirumalai nambi had a small archchA vigraham (idol) of krishNa named “veNNeykkAdum piLLai” (one who dances for butter) in his thiruvArAdhanam. In his last moments, he asked to remove the screen in front of the thiruvArAdhana perumAL and said to the emperumAnsAyalodu maNimAmai thaLarndhEn nAn, ini unadhu vAyalagil innadisil vaippArai nAdAyE” (My time is up here, you have to find someone who will worship you in this world).

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३५

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३४                                                             ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३६

पाशुर-३५:

lord-vishnu-wallpapers

एन्रुम अनैत्तुयिर्क्कुम ईरञ्सेय नारणनुम
अन्रुम तन आरियन पाल अन्बोलियिल – निन्र
पुनल पिरिन्द पङ्गयत्तैप पोङ्गु सुडर वेय्योन
अनल उमिलन्दु तान उलर्त्तियट्रु

प्रस्तावना:

आखरि दो पाशुर में स्वामीजी श्री देवराज मुनि लोगों के मूर्ख कार्य को समझाते हैं वह जो अपने आचार्य का अनादर करते हैं और खुद हीं जिसे उन्होंने देखा भी नहीं हैं, दूर रहते हैं ऐसे भगवान कि हमें उनकी शरण मिलेगी इस आशा के साथ उनको प्राप्त करने कि कोशिश करते हैं। ३३वें और ३४वें पाशुर (पट्रु गुरूवैप और एट्ट इरुन्द) विशेष समानताओं के साथ उपाय किया हैं। इस पाशुर में स्वामीजी श्री देवराज मुनि इस तथ्य को समझाते हैं कि जिस मनुष्य को अपने आचार्य में प्रेम न हो ऐसे मनुष्य की भगवान भी कोई मदद नहीं करेंगे बल्कि उसके मूर्ख कार्यों के लिये उसे दण्ड ही देंगे।

अर्थ:

पङ्गयत्तैप – एक कमल का पुष्प अगर वों | पिरिन्द –बिछड़ जाता हैं उसके | निन्र पुनल – घर के पानी से जो कि उसके लिए पोषक हैं तब | वेय्योन – सूर्य उसके | पोङ्गु सुडर – तेज जलती किरणों से | तान – वहीं सूर्य जो एक समय उस कमल को खिलने में मदद किया था वह अब | अनल उमिलन्दु – अग्नि के गेंद उस पर फेंकेगा | उलर्त्तियट्रु – और उस कमल का अस्तित्व तबाह कर देगा। उसी तरह वह जो | एन्रुम – हमेशा | ईरञ्सेय – वह जो अनगिनत दया दिखाता हैं | अनैत्तुयिर्क्कुम – जीवन के प्रति | नारणनुम – और वह जिसे श्रीमन्नारायण भी कहते हैं | तन आरियन पाल – अगर भगवान यह देखते हैं कि उस व्यक्ति को अपने आचार्य के प्रति कोई लगाव / मेल नहीं हैं | अन्बोलियिल – और अपने आचार्य के प्रति पूर्ण भक्ति खो देता हैं | अन्रुम – तब उन्हें (श्रीमन्नारायण) क्रोध आता हैं और उस व्यक्ति को नष्ट कर देता हैं।

स्पष्टीकरण:

एन्रुम: इस पद का अर्थ “नित्य” / “सदैव” हैं जिसमे भूत, वर्तमान और भविष्य शामिल हैं।

अनैत्तुयिर्क्कुम: सभी जीवात्माओं

ईरञ्सेय नारणनुम: भगवान नारायण हर समय सभी जीवात्माओं पर कृपालु हैं। “नारायण” शब्द भगवान और जीवात्मा के बिचमें न टुटने वाला स्वभाव को वर्णन करता हैं। “नार” शब्द में सभी जीवित और निर्जीव दोनों जीवात्मा शामील हैं। “अयणम” शब्द नारायण में भगवान श्रीमन्नारायण सभी जीवात्माओं के जीवन को दर्शाता हैं। इनके बिना किसी के भी अस्तित्व होने का कोई सवाल हीं नहीं होता। भगवान मे हीं सब के पीछे पालन पोषण करने का और सब के जीवन को चलाने का बल हैं। यह मतलब “नारायण” शब्द में बताया हुआ एक मुख्य मतलब हैं जिसे “नार” और “आयण” में अलग किया गया हैं। यह बात श्रीआण्डाल ने तिरुप्पावै के २८वें पाशुर में कहा हैं “उन्तन्नोडु उरवेल् नमक्कु इङ्गोलिक्कवोलियादु”। श्रीभक्तिसार स्वामीजी भी अपने पाशुर में यह समझाये हैं “नां उन्नै अंरी इलेन कंडाई नारणने!!! न्ल एन्नै अंरी इलै”। अत: हम यह देख सकते हैं की वह श्रीमन्नारायण हीं हैं दोनों शुद्ध और अशुद्ध स्थिति में और वहीं यह हम सब कि ताकत हैं जो हमारे पिछे ड़ी हैं। इसलिये क्योंकि भगवान हर छोटे काम में भी प्रवेश करते हैं वह उनके अनगिनत गलतियाँ जो वह करते हैं उसे देखते हैं परंतु वह उन्हें दोष न देखकर उसे आशीर्वाद मानते हैं। यह गुण को वात्सल्य कहते हैं जो की “नारायण” शब्द का अत्यंत प्रचलित और अंतिम निर्णय है। इसलिये वह भगवान हैं जो अपनी अनगिनत दया और करुणा सभी जीवित और निर्जीव वस्तु पर हमेशा के लिये और हर वक्त बरसाते हैं ।

एन्रुम: “एन्रुम” क्रिया का अर्थ क्रोधित होना हैं। इस प्रसङ्ग इसका यह मतलब हैं कि भगवान श्रीमन्नारायण गुस्सा होंगे। भगवान का गुस्सा होना हीं दण्ड हैं और उनका खुश होना आशीर्वाद हैं। यह समान शब्द पेरिया तिरुमोझि के पाशुर के पद में देखा जा सकता हैं “अंरिया वाणं” जिसका भी वही अर्थ हैं। इस पाशुर के दूसरे भाग में यह समझाया गया हैं कि किस परिस्थिति में दयालु श्रीमन्नारायण गुस्सा होते हैं।

तन आरियन पाल अन्बोलियिल: जो पिछले खंड में परिस्थिति बताई गई हैं वह तब हैं जब किसी व्यक्ति को अपने आचार्य के प्रति बिल्कुल भी भक्ति नहीं होती हैं। पिछले दो पाशुर में जो समझाया गया हैं (“एट्टा इरुन्धा गुरूवै और पट्रु गुरूवै”) कि अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य को एक इन्सान समझता हैं और उनका अनादर करता हैं जैसे कि वह नश्वर हैं ऐसे अनादर करके और यह सोचकर कि वह भगवान नहीं हैं तो वह कार्य सबसे बड़ी मूर्खता हैं। इस खयाल पर आगे बढ़ते हुए अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य का एक मनुष्य के तरह निरादर और तिरस्कार करता हैं और उनके प्रति थोडी भी भक्ति न हो तो भगवान श्रीमन्नारायण भी उस व्यक्ति पर क्रोधित होंगे। इस बात को एक विशेष समानता के साथ समझाया गया हैं जिसे आगे देखेंगे।

निन्र पुनल पिरिन्द पङ्गयत्तैप: यह समानता एक सुन्दर कमल पुष्प कि दि गयी हैं जो तालाब, झील आदि में बसता हैं। अगर ऐसा कमल पुष्प जल के बाहर रहता हैं तब उसके पिछे होने वाली घटना को समझाया गया हैं।

