Daily Archives: March 2, 2015

gyAna sAram 37 – poruLum uyirum

Published by:

gyAna sAram

Previous pAsuram

                                                                         37th pAsuram

images

In this pAsuram, svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr says that perumAL sriman nArAyaNan resides in the heart of those who regard their wealth, soul, body etc., as their AchAryan’s.

 thamizh:

“பொருளும் உயிரும் உடம்பும் புகலும்
 தெருளும் குணமும் செயலும் – அருள்புரிந்த
 தன்னாரியன் பொருட்டாச் சங்கற்பம் செய்பவர் நெஞ்சு
 எந்நாளும் மாலுக்கிடம்.”

English:

“poruLum uyirum udambum pugalum
theruLum guNamum seyalum aruL purindha
thanAriyan poruttA changaRpam seybavar nenju
ennALum mAlukku idam”

Verbatim Meanings:

mAlukku perumAL sriman nArAyaNan
ennALum always
idam resides
nenju in the heart of
changaRpam seybavar who regard
poruLum their wealth
uyirum their life (i.e., one’s soul)
udambum their body
pugalum their place of dwelling
theruLum their knowledge
guNamum their good qualities and
seyalum their deeds as
thanAriyan poruttA none other than his AchAryan’s, who
aruL purindha accepted this disciple out of extreme compassion

 

Explanation:

poruLum: All the material wealth of a disciple

uyirum: A disciple’s life

udambum:  A disciple’s body

pugalum A disciple’s place of dwelling (house etc.,)

theruLum A disciple’s knowledge

guNamum A disciple’s good characters like humility and the like.

Seyalum A disciple’s entire gamut of activities

aruL purindha thanAriyan poruttA: Here, AchAryan is being described. He is a person who does not ask anything in return for an action, does not look out for anything to be done as a requirement. Without demanding anything, out of sheer compassion, he showers his causeless grace on his disciple.

changaRpam seybavar nenju: With respect to such an AchAryan, if a disciple regards his everything including the likes of wealth, body, home, knowledge, good character and deeds, then such a person becomes the place of residence for perumAL.

ennALum mAlukku idam: perumAL resides in the heart of such a person aforementioned. HE does not resides momentarily but forever.

If a disciple were to regards his everything as AchAryan’s, then this pure thought makes perumAL extremely happy that HE resides there permanently. madhurakavi AzvAr was an AzhVar who did not know anyone except his AchAryan, namely svAmi nammAzhvAr. This could be seen from his own phrase “thevu maRRaRiyEn”, which means that he knew no god apart from his AchAryan. Going by his own phrase “annaiyAi aththanAi ennai Andidum thanmayAn satakOpan en nambiyE”, he regarded nammAzhvar as everything. kaNNan relishes being in the heart of such a devotee who has a pure heart . The heart of such an AzhvAr who knew no god apart from sriman nArAyaNan become the permanent place of dwelling for kaNNAn. svAmi aruLALa perumAL emberumAnAr, who is the author of this grantham called gyAna sAram, is being celebrated as “theruLArum madhurakavi nilai theLindhOn vAzhiye”. Hence, we could see his love and regards for his AchArya, namely svAmi emberumAnAr. sri Andal also was of this same elite league. We can infer this from her nAchiyAr thirumozhi pAsuram, “villupudhuvai vittuchithar thangaL thevarai  valla parisu varuviparEL adhu kAndumE (nAchiyAr thirumozhi 10-10).

gyAna sAram 36 – villAr maNikozhikkum

Published by:

gyAna sAram

Previous pAsuram

                                                                         36th pAsuram

nammalwar-final

 thamizh:

“வில்லார் மணி கொழிக்கும் வேங்கடப் பொற்குன்று முதல்
 செல்லார் பொழில் சூழ் திருப்பதிக -ளெல்லாம்
 மருளாம் இருளோட மத்தகத்துத் தன்  தாள்
 அருளாலே வைத்தவவர்.”

English:

“villAr maNikozhikkum vEnkata poR kunRu mudhal
sellAr pozhil sUzh thiruppadhigaL ellAm
maruLAm iruLOda mathagathu than thAL
aruLAlE vaiththa avar”

Synopsis:

For a sishya who has taken refuge under his great AchAryan, his AchAryan’s lotus feet is itself the 108 divya desam. This point is being stated in this pAsuram.

