Daily Archives: January 3, 2015

thiruppAvai – 20 – muppaththu mUvar

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

Based on what the gOpikAs requested in the previous pAsuram, nappinnai pirAtti tries to get krishNan to go and open the door, but He doesn’t move. So they tell pirAtti – He does not belong to Himself, you are the one for Him and us, you please get us the krishNa anubhavam.

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பென்ன மென்முலைச் செவ்வாய்ச் சிறுமருங்குல்
நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
இப்போதே எம்மை நீராட்டேலோர் எம்பாவாய்.

muppaththu mUvar amararkku mun chenRu
kappam thavirkkum kaliyE thuyil ezhAi
seppam udaiyAy thiRal udaiyAy!
cheRRArkku veppam kodukkum vimalA! thuyil ezhAi
seppenna men mulaich chevvAich chiRu marungul
nappinnai nangAi! thiruvE! thuyil ezhAi
ukkamum thattOLiyum thandhu un maNALanai
ippOdhE emmai nIrAttu ElOrempAvAi

padha padhArtham

kaliyE – O the strong kaNNa!
mun chenRu – who goes voluntarily/early (before any problem comes)
muppaththu mUvar amararkku – for all the dhEvas (muppaththu mukkOti dhEvas – 33 crore)
thavirkkum – and remove
kappam – (their) fear,
thuyil ezhAi – please wake up;
vimalA – Oh the pure one!
seppam udaiyAy – (who is) honest (in protecting the devotees)
thiRal udaiyAy – (and) strong (to destroy the enemies of devotees)
kodukkum – (and who) can give
veppam – hardship
seRRArkku – to the enemies,
thuyil ezhAi – get up from your bed;
nappinnai nangAi – O nappinnai pirAtti!
thiruvE – who can equal periya pirAtti!
men mulai – (who has got) soft breasts
seppu anna – like a golden pot,
sevvAi – (and) reddish mouth/lips
siru marungul – (and) tiny waist,
thuyil ezhAi – get up from the bed;
thandhu – give (us)
ukkamum – fan (Ala vattam, required as part of nOnbu)
thattu oLiyum – and mirror
un maNALanai – and (give) Him too who is your nAthan,
nIrAttu – (and) bathe (i.e., krishNA anubhavam)
emmai – us
ippOdhE- right away.

Meaning

muppaththu mUvar

muppaththu mukkOti dhEvar (33 dhEvA types like aSvini kumAras; 33 crore dhEvas); will you help only when it is these many numbers? Would you not bless and be with us if the number is 5 lakhs? (number of families of gOpikAs in thiruvAyppAdi)

Would you not help those who are desperate to be with you?

Would you help only those who wake you up and get you hurt by arrows (chakravarthy thirumagan), would you not wake up for us who are fond of just seeing your beauty?

[ mup-paRRu-mUvar – paRRu -> desires/wants. People with one of three types of desires – aiSvaryArthi – desires wealth; kaivalyArthi – desires enjoyment of his own AthmA only; and prapannan – desires perumAn only. ]

amararkku  – for dhEvas

What is the point of helping only those who don’t have death? Should you not be helping us who would die out of desperation when you don’t see us?

Would you only help dhEvas and others who come to you whenever they have some problems? Would you not help us innocent gOpikAs who want nothing but doing kainkaryam?

[ AthmA never dies, so ‘amarar’ refers to jIvAthmAs too]

mun chEnRu – mun -> before/voluntarily

you would go by yourself and help them even before they feel the pain; we are feeling the pain in our hearts because of missing you and can you not open the door for us?

Will you only walk for those who wanted a piece of land? (achith).  Would you not walk and open the door for us who want a view of your beautiful divine face?

You stood in the front during kurukshEthra – even in the front of great arjunan, as his charioteer.

{
AchAryas go by themselves to sishyas for the well-being (gyAnam) of sishyas and their families. emperumAnAr goes by Himself to a sishyan if the sishyan is not attending upadhEsams properly.

The story about rAmAnujar walking 18 times from kOvil (srIrangam) to thirukkOshtiyUr is well known; but thirukkoshtiyUr nambi, his acharyan, walked many times from thirukkOshtiyUr to srIrangam to meet srI rAmAnujar :

– sometimes to teach him rahasyams,

– once when rAmAnujar‘s food was poisoned by some people who did not like his reforms in the temple, he went on a fasting – as he continued that for more than 3 days, thirukkOshtiyUr nambi came rushing to srIrangam – when rAmAnujar received him near the shores of the river in the hot sand and fell on his AchAryan’s feet – nambi did not ask him to get up for quite long… rAmAnujar was waiting for nambi to tell him to get up, so he continued prostrating down in the hot sand… seeing this, rAmAnujur’s sishyan kidAmbi AchhAn jumped under rAmAnujar to save him from heat of the sand and raised objection to nambi.. Upon hearing his words, nambi became very happy! He said that he waited so he could identify someone who is very concerned about rAmAnujar‘s well being; and nambi asked kidAmbi AchchAn to be in charge of preparing safe food for emperumAnAr from then on….

nambi arranged for thirumAlai ANdAn to teach the meanings of thiruvAimozhi to emperumAnAr; but since rAmAnujar was giving different meanings to some of the pAsurams of thiruvAimozhi while attending thirumAlai ANdAn’s kAlakshEpam, thirumAlai ANdAn got upset and stopped the kAlakshEpam for him.. Again, nambi came from thirukkOshtiyUr to srIrangam, and convinced thirumAlai ANdAn that he himself has heard those meanings from their AchAryan ALavandhAr, and also convinced him that like how krishNan went to sAndhIpani for learning, it is just a formality that emperumAnAr is our sishyar, said thirukkOshtiyUr nambi.

– There are many more such vaibhavam about how AchAryas ‘chenRu’ (went themselves and) took care of their sishyas (maNakkAl nambi -> ALavandhAr; kUra kuLoththama dhAsa nAyan -> thiruvAimozhippiLLai, etc)
}

kappam thavirkkum

kappam – kampam – shivering out of fear

You helped dhEvas (who lost their place to asurAs), rid their fear; would you not help us little gOpikAs to avoid our shivering? Would you help only dhEvas who wanted to get rid of their sadness? Would you not help us who wanted to see you get rid of your sleep?

[ AchAryan helps sishyas having the above three types of desires by highlighting the wrongs of those types: For aiSvaryArthIs he advises not to follow achith (matter); for kaivalyArthis he advises that perumAn is much much greater than the jIvathmA; For prapannas? What do prapannas need to avoid? He advises that prapannas should do kainkaryam but avoid thinking that it is for her/his own happiness; prapannas should do kainkaryam for perumAn‘s happiness only (may become happy at seeing perumAn‘s happiness [padiyAyk kidandhu un pavaLa vAi kANbEnE / படியாய்க் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே.])

kaliyE

Your smartness and style (மிடுக்கு); your strength; for the poor and innocent gOpikAs like us, that is what is lovable;

that is our protecting wall;

thuyil ezhAi

For dhEvas it is their comfort and their places (heaven, etc) that are important; for us it is your waking up and opening the door that is important.

seppam udaiyAy

you who has the protection – you are our protection; you are protected by AzhvArs (chankam, chakram; AzhvArs); You being honest;

thiRal udaiyAy

you had promised not to peruse weapon in the war against kauravas; but when bhIshmar hit arjunan, you forgot about the promise and got bhIshmar into the bed of arrows; you made day as night to give advantage to pANdavas; You may show all your smartness to them, but is it fair to show that on us poor little gOpikAs who just want to be with you?

seRRArkku veppam kodukkum

seRRAr – enemies; there is none equal to or above Him; His enemies: none; but those who are his devotees’ enemies are His.

veppam kodukkum – will create fear in His enemies’ hearts.

kodukkum vimalA

kodukkum – kind in giving everything to His adiyArs.

vimalan – pure heart; honest – gives the best to His adiyArs – He gives Himself to them; gave trouble to dhuryOdhanan; gave Himself to arjunan (and gave SrI bhagavath gIthai).

thuyil ezhAi

They are saying again ‘thuyil ezhAi’ in this pAsuram as they are very desperate to see kaNNan.