पोङ्गु सुडर वेय्योन: सूर्य जैसे कि हम सब जानते हैं कि बहुत तत्प, चमकीला और अपने चमक से सबको चकित करता हैं। जैसे श्री कुलशेखर आल्वार यह बताते हैं “सेंगमलं अंधरं सेर वेंगधिरोर्क्कू अल्लाल”, एक कमल पुष्प सूर्य के सिवाय किसीसे भी नहीं खिलता। अगर कोई अप्राकृतिक तरिके से रोशनी उत्पन्न करके उस कमल पुष्प को खिलाना चाहता हैं तो वह बुरी तरह नाकाम हो जायेगी क्योंकि कमल पुष्प केवल प्राकृतिक सूर्य कि रोशनी से हीं खिलता हैं। जब वह कमल जल के अन्दर हैं तो सूर्य उसकी हमेशा खिलाने में मदद करता हैं।

अनल उमिलन्दु तान उलर्त्तियट्रु: अगर कमल पुष्प जल से बाहर हैं और सूर्य आग के गोले उगलेगा तो वह उस कमल का जीवन खत्म कर देगा । अत: हम यह देख सकते हैं कि वह सूर्य जो एक कमल पुष्प जो जल में हैं उसके खिलाने में सहायक हैं वहीं सूर्य उस कमल पुष्प अगर वह जल के बाहर हैं तो उसका विनाश कर देगा । उसी तरह अगर एक व्यक्ति में आचार्य भक्ति, प्रेम और अच्छा अनुभव हैं तो भगवान श्रीमन्नारायण उस पर कृपा / आशीर्वाद देंगे। परन्तु अगर वहीं व्यक्ति अपने आचार्य का “कोई नहीं” ऐसा अनादर करता हैं तो भगवान उसे अपने गुस्से से तबाह कर देंगे। इस प्रसङ्ग में हमें यह समझना हैं कि “कृपा” और “संहार” क्या हैं। आशीर्वाद का अर्थ हैं कि श्रीमन्नारायण उस व्यक्ति जिसे आचार्य भक्ति हैं उसके ज्ञान को यशस्वी बनायेंगे। वह यह ध्यान रखेंगे कि उस व्यक्ति का ज्ञान सहीं दिशा कि ओर बढ़ रहा हैं की नहीं। विपरीत में, दण्ड / संहार इस प्रसङ्ग में उस व्यक्ति के ज्ञान को घटा देगा और उसे अज्ञानी (मूर्ख) बना देगा। इसलिये अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य का अनादर करता हैं जिन्होंने उसे “मंत्रं” का ध्यान कराया तो भगवान श्रीमन्नारायण जो कि सबसे बड़े दयावान हैं उन्हें भी क्रोध आयेगा और वह विरोध करेंगे। यह उसी तरह हैं जैसे सूर्य जो कमल पुष्प जल में रहने से उसको खिलाता हैं और अगर वहीं पुष्प जल के बाहर आगया तो उसे नष्ट कर देता हैं। खुद भगवान श्रीमन्नारायण हीं हर व्यक्ति के जीवन के तत्व विचार समझाने के जिम्मेदार हैं परन्तु अगर उस व्यक्ति जिसकी आचार्य भक्ति खत्म होने लग गयी है उनका नाश कर देंगे । वह उस व्यक्ति के ज्ञान के अंधेरे को मिटा देंगे जो उसे उसके अंतिम प्रारब्ध कि और ले जायेगा। इसका अर्थ हैं उस व्यक्ति के पास ज्ञान हैं परन्तु वह ज्ञान दीप्तिमान नहीं अदृश्य हैं। जैसे श्री तिरुवल्लूवरजी कहते “उलरेनिनुं इल्लारोड़ोप्पर” वह यह कहते हैं कि हमें अपने आचार्य का अनादर नहीं करना चाहिये। यह विचार श्रीवचन भूषण कि चूर्णिकै में समझाया गया हैं “तामरैयै अलर्था कड़वा आदित्यन ताने, न्ल्रईप पिरिंधाल अथतै उलर्थुमापोले स्वरूप विकासतै पण्णूं ईश्वरं ताने संबंधं कुलैंधाल अथथै वादप पण्णूं”। (श्रीवचन भूषण चूर्णिकै #४३९)

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-35-enrum-anaithuyirkum/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 1.4.7 – enbu izhai

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> First Centum >> Fourth decad

Previous pAsuram

vishnu-lakshmi-photo

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introductionpar

No specific introduction.

Highlights from nanjIyar‘s introduction

In this seventh pAsuram – parAngusa nAyagi meditates on emperumAn‘s characteristic of “aparAdha sahathvam” (tolerating mistakes) which is the highlight of this padhigam (decad) and speaks to her parrot “Tell him ‘Am I falling outside the limits of your aparAdha sahathvam?'”.

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, parAngusa nAyagi speaks to the parrot which she raised “you go and ask him ‘has she done any mistake that cannot be pardoned by your unlimited compassion?'”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

Similar to nanjIyar‘s introduction. This pAsuram is the highlight of this padhigam (decad).

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Considering “Instead of seeing one’s own mistakes, why is she asking me to take a stroll in her street” is emperumAn‘s view, parAngusa nAyagi requests her parrot “you tell him ‘should you be seeing our mistakes only? Should you instead not be seeing your aparAdha sahathvam?'”

pAsuram

என்பு இழை கோப்பது போலப் பனி வாடை ஈர்கின்றது
என் பிழையே நினைந்து அருளி அருளாத திருமாலார்க்கு
என் பிழைத்தல் திருவடியின் தகவினுக்கு என்று ஒரு வாய்ச சொல்
என்பு இழைக்கும் இளம் கிளியே யான் வளர்த்த நீயலையே?

enbu izhai kOppadhu pOlap pani vAdai IrginRadhu
en pizhaiyE ninaindhu aruLi aruLAdha thirumAlArkku
en pizhaiththAL thiruvadiyin thagavinukku enRu oru vAych chol
enbu izhaikkum iLam kiLiyE yAn vaLArththa nIyalaiyE

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

enbu izhaikkum iLam kiLiyE – Oh parrot who is piercing my bones with your brimming youth and beauty! enbu = elumbu – bone.
yAn vaLarththa nIyalaiyE – Were you not raised by me (as appropriate)?
enbu – in the bone
izhai – string
kOppathu pOla – like piercing it through
pani vAdai – freezing wind
IrginRa – torturing
en pizhaiyE ninaindhu aruLi – mercifully thinking about my mistakes only instead of thinking of his own
aruLAdha – not blessing me
thirumAlArkku – to the emperumAn who is good towards pirAtti who triggers his compassion
thiruvadiyin – for you who are the master
thagavinukku – for the compassion that is your intrinsic nature
en – what
pizhaiththAL enRu – mistake that was committed
oru vAy – one word
sol – have to tell

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh parrot who is piercing my bones with your brimming youth and beauty! The freezing wind is piercing my bones like a string (in separation). To the emperumAn who is seeing my mistakes instead of seeing his own mistakes and mercifully not blessing me, you go and tell him “what mistake did parAngusa nAyagi do that cannot be forgiven by you who are the master of pirAtti (srI mahAlakshmi who triggers his compassion) and who has compassion as your intrinsic nature”.

Here vAy (mouth) refers to vArththai (word). “en pizhaiththAL” (what mistake did she do?) indicates “did she try on her own to achieve you?” In this, the beautiful form and humility arising out of mutual/friendly exchanges with gataka (AchArya) are highlighted.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

parAngusa nAyagi requests her parrot – You go and tell him “On top of my sufferings in separation, I am also tortured by the freezing wind. Instead of thinking of his compassion, he is thinking about my mistakes and not blessing me . Even if I committed mistakes, can they not be dispelled by his compassion?” Oh young parrot! You are piercing my bones by showing your beauty and by reciting his names. When you tell him this message, you tell this in front of srI mahAlakshmi – is her relationship not sufficient (to convince him to accept me)?