Verbatim Meanings:

avar AchAryan out of
aruLAlE compassion
Vaithu places
than thAL His divine lotus feet on
Mathagathu top of his disciple (sishyan) head that
Oda dispels
maruLAm iruL darkness due to ignorance; Hence, this disciple does not have to go to
thiruppadhigaL ellAm any of the 108 divya desams (divine abodes of sriman nArAyaNan in this earth)
poR kunRu mudhal including the likes of the beautiful thirumalA hill which is in
vEnkatam in ThiruvEnkatam that
kozhikkum pours in
villAr bright, resplendent and
maNi highly valuable jewel and is a
sellAr place where clouds congregate
sUzh and are surrounded by
pozhil beautiful gardens

Explanation:

villAr manikozhikkum: “vil” would mean bright and “Ar” represents excess. Thus “villAr” collectively means excessively bright. The “excessively bright” is used as an adjective for the jewels.

nanmaNi vaNNanUr Aviyum kOLariyum
pon maNiyum muthamum pUmaramum – panmaNi
nIrOdu porudhugaLum kAnamum vAnaramum
vEdumudai vEngadam                                                                      (nAnmugan thiruvandhAdhi #48)

In this pAsuram by thirumazhisai AzhvAr, we can see the description of thiruvEnkatam. It is a place where yAzhis (a breed between lion and elephant), lions, jewels, pearls, precious metals can be found in copious amounts. In addition to it, the waterfalls in this place bring with them enormous quantities of jewels and trees with flowers. The waterfalls are in forests where there are lot of jungle animals and hunters. The similarity in description of thiruvEnkatam between these two pAsurams is to be noted.

vEnkata poR kunRu mudhal: Divyadesam including the likes of thiruvEnkatam which is in the beautiful thirumala hills surrounded by gorgeous nature.

sellAr pozhil sUzh: This place called “thiruvEnkatam” is surrounded by garden where the clouds hover over them. This goes ahead to mean that the hills are so lofty that the clouds are within touchable distance.

thirupadhigaL ellAm: All the 108 divya desams of perumAL are places where HE happily manifests HIMSELF.

maruLAm iruLOda mathagathu than thAL: This phrase means that the darkness characterized by ignorance quickly runs off.

aruLAlE vaiththa avar: A guru is a person who, out of his extreme compassion for his disciple, keeps his divine lotus feet on the head of the latter. The word “aruLAlE” would mean that the guru has kept his lotus feet without any cause. One may question if the work done by the disciple towards guru, can be taken as a precursor for the guru to keep his lotus feet on him. However, that is not the case as he does not expect anything. He keeps his lotus feet just out of compassion and so does not need anything form the disciple. Rather he does it for protecting him. “thiruveEnkatam” is used as a representative in this pasuram and hence the likes of paramapadham, thirupArkadal etc. It is not just that but would also includes the vibhava forms of perumAL like rAmA, krishnA, antharyAmi form wherein HE resides insides each one of us. Thus, to a sishya, all the five places where perumAL manifests HIMSELF (para, vyOha, vibhava, antharyAmi and archai) are nothing but Acharyan’ lotus feet. This point was what explained in srivachanabhUshanam that talks about the qualities of a disciple. The choornikai of interest is “pAttu kEtkum idamum, kUppidu kEtkum idamum, kudhitha idamum, vaLaitha idamum, Uttum idamum ellAm vagutha idamE enRu irukka kadavan” (chUrnikai #450). The meaning of this is as follows:

pAttu kEtkum idamum = paramapadham
kUppidu kEtkum idamum = thirupArkadal
kudhitha idamum = incarnations including the likes of rAma, kaNNa etc.,
vaLaitha idamum = antharyAmithvam (the quality by which HE manifests inside all soulds inside us)
Uttum idamum = temples where HE manifests himself through the idol form
ivai ellAm enRu irukka kadavan = these five are to be treated as
vagutha idamE = AchAryan’s lotus feet.