Please wake up. No need of throwing arrows for us, just wake up.

seppenna menmulai

Since He did not make any movement, they again ask nappinnai pirAtti (purushakAra bhUthai [who can make perumAn realize His duty of being kind to us, and get Him and us together]).

She (nappinnai pirAtti) is the reason that He is not showing interest in us gOpikAs – being with Her is His life; (seppu) where He saves all His good things. Her mountainous chest is where this lion lives in. Like how it is not easy to get jewels/money kept inside a container, it is hard to get kaNNan out of pirAtti’s chest (mA kadal nIr uLLAn, malarAL thanaththu uLLAn (mUnrAm thiruvanthAdhi)).

menmulai – refers to bhakthi and affection. Like a mother’s affection towards her children.

Now they talk about the places where He gets trapped / where He is usually found :

sevvAi

With the beautiful lips by which she gets kaNNan for Herself; kaNNan fought with the bulls to marry nappinnai so that He can enjoy her smile and lips; sem pavaLath thiraL vAyan lost to these lips of hers;

vAi refers to gyAnam.

siru marungul

nappinnai with waist so slim that one has to guess it exists based on other parts above and below the waist; ‘osindha nuNNidai mEl kaiyai vaiththu‘ (thiruvAimozhi).

marungul refers to  vairAkyam (detachment/renunciation) – determination to ‘not have much’ (like the waist) of desire on other things than kainkaryam to perumAn.

nappinnai nangAi

One who is complete in all the wealth, all the wealth we mentioned and failed to mention.

thiruvE

nappinnAi, it is because of you that His greatness is shining.

He is caught in your beauty and is finding it hard to get out of it to save us.

We are calling you with the name of periya pirAtti (thiru / SrI)– we want you to help us like how She helps us to reach Him; Like how She did not have to sleep in a womb for 10 months, we want you also not to be sleeping (now).

“I am not sleeping; I am thinking about how to get Him up and give to you. Tell me why I need to get up and what I need to do for you”

“so then here are what we need:”

ukkamum thattOLiyum

ukkam – Ala vattam (hand-held fan)

thattu oLi – mirror

also paRai (instrument),

and other equipment needed for our nOnbu.

[AchAryan gives us upadhEsam to reduce the angst of Athman, and the upadhEsams act as clear as our seeing the face in a mirror]

Also implies removal of ahankAra mamakAram (me/mine) in kainkaryam, and svarUpa gyAnam.

un maNALanai

(also (by-the-by) give your sweet husband) (include Him in the list of things to give us)

Your husband who obediently follows and does all the chores for you just by looking at the place you look towards with your raised eyebrows – we need your nice husband also as part of nOnbu.

[AchAryan’s nAthan is perumAn, we ask AchAryan too to give perumAn]

They are asking for krishNan as if He is equivalent to a fan, a mirror, or an instrument. When visvAmithrar asked chakravarthy to send perumAL with him to fight with the rAkshasas, vAlmiki says that with the advice of his AchAryan vaSishtar, this chakravarthy ‘gave’ perumAL to the rishi – as if He is an achith (thing/non-sentient) – both of these imply that perumAn makes Himself so easily available to His adiyArs.

ippOdhE

we cannot wait for some other time; now itself;

emmai – us

They are pointing to their bodies that are destitute because of not seeing kaNNan; though they differentiated the (representative number of ) 10 gOpikAs with ‘pEyp peNNE‘, ‘nAyagap pEN piLLAi‘, etc., they are united and one here (emmai) when it came to having nIrAttam with kaNNan.

nIrAttu

Please let us enjoy with krishNan; what they are happy about is krishNan – the one that nappinnai gives to them. When krishNan’s beauty and affection is there, they are happy that it is nappinnai who gave Her krishNan to them.

[Immediately help us to get AchArya abhimAnam (liking by / blessing from, AchAryan)]

In this pAsuram ANdAL wakes up krishNan and nappinnai; she requests nappinnai to give the items used for nOnbu and also give krishNan and let them enjoy with Him. She goes through nappinnai as per the norm of getting the help of AchAryan/devotees to reach out to emperumAn.


English translation raghurAm srInivAsa dhAsan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

thiruppaLLiyezhuchchi – 6 – iraviyar

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

periyaperumal-art-2

Introduction of this pAsuram:

  • nanjIyar and periyavAchchAn piLLai highlight that along with subrahmaNya who is the chief of the army of the dhEvas, all the dhEvas who are given the position to manage the activities of the material universes (by bhagavAn) have arrived with their wives, vehicles, servants, etc., to worship emperumAn and have their desires fulfilled. thoNdaradippodi AzhwAr requests emperumAn to wake up and give them his merciful vision.

இரவியர் மணிநெடுந் தேரொடு மிவரோ
இறையவர் பதினொரு விடையரு மிவரோ
மருவிய மயிலினனறு முகனிவனோ
மருதரும் வசுக்களும் வந்துவந்தீண்டி
புரவியோடாடலும் பாடலும் தேரும்
குமரதண்டம் புகுந்தீண்டிய வெள்ளம்
அருவரையனைய நின் கோயில் முன்னிவரோ
அரங்கத்தம்மா பள்ளி யெழுந்தருளாயே.

iraviyar maNi nedum thErodum ivarO
iRaiyavar padhinoru vidaiyarum ivarO
maruviya mayilinan aRumugan ivanO
marutharum vasukkaLum vandhu vandhu INdi
puraviyOdu Adalum pAdalaum thErum
kumara thaNdam pugundhu Indiya veLLam
aruvarai anaiya nin kOyil mun ivarO
arangaththammA paLLi ezhundhu aruLAyE

padha padhArththam (word by word meaning)
maNi – best
nedu – big
thErodum – with the chariot
iraviyar – dhvAdhasa (12) Adhithyas (suns)
iRaiyavar – the contoller of samsAris
padhinoru vidaiyar – EkAdhasa (11) rudhras
maruviya – most suitable
mayilinan – one who has peacock as his vehicle
aRumugan – (the six headed) subrahmaNya
marutharum – the 49 marudhas (wind dhEvathAs)
vasukkaLum – the eight vasus
vandhu vandhu – arriving to the front pushing each other
INdI – staying close together in a group
puraviyOdu thErum – (their – dhEvas) chariots with the horses
pAdalum Adalum – singing and dancing
kumarathaNdam pugundhu – groups and groups of dhEvas arrived
INdiya veLLam – closely positioned crowd (like a flood of water)
aru varai anaiya – like a big mountain
kOyil – in the temple
ninmun – in front of your divine vision
ivarO, ivanO – they are present
arangaththammA – Oh my lord/master lying down in srIrangam!
paLLi ezhundhu aruLAyE – (Thus,) you kindly wake up and give your blessings

Simple Translation:

The 12 Adhithyas arrived in their best and big chariots. The 11 rudhras who are the controllers of the material world and the materialistic people have arrived. The six headed subrahmaNya have arrived with his most suitable peacock vehicle. The 49 maruthas and the 8 vasus have arrived to the front pushing each other. Oh our lord/master who is lying down in srIragangam! please wake up now to bless us. Staying close in a huge crowd, the dhEvas, along with their chariots and the horses are engaged in great singing and dancing. Groups of dhEvas along with subrahmaNya in a huge crowd arrived at the front of the temple which resembles a huge mountain, seeking the divine vision of you. Oh my lord/master lying down in srIrangam! (Thus,) you kindly wake up and give your blessings.