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

Similar to piLLAn‘s vyAkyAnam. “yAn vaLarththa nIyalaiyE” (were you not raised by me?) – would the children torture their mother (who raised them)?

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

Similar to nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  • enbu izhai kOppadhu pOl – The body has become so thin that bones and nerves are visible. Also, cool wind piercing the bone and sending a string through it – here parAngusa nAyagi‘s body can be considered as bone and cool wind as a string. nampiLLai explains this using srI rAmAyaNam kishkinthA kANdam 1.105 where srI rAma says to lakshmaNa “padmasaugandhikavaham sivam sOkavinAsanam | dhanyA lakshmaNa sEvanthE pampOpavanamArutham ||” (Oh lakshmaNa! Those (couples) who receive the soft breeze which is bringing beautiful fragrance from various flowers in ponds etc from the woods near pampA river are fortunate  (i.e., the separated ones are unfortunate and they can’t stand the soft breeze). nampiLLai says, for the separated ones, such mild breeze is like form of fire. Seeing the wife suffering in separation, is he gathering the (monkey) armies? Building the bridge? etc.
  • en pizhaiyE ninaindhu aruLi – thinking about my mistakes. Considering that my sufferings in separation are not enough, he is checking old balances (of my sins etc). Instead of being avigyAthA (sahasranAmam – one who does not know any mistakes in his devotees), he is being sahasrAmsu: (sahasranAmam – having unbounded knowledge (in my mistakes)).
  • aruLAdha thirumAlArkkuemperumAn (husband of srI mahAlakshmi) who is not blessing me. One can be upset where there is privileged relationship. nanjIyar explains this as – even when pirAtti (the one who said in srI rAmAyaNam 116.45 “na kaschinnAparAdhyathi” (there is no one who does not commit mistakes)) is nearby, he is not blessing me. Does he think that pirAtti will speak to him after that? piLLAn explains this as – emperumAn is enjoying with pirAtti and ignoring me.
  • en pizhaiththAL thiruvadiyin thagavinukku – When you (parrot) ask him “Why are you not blessing parAngusa nAyagi?” and he thinks to say “instead of looking at her mistakes, should she be asking me to show compassion?” you reply to him “What mistake did she do that cannot be forgiven by your supremacy?” If he thinks about punishing me for my mistakes, you remind him about his compassion. Can we ever commit mistakes that will overtake the compassion of our master? We commit mistakes within our capability and you forgive within your capability.
  • thiruvadiyin thagavukku en pizhaiththAL – nampiLai explains this as “dhEvarIr krupaikku thaNNIrth thurumbAga EdhEnum pradhakshiNa namaskArAdhigaL paNNiRRuNdO?” (Did I engage in upAyAntharams which emphasise on self-effort such as doing pradhakshiNam (circumambulation), namaskAram (obeisances) etc., that will be an insult to your krupai (mercy) which is the only protection for us?)
  • thagavinukkuemperumAn is always benevolent towards others as explained in srI rAmAyaNam sundhara kANdam 40.41 “Anrusamsyam parOdharma:” – what mistake did she commit that will affect such nature of emperumAn? nampiLLai quotes srI rAmAyaNam kishkinthA kANdam 33.40 “kim kOpamUlam manujEndhraputhra kasthE na santhishtathi vAngnidhEsE…” (Oh son of chakravarthy! What is the reason for your anger? Who is not following the orders here?…) – thArA enquired lakshmaNa about the reason for his anger ignoring the fact that they let srI rAma and lakshmaNa suffer through the rainy season in the caves of the mountain – the reason she dared to ask such questions was due to having faith in their benevolence (that they will forgive her). She calls him manujEndhraputhra (son of chakravarthy) to indicate that dhasaratha chakravarthy ruled 60000 years without punishing anyone for his/her mistakes – being his son, she expects them to be merciful as well. She also indicates to him that it was they who killed vAli and asked them to enjoy freely after suffering for a long period – now they themselves cannot feel angry at the action of monkeys who do not understand SAsthram etc.
  • enbu izhaikkum iLam kiLiyE – the parrot that is youthful, humble, fresh, having red mouth and attracting the nAyaka (master) through these – such parrot is melting my bones (by such attraction). It can also be said as “en pizhaikkum” – what is wrong in informing my state to emperumAn?
  • yAn vaLarththa nIyalaiyE – You are raised/nurtured by me (like my child) – would you also do the same that is done by sriya:pathi (husband of srI mahAlakhsmi) who was not-born to any one? Would my own offspring do the same thing that is done by those who mixed with me and left me in separation? Since I have raised you, you also would behave like me only – is there any fault in you?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పళ్ళి యెళుచ్చి- 6 – ఇరవియర్

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

తిరుప్పళ్ళి యెళుచ్చి

5వ పాశురం

periyaperumal-art-2

పాశుర అవతారిక:

  • నఙ్ఞీయర్ మరియు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై లు తమ వ్యాఖ్యానములో ఇలా వివరించిరి – సమస్తదేవతలు కలసి ఈ భౌతిక విశ్వమునకు(భగవంతుని చే సృష్ఠి కావింపబడ్డ)  కార్యకలాపాలు నిర్వహించుటకు దేవసేనా నాయకుడి స్థానాన్ని సుబ్రమణ్యునకు  ఇచ్చి పట్టం కట్టిరి. దేవతలందరు తమ తమ భార్యలతో, సేవకులతో  మరియు వాహనాలతో ఎంపెరుమాన్ ను ఆరాధించుటకై వచ్చి తమతమ కోరికలను నెరవేర్చుకుంటున్నారు. (కనుక‌) తొండరడిపొడిఆళ్వార్ ఎంపెరుమాన్ ను మేల్కొని వారి కృపాదృష్ఠిని తమపై  ప్రసరింపచేయుమని ప్రార్థిస్తున్నారు.

ఇరవియర్ మణి నెడుం తేరొడుమివరో                                                                                                           ఇఱైయవర్ పదినొరు విడైయరుమివరో                                                                                                                   మరువియ మయలినన్ అరుముగనివనో                                                                                                             మరుదరుమ్ వశుక్కళుమ్ వన్దువన్దు ఈణ్డి                                                                                                           పురవియోడు ఆడలుమ్ పాడలుమ్ తేరుమ్                                                                                                               కుమర తణ్డమ్ పుగున్దు ఈణ్డియ వెళ్ళమ్                                                                                                         అరువరై అణైయ నిన్ కోయిల్ మున్నివరో                                                                                                       అరంగత్తమ్మా! పళ్ళియెళుందరుళాయే

ప్రతిపదార్థం:
మణి= ఉత్తమ
నెడు= పెద్దనైన
తేరొడుమ్ = రథములతో
ఇరవియర్= ద్వాదశాదిత్యులు
ఇఱైయవర్  = నిర్వాహకులు(సంసారుల)
పదినొరు విడైయరు= ఏకాదశ రుద్రులు
మరువియ= అమరిన/అనుకూలమైన
మయలినన్= నెమలి వాహనంగా కలవాడు
అరుముగనిన్ = షణ్ముఖుడు(ఆరుతలలవాడు)
మరుదరుమ్ = మరుత్తులు(49 మంది)/వాయుదేవతలు
వశుక్కళుమ్= (అష్ఠ) వసువులు
వన్దువన్దు= గుంపు గుంపుగా ఒకరినొకరు తోసుకుంటు
ఈణ్డి= సన్నిహితంగా వచ్చి(చేరి)రి
పురవియోడు  తేరుమ్= గుర్రములు,   రథములతో(ఆయా దేవతలు)
ఆడలుమ్ పాడలుమ్= ఆటలతో పాటలతో
కుమర తణ్డమ్ పుగున్దు=గుంపులు గుంపులుగా వచ్చి చేరిన దేవతలు
ఈణ్డియ వెళ్ళమ్= దట్టంగా/అధికంగా  ఉన్న సమూహం(నీటి ప్రవాహం వలె)
అరువరై అణైయ= మేరు పర్వతం వలె
కోయిల్= దేవాలయంలో
నిన్  మున్ = మీ దృష్ఠి ముందు
ఇవరో ,ఇవనో= వారందరు ఉపస్థితులైనారు
అరంగత్తమ్మా! = శ్రీరంగమున పవళించిన స్వామి,దేవాదిదేవా!
పళ్ళియెళుందరుళాయే= (కనుక)శయనము నుండి లేచి మమ్ములను కృపచూడుము.