The qualities of a good disciple is nothing but to treat his guru’s feet as everything including these aforementioned five manifestations of perumAL. So, one should regard his guru as the place where perumAL manifests HIMSELF.

This point can also be found in irAmAnusa nUtRRandhAdhi pAsuram #105:

iruppidam vaikuntham vEnkatam mAlirunchOlai enRum
porupudam mAyanukku enbar nallOr avai thannodum vandhu
iruppidam mAyan irAmAnusan manathinRavan vandhu
iruppidam enRan idhayathuLLE thanaku inbuRavE

 

ஞான ஸாரம் 37 – பொருளும் உயிரும்

Published by:

ஞான ஸாரம்

முந்தைய பாசுரம்

                                                                     37-ஆம் பாட்டு

முன்னுரை:

பணம், உயிர், உடல் முதலான அனைத்தும் அச்சார்யனுடைய சொத்தாக நினைத்திருப்பாரது மனம் இறைவனுக்கு எந்நாளும் இருப்புடமாகும் என்கிறது இப்பாடல்.

images

“பொருளும் உயிரும் உடம்பும் புகலும்
 தெருளும் குணமும் செயலும் – அருள்புரிந்த
 தன்னாரியன் பொருட்டாச் சங்கற்பம் செய்பவர் நெஞ்சு
 எந்நாளும் மாலுக்கிடம்.”

பதவுரை:

பொருளும் தன்னுடைய செல்வமும்
உயிரும் தன்  உயிரும்
உடம்பும் தன்  உடம்பும்
புகலும் தன்  குடியிருப்பும்
தெருளும் தன் அறிவும்
குணமும் தன்னுடைய நற்பண்புகளும்
செயலும் தான் செய்யும் அனைத்துக் காரியங்களும்
அருள் புரிந்த தன்னைச் சீடனாக ஏற்றுக் கருணை காட்டிய
தன்னரியன் பொருட்டா தன்னுடய ஆச்சாரியனுக்கு உடமையாக
சங்கற்பம் செய்பவர் எண்ணி இருப்பவர்
நெஞ்சு இதயம்
எந்நாளும் எக்காலத்திலும்
மாலுக்கு பகவானுக்கு
இடம் உறையுமிடமாகும்.

விளக்கவுரை:

பொருளும்: தனக்குரிய அனைத்துச் செல்வங்களும்

உயிரும்: தன்னுடைய மூச்சும்

உடம்பும்: தன்னுடைய சரீரமும்

புகலும்: தன்னுடைய குடியிருப்பும்

தெருளும்: தன்னுடைய கல்வி அறிவும்

குணமும்: தன்னிடமுள்ள அடக்கம் முதலிய நற்குணங்களும்

செயலும்: தான் செய்யும் அனைத்துச் செயல்பாடுகளும் இவற்றை எல்லாம் அருள் புரிந்த தன் ஆரியன் பொருட்டா: அதாவது காணிக்கை கொடுத்தல் , பணிவிடை செய்தல் முதலிய எதையும் எதிர் நோக்காமல் தன்னிடம் கருணை காட்டித் தன்னைச் சீடனாக ஏற்றுத் தனக்கு மந்திரங்களை உபதேசம் செய்த ஆச்சார்யனுக்குச் சொந்தமானதாக