Highlights from the nanjIyar‘s vyAkyAnam:

  • AzhwAr requests that as both prayOjanAntharaparars (ones seeking materialistic benefits) such as dhEvas and ananya prayOjanars (ones seeking emperumAn‘s kainkaryam only – like AzhwAr himself) have arrived, periya perumAL should wake up and give them a merciful glance and bless them all.

Highlights from the periyavAchchAn piLLai‘s vyAkyAnam:

  • For 11 rudhras being said as “iRaiyavar” (controller), a pramANam from yajur samhithA 6.2.8 is highlighted. Here rudhran himself prays to dhEvas “sObravIth varam vruNA ahamEva | pasunAmadhipathirasANIthi thasmAth rudhra: pasunAmadhipathi: ||” – I pray unto all of you dhEvas that I should be the leader of these samsAris who are like pasu (cow/cattle/animal). That is why they are said as iRaiyavar by AzhwAr here – since they control the material world and the materialistic people.
  • For INdiya veLLam (flood), it is explained that there are many many dhEvas, etc., who have arrived to worship periya perumAL in srIrangam.
  • For kumara dhaNdam – 2 interpretations are given.
    • First, kumaran means subrahmaNyan and dhaNdam means stem/stick (in this context, something thick and well maintained). This means that the servants/soldiers are explained as a stick that is held tightly together (dhEvas standing so close to each other due to the huge crowd).
    • dhEvas look like very young adults (only 16 year old) and have that ever-lasting youthfulness. dhaNdam means collection. So “kumara dhaNdam” means a huge crowd of dhEvas. dhaNdam also can indicate the collection of weapons they hold.

adiyen sarathy ramanuja dasan

archived in http://divyaprabandham.koyil.org

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
pramAthA (preceptors) – http://guruparamparai.wordpress.com
srIvaishNava education/kids portal – http://pillai.koyil.org

ஞான ஸாரம் – 1 – ஊன உடல்

Published by:

ஞான ஸாரம்

முதல் பாட்டின் முகவுரை

ஆன்மாவுக்குப் பேரின்பம் கொடுப்பது வீடுபேறு ஆகும். அதை அடைவதற்கு (1) திருமந்திரம் (2) த்வயம் (3) சரம ச்லோகம் என்று மூன்று மந்திரங்களின் உண்மைப் பொருளை குருவின் மூலம் தெரிந்து கொள்ள வேணும். இம்மூன்று மந்திரங்களுக்கும் “இரகசியம்” என்று பெயர். இதைத் தெரிந்து கொள்ள வேணும் என்ற அவாவுடையோர்க்கு அன்றி ஏனையோர்க்குச் சொல்லலாகாது என்று மரபு உண்டு. இவ்வாறு மறைத்து வைப்பதால் இதற்கு இரகசியம் என்று பெயர் இடப்பட்டது. இம்மூன்று மந்திரங்களும் அனைத்து வேதாந்தக் கருத்துக்களின் முடிவாய்த் திகழ்வன. மேலும் இம்மூன்றும் பரம்பொருளின் உண்மை, பரம்பொருளை அடைவதற்கு வழி, பரம்பொருளை அனுபவித்து நுகரும் பேரின்பம் ஆகிய இவற்றின் உண்மைகளை உள்ளது உள்ளபடி சொல்லக்கூடியன. இம்மூன்று மந்திரங்களும் பிறவிப் பெருங்கடலில் உழலும் ஆன்மாக்கள் கரைசேர்வதற்காக (துன்பத்திலிருந்து விடுபடுவதற்காக) பகவானால் சொல்லப்பட்டவை ஆகும்.

திருமந்திரம்” பதரிகாச்ரமத்தில் பகவான் தானே நாராயணனான ஆசார்யனாயும் நரனாகிற சீடனுமாயுமிருந்து வெளிப்படுத்தியது. “துவய மந்திரம்” ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் பெரிய பிராட்டியாருக்கு பகவானால் உபதேசிக்கப்பட்டது. “சரம சுலோகம்” மஹாபாரத யுத்தத்தில் அர்ஜுனனுடைய  தேர்த்தட்டிலிருந்து கொண்டு அவனைக் குறித்து சொன்ன பகவத் கீதையின் இறுதியில் கண்ணபிரானால் சொல்லப்பட்டது. இம்மூன்று மந்திரங்களும் குருபரம்பரை வழிவழியாக உபதேசத்தாலே சொல்லப்பட்டு வருவன. செம்பொருள் கண்டவர்களில் முன்னோடிகளும் நம்முடைய முன்னோர்களுமான ஆசார்யர்களுக்கு இவையே மேலான செல்வமாய் விளங்குவன மற்றும் அவர்களுக்கு நாடோறும் மனனம் செய்வதற்கு உரியனவாயும் இருப்பன. இத்தகைய பெருமையுடையனவாய் விளங்குவன இம்மூன்று மந்திரங்களும். இவற்றுள் முதல் மந்திரமாய் விளங்குவது திருமந்திரம். இதற்கு “முதல் ரகசியம்” என்று பெயர். இது மூன்று பதங்களைக் கொண்டது. அவை “ஒம்” என்றும் “நம:” என்றும் “நாராயணாய” என்றும் சொல்லப்படும். இந்த மூன்று பதங்களில் முதல் பதமான “ஒம்” என்ற ப்ரணவத்தின் கருத்தை நடுப்பதமான “நம:” என்ற பதமும் “நாராயணாய” என்ற பதமும் தெளிவு படுத்துவனவாகும். அதாவது “ஒம்” என்பது சுருக்கமாகப் பொருளைச் சொல்வது “நம:” என்பதும் “நாராயணாய” என்பதும் அதனை விளக்கமாகச் சொல்வனவாகும். இங்ஙனம் திருமந்திரத்திலுள்ள நடுப்பதமான “நம:” பதத்தின் கருத்தையும் “நாராயணாய” என்ற கடைசி பதத்தின் கருத்தையும் த்வய மந்திரத்தில் முறையே முதற்பகுதியும், பிற்பகுதியும் விளக்குவனவாகும். முதற்பகுதி, பிற்பகுதி என்ற இத்தகைய இரண்டு பகுதிகளைக் கொண்ட த்வய மந்திரம் மந்திரங்களுக்குள் சிறந்ததான “மந்திர ரத்தினம்” என்று போற்றப்படும். அதன் முதற்பகுதியில் பகவானை அடைக்கலம் புகும் முறைகள் சொல்லப்படுகின்றன. அதாவது பகவானுடைய திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகும் போது எல்லா பற்றுதல்களையும் தடம் தெரியாமல் விட்டே பற்றவேண்டும் என்றும், அவ்வாறு பகவானுடைய திருவடிகளைப் பற்றுதலையும் ஒரு பற்றுக் கோடாகக் கருதாமல் அவன் பாதமே தஞ்சமென்ற உறுதிப்பாட்டில் இருக்கவேண்டும் என்றும் குறிக்கிறது. பிற்பகுதியில் மேற்கூறியவாறு உறுதி பூண்டுள்ள அடியவர்க்குப் பயன் பிராட்டியும் பெருமாளும் கூடின இருவருமான சேர்த்தியில் தொண்டு செய்வதேயாகும் என்பதாம்.

இது இராமாயணத்தில் சீதையும் இராமனுமான இருவருடைய சேர்த்தியில் இளைய பெருமாள் தொண்டு செய்து வாழ்ந்தது போன்றதாகும். இத்தகைய (பேறு) ஊழ்வினையினால் வரும் அனைத்துத் தடைகளும் (பாபங்களும்) தடம் தெரியாமல் நீங்கிய பிறகே கை கூடுவதாகும். இவ்வாறான த்வய மந்திரத்தின் முதற்பகுதியும், பிற்பகுதியும் ஆகிய இரண்டு பகுதிகளின் கருத்துக்களையும் “சரம சுலோகம்” எனப்படும் மூன்றாவதான மந்திரம் விளக்கமாக எடுத்துரைக்கிறது. ஆகவே மூன்றாவதான சரம சுலோக மந்திரம் த்வய மந்திரத்திற்குச் சார்புடையதாய் நிற்கிறது. ஆக இம்மூன்று மந்திரங்களிலும் த்வய மந்திரமே முக்கியமாக நம்முடைய முன்னோர்களான ஆசார்யர்களால் எண்ணப்பட்டு வருகிறது.