సంక్షిప్త అనువాదం:

ద్వాదశాదిత్యులు తమ ఉత్తమ రథములపై వచ్చిరి. ఈ భౌతిక ప్రపంచమునకు నియంత్రికులైన /నిర్వాహకులైన   ఏకాదశరుద్రులు మరియు ప్రాపంచిక జనాలు వచ్చిచేరిరి. ఆరు తలలు కలిగి నెమలి వాహనాధిపతైన  షణ్ముఖుడు వచ్చిచేరిరి. నవచత్వారింశత్ (49) మరుత్తులు  మరియు అష్ఠవసువులు మొదలైన వీరందరు ఒకరినొకరు తోసుకుంటు వచ్చిచేరిరి. శ్రీరంగమున పవళించిన దేవాదిదేవా! లేచి మమ్ములను కృపచూడుము. పెద్దసంఖ్యలో దేవతలు తమతమ వాహనాలైన  రథాలు మరియు అశ్వములతో గుంపులు గుంపులుగా ఆటపాటలలో  నిమగ్నమై వచ్చిచేరిరి. పెద్దని మేరుపర్వతము వలె నుండు మీ దేవాలయం ముందర సుబ్రమణ్యునితో సహా దేవతా గోష్ఠులు  మీ అనుగ్రహమునకై  వచ్చి ఉన్నారు. శ్రీరంగమున పవళించిన నా దేవాది దేవా! మేల్కొని తమ కృపాదృష్ఠిని మాపై ప్రసరింపచేయుము.

నఙ్ఞీయర్ వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • ప్రయోజనాంతపరులు (ప్రాపంచిక కోరికలు తీర్చుకొనేవారు)అగు దేవతలు మరియు అనన్య ప్రయోజనపరులు (ఎంపెరుమాన్ కైంకర్యమే పరమ ప్రయోజనముగా కలవారు – ఆళ్వారుల మాదిరి)  వచ్చి ఉన్నారు, పెరియపెరుమాళ్ మీరు దయతో లేచి కృపాదృష్ఠితో వారిని కరుణించుము అని తొండరడిపొడిఆళ్వార్, ప్రార్థిస్తున్నారు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు::

  • ఏకాదశ రుద్రులు “ఇఱైయవర్” (నియంత్రికులు/నిర్వాహకులు)గా సంభోధించబడ్డారు- యజుః సంహిత 6.2.8 లో రుద్రుడు తాను దేవతలతో ఇలా ప్రార్థింపబడుచున్నాడు- “సోబ్రవీత్ వరమ్ వృణా అహమేవ|పశునామధిపతిరసాణితి తస్మాత్ రుద్రః పశునామధిపతిః||” నాతో ప్రార్థన చేస్తున్న దేవతలారా! నేను పశువలె  (గోవు/పశువులు/జంతువులు ) ఉన్న సంసారులకు అధిపతిని.   కావుననే ఆళ్వార్ చే వీరు ఇఱైయవర్ గా సంభోధించబడ్డారు. కావున వీరు కేవలం ఈ భౌతిక ప్రపంచ ప్రజలకు మాత్రమే నియంత్రికులు/నిర్వాహకులు.
  • ఈణ్డియ వెళ్ళమ్(వరద)అనగా-  వరద మాదిరి  దేవతలు గుంపులు గుంపులు గా ఎంపెరుమాన్ ను ఆరాధించుటకై శ్రీరంగమునకు వచ్చి ఉన్నారు.
  • కుమర దణ్డమ్– కు రెండు అర్థవివరణలు ఇవ్వబడ్డాయి.
    • మొదటిది- కుమరడు అనగా సుబ్రమణ్యుడని, + దణ్డమ్ అనగా దండం/కాండం/బెత్తం( సమర్థవంతమైన మందపాటిది అను సందర్భములోనిది) అని అర్థం. అనగా సేవకులు/సైన్యము లు పటిష్ఠమైన ధరించిన దండము( దేవతలు స్థలాభావం, భారీసమూహం చే  అతి దగ్గరగా నిలబడ్డారు)  .
    • రెండవది, దేవతలు సదా యవ్వన దశ(పదహారేండ్ల వయస్సు) లో కనబడతారు- ఎప్పుడు తమ యవ్వన స్థితిని కోల్పోరు. దణ్డమ్ – అనగా సేకరణ.  కనుక “కుమర దణ్డమ్” అన్నారు- అనగా దేవతల పెద్ద సమూహం.  దణ్డమ్ అనగా వారందరు ధరించిన ఆయుధములు అని కూడా అర్థం  వచ్చును.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజ దాస

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/thiruppalliyezhuchchi-6-iraviyar/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

thiruvAimozhi – 1.4.6 – aruLAtha nIr

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImath varavaramunayE nama:

Full series >> First Centum >> Fourth decad

Previous pAsuram

varadhan-garudavahanam-2

Introduction for this pAsuram

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s introduction

Though emperumAn is ready to forgive the mistakes of everyone and protect them all, if he is not willing to forgive parAngusa nAyagi (who is special unlike anyone else) and mix with her and thereby not wanting to manifest his kAruNyam (compassion) etc., what can we tell him?

Highlights from nanjIyar‘s introduction

If emperumAn feels “If I mix with persons who are with offenses my reputation/greatness will be minimized – even if my nArAyaNathvam (being the protector of every one) becomes questionable, that is fine” – parAngusa nAyagi requests a beetle (bumble bee) to go “I will suggest an idea that will not cause any damage to his reputation – you ask him to do like that” .

Highlights from vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s introduction

Subsequently, parAngusa nAyagi tells a beautiful, radiant beetle (bumble bee) “Give a message to sarvEsvaran who has beautiful chakram in his hand”.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s introduction

Similar to nanjIyar‘s introduction.