சங்கற்பம் செய்பவர் நெஞ்சு:  எப்பொழுதும் எண்ணி இருப்பவர் இதயம்

எந்நாளும் மாலுக்கிடம்: எல்லாக் காலமும் பகவானுக்கு விருப்பத்துடன் உறையுமிடமாகும் சீடன் தன்னுடைய எல்லாவற்றையும் தன்னுடைய ஆச்சார்யனுக்கு உடமையாகும் என்று எண்ணுவதால் இத்தகைய தூய நெஞ்சு இறைவனுக்கும் விரும்பி உறையுமிடமளிக்கிறது . மதுரகவி   ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரை ஆச்சார்யனாக அடைந்தவர்.அவரைத் தவிர ” தேவு மற்று அறியேன்: என்று வேறு தெய்வத்தை அறியாதவராக இருந்தார். அன்னையாயத்தனா என்னை யாண்டிடும்   தன்மையான் சடகோபனென் நம்பியே” என்று அனைத்தும் நம்மாழ்வாரே என்று வாழ்ந்தவர். அத்தகைய தூய ஆச்சார்ய அன்புடயவரது இதயத்தைத் தனக்கு இருப்பிடமாகக் கண்ணன் விரும்பினான். தேவு மற்று அறியாத இவருடைய இதயம் தேவபிரானுக்கு உகந்து உரைஉமிடமாகும் என்ற கருத்துச் சொல்லப்பட்டது. “தெருளாகும் மதுரகவி நிலை தெளிந்தோன் வாழியே” என்று இந்நூலாசிரியர் போற்றப்பட்டவர். அதனால் இவருடைய ஒழுக்க நெறியான குருபக்தியும் குறிப்பாக உய்த்துரைக்கபடுகிறது.  ஸ்ரீ ஆண்டாள் நிலையும் இதுவாகவே சொல்லப்பட்டுள்ளது. “வில்லிபுதுவை விட்டுசித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே” (நாச்சியார் திருமொழி 10-10) என்று கூறியது காண்க.

ஞான ஸாரம் 36 – வில்லார் மணி

Published by:

ஞான ஸாரம்

முந்தைய பாசுரம்

                                                                     36-ஆம் பாட்டு

முன்னுரை:

நற்சீடனாய் நல்லாசிரியனிடம் மிக்க அன்புடயவனாய் இருப்பவனுக்கு அனைத்து திவ்ய தேசங்களும் தன ஆசார்யனேயன்றி வேறில்லை என்று கூறப்படுகிறது.

nammalwar-final
“வில்லார் மணி கொழிக்கும் வேங்கடப் பொற்குன்று முதல்
 செல்லார் பொழில் சூழ் திருப்பதிக -ளெல்லாம்
 மருளாம் இருளோட மத்தகத்துத் தன்  தாள்
 அருளாலே வைத்தவவர்.”

பதவுரை:

வில்லார் ஒளி நிறைந்த
மணி ரத்தினங்களை
கொழிக்கும் குவித்துத் தள்ளும்
வேங்கடம் அழகிய திருமலை முதலான
செல்லார் மேகங்கள் வந்து படிகின்ற
பொழில் சோலைகளாலே
சூழ் சூழப்பட்ட
திருப்பதிகள் எல்லாம் திவ்ய தேசங்கள் எல்லாம்
மருளாம்  இருள் அறியாமையாகிற இருளை
ஓட விரைவில் அகலும்படி
மத்தகத்து சீடன் தலைமேல்
தன்தாள் தம்முடைய திருவடிகளை
அருளாலே மிக்க கருணையினாலே
வைத்த வைத்து அருளின
அவர் ஆசார்யரான அவரே ஆவார்

விளக்கவுரை:

வில்லார்  மணி கொழிக்கும்   – வில்-ஒளி ஆர் -மிகுதி-ஒளி மிகுந்த ரத்தினங்களை

     ” நன்மணி வண்ணனுர் ஆவியும் கோளரியும்
       பொன்மணியும் முத்தமும் பூமரமும் – பன்மணி
       நீரோடு பொருதுருளும் கானமும் வானரமும்
       வேடுமுடை வேங்கடம்.”                                          (நான்முகன் திருவந்தாதி – 48)
என்ற திருமழிசைப்பிரான் பாடலில் யாழிகளையும் சிங்கங்களையும் பொன், ரத்தினம்,முத்து முதலிய பொருட்களையும் மற்றும் அனேக மணிகளையும் பூமரங்களையும் இழுத்துக்கொண்டு புரண்டு விழுகின்ற அருவிகளோடு காடுகளையும் வானரங்களையும் வேடர்களையும் உடைய திருவேங்கடம் என்று உரைத்ததை இங்கு ஒப்பு நோக்குக.