இத்தகைய சிறப்பு மிக்க த்வய மந்திரத்தின் முதற்பகுதியால் சொல்லப்படுவது என்ன?  பகவானுடைய திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுவது. அது இரண்டு வகையாகும். “இப்பொழுதே வீடு பேறு அடைய வேண்டும்” என்னும் வேகத்தில் அடைக்கலம் புகுவது ஒன்று. மற்றொன்று “உன் திருவடிகளில் அடைக்கலம் புகுகின்றேன். நீ எப்பொழுது வீடு பேறு அளிக்கிறாயோ அப்பொழுது கொடுப்பாயாக” என்று அடைக்கலம் புகுவது. இவ்விரண்டினுள் மிக விரைவில் வீடு பேறு அடைய வேண்டும் என்ற நோக்குடன் செய்யும் அடைக்கலமே சிறப்புற்றதாகவும் மற்றது சிறப்பற்றதாகவும் கருதப்படும். இங்குக் கூறிய மிக விரைவுடன் செய்யும் அடைக்கலத்தின் இலக்கணங்கள் ஞானசாரமாகிற இந்நூலில் முதல் பாடலான “ஊன உடற் சிறை” என்னும் பாடலில் சொல்லப்படுகின்றன.

“ஊன உடல் சிறை நீத்து ஒண் கமலை கேள்வனடித்
தேன் நுகரும் ஆசைமிகு சிந்தையராய்த் – தானே
பழுத்தால் விழும் கனி போல் பற்றற்று வீழும்
விழுக்காடே தான் அருளும் வீடு”

பதவுரை :-

ஊன – மாமிசமயமான
உடல் – சரீரமாகிற
சிறை – சிறைச்சாலையை
நீத்து – துறந்து (விட்டு நீங்கி)
ஒண்கமலை கேள்வன் – அழகிய தாமரைப் பூவை      இருப்பிடமாகவுடைய  லக்ஷ்மீ தேவியின்    மணாளனான பகவானுடைய
அடித்தேன் – திருவடிகளின் இனிமையை
நுகரும் – துய்க்கும் (அனுபவிக்கும்)
ஆசைமிகு சிந்தையராய் – ஆசைமிகுந்த மனதை உடையவராய்
பழுத்தால் – பழுத்துக் கனிந்தால்
தானே விழும் – தானே விழுகின்ற
கனி போல் – பழம் போல்
பற்றற்று – ஒட்டுதல் அற்று
வீழும் – சரணாகதி செய்யும்
விழுக்காடு தானே – அச்சரணாகதியே
வீடு அருளும் – வீடு பேற்றைக் கொடுக்கும்

 

விளக்கவுரை:-  

உடல், மாமிசமயமானது. அது சதை, நரம்பு, எலும்பு, மஜ்ஜை, விஷ்டை, மூத்திரம் முதலிய உட் குற்றங்கள் பலவும் நிரம்பியதொன்று. இதை “புண்ணாராக்கை” என்று கூறுவர். ஈயின் சிறகளவு தோல் உரித்தாலும் ஈ, எறும்பு, காகம் முதலிய ஜந்துக்கள் மொய்த்துக் கொள்ளும். (நாலடியார் துறவறவியல் – தூய்தன்மை – முதல் பாடல்). உடல் உட்புறத்தை வெளிப்புறமாக்கினால் காக்கையை விரட்டுவதே காலமெல்லாம் பணியாகயிருக்கும்.

இவ்வாறு மிகவும் அருவருக்கத்தக்கதாயுள்ள இச்சரீரத்தின் குற்றங்களை உணர்பவர்களுக்கு “நான்” என்று சொல்லப்படும் ஆன்மாவாகிற தான் இதனுள் இருக்கும் இருப்பு (அதாவது  உண்டு, உடுத்து வாழ்ந்து வருவது) சிறையில் அடைபட்டவன் போன்று கருதப்படுவதாகும். சட்டிக்குள் வைக்கப்பட்ட மாணிக்கத்தின் ஒளி உள்ளேயே அடங்கியிருப்பது போல உடலுக்குள் அகப்பட்ட ஆத்மாவின் ஞான குணங்கள் அதற்குள்ளேயே சுருங்கிக் கிடக்கின்றன. அதாவது ஆன்மா, உடலில் மறைந்து இருக்கிறது. இதுவே ஆன்மாவுக்கு இறைவன் கொடுத்த சிறை தண்டனை என்று உணரலாம். இதனை சிறையாக உணராமல் இன்பமாக உணர்வது மூடர் செயலாகும். ஆகவே உடலின் உண்மைத் தன்மையை உணரும் அறிவுடையார் (ஞானிகள்) உலக வாழ்வை அருவருத்து அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கு முயலுவர். அவ்வாறு உடற்சிறையிலிருந்து விடுபடுவதற்கு முயலும் அறிவுடையார் (ஞானிகள்) இறைவனிடம் சரணாகதி செய்வது தவிர வேறு வழியைக் காணமாட்டார்கள். இச்சிறையிலிருந்து ஆன்மாவை விடுவிப்பதும் இறைவனே என்ற உண்மையை கீதையில் பகவான் அருளிச் செய்துள்ளான். ஆன்மாவுக்குச் சரீரம் எற்பட்டது ஆன்மா செய்த வினைப்பயனால் ஆகும். அவ்வினையைச் சரணாகதி நெறியினாலன்றி வேறொன்றினால் கடக்க முடியாது. “என் காலைக்கட்டி சரணாகதி பண்ணினால் நான் அச்சிறையிலிருந்து (ஆன்மாவை) விடுவிக்கிறேன்” என்று பகவான் கூறியுள்ளான்.

ஒரு குருவி பிணைத்த கூட்டை நம்மால் பிரிக்க முடிவதில்லை. வினைப்பயனால் சர்வ சக்தியுடைய இறைவன் பிணைத்து வைத்த இவ்வுடலாகிற கூட்டை நம்மால் பிரிக்க முடியுமா? என்று கூறியுள்ளார். சிறையில் அடைபட்ட செல்வந்தனுக்கு வெளியில் வந்து சுக போகங்களை அனுபவிப்பதைக் காட்டிலும் சிறையிலிருந்து விடுபடுவதே முக்கியமாகும். அதுபோல ஆன்மா, சரீரச் சிறையிலிருந்து விடுபடுவதே அவசியமானது. சிறை என்பது மிகவும் இழிந்ததல்லவா? ஆகவே உடல் சிறையிலிருந்து தப்புவதற்கு சரணாகதி ஒன்றே வழியாகும். அவ்வாறு சரணாகதி செய்யும் போது த்வய மந்திரத்தில் சொல்லியபடி பிராட்டியை முன்னிட்டுக் கொண்டு பகவான் திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணவேண்டும். அவன் திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணுவது தேனைச் சுவைப்பது போன்று மிக இனிமையாக இருக்கும். அவ்வினிமையை அனுபவித்தவர்களின் மனம், மிக்க விருப்புடன் அதிலேயே தோய்ந்திருக்கும். குழந்தை தாய்ப்பாலை சுவைப்பதற்கு எப்படி ஆர்வமுடன் இருக்குமோ, அது போல சரணாகதி செய்பவன் இறைவன் திருவடித் தேனை நுகருவதில் ஆர்வமோடு இருப்பான். அவ்வார்வத்தினால் அவன் திருவடியைப் பற்றும் போது தான் முன்பு பற்றிக் கொண்டிருந்த உலகப் பற்றுக்களை அறவே விட்டு விடுவான். அப்பற்றுதல்களும் தாமே இவனை விட்டு விலகி விடும் என்பது இப்பாடலின் கருத்து. இது எது போன்றது என்றால் மரத்தில் கனிந்த பழம் காம்பை விட்டுத் தானே கீழே விழுவது போன்றாய் எல்லாப் பற்றுதல்களும் தானே விட்டுப் போகும்படி பகவான் திருவடிகளில் வீழ்வது சரணாகதியாகும். இச்சரணாகதி மிகவும் விரைவுடன் செய்யப்பட்டால் உடனே பகவானுக்கு இரக்கம் எற்பட்டு அவனுக்கு வீடுபேறு அளிப்பான். அவசரமில்லாமல் சரணாகதி செய்தாலும், இச்சரீரம் கழிந்தவுடன் வீடு பேறு அளிப்பான்.