Highlights from nampiLLai‘s introduction as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

Previously, parAngusa nAyagi said “Even if you don’t want to eliminate our sufferings in separation, at least ensure that your nArAyaNathvam is not challenged”. For that, emperumAn replied “Even if my nArAyaNathvam is challenged, I do not want to be accused of mixing with unqualified persons”. Understanding this, parAngusa nAyagi requests a beetle “There is a way where he does not get accused of mixing with unqualified persons yet ensuring we sustain ourselves; he can take a stroll for a sport or to protect an elephant (gajEndhran) etc; at such times, if he passes through our streets, that will not hurt his reputation. We would also sustain ourselves by seeing him through the window. Since this is possible, ask him to do that”.

pAsuram

அருளாத நீர் அருளி அவர் ஆவி துவரா முன்
அருள் ஆழிப் புள் கடவீர் அவர் வீதி ஒரு நாள் என்று
அருள் ஆழி அம்மானைக் கண்டக்கால் இது சொல்லி
அருள் ஆழி வரி வண்டே. யாமும் என் பிழைத்தோமே?

aruLAdha nIr aruLi avar Avi thuvarA mun
aruL Azhip puL kadavIr avar vIdhi oru nAL enRu
aruL Azhi ammAnaik kaNdakkAl idhu solli 
aruL Azhi vari vaNdE yAmum en pizhaiththOme

Word-by-Word meanings (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Azhi – circle shaped
vari vaNdE – Oh beetle that has stripes in your body!
aruL – Having mercy more than emperumAn himself
Azhi – having chakkaraththAzhwAr (sudharSana chakram)
ammAnai – that master
kaNdakkAl – on seeing
aruLAdha nIr – You who have vowed not to show your mercy on parAngusa nAyagi since she has committed many sins/mistakes
aruLi – breaking such sankalpam and showing compassion once
avar – her
Avi – AthmA  (soul)
thuvarAmun – Before her existence dries up
aruLAzhi – ocean of mercy
puL – periya thiruvadi (garudAzhwAr)
avar vIdhi – In the street where she resides
oru nAL – at least one day
kadavIr enRu – take a stroll like you did to protect gajEndhrAzhwAn
idhu solli aruL – please tell him this
yAmum – (If you don’t come) we,
en pizhaiththOm – what mistake was committed?

Simple transalation (based on vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s 12000 padi)

Oh circle shaped beetle who has stripes on your body! When you go and see the master who has sudharSana chakram (who is even more merciful than emperumAn himself) in his hand, please tell him “Oh you who have vowed not to show your compassion on parAngusa nAyagi since she has committed many sins/mistakes! You break your vow and show your compassion once by taking a stroll on the street where she lives on garudAzhwAr (who is an ocean of mercy) at least one day – before she loses her existence”. If he refuses to do so, she would wonder “What mistake did we commit that he does not even pass by our street?”.

vyAkyAnams (commentaries)

Highlights from thirukkurukaippirAn piLLAn‘s vyAkyAnam

Similar to vAdhi kEsari azhagiya maNavALa jIyar‘s translation.

Highlights from nanjIyar‘s vyAkyAnam

Similar to piLLAn‘s vyAkyAnam.

Highlights from periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam

Similar to nampiLLai‘s vyAkyAnam.

Highlights from nampiLLai‘s vyAkyAnam as documented by vadakkuth thiruvIdhip piLLai

  •  aruLAdha nIr – Just like you once vowed as srI rAma in srI rAmAyaNam sundhara kANdam 29.10 “…Ethath vratham mama” (this is my vow to protect those who surrender unto me), now you have vowed to not shower your mercy upon me. We (nampiLLai) cannot understand the current state of AzhwAr, who once said “mayarvaRa madhinalam aruLinan” (he blessed me with unblemished knowledge), who is now saying “aruLAdha nIr” (you who are not blessing me). Here, parAngusa nAyagi is giving a name/title “aruLAdha nIr“.
  • aruLi – blessing me – Compassion is your intrinsic nature. parAngusa nAyagi’s state is so pitiable that even the most unkind person would feel compassion for her. So, why are you not blessing her?
  • avarAvi thuvarAmun – Bless parAngusa nAyagi before she loses her existence. Just like sIthA pirAtti requested hanumAn to inform srI rAma about her state in srI rAmAyaNam sundhara kANdam 39.10 “jIvanthIm mAm yathA rAmassambAvayathi kIrthimAn…” (by conveying the message using the appropriate words to the illustrious srI rAma, so that he can console me while I am surviving, you become virtuous through speech), here parAngusa nAyagi is requesting the beetle and the beetle is informing the message to emperumAn.
  • aruLAzhip puL – garudAzhwAr who is an ocean of mercy; earlier, when garuda carried emperumAn away from her, she said “vem chiRaip puL” (garuda with cruel wings); now that garuda will bring emperumAn to him, she says “aruLAzhip puL“.
  • kadavIr – “kadaththal” in thamizh is used to indicate driving a vehicle etc (which is achEthanam – without knowledge) with the effort of the driver. But here, though garuda is chEthanam (knowledgable), he may sometimes be a little bit lethargic/slow (desiring to enjoy emperumAn who has a tender body being seated on him) and emperumAn desiring to help his devotees quickly, drives garuda by poking him etc., to increase garuda’s speed.
  • avar vIdhi – Where should he take a stroll on garuda? In the street where parAnkusa nAyaki lives. Would it not be suspicious if a person regularly strolls in a street where a girl lives?
  • orunAL – To help us sustain ourselves, he Just needs to visit for one day.
  • aruLAzhi ammAnai – Multiple explanations given by nampiLLai.
    • Our master who is ocean of mercy as stated in periyAzhwAr thirumozhi 4.9.2 “thAmaraiyALAgilum sidhaguraikkumEl ennadiyAr adhu seyyAr” (Even if srI mahAlakshmi herself finds fault in his devotees, he would say “My devotees would not do anything wrong”). His mercy is even greater than the mercy of periya thiruvadi (garudAzhwAr).
    • Considering “aruL” (compassion) as adjective for “Azhi” (sudharSana chakram) – our master who has the most merciful sudharsana chakram in his hands. He is already glorified by nammAzhwAr in thiruviruththam 33 “aruLAr thiruchchakkaram” (sudharSana chakram who has abundance of mercy). emperumAn himself borrows his mercy from sudharSana chakram. Even if emperumAn refuses to show mercy, his sudharSana chakram will show mercy towards the devotees.
  • idhu solli aruL – you tell him “aruLAzhip puL kadavIr avar vIdhi orunAL
  • Azhi varivaNdE – beautiful beetle which eliminates our fatigue on seeing it. It can also be said that though the beetle is small, it is most generous/helpful – willing to fulfil the desire of parAngusa nAyagi. This indicates that both the form and qualities of gataka (AchArya) are to be cherished.
  • yAmum en pizhaiththOmE – What mistake did I commit? “yAmum” (us also – um in the end indicates “also”) – Just like you let us suffer after separating from us, did we also wait for you to come at your pace? While you are the one who surrendered to an animal (sugrIva) and sent an animal (hanumAn) as messenger – now we have reversed that role (surrendering to crane, beetle etc., and sending them as messengers). Even after this, you not coming here – is it your fault or ours?

In the next article we will enjoy the next pAsuram.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

తిరుప్పళ్ళి యెళుచ్చి – 5 – పులంబిన

Published by:

శ్రీ:
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమ:
శ్రీమతే రామానుజాయ నమ:
శ్రీమద్వరవరమునయే నమ:

తిరుప్పళ్ళి యెళుచ్చి

4వ పాశురం

srirangam golden vimana historyశ్రీరాముడు శ్రీరంగవిమానమును  మరియు శ్రీరంగనాథుణ్ణి , శ్రీవిభీషణాళ్వాన్ కు అనుగ్రహించుట

పాశుర అవతారిక:

  • నఙ్ఞీయర్ వ్యాఖ్యానమున- తొండరడిపొడి ఆళ్వార్ ,  ఎంపెరుమాన్ ను ఇలా ప్రాధేయపడుతున్నారు ‘భక్తులయందు తారతమ్యం చూపని  ఎంపెరుమాన్ సన్నిధికి  దేవతలందరు పూమాలికలతో ఆరాధించుటకు గుంపులు గుంపులుగా వచ్చి ఉన్నారు,  కనుక మీరు మేల్కొని వారందరి కైంకర్యమును స్వీకరించుము’.
  • పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై – క్రిందటి పాశుర వ్యాఖ్యానమున , పచ్చిక బయళ్లయందు పడుకున్న తుమ్మెదల గురించి ప్రస్తావించారు, ఈ పాశురమున ఆళ్వార్ తోటలలో పడుకున్న పక్షులగురించి వివరించారు. పచ్చిక బయళ్ళలో పడుకున్న ఈ తుమ్మెదలు సూర్యోదయం మునుపే సులువుగా మేల్కొంటాయి- ఈ స్థితి ఇంద్రియనిగ్రహము ఉన్న భక్తులను సూచిస్తుంది. కాని తోటలలో పడుకున్న  పక్షులు పూర్తిగా సూర్యోదయం అయిన తర్వాత మేల్కొంటాయి- ఈ స్థితి ప్రాపంచిక సుఖములయందు తమ ఇంద్రియాలను  వినియోగించే బద్ధజీవులను సూచిస్తుందని వివరణ.