வேங்கடப் பொற்குன்று முதல்:  இவ்வாறு சிறப்பிக்கப் படுகின்ற திருவேங்கடம் என்ற பெயர் கொண்டதாய் எல்லா இயற்கைகளாலும் மிக அழகான திருமலை முதலான

செல்லார் பொழில் சூழ்: உயர்ந்து நிற்பதால் மேகங்கள் வந்து படியும்படி இருக்கும் சோலைகளாலே சூழ்ந்த (செல்-மேகம்-ஆர்த்த-படிதல்)

திருப்பதிகள் எல்லாம்: பகவான் உகந்து எழுந்தருளியுள்ள திவ்ய தேசங்களெல்லாம்

மருளாம்  இருளோட: அறியாமையாகிற இருள் விரைவில் அகல

மத்தகத்துத்தன் தாள் அருளாலே வைத்த அவர்: சீடனது முடியில் தன்னுடைய திருவடிகளைத் தம்முடைய கருணையினாலே வைத்தருளின குருவானவர் அருளாலே வைத்தார் என்றதால் இதற்கு காரணம் எதுவுமில்லை என்பதாம். சீடனது பணிவிடை முதலியவற்றைக் காரணமாகச் சொல்லலாமல்லவா? அப்படி எதையும் எதிர்பார்த்து அருளவில்லை என்பது கருத்து. இங்கு திருமலை முதலான அர்ச்சா ஸ்தலங்களைக் குறிப்பிட்டது ஏனைய பரமபதம், பாற்கடல் முதலிய இடங்களைக் கூட்டிகொள்ளவேணும்   என்பது குறிப்பு.ஆகவே பகவான் எழுந்தருளியுள்ள பரமபதம், திருப்பாற்கடல், இராமன், கண்ணன் முதலிய விபவ அவதாரங்கள், எல்லாப் பொருள் உள்ளும் மறைந்திருக்கும் அந்தர்யாமித்வம் ஆகிய ஐந்து நிலைகளும் அடங்கும். ஆக இவ்வைந்து நிலைகளும் தனக்கு ஆச்சார்யனே என்று இருக்க வேண்டும் என்பது கருத்து. இக்கருத்தை சீடனிலக்கணம் சொல்லும் ஸ்ரீவசனபூஷணத்தில் ” பாட்டுக் கேட்குமிடமும் கூப்பீடு கேட்குமிடமும் குதித்த இடமும் வளைத்த இடமும் ஊட்டுமிடமும் எல்லாம் வகுத்த இடமே என்றிருக்கக் கடவன்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது ஒப்பு நோக்குக.

இதன் பொருள்,

பாட்டுக் கேட்குமிடம்    – பரமபதம்
கூப்பீடு கேட்குமிடம்     – திருப்பாற்கடல்
குதித்த இடம்                – இராமன், கண்ணன் முதலிய விபவ அவதாரங்கள்
வளைத்த இடம்             – அந்தர்யாமித்வம் (உள்ளும் புறமும் உளனாயிருத்தல்)
ஊட்டுமிடம்                 – விக்ரஹ வடிவில் எழுந்தருளி சேவை கொடுக்கும் திருக்கோயில்கள்
இவையெல்லாம்           – இவ்வைந்து நிலைகளும் ஆச்சார்யனே என்று இருக்க வேண்டும்
வகுத்த இடம்                – ஆச்சார்யன் என்பதாம்

108 திருத்தலங்களும் மற்றும் பகவான் எழுந்தருளியுள்ள அனைத்து இடங்களும் ஆச்சார்யனே என்று இருப்பதுவே நற் சீடனிலக்கணமாகும் .இதனால் அச்சர்யனை பகவான் எழுந்தருளி இருக்கும்  இடங்களுக்கு ஒப்பாகக் கருத வேண்டும் என்பது கருத்து.

    “இருப்பிடம் வைகுந்தம் வேங்கடம் மாலிருஞ்சோலைஎன்னும் 
       பொருப்பிடம் மாயனுக் கென்பர் நல்லோர்  அவை தன்னொடு வந்
       திருப்பிடம் மாயன் இராமானுசன் மனத்தின்றவன்  வந்
       திருப்பிடம் என்றன் இதயத்துள்ளே தனக்கின்புறவே”                                                                                                                                                                           (இராமனுச நூற்றந்தாதி  106)

என்ற நூற்றந்தாதி பாடலும் இக்கருத்து   பற்றியே சொல்லப்பட்டது.