ஆகவே, சரீர வாழ்வை சிறை என்று உணர்ந்து அதிலிருந்து தப்ப விரும்புபவன் பகவான் திருவடியை அனுபவிக்கும் ஆசையுடையவனாய் பிராட்டி பரிந்துரையுடன் வெளிவுலகப் பற்றுக்களை அறவே விட்டு இறைவன் திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணினால் அச்சரணாகதிக்கு இரங்கி இறைவன் உடனே வீடளிப்பான். ஆகவே, பரபரப்புடன் பண்ணும் சரணாகதி உடனே மோட்சம் தரும் என்பது இப்பாட்டின் கருத்து.

வீடு பேறு என்பது பிறவிக்கடலை கடந்து பகவானாகிற கரையை அடைதலாகும். “அக்கரையென்னும் அணர்த்தக் கடலுள் அழுந்தி இக்கரையேறி இளைத்திருந்தேன்” (பெரியாழ்வார் திருமொழி – 5ம் பத்து – 3ம் திருமொழி – 7ம் பாசுரம்) என்றார் பெரியாழ்வார்.

இவ்விடத்தில் ஒரு வேதாந்த விசாரம் செய்யப்படுகிறது. சரணாகதியே மோட்சம் தரும் என்ற கருத்தைச் சொன்னால் பகவானே மோட்சம் தருபவன் என்ற சித்தாந்தத்தோடு முரண்படாதா? மேலும், சரணாகதி என்ற ஞானமில்லாத செயலுக்கு, மோட்சம் தரும் ஆற்றலுண்டு என்று சொல்வதும் உண்மைக்கு மாறாகாதா? என்ற வினாக்கள் எழுகின்றன. இதன் பதில் வருமாறு:-

பக்தன் செய்யும் சரணாகதியோ, பக்தியோ தவமோ நோன்புகளோ எதுவாகயிருந்தாலும் அவை அவனை மோட்சத்திற்குத் தகுதியுடையவனாக மட்டும் ஆக்கும் அவையே தவிர, மோட்சத்தைத் தரமாட்டா. இத்தகைய சரணாகதிக்கு இரங்கி பகவான் தான் மோட்சம் தருவான் என்பது உண்மை. இதை, சாஸ்திரம் “அதிகாரி விசேஷணம்” என்று கூறும். இதற்கு உதாரணம் – மேடான இடத்தை ஆழப்படுத்தி ஏரி கட்டுகிறார்கள். மழை பெய்யும் போது ஏரியில் தண்ணீர் நிரம்புகிறது. ஏரி கட்டுவது மழை பெய்வதற்குக் காரணமாகாது. ஆனால், மழை பெய்யும் போது ஏரி இருந்தால்தான் மழை நீர் தேங்கும். அது போல ஆன்மாக்களிடத்திலுள்ள சரணாகதி முதலிய எந்த புண்ணியமும் பகவான் அருள் செய்வதற்குக் காரணமாகமாட்டா. பகவானுடைய அருள் எந்த காரணத்தையும் எதிர்பாராமல் இயற்கையாக தானே வருவது. அந்த அருள் தானாக வரும் போது அதை எற்றுக் கொள்ள ஆத்மாக்கள் தகுதியுடையவர்களாக இருக்கவேண்டும். அந்தத் தகுதியுடைமையே “சரணாகதி” என்றும் “பக்தி” என்றும் நோன்பு புண்ணியங்கள் என்றும் சொல்லப்படுகின்றன. இப்படித் தகுதியுடைமையைக் காரணம் என்று சொல்ல முடியாது. “வனத்திடரை எரி ஆம் வண்ணம் இயற்றும் இதுவல்லால் மாரி யார் பெய்கிற்பார்? மற்று என்று பூதத்தாழ்வார் இதைத் தெளிவுபடுத்தினார். ஆகவே, “இவை சரணாகதி பெறுவதற்குரிய தகுதியைத்தான் உண்டு பண்ணும்; பகவான் தானே வீடு தருவான்” என்ற உண்மைகள் இங்கு கிடைக்கின்றன. மாம்சமயமான சரீரத்தில் வாழ்வதைச் சிறையில் இருப்பதாகக் கருதி விடுதலையடைய மனம் துடிதுடிக்க வேணும். லக்ஷ்மீ நாயகனான பகவான் திருவடிகளின் சுவையை அனுபவிக்க ஆசைப்பட்டு அவன் திருவடிகளில் விழுவதே சரணாகதி ஆகும். அது கனிந்த பழம் காம்பிலிருந்து விழுவது போல சகல பற்றுதல்களையும் விட்டுச் செய்யப்படுவதாகும்.

மோட்சத்தை அடைவதற்கு சரீரம் விரோதியாகும். அவ்விரோதியை அழிப்பதற்கு பகவான் திருவடிகளில் பண்ணும் சரணாகதியே ஆயுதமாகும். இதற்கு விளக்கமாக ராமாயணத்தில் பரதனும் , விபீஷணனும் இராமன் திருவடிகளில் சரணாகதி செய்த கதையைக் காணலாம். பரதன் தன் தாயினால் துன்பம் அடைந்தவன். விபீஷணன் தன் அண்ணனால் துன்பம் அடைந்தவன். இருவரும் தங்கள் துன்ப நிலையைத் தாங்க மாட்டாதவர்களாய் உள்ளனர்.

bharata-receives-paduka_1“தொழுது உயர் கையினன், துவண்ட மேனியன்,
அழுது அழி கண்ணினன், ‘அவலம் ஈது’ என
எழுதிய படிவம் ஒத்து எய்துவான்
‘பரதனும் தொழுது தோன்றினான்’ மலரடி வந்து வீழ்ந்தனன்”

(கம்பராமாயணம் – அயோத்திய காண்டம் – திருவடி சூட்டு படலம் – 49)

இது பரதனின் சரணாகதி இதுவே “அதிகாரி விசேஷணம்” எனப்படும். இதுவே பகவான் அருளுவதற்கு உரிய தகுதியாகும்.

“கரங்கள் மீச் சுமந்து செல்லும் கதிர் மணி முடியன், கல்லும்
மரங்களும் உருக நோக்கும் காதலன், கருணை வள்ளல்
இரங்கினன் நோக்கும் தோலும், இருநிலத்து இறைஞ்சுகின்றான்
வரங்களின் வாரி அன்னதாள் இணைவந்து வீழ்ந்தான்”

(கம்பராமாயணம் – யுத்த காண்டம் – விபீஷணன் அடைக்கலப் படலம் – 137)

இதுவே விபீஷணன் நிலை.