పులంబిన పుట్కళుం పూమ్  పొళిళ్ కళిన్ వాయ్                                                                                            పోయిత్తు క్కంగుళ్ పుగుందదు పులరి                                                                                                                కలన్దదు కుణదిశై కనై కడలరవం                                                                                                                            కళి వణ్డు మిళత్తియ కలమ్బగన్ పునైన్ద                                                                                                          అలంగళ్ అమ్ తొడై యళ్ కొణ్డు అడియిణై పణివాన్                                                                                                అమరర్ గళ్ పుగున్దనర్ ఆదలిల్ అమ్మా                                                                                                            ఇలంగైయర్ కోన్ వళిపాడు శెయ్ కోయిళ్                                                                                                          ఎంబెరుమాన్ పళ్ళియెళుందరుళాయే

ప్రతిపదార్థం

పూమ్=వికసించిన                                                                                                                                             పొళిళ్ కళిన్ వాయ్=తోటలయందు
పుట్కళుం= పక్షులు
పులంబిన=(మేల్కొని)=కూస్తున్న
క్కంగుళ్=రాత్రి
పోయిత్తు=పోయినది
పులరి=ఉషఃకాలము
పుగుందదు=ప్రవేశించెను
కుణదిశై= తూర్పుదిక్కున
కనై= శబ్దించు
కడల్= సముద్ర
అరవం=ఘోష
కలన్దదు=వ్యాపించెను
కళి=మదించిన(మధువును సేవంచిన)
వణ్డు= తుమ్మెదలు
మిళత్తియ= పాడుచున్నవి(ఝుంకారం చేస్తున్నవి)
కలమ్బగన్ పునైన్ద= అనేక/వివిధ పూలతో కూర్చిన
అమ్= అందమైన
అలంగళ్ తొడై యళ్ కొణ్డు=కదిలే పూమాలికలను తీసుకొని
అమరర్ గళ్= దేవతలు
అడియిణై పణివాన్=పాదద్వయమును సమర్పింప
పుగున్దనర్= ప్రవేశించిరి                                                                                                                                    – ఆదలిల్ = కనుక                                                                                                                                     అమ్మా=సర్వ స్వామీ!
ఇలంగైయర్ కోన్ వళిపాడు శెయ్ కోయిళ్=లంకాధిపతి అయిన విభీషణాళ్వాన్ శ్రీరంగమున దాస్యముచేయు
ఎంపెరుమాన్ = ఓ నన్నుఏలిన స్వామి!
పళ్ళియెళుందరుళాయే= పవళించిన స్వామి మేల్కొని మమ్ములను అనుగ్రహించుము

సంక్షిప్త అనువాదం:

బాగా విరబూసిన పుష్పములతో ఉన్న ఆ తోటలలో పక్షులు హృదయ ఉల్లాసమైన కిలకిలరావాలు చేస్తున్నాయి.రాత్రి ముగిసినది తెల్లవారుజాము ఆరంభమైనది. తూర్పు  సముద్రపు ఘోష అన్నివైపులా వినబడుతుంది .  మధువును త్రావిన తుమ్మెదలు మత్తుగా,  ఆనందంగా  ఝుంకారములు చేస్తున్న పరిమళభరిత పుష్పములతో కూడిన మాలలను దేవతలందరు చేబూని తమ దివ్యపాదారవిందములను ఆరాధించుటకై వచ్చి ఉన్నారు. లంకాధిపతియైన విభీషణాళ్వాన్ చేత ఆరాధింపడు , శ్రీరంగమున పవళించిన దేవాదిదేవా! ఇక లెమ్ము కృపతో మమ్ములను అనుగ్రహింపుము.

నఙ్ఞీయర్ వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • ప్రతివారిని ఆవహించి నిద్రకు ఉపక్రమించేలా  చేయు   తమోగుణము  రాత్రితో సూచించబడుతున్నది. ప్రతివారియందు ప్రాతః కాలమున  సత్త్వగుణం ఉద్భవించు ను కావున ఆ ప్రాతః కాలము ఎంపెరుమాన్ ను ఆరాధించుటకు అనుకూలమైన/అనువైన సమయం .
  • విభీషణాళ్వాన్,  తనతో అత్యంత శత్రుత్వము ఉన్న రావణుడి సోదరుడైనప్పటికి లంకాధిపతిగా పట్టాభిషేకమును ఎంపెరుమాన్  చేశారు. తాను  కేవలం విభీషణాళ్వాన్ లోని  భక్తిని మాత్రమే చూసి తన సోదరునిగా  అంగీకరించాడు.

 పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై వ్యాఖ్యానములోని విశేషములు:

  • తొండరడిపొడిఆళ్వార్  తమ తిరుమాలై ప్రబంధము 14వ పాశురమున ” వణ్డినం ఉరులుంశోలై మయిల్ ఇనమ్ ఆలుం శోలై కొణ్డల్ మీదు అణవుం శోలై”– దీనర్థం :    “తుమ్మెదలు  ఆనందంగా ఝుంకరిస్తున్న , నెమళ్ళు గుంపులుగా గుంపులుగా  నాట్యమాడుచున్నఅందమైన తోటలతో , కారు(మబ్బులు)మేఘము కమ్ముకొని ఉండటం  వలన చల్లగా ఉండును శ్రీరంగము” అని వివరించిరి. ఆ శబ్దములన్నీ  పెరియ పెరుమాళ్ ఇంకను  పవళించి ఉన్నారే?” అని   ప్రశ్నిస్తున్నట్టుగా ఉన్నవి.
  • పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై – ప్రయోజనాంతపరులగు( తమ  స్వార్థ కోరికలు నెరవేర్చుకొను) దేవతలు పెరియపెరుమాళ్ ను సేవించుకొనుటకు వేచి ఉన్నారు. కాని పెరియపెరుమాళ్ ఇంకను మేల్కొనలేదు. – పెరియ పెరుమాళ్ శ్రీరంగమున దక్షిణ ముఖంగా    శయనించి రావణుని కనిష్ఠ సోదరుడై, లంకానగరానికి   పట్టాభిషేకం చేసిన విభీషణాళ్వాన్   కోసం ఎదురుచూస్తూ  పరున్నావా?వారు వస్తే కాని మేల్కొనవా?  అని    పెరియవచ్చాన్ పిళ్ళై ప్రస్తావిస్తున్నారు.
  • ఆళ్వార్, విభీషణాళ్వాన్ ను ప్రస్తావిస్తూ  ఇలా అంటున్నారు ” మీరు  విభీషణాళ్వాన్ చే ఇక్కడ కొనితేబడ్డారు/తీసుకరాబడ్డారు. దానికై వారు వచ్చి మేల్కొలిపితే గాని లేవరా?”
  • మరలా ఇలా అంటున్నారు- ‘వళిపాడు సేయ్ గై'(ఆరాధన)- ఎంపెరుమాన్ సంకల్ప ప్రకారం నడుచుకుంటాము. ఎంపెరుమాన్  ఆశ్రిత పరాధీనుడు(భక్తుల పరాధీనుడు). వాస్తవానికి పెరియపెరుమాళ్ తాను విభీషణాళ్వాన్ చేత లంకానగరమునకు తీసుకొనిపోబడుతున్నారు, ఆ క్రమంలో తాను లంకకు వెళ్ళక అందరిని ఉద్దరించుటకు  శ్రీరంగముననే  స్థిరబడిపోయారు. మరి ఆ కోరిక నెరవేర్చుకొనుటకు మీరు లేచి మమ్ములను అనుగ్రహింపుము స్వామి అని ఆళ్వార్ ప్రార్థిస్తున్నారు.