இவை இரண்டு நிலைகளும் ஆன்மா உடற்சிறை வேதனையிலிருந்து விடுபடுவதால் பகவான் திருவடிகளில் சரணாகதி பண்ணுவதற்கு ஒப்பாகும். பரதனுக்கு கைகேயியினால் வந்த துன்பம், விபீஷணனுக்கு இராவணனால் வந்த துன்பம், ஆன்மாவுக்கு உடற்சிறையினால் வந்த துன்பம் எத்துன்பமாக இருந்தாலும் துன்பம் தீருவதற்கு வழி பகவான் திருவடிகளில் பண்ணும் சரணாகதியே. மேலே சொன்ன பரதனும், விபீஷணனும் துன்பத்தை உடனடியாகத் தீர்க்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்தில் சரணாகதி செய்துள்ளார்கள். அவ்வாறே இவ்வான்மாவும் உடனடியாக உடற்சிறைத் துன்பத்திலிருந்து விடுபடத் துடிதுடிப்புடன் சரணாகதி செய்கிறான். “உண்டு கொல் உயிர்? ” என ஒடுங்கினான் உருக்கண்டனன், நின்றனன் – கண்ணன் கண் எனும் புண்டரீகம் பொழி புனல் – அவன் சடாமண்டலம் நிறைந்து போய் வழிந்து சோரவே.

“அயாவுயிர்த்து, அழுகணீர் அருவி மார்பிடை
உயர்வுற, திருவுளம் உருக, புல்லினான்
நியாயம் அத்தனைக்கும் ஒர் நிலை ஆயினன்
தயா முதல் அறத்தினைத் தழீ இயது என்னவே”

(கம்பராமாயணம் – அயோத்தியா காண்டம் – திருவடி சூட்டு படலம் – 55)

இது பரதனிடம் ராமன் காட்டிய இரக்கம்.

இனி விபீடணனிடம் காட்டிய இரக்கம் காணலாம்..!

“குகனொடும் ஐவர் ஆனோம் முன்பு பின் குன்று சூழ்வான்
மகனொடும் அறுவர் ஆனோம், எம் முழை அன்பு வந்த
அகன் அமர் காதல் ஐய! நின்னொடும் எழுவர் ஆனோம்
புகல் அருங்கானம் தந்து புதல்வரால் பொலிந்தான் – நுந்தை”

(கம்பராமாயணம் – யுத்த காண்டம் – வீடணன் அடைக்கலப் படலம் – 143)

“திருவடி முடியின் சூடி, செங்கதிர் உச்சி சேர்ந்த
அருவரை என்ன, நின்ற அரக்கர்தம் அரசை நோக்கி
இருவரும் உவகை கூர்ந்தார், யாவரும் இன்பம் உற்றார்,
பொரு அரும் அமரர் வாழ்த்தி, பூமழை பொழிவதானார்”

(கம்பராமாயணம் – யுத்த காண்டம் – வீடணன் அடைக்கலப் படலம் – 145)

vibhishan-surrender-to-lord-ram“தேடுவார் தேடநின்ற சேவடி, தானும் தேடி
நாடுவான் அன்று கண்ட நான்முகன் கழீ இய நல்நீர்
ஆடுவார் பாவம் ஐந்தும் நீங்கி, மேல் அமரர் ஆவார்,
சூடுவார் எய்தும் தம்மை சொல்வார் யாவர்? சொல்லீர்”

(கம்பராமாயணம் – யுத்த காண்டம் – வீடணன் அடைக்கலப் படலம் – 150)

இவ்வாறே வேதனையுடன் “சரணாகதி பண்ணும் ஆன்மாக்களிடம் பகவான் இரங்கி அருள் செய்வான்” என்பது கருத்து. இதை “இரக்கம் உபாயம், இனிமை உபேயம்” என்று சுருங்கச் சொன்னார்கள் ஆசார்யர்கள்.

மேலே கூறின பரத, விபீஷண சரணாகதிகளில் விபீஷண சரணாகதி பலித்ததாகவும் பரத சரணாகதி பலிக்காததாகவும் தெரிகிறது. “பரதனுக்கு நன்மைதானே தீமையாயிற்று” என்ற வாக்கியமும் காணலாம். ஆகவே தான் சரணாகதி முதலிய சாதனங்கள் எல்லாம் அதிகாரி விசேஷணமாகச் சொல்லப்படுவதன்றி சாதனமாகச் சொல்லப்படுவதில்லை. சரணாகதி வீடு தரும் என்றது கால தாமதமின்றி வீடு அளிக்கும் என்பதைப்பற்றிச் சொன்னது. அதற்கு வீடு அளிக்கும் சக்தி கிடையாது. இவ்வாறு சரணாகதியைப் பற்றிய பல உண்மைகளை இப்பாடல் உரையில் மணவாள மாமுனிகள் விளக்கியிருக்கிறார் என்பதை இங்கு உணரவேணும்.

ஞான ஸாரம் – நூன் முகவுரை – அவதாரிகை

Published by:

ஞான ஸாரம்

ஸ்ரீ அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானார், எம்பெருமானாருக்குச் சீடராய் அவர் திருவடிகளில் தஞ்சம் புகுந்தவர். அனைத்து வேதம் முதலான சாஸ்திரங்களின் கருத்துக்களையெல்லாம் அவரிடம் கேட்டுத் தெளிந்தவர். அதனால் பரம்பொருளை அடைந்து நுகரும் பேரின்பம் ஆகிய இவற்றின் அடித்தள உண்மைகளை நன்கறிந்திருந்தவராய் இருந்தார். அவர் அருகிலேயே உடனிருந்து அவர் பாதங்கள் சேவித்துக்கொண்டு அவர் மனம் மகிழும்படி பணிவிடைகள் செய்து வந்தார். இவ்வாறான குரு பக்தி கொண்ட ஸ்ரீ அருளாளப் பெருமாளெம்பெருமானார் தம்முடைய மிக்க கருணையினால் தம் குருவான எம்பெருமானாரிடம் செவியுற்ற தத்துவக் கருத்துக்களை மக்கள் எல்லோரும் அறிந்து ஆன்மீக நலம் பெறவேண்டும் என்று கருதினார். அதனால் தாம் கேட்டறிந்த பரம்பொருளின் உண்மை பற்றியும் பரம்பொருளை அடைவதற்கு வழி பற்றியும், பரம்பொருளை அடைந்து நுகரும் பேரின்பம் பற்றியும் அறிய வேண்டிய மெய்யறிவின் திரண்ட கருத்துக்களை “ஞானஸாரமாக” எம்பெருமானாரின் நியமனத்தினால் பேதைக்கும் எளிதில் தெரியும் வண்ணம் தெள்ளிய தமிழ் மொழியில் வெண்பாக்களாலே ஆக்கப்பட்ட இந்நூலில் எடுத்துரைக்கிறார்.

ஞான ஸாரம் – தனியன்கள்

Published by:

ஞான ஸாரம்

arulalaperumalemperumanar-svptr

தனியன்
கார்த்திகே பரணீ ஜாதம் யதீந்த்ராச்ரயம் ஆச்ரயே!
ஞானப்ரமேய ஸாராபி வக்தாரம் வரதம் முனிம்!!

பொழிப்புரை:- கார்த்திகை மாதத்தில் பரணி நட்சத்திரத்தில் (அவதரித்தவரும்) தோன்றியவரும், துறவிகளுக்குத் தலைவரான ஸ்ரீராமாநுஜரைத் தஞ்சம் புகுந்தவரும், தமது ஞானஸார, ப்ரமேயஸார நூல்களில் ஆசார்ய பெருமை பேசியவருமான அருளாள மாமுனியைப் பற்றுகின்றேன்.

ராமாநுஜார்ய ஸச்சிஷ்யம் வேத சாஸ்த்ரார்த்த ஸம்பதம் !
சதுர்த்தாச்ரம ஸம்பன்னம் தேவராஜ முனிம் பஜே !!

ராமாநுஜாச்சார்யருக்கு நல்ல சீடரும் வேதம் முதலிய அனைத்து சாஸ்த்ரங்களில் வல்லுநரும், நான்காவது நிலையான துறவறத்தை மேற்கொண்டவருமான அருளாள மாமுனியை வணங்குகிறேன்.

குறிப்பு :- (ராமாநுஜார்ய ஸச்சிஷ்யம்) யக்ஞ மூர்த்தி என்னும் பூர்வாசார பெயருடன் முன்னைய நிலையில் எம்பெருமானாரோடு பதினெட்டு நாட்கள் நடத்திய வேதாந்த விசாரத்தில் தர்க்கம் செய்து எம்பெருமானாரைச் சோர்வுறச் செய்கையில், பேரருளாளரான அத்திகிரி வரதராஜப் பெருமாள் கனவில் தோன்றி, “எம்பெருமானாரே! நீர் சோர்வுற வேண்டா, உமக்குத் திறமையுடைய ஒரு நற்சீடனை உண்டாக்கிக் கொடுத்தோம். அவனை வெல்வீராக” என்று உரைத்த குருபரம்பரைத் தொடர்களை இங்கு நினைவு கூர்க.

(வேத சாஸ்திரார்த்த ஸம்பதம்) – உடையவரோடு பதினெட்டு நாட்கள் தர்க்கம் பண்ணின திறமையாலும் ஞானஸார ப்ரமேயஸார நூல்களில் வேதம் முதலிய சாஸ்திரங்களிலிருந்து சாரமான கருத்துக்களை அழகிய வெண்பாக்களினால் எடுத்துரைத்தமையாலும், இவரது சாஸ்திர புலமை நன்கு விளங்கும்.

(தேவராஜ முனிம்) – தேவராஜனான பேரருளாளனுடைய திருவருளால் எம்பெருமானாருக்கு சீடரான பெருமையும், ஞான, பக்தி, வைராக்யங்களில் ராமாநுஜ முனிக்கு நிகராக விளங்கிய சிறப்பும் பற்றி “அருளாளமுனி” என்று திருநாமம் பெற்றமையும் உணரப்படுகிறது.

தனியன்
சுருளார் கருங்குழல் தோகையர் வேல் விழியில் துவளும்
மருளாம் வினை கெடும் மார்க்கம் பெற்றேன் மறை நான்கும் – சொன்ன
பொருள் ஞான ஸாரத்தைப் புந்தியில் தந்தவன் பொங்கொளிசேர்
அருளாள மாமுனியம் பொற்கழல்கள் அடைந்த பின்னே.

பொழிப்புரை: நான்கு வேதங்களிலிருந்து உட்பொதிந்த ஆழ் பொருள்களையும், திருமந்திரத்தின் மெய்ப்பொருள்களையும் ஞானஸார ப்ரமேயஸாரம் என்னும் நூல்களைக் கொண்டு அறிவைப் புகட்டியவரும், ஞானச் சுடர் விளக்காய் விளங்குபவரும், அருளாளமாமுனி என்னும் திருநாமம் உடையவருமான ஆசார்யருடைய, அழகியதும், அனைவருக்கும் அடையத் தகுந்ததுமான அவரது திருவடிகளை அடைந்த பிறகு, ஊழ்வினைகள் அழிவதற்கான வழியை அறிந்து கொண்டேன். ஊழ்வினையால் அறிவில் மயக்கம் ஏற்படுகிறது. அவ்வறிவு மயக்கத்தால் பெண்வழிச் சேரலில் துவழ்ச்சி ஏற்படுகிறது. அத்துவழ்ச்சிக் காரணமாக அவர்களது சுருண்ட கருங்கூந்தலிலும் வேல் போன்ற பார்வையிலும் மனம் நெகிழ்கிறது. அருளாள மாமுனிகளின் திருவடிகளை அடைந்த பிறகு காமம் முதலிய இக்குற்றங்களிலிருந்து நீங்குவதற்கு வழி அறிந்து கொண்டேன் என்பது கருத்து.

அருளாளப்பெருமாள் எம்பெருமானாராகிற ஆசார்யருடைய திருவடிகளைப் பற்றின பிறகு அவர் அருளிச் செய்த ஞானஸார ப்ரமேயஸார ப்ரபந்தங்களால் அறிவுக்குத் தெளிவு பிறந்தது. அதனால் பெண்களின் அழகிய கூந்தலிலும் வேல் போன்ற விழியிலும் மனம் நெகிழும் தீய வினைகளை அழிக்கும் வழிகளை அறியப் பெற்றேன் என்று கருத்து.

பெண்ணாசையைச் சொன்ன இதில் மற்றும் உண்டான கோபம், உலோபம், மோகம், மதம், பொறாமை முதலிய குற்றங்களும் அடங்கும். “காமம், வெகுளி, மயக்கம் இம்மூன்றன் நாமம் கெடக் கெடும் நோய்” என்ற திருக்குறளின் சொல்படி மனிதப் பண்பாட்டை அழிக்கும் குற்றங்கள் ஆசார்ய கடாக்ஷத்தால் தீரும் என்பது பாடலின் அருங்கிய கருத்து. இதனால் இவ்வாசிரியருடைய பெருமை கூறப்பட்டது.

 

thiruppAvai – 19 – kuththu viLakkeriya

Published by:

srI:
srImathE satakOpAya nama:
srImathE rAmAnujAya nama:
srImadh varavaramunayE nama:

Full Series

As she (nappinnai) tried to get up to open doors for gOpikAs, krishNan thought “She shouldn’t open the doors for my adiyArs”, and so He hugged Her and did not let Her get up. gOpikAs ask krishNan to please get up. But He doesn’t, so they ask nappinnai again to come and open the door for them. Both of them are important to adiyArs (devotees).

குத்து விளக்கெரிய கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறிக்
கொத்தலர் பூங்குழல் நப்பினை கொங்கை மேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா வாய் திறவாய்
மைத்தடம் கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை
எத்தனை போதும் துயிலெழ ஒட்டாய் காண்
எத்தனையேலும் பிரிவு ஆற்ற கில்லாயால்
தத்துவம் அன்று தகவேலோர் எம்பாவாய்.

kuththu viLakkeriya kOttukkAl kattil mEl
meththenRa pancha sayanaththin mElERi
kOththalar pUnkuzhal nappinnai kongai mEl
vaiththuk kidandha malar mArbhA vAi thiRavAi
maiththadam kaNNinAi nI un maNALanai
eththanai pOdhum thuyil ezha ottAi kAN
eththanaiyElum piRivARRagillAyAl
thaththuvam anRu thagavu ElOrempAvAi

 
padha padhArtham

kuththu viLakku – (with bright) lamp
eriya – lit up
pancha sayanaththin mEl ERi – climbing on to the mattress made of cotton
kOdu kAl kattil mEl – on the bed with legs made of elephant tusks,
meththenRa – and very soft,
vaiththuk kidandha malar mArbhA – O (krishNA) you have placed your broad chest
kongai mEl – on the divine chest
nappinnai – of nappinnai
koththu alar pU kuzhal – who is having hair that holds bunches of flowers,
vAi thiRavAi – open the mouth and talk;
mai thadam kaNNinAi – Oh (nappinnai) who is having broad eyes decorated with mai (kAjal)
nI – you are
ottAi kAN – not agreeing
thuyil ezha – to wake up
un maNALanai – your husband kaNNan
eththanai pOdhum – even for a second;
pirivu ARRagillAyAl – you are not able to tolerate separation from Him
eththanaiyElum – even for a short time;
thaththuvam anRu – (this) is not according to your svarUpam (your true nature)
thagavu anRu – and it is not matching your true behavior.