సాధారణంగా పదవ పాశురం తప్ప మిగిలి పాశురాలలో అరంగత్తమ్మా అని (మకుటం) ప్రయోగించబడినది, కాని ఈ పాశురమున ఎంపెరుమాన్ అని ప్రస్తావించబడినది. పెరియపెరుమాళే ” ఎంపెరుమాన్” అనగా  నా (ఆళ్వార్ యొక్క) ఇష్ఠమైన దైవం అని అర్థం.

అడియేన్ నల్లా శశిధర్ రామానుజదాస

Source: http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/01/thiruppalliyezhuchchi-5-pulambina/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३४

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३३                                                            ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३५

पाशुर-३४

पट्रु गुरूवैप परन अन्रेन इगलन्दु
मट्रोर परनै वलिप्पडुदल एट्रे तन
कैप्पोरूल विट्टारे नुम आसिनियिल ताम पुदैत्त
अप्पोरूल तेडित तिरिवानट्रू

प्रस्तावना:

हर शिष्य को उसके आचार्य उसके लिये बहुत ही सुलभता से प्राप्त होते हैं और उसके पहुँच में भी होते हैं। हालाकि अगर शिष्य वह मनुष्य हैं इस भाव के साथ आचार्य का अनादर करता है और एक कदम आगे बढ़कर यह सोचकर कि हमारे बुरे वक्त में भगवान ही काम आयेंगे तथा भगवान को देखने के लिये योगं आदि जैसे बहुत कठिन कार्य करता हैं, यह कार्य और कुछ नहीं बल्कि नादानी हैं। यह साधारण बात इस पाशुर में उदाहरण के साथ दरशाई गयी है।

अर्थ:

पट्रु गुरूवैप – अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य का जिनके शरण में जाना हैं उनका अनादर करता हैं| परन अन्रेन – व्यक्ति के जैसे जो भगवान नहीं हैं | इगलन्दु – और अपने आचार्य का अनादर करता हैं | मट्रोर परनै– आगे बढ़कर एक और भगवान के पास जाता हैं (जो और कोई नहीं स्वयं भगवान हैं) | वलिप्पडुदल – और भगवान को हीं केवल अपना उपाय समझते हैं। यह कार्य वैसे हीं हैं जैसे कि कोई व्यक्ति जो अस्वीकार करता हैं | तन कैप्पोरूल – हाथ में पैसा | विट्टारे – जिसकी किमत कम हैं और | आरेनुम ताम – जाकर देखता हैं अगर कोई| पुदैत्त – उस “धन” को दफनाया / रखा | आसिनियिल – भूमी में | अप्पोरूल – और धन के पीछे पागलों कि तरह जाता हैं (यह जाने बिना कि वह धन पहिले स्थान पर कहाँ हैं और हैं भी या नहीं) | तेडित तिरिवानट्रू – ऐसा इन दोनों व्यक्तियों का कार्य हैं जो समान हैं | एट्रे – कैसा मूर्ख / अनजान कार्य हैं!!!

स्पष्टीकरण:

पट्रु गुरूवैप: यह एक आचार्य के गुणों को समझाता हैं जिनके चरण कमलों में एक व्यक्ति शरण लिया हैं। आचार्य वह हैं जिनके पास आसानी से पहुँचा जा सकता हैं, वह जो हम सब के साथ मित्रता पूर्वक हिल मिल जाते हैं, वह जो बात करने के लिये मनोहर हैं और जो हमारी रक्षा करते हैं।

परन अन्रेन इगलन्दु: आचार्य और कोई नहीं भगवान रूप में स्वयं भगवान श्रीमन्नारायण ही हैं। अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य को अस्वीकार कर एक इन्सान समझता हैं और भगवान का स्वरूप नहीं हैं ऐसे अनादर करता हैं इस मूर्खता का प्रभाव इस पाशुर में विस्तृत रूप से बताया गया हैं।

मट्रोर परनै वलिप्पडुदल: अपने आचार्य को छोड़ दूसरे कि पूजा करना। यहाँ दूसरे का अर्थ हैं स्वयं भगवान श्रीमन्नारायण। उनको खुद के परिश्रम से पाना बहुत मुश्किल है। वह अपने नेत्रों से दिखाई नहीं देते। वह योगं आदि से भी आसानी से प्राप्त नहीं होते। स्वामीजी श्री देवराज मुनि कहते हैं कि यह मूर्खता है कि अगर कोई व्यक्ति ऐसे भगवान के पीछे जाता हैं और अपने आचार्य का अनादर करता हैं जो उसकी सदैव रक्षा करेगा, जो उसके साथ बात करने के लिये मनोहर हैं ।

एट्रे!: यह एक विस्मय करने वाला वाक्य हैं। आचार्य जिनका उस व्यक्ति ने बहिष्कार किया और भगवान इन दोनों कि तुलना स्वामीजी श्री देवराज मुनि करते हैं और एक गहरी श्वास लेते हैं और इस व्यक्ति कि मूर्ख परिस्थिती देखते हैं जिसने अपने आचार्य का अनादर किया हैं। वह “एट्रे” उस व्यक्ति कि ओर बहुत दर्द और निराशा के साथ कहते हैं। वह आगे बढ़कर इस परिस्थिती को एक समानता देते हैं।

तन कैप्पोरूल विट्टारे: एक व्यक्ति अपने जेब में जो धन हैं उसे फेंख देता हैं। जब की वह उसे अपने जेब में बचाकर रखा था ताकि जब उसकी जरूरत होगी तो इस्तेमाल करेगा।

नुम आसिनियिल ताम पुदैत्त: यह व्यक्ति आगे बढ़कर उस धन कि तलाश करता हैं जो वह सोचता हैं कि उसने धन को जमीन में रखा है। वह यह विश्वास करता हैं कि कोई किसी समय पहिले उस धन को जमीन के अंदर गाढा हैं और इसलिये वह गड्डा खोदता हैं ताकि उस प्राप्त धन से वह अपनी रोजमर्रा कि जिन्दगी में इस्तेमाल कर सके।

अप्पोरूल तेडित तिरिवानट्रू: अत: उस व्यक्ति का कार्य जो “धन” के उदाहरण में दिया गया हैं उसे उस व्यक्ति के कार्य से तुलना किया हैं जिसने अपने आचार्य का अनादर किया हैं और आगे बढ़कर भगवान श्रीमन्नारायण कहीं ढूँढता हैं। “तिरिवान” का अर्थ कठोरता से इन्सान हैं परन्तु इस प्रसङ्ग में वह उस व्यक्ति का कार्य का दर्जा बताता हैं नाकि वह स्वयं व्यक्ति को। तमिल व्याकरण में इसे “तोझिल उवमां” कहते हैं। अत: हम यह देख सकते हैं कि अगर कोई व्यक्ति अपने आचार्य का निरादर करता है और भगवान श्रीमन्नारायण को अपने स्वयं के कोशिश से प्राप्त करना चाहता है, यह उसी तरह मूर्खता है जैसे कि धन प्राप्त करने के लिये जमीन खोदना जब कि सच्चाई यह हैं कि अपने जरूरत के समय धन अपने हाथ में तैयार होता हैं। यह हम श्रीवचन भूषण में देख सकते हैं, “कैपट्टा पोरुलै कैविट्टु कणिसिक्का कदवन अल्लन” (#४४८)