Meaning

kuththu viLakkeriya (with the lighted lamps)

While we are desperately waiting here, you (nappinnai) are having krishNAnubhavam. Unlike we who had to wait for elders to give permission (for nOnbu, krishNAnubhavam), (you) without any worry about the dawning day, without having to look for dark for going with krishNan (naLLirutkaN ennai uyththidumin – nAchiAr thirumozhi – 12-3); you are enjoying with krishNan making this morning as a night; and with lighted lamps, you are lying in bed looking at krishNan’s face – what a wonderful opportunity for you!

(viLakku – gyAnam)

kOttukkAl kattil mEl

This bed is made of tusks of kuvalayApIdam; as a brave wife of krishNan you cannot sleep in any other bed; unlike us who have to search for Him all over brindhAvanam, you are with Him inside the house in the bed without any shyness. This is a great blessing for you!

kattil – instead of saying to imply the bed’s greatness using respectful words like ‘thiru paLLik kattil’ they say just ‘kattil’ – due to their belonging to cowherd clan (ஜாதிப் பேச்சு).

svApadhESam ==> The wild elephant is the ‘me/mine’ in us. The four legs of the bed relate to four types of this ahankAram 1) – sEshathvE karthruthvam (when thinking that we are the only good devotee who worships emperumAn; and we do it for our own benefit only); 2) gyAthruthvE karthruthvam (when thinking only we have got a better knowledge about emperumAn); 3) karthruthvE karthruthvam (when thinking that we are solely capable and responsible for doing tasks); and 4) bhOkthruthvE karthruthvam (when enjoying for our own sake).

meththenRa

While we are desperately waiting here, you are enjoying about the inner size and outer size of the mattress, and it is fitting you, and you are sleeping happily!

pancha sayanaththin mElERi

mattress made of soft cotton; decorated with five colors; bed having the five attributes, being beautiful, cozy, fragrant, wide, and warm.

Like in srI vaikuNtam how we would step on your bed to climb and come to you, should you not wish for us to climb on this bed and come to you?

While we are waiting, shouldn’t you feel the bed to be uncomfortable for you krishNa? Parents won’t be comfortable in the bed that the kids did not jump and play on;  you would not be comfortable in your bed if we don’t come sit on your lap – like in srI vaikuNtam; there also, you will ask “kOsi?” (Who are you?) and we will say “aham brahmAsmi” (I am brahmam – i.e., your (bhagavAn’s) body).

svApadhESam==>The four types of ahankAram are removed when we (climb) learn and follow AchAryan’s words related to artha panchakam thus softening us like the mattress.

koththalar pUnkuzhal nappinnai

nappinnai with beautiful flowers in her thick hair; they blossom due to the contact with her hair – she is vAsam sei pUnkuzhalAL (thiruvAimozhi 10-10-2) – her hair gives fragrance to the flowers; whereas, we said ‘malar ittu nAm mudiyOm‘ (won’t wear flowers) while doing nOnbu.

nappinnai kongai mEl vaiththuk kidandha

He has kept her divine breast on Him; or, He has kept his face on Her divine breast – and sleeping happily instead of trying to open the door. (thiruppAvai thaniyan also mentioned how ANdAL woke him up at this time).

breast -> bhakthi / love for Him.

malar mArbha

They are addressing krishNan.

The safety She gets from His broad and soft chest. His chest is so broad that Hers feels so small (like in ‘muRRAra vana mulaiyAL pAvai [thirunedunthANdakam-19]); He feels happy like a flower blossoming, and His chest becomes even bigger because of Her breasts felt on His chest. That is, He gets multiplying happiness to see our love for Him.

If we say that His chest becomes bigger He becomes happier etc., would it not contradict with what vEdhas say, that He (brahmam) does not change, it is complete, etc.? The meaning of those words in SRuthi is that He does not have such characteristics like us. If He does not melt for adiyAr’s bhakthi, that would become a drawback for Him – He would be no different than a stone, isn’t it?

This is the key phrase of the pAsuram’s actual meaning.

{malarndha mArbu of perumAn: perumAn‘s wide chest indicates His kind heart for His adiyArs. First, pirAtti argues for us with perumAn and makes Him accept us in spite of our pApams. This was in the previous pAsuram – pirAtti has got a kind heart for us. Once perumAn accepts adiyArs, even if pirAtti argues with Him saying that we did a lot of pApams and so He should leave us, perumAn would beg/argue with pirAtti in order to keep us with Him. He would say that if He accepted someone who did not do any pApam then what would be great about that.. only if He accepted people like us with pApams would His greatness be visible. He would go another step further and say that whatever we did is not pApam at all! It is like the kids would be quiet and obedient when they go to a house of someone else – but they would do all sorts of mischief only under the shadow of their parents in their house – likewise, these are all our children, whatever they do is within the support of our shadow… so don’t make it a big issue, let them be with me…. says perumaL. (mumukshuppadi: sErppArE pirikkum pOdhum vida mAttAdhE rakshikkiRa ennai.. / முமுக்ஷுப்படி: சேர்ப்பாரே பிரிக்கும் போதும் விட மாட்டாதே ரக்ஷிக்கிற என்னை..). That is why ANdAL says here, that pirAtti’s chest seems small when she is hugging perumAL – His kindness is so big.

(One more thing.. pirAtti is nudging perumAn to leave us – this is only to test Him to make sure that He accepted us out of His own affection and not just because pirAtti recommended us first. When perumAn pleads to Her that He would not leave us, then She becomes extremely happy and confident – similar to how one would shake a pole after setting it to stand on the ground – they shake not to pull it out but to make sure it is going to stay strong). }

What is said for nappinnai being with krishNan is applicable for all jIvAthmAs.

vAi thiRavAi

(krishNa!) Please open your mouth and say at least one word in your strong voice; without wishing for anything else we are waiting for you to get up, can you not say even a word? If she is not allowing you to get up, can you not say ‘mAsucha:‘ from your bed?

maiththadam kaNNinAi

When He tried to say something to them, nappinnai pirAtti is now taking turn to say, ‘You did not allow me, now why are you trying to open the door?”, and with this signal from Her eyes She is shutting His mouth; doing ‘vAi vAi‘ (literal: mouth, mouth) -> (like, ‘chup! chup! in hindi, or, like ‘zip your mouth’).

Now He is in the middle of a beautiful and wide sea that is nappinnai – only when He sees the end/shore would He be able to see us; we who said ‘mai ittu ezhudhOm‘ (won’t wear mai in our eyes (as part of nOnbu)), can wear it only if you let us;

we thought it is our bhAgyam and were proud to see your (nappinnai’s) beautiful eyes – but now those eyes are coming in the way of our krishNA anubhavam;

nI

The one who is supposed to let us join Him, can you separate Him from us? (ukAram in praNavam).

un maNALanai – (not) letting your husband

We thought it is our bhAgyam to see krishNan doing the chores with bhavyam (obedience) in the place that you looked at with your raised eye brows; we thought He is lOka bharththA (common husband/protector to all); or, they are saying, we now think that krishNan is yours (maNALan).

eththanai pOdhum thuyil ezha ottAi kAN

You are not letting Him get up even for one second; you would get afraid and become pale thinking that He is going away from you even when He is just moving away in bed a little in order to adjust Himself while being with you in the bed.

eththanaiyElum pirivARRakillAyAl

But that is not your fault; it is your weakness of not wanting to be separated from Him even for a second. ‘agalakillEn iRaiyum‘ and you are enjoying Him every moment; but it is not helping us now.

thaththuvam anRu thagavu

thaththuvam, thagavu anRu:  thaththuvam – sathyam (truth); thagavu anRu – not dharmam. – Not saying out of our ignorance – really it is not dharmam that you are not letting Him open the door for us.

thaththuvam anRu:   thathuvam = svarUpam (nature); thathuvam anRu – it is not your nature to separate him from us.

thagavu anRu: it is not characteristic of you, and does not match your kindness, does not go with your purushakAram bhAvam as well, to separate Him from us.


English translation Raghuram Srinivasa Dasan.

archived in http://divyaprabandham.koyil.org