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-34-parru-guruvai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३३

Published by:

श्री:
श्रीमते शठकोपाय नम:
श्रीमते रामानुजाय नम:
श्रीमत् वरवरमुनये नम:

ज्ञान सारं

ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३२                                                            ज्ञान सारं – पासुर (श्लोक) ३४

पाशुर-३३

एट्ट इरुन्द गुरुवै इवै अन्रेन्रु
विट्टोर परनै विरुप्पुरुदल – पोट्टनेत्तन
कण सेम्पलित्तिरुन्दु कैत्तुरुत्ति नीर तूवि
अम्पुदत्तैप पार्त्तिरुप्पानट्रु

प्रस्तावना: इस पाशुर में यह समझाया गया है की कैसे एक व्यक्ति बुद्धिहीन है जो अपने आचार्य में मनुष्य भाव रखता है। इसके अलावा वह एक कदम आगे बढ़कर और भगवान श्रीमन्नारायण जो बहुत दूर हैं उनके पास पहुँचने की इच्छा करता है और यह सोचता है कि भगवान उसकी जरूरत के समय आकर उसकी मदद करेंगे। यह व्यक्ति मुर्खता कर रहा है और इसे एक समानता से दर्शाया गया है।

अर्थ:

एट्ट इरुन्द: (अगर कोई व्यक्ति अनादर करता है) जो बहुत करीब है | गुरुवै : यानि आचार्य | इवै अन्रेन्रु: और यह सोचता है कि वह उसका गुरू नहीं है | विट्टो: और उन्हें अस्वीकार करता है | र परनै: और उसके पास बाहर जाता हैं जो बहुत दूर है और आसानी से प्राप्त नहीं होता है (श्रीमन्नारायण) | विरुप्पुरुदल: और उसके पास पहुँचने कि इच्छा करता हो। यह कार्य उस व्यक्ति के कार्य के समान हैं जो | पोट्टनेत्तन: तुरन्त | सेम्पलित्तिरुन्दु: बन्द करता हैं (कि जल्द क्या होने वाला हैं यह जाने बिना) | तन कण: अपनी आँखे | तूवि: और जमीन पर रो पड़ता हैं | कैत्तुरुत्ति नीर: वह जल जो कि एक हाथ के घड़े में जमा कर लेते हैं और | अम्पुदत्तैप: बादल में जो जल हैं उसे ढुँढते हैं | पार्त्तिरुप्पानट्रु: और उसके पास पहुँचने का तरीका तलाश करते हैं (यह उसी के तरह मूर्खता हैं जैसे)
 

स्पष्टीकरण:

एट्ट इरुन्द गुरुवै: “एत्तुधल” शब्द का अर्थ पकड़ना है और इसलिये भाव “नजदिक” या “निकटवर्ती” से बतलाया गया हैं । इस प्रसङ्ग मे एक आचार्य जो एक व्यक्ति के इतना नजदिक हैं उसे समझाया गया हैं। भौगोलिक निकटता के अलावा आचार्य से निकटता कुछ इस तरह भी वर्णन करेंगे कि, वह जिसे हम अपने खुले नेत्र से भी देख सकेंगे (असमान भगवान), वह जो जब हमें रक्षा कि जरूरत हैं हमारी रक्षा करेंगे, वह जो बहुत प्रिय हैं, वह जो हमेशा हम जीव के कल्याण हेतु मदद करते रहते हैं और अन्त में वह जिससे हम बात कर सकते हैं और मिल सकते हैं। वह सब जीवों के बहुत नजदिक हैं।

इवै अन्रेन्रु विट्टो: यह अपने आचार्य को दूसरा इन्सान समझना यह त्याग करना या अस्वीकार करना। श्री देवराज मुनिजी एक ऐसे व्यक्ति के बारे में वर्णन करते है जो अपने आचार्य को अस्वीकार करते है और उन्हे अपने गुरु के रूप मे स्वीकार नहीं करते। उस पर दृढ़ रहने के अलावा “शरणागति तन्द तन इरै वन ताले (३१वें पाशुर में), इसका मतलब आचार्य के चरण कमलों को एकबार सबकुछ मानना, या उस व्यक्ति द्वारा उनके आचार्य का पूर्णत: अनादर करना और उनको जो उन्हे रोज मिलते है ऐसे अनेक अनगिनत व्यक्तियों मे से एक ही समझना। इसी वजह से वह उन्हें अपने आचार्य की तरह नहीं समझता।

र परनै विरुप्पुरुदल: वह व्यक्ति जो अपने आचार्य का अनादर करता हैं वह भगवान श्रीमन्नारायण को पाने को देखता हैं जो किसी के भी पहुँच के कही बाहर हैं। वह भगवान जिन्हे कोई भी याने शास्त्र भी पूर्णत: नहीं समझा है थोड़ी तो दूरी है, और किसी के भी पहोच से दूर है। वह व्यक्ति ऐसे भगवान से मिलने की इच्छा करता है, इसी सोच के साथ की वही रक्षक है और उससे बहोत नर्म है। श्री देवराज मुनिजी इसी कार्य की तुलना एक सुंदर उपमा से करते हैं।

पोट्टनेत्तन: इसका अर्थ हैं “तुरन्त” यानि बिना परिणाम के बारें में सोचे वह कार्य करना

तन कण सेम्पलित्तिरुन्दु: इसका मतलब हैं आँखे बन्ध करना जैसे कि एक व्यक्ति आराम कर रहा है बिना यह जाने उसका परिणाम क्या होगा।

कैत्तुरुत्ति नीर तूवि: जब कोई प्यासा हो तो वह व्यक्ति अपने पास जो कटोरा उससे पानी पी लेगा। वह उसे पहिले हीं भर कर रख लेगा। परन्तु अगर वह व्यक्ति प्यासा हैं तो वह पानी जमीन पर फेंख देगा।

अम्पुदत्तैप पार्त्तिरुप्पानट्रु: कटोरे से पानी बाहर फेकने के बाद वह व्यक्ति ऊपर आसमान में बादलों कि तरफ देखेगा और यह ईच्छा करेगा कि बादलों में जो जल है उसे बारिश के रूप में मिल जायें। वह यह सोचता हैं कि बादलों में जो बारीश का पानी हैं वह सबसे आसानी से उसे प्राप्त हो जायेगा और जो प्यास का अनुभव अभी वह कर रहा है उसे मिटा देगा। यह उसी के समान हैं जब एक व्यक्ति यह सोचता है कि भगवान श्रीमन्नारायण उसे आसानी से प्राप्त हो जाते हैं और जो इतने आसानी से हमारे लिये तत्पर हैं ऐसे अपने आचार्य कि तरफ वह ध्यान नहीं देता है। यह सादृश्य के कार्य को “तोझिल उवमं” (सादृश्य से कार्य करना) कहते हैं। इस पाशुर के तथ्य को श्रीवचन भूषण के चूर्निकै में समझाया गया हैं “विदाइ पिरंधपोधु करस्थमाना उधगतै उपेक्षितु ज्ल्मूत जलतयुं, सागरा सलिलतयुं, सरित सलिलतयुं वापि कूपा पयसुकलयुं वंजीक्का कदवन अल्लन (श्रीवचन भूषण #४४९)

हिन्दी अनुवादक – केशव रामानुज दासन्

Source:  http://divyaprabandham.koyil.org/index.php/2015/02/gyana-saram-33-etta-irundha-guruvai/

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://acharyas.koyil.org
